Ικανοποίηση από τις φρέσκιες δημοσκοπήσεις
Εκτός από τις δημοσκοπήσεις που είδαν τις τελευταίες μέρες το φως της δημοσιότητας, είναι προφανές ότι υπήρξαν και κάτι άλλες, που διενεργήθηκαν για λογαριασμό του Μεγάρου Μαξίμου. Δεν θα μείνω στα «χοντρά» των ερευνών, άλλωστε τα έχετε διαβάσει και ακούσει εκτενώς. Απεναντίας, θα σταθώ σε ένα εύρημα που όσο περνά ο χρόνος έχει αρχίσει και παίρνει μια πιο στερεή μορφή. Αναφέρομαι στη σύγκριση που έχουν αρχίσει να κάνουν οι «κανονικοί» άνθρωποι αυτής της χώρας, που προφανώς, βλέποντας ότι εσχάτως ως εναλλακτική παρουσιάζεται η πρόεδρος Καρυστιανού, το ρίχνουν δαγκωτό Μητσοτάκη. Μάλιστα, δεν σας κρύβω ότι η επιλογή του κόσμου, σε πολλές περιπτώσεις, γίνεται όπως όταν ο γιατρός μάς υποχρεώνει να πάρουμε ένα υπόθετο. Ενώ κανείς δεν απολαμβάνει τη χρήση του (που γίνεται από πίσω και πάντα με την αθώα εκδοχή της χρήσης), το λαμβάνει (ασχέτως αν ζορίζεται) μπροστά στην προοπτική να θεραπευτεί. Αναλύοντας τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, ειλικρινά πιστεύω ότι στο τέλος θα πάρουμε όλοι μαζί, σαν… υπόθετο, την τρίτη τετραετία Μητσοτάκη.
Αρνήθηκε να βγει στον ΣΚΑΪ η Καρυστιανού
Όσο περνά ο καιρός, η πρόεδρος Καρυστιανού μοιάζει ολοένα και περισσότερο στην παλιά Χρυσή Αυγή. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά το γεγονός ότι επιλέγει ακόμη και τα κανάλια που βγαίνει, υπό τον φόβο να διασυρθεί πανηγυρικώς. Στο πλαίσιο αυτό, αρνήθηκε πρόσκληση από τον ΣΚΑΪ του Αλαφούζου, όχι γιατί τον θεωρεί συστημικό μέσο, αλλά επειδή κατανοεί ότι δεν υπήρχε περίπτωση να της δώσουν από την προηγούμενη τις ερωτήσεις. Και επειδή η κοπέλα, τώρα που άρχισε να το παίζει ευθέως πολιτικός, μου θυμίζει το ρητό με τη μαϊμού, που όσο ανεβαίνει φαίνεται ο ποπός της, διαπιστώνω ότι αποφάσισε να επιλέγει πού και κυρίως ποιον δημοσιογράφο θα έχει απέναντί της.
Νερό στον μύλο του Κασιδιάρη
Επειδή, όμως, εκεί στο Μαξίμου δεν το έχουν με τις μελλοντικές εκτιμήσεις, και αυτό φάνηκε περίτρανα και στην περίπτωση Καρυστιανού, την οποία πήραν χαμπάρι ύστερα από τρία χρόνια, βλέποντας τα όσα κάνει η κυρία, άρχισαν να μπαίνουν κάτι ακροδεξιοί ψύλλοι στ’ αυτιά μου. Συγκεκριμένα, άρχισα να σκέφτομαι ότι μετά το μπάχαλο στην Κεντροαριστερά, εσχάτως άρχισε να ξαναμοιράζεται η τράπουλα και στα δεξιά του Μητσοτάκη. Όσο κι αν θέλει να το κρύψει η Καρυστιανού, μέσα της (όχι πολύ μέσα) είναι κάτι σαν τον Κασιδιάρη με κοστούμι. Επειδή όμως η κοπέλα… ξετρυπώθηκε πριν από την ώρα της, με αφορμή τις αποκαλύψεις του Καραχάλιου, φαίνεται ότι δεν ήταν έτοιμη να τα βάλει με το τρισκατάρατο σύστημα. Και επειδή ο χρόνος μέχρι τις εκλογές είναι πολύς, δεν αποκλείω, έχοντας κατά νου να γίνει πρωθυπουργός, βλέποντας τα ποσοστά της να κατρακυλούν, στο τέλος να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. Κάτι σαν τον Αβραμόπουλο, που ανακοίνωσε το ΚΕΠ, το οποίο δεν κατέβηκε ποτέ στις εκλογές. Συμβαίνει αυτό με τους δημοφιλέστερους και κυρίως με αυτούς που ενώ γέμιζαν τις πλατείες, με το πέρασμα του χρόνου αδυνατούν να μαζέψουν ένα τραπέζι για πόκα. Με δεδομένο ότι η πλατεία έχει γεμίσει κυρίως από θυμωμένους, αυτό που πρέπει να προσέξουν εκεί στο Μαξίμου είναι ότι σε πιθανή οπισθοχώρηση της Καρυστιανού υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τους αντισυστημικούς να τους εκφράσει ο Κασιδιάρης, ο ίδιος αυτοπροσώπως και όχι δι’ αντιπροσώπου. Με δεδομένο ότι ο πρώην υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής επιχειρεί rebranding, επιβάλλεται να ασχοληθούν αυτοί που πρέπει, πριν φτάσουν στο σημείο να κλαίνε πάνω από την καρδάρα με το χυμένο γάλα.
Απολογισμός Χατζηδάκη – Σκέρτσου
Οφείλω να ομολογήσω ότι απολογισμό και προγραμματισμό κυβερνητικού έργου είχαμε να δούμε από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τα ηνία του τόπου η λαοπρόβλητη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Με δεδομένο τον αποκλεισμό μου από το κέντρο διανομής των ειδήσεων, και αναφέρομαι προφανώς στο Μαξίμου, μου πήρε μισή μέρα για να ανακαλύψω σε ποιον ανήκε η σχετική πρωτοβουλία. Απ’ ό,τι κατάλαβα, η ιδέα ανήκει στον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη, που πιστεύει (λέει) ότι πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη δημοσιότητα και άρα μεγαλύτερη λογοδοσία στο κυβερνητικό έργο. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο, σχεδόν επιβάλλεται να γνωρίζουν οι πολίτες «τον προγραμματισμό μας… και να γνωρίζουμε και εμείς ότι μας παρακολουθούν και μας ελέγχουν», όπως χαρακτηριστικά είπε. Κάπως έτσι, χθες ο υπουργός Επικρατείας, μαζί με τον έτερο επί της Επικρατείας κυβερνητικό αξιωματούχο, Άκη Σκέρτσο, παρουσίασαν 10 βασικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και 30 μεταρρυθμίσεις για το 2026 και συνάμα μας είπαν και κάτι πολλά για τον κυβερνητικό απολογισμό για το 2025. Εξ όσων αντιλαμβάνομαι, πρόκειται για προσπάθεια της κυβέρνησης να αλλάξει ατζέντα μετά το αγροτικό. Είναι όμως και μια προσπάθεια να «μπουστάρουν» τους υπουργούς (κομματάκι δύσκολο) και το κυβερνητικό έργο. Άλλωστε, είναι σαν να προσπαθήσω να παίξω μπάλα έχοντας σπάσει το πόδι και φορώντας την μπότα, που ζυγίζει ενάμισι κιλό.
Η ρωσική πρεσβεία και η πρόεδρος Μαρία
Αν κάτι δεν αμφισβητείται εδώ και χρόνια, είναι ότι η ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα διαδραματίζει έναν περίεργο ρόλο, με media, παπάδες και άλλους περίεργους, που έχουν ως απώτερο στόχο να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα, εκτός από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στο πλαίσιο αυτό, «επιστρατεύουν» κάτι διαχρονικά πρόθυμους (όπως είναι ο πρόεδρος Καραμανλής της Ραφήνας), αλλά και κάτι φρέσκους, όπως είναι η Νίκη και δεν ξέρω ποιος άλλος, που φιλοδοξεί να μας κυβερνήσει, μαζί με τον Άγιο Παΐσιο και ενδεχομένως κάτι εν ζωή Αγίους που κυκλοφορούν στο Άγιον Όρος. Εσχάτως έχω την αίσθηση ότι ανάμεσα στους Ρώσους, τους Αγίους και τις Αγίες έχουν προστεθεί η Καρυστιανού και η Γρατσία, μεγάλη η χάρη τους, αν και προβλέπω ότι αν την ξοδέψουν στις μακακίες, σε λίγο θα πρέπει να ξαναζητήσουν από τον Αρχάγγελο να τους την ανανεώσει…
! Αλήθεια, η Καρυστιανού έχει κάποια σχέση με τον Γιάννη Καρυστιανό, που είχε διατελέσει διευθυντής του Υποθηκοφυλακείου στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του ’90; Το ρωτώ γιατί έφτασαν κάτι περίεργα στ’ αυτιά μου, που δεν σας κρύβω ότι τώρα, που έχει πάρει φόρα η πρόεδρος Μαρία, ενδεχομένως να έχουν μια κάποια αξία, στη μάχη που ξεκίνησε απέναντι στους διεφθαρμένους της Μεταπολίτευσης.
Focus στη Βόρεια Ελλάδα
Εδώ και κάμποσο καιρό κάτι μου λέει ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή εκλογική ζημιά η ΝΔ στη Βόρεια Ελλάδα. Επειδή μέχρι τώρα όσα έχουν γίνει έχουν πάει στον βρόντο, άρχισαν να φτάνουν στ’ αυτιά μου πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ήδη ζήτησε να του παρουσιαστούν προτάσεις με ικανά πρόσωπα που θα κάνουν γκελ στους «αγριεμένους» νομούς της Βορείου Ελλάδος. Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποκλείω να υπάρξουν και μεταγραφές.
Εξαφάνιση Τζιτζικώστα
Μια και ασχολήθηκα με τη Βόρεια Ελλάδα και τη στρατηγική που ετοιμάζει το Μαξίμου, θυμήθηκα ότι τα παλιά τα χρόνια υπήρχε ένας τύπος που κυριαρχούσε πολιτικά στην περιοχή. Αν δεν κάνω λάθος, έφερε το επώνυμο Τζιτζικώστας, γιατί δεν σας κρύβω ότι, έχοντας χάσει τον άνδρα από την εγχώρια πολιτική σκηνή, δεν θυμάμαι αν τον έλεγαν Αποστιλίστα ή Τζιτζικώστα.
Δύο fake news σε 24 ώρες
Δεν θυμάμαι άλλη φορά θεσμικό κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ, που λέει πως θέλει να κυβερνήσει με σημαία την υπευθυνότητα, να έχει καταφέρει μέσα σε ένα 24ωρο να διακινήσει δύο fake news, και μάλιστα με τέτοια άνεση. Το πρώτο το έπιασα νωρίς το πρωί, βλέποντας τη συντρόφισσα Μαρκογιαννάκη σε τηλεοπτικό πάνελ να επαναλαμβάνει το γνωστό αφήγημα ότι οι ευρωβουλευτές της ΝΔ δεν ψήφισαν το δικαίωμα στην άμβλωση. Μόνο που αυτό έχει διαψευστεί από το 2021, και μάλιστα δημοσίως, από την ίδια την Ελίζα Βόζεμπεργκ, η οποία είχε εξηγήσει τότε με λεπτομέρειες ότι η αρνητική ψήφος της ΝΔ αφορούσε το διαδικαστικό σκέλος (αν δηλαδή η Ευρωβουλή πρέπει να ψηφίζει για θέματα που είναι αρμοδιότητα κάθε χώρας) και όχι την ουσία – αφού, όταν τελικά το ψήφισμα τέθηκε σε ψηφοφορία, το ψήφισαν κανονικά. Το δεύτερο ψέμα ήρθε λίγες ώρες μετά, αυτήν τη φορά από προεδρικά χείλη. Στη συνεδρίαση του ΠΑΣΟΚ για το Συνέδριο ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε τη γνωστή συνταγή της κοπτοραπτικής (για την οποία μέχρι και πρόταση μομφής έχει κάνει), αποδίδοντας στον κυβερνητικό εκπρόσωπο πράγματα που δεν είπε ποτέ. Η απάντηση του εκπροσώπου Μαρινάκη ήρθε άμεση και… συστημένη: Αυτούσια η απομαγνητοφώνηση, πλήρες περιεχόμενο και ευθεία επίθεση στον κραταιό Νικόλα για «μονταζιέρα». Όλο το… σχετικό, που θα έλεγε και ο αγαπημένος της στήλης Βαγγέλης Βενιζέλος.
Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, πιο αμεσοδημοκρατικό
Φοβάμαι -και το λέω χωρίς διάθεση υπερβολής- μήπως το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη αρχίζει να αντιγράφει τα αμεσοδημοκρατικά της Μαρίας Καρυστιανού. Δεν εξηγείται αλλιώς το σχήμα που παρουσίασε για τον αγροτικό τομέα, με εκείνο το ακατανόητο πρώτο στάδιο «διαλόγου» εκτός Βουλής. Γιατί, αν το καλοσκεφτεί κανείς, τα δύο επόμενα στάδια μικρή διαφορά έχουν από την κυβερνητική πρόταση που μόλις απέρριψαν μετά βδελυγμίας. Κάπου εδώ χάνεται το νήμα: Αν διαφωνείς με το πλαίσιο, λες καθαρά τι προτείνεις διαφορετικό. Δεν στήνεις παράλληλες διαδικασίες που θυμίζουν περισσότερο επιτροπές της πάνω και της κάτω πλατείας, παρά σοβαρό κοινοβουλευτικό σχεδιασμό. Θέλω να ελπίζω ότι στη Χαριλάου Τρικούπη το είπαν απλώς για να το πουν – για να μη μείνει το «όχι» προς την κυβέρνηση μετέωρο – και όχι γιατί πράγματι πιστεύουν σε τέτοιες πρακτικές. Γιατί αλλιώς, το πρόβλημα δεν είναι η πρόταση, είναι η σύγχυση.
Οι μπηχτές του Δούκα για τους πράσινους… αλγόριθμους
Με αυτά που έγιναν προχθές στην ΚΟΕΣ, την επιτροπή Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, ξαναγράφω πως είναι αμφίβολο αν και πώς θα γίνει ένα συνέδριο, όπου ο πρόεδρος Ανδρουλάκης κοιτάει πλέον Ανατολή και ο δήμαρχος Δούκας Δύση. Οι άλλοι δελφίνοι κοιτούν ως εξής: Η Διαμαντοπούλου στον Νότο, καθώς θέλει να είναι υποψήφια στον νότιο τομέα της Αθήνας, και ο Γερουλάνος κοιτάει το… πικάπ, μήπως ξεκολλήσει η βελόνα. Όμως κακά τα ψέματα, μπορεί να πάει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο στο συνέδριο με αυτά που είπε χθες ο δήμαρχος Αθηναίων, φιλόδοξος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ αύριο και της χώρας στο μακρινό μέλλον; Πολύ δύσκολο το βλέπω. Γιατί εκτός από την εμμονή του Δούκα να πάρει απόφαση δεσμευτική το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να μη συνεργαστεί με την επάρατη Δεξιά -το επανέλαβε και χθες-, έριξε και την πρόταση «να εκκινήσει ο προγραμματικός διάλογος με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις και όλους όσοι συμφωνούν με τις βασικές αρχές μας. Χωρίς αποκλεισμούς». Με όλους, δηλαδή με Χαρίτση, Πολάκη, Αχτσιόγλου, Φάμελλο, γιατί όχι και Τσίπρα – δηλαδή με όλα τα κομμάτια τις πολυδιασπασμένης και αποτυχημένης Αριστεράς. Όμως η πιο ισχυρή ένδειξη ότι ο Χάρης Δούκας δεν πρόκειται να πάει σε στημένο Συνέδριο από τον πρόεδρο Νίκο ήταν μια φράση που πέρασε στα ψιλά: «Παρακαλώ πολύ», είπε, «να μη γίνουν κόλπα με τους αλγόριθμους. Δεν μπορώ να διανοηθώ στην Αθήνα να εμφανιστούν λιγότεροι σύνεδροι από κάποιον νομό της Κρήτης». Και μπηχτή για την προνομιακή περιοχή υπέρ του Ανδρουλάκη, την Κρήτη δηλαδή, και υπονοούμενα για μαγειρέματα με αλγόριθμους, προφανώς στα υπόγεια της Χαριλάου Τρικούπη. Η βελόνα όχι μόνο έχει κολλήσει, αλλά παίζει και φάλτσα τραγούδια. Καλά ξεμπερδέματα!
! Με την ευκαιρία, να πω ότι η ομιλία του Χάρη Δούκα μοιράστηκε από τους συνεργάτες του στα Μέσα Ενημέρωσης, την ώρα που ο δήμαρχος έπαιρνε τον λόγο. Ούτε ο πρόεδρος Ανδρουλάκης τέτοια αντανακλαστικά!
Τα τραπεζώματα στο πράσινο συνέδριο
Διάβασα προσεκτικά την πρόταση του προέδρου Ανδρουλάκη για «τραπεζώματα» προοδευτικών κομμάτων στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, με μενού τη συνταγματική αναθεώρηση. Και δεν σας κρύβω ότι, ως ιδέα, μοιάζει έξυπνη και επικοινωνιακά δουλεμένη. Μόνο που κάπου εκεί θυμήθηκα αυτό που μου έλεγε η θεία μου από τα Χανιά όταν μικρό παιδάκι της είχα εξομολογηθεί τον έρωτά μου για την Ελενίτσα: «Το θέμα δεν είναι να σου αρέσει εσένα, το θέμα είναι να αρέσεις εσύ σε αυτήν» – και κρίνοντας από τη μεγαλοπρεπέστατη χυλόπιτα που είχα φάει, δικαιώθηκε η 86χρονη (σήμερα) Χανιώτισσα. Ωστόσο, αυτό δεν είναι το μόνο ζήτημα της ιδέας του κραταιού Νικόλα. Κι αυτό γιατί προκύπτουν τρία ερωτήματα. Πρώτον, ποιοι ακριβώς θεωρούνται «προοδευτικά κόμματα». Περιλαμβάνεται σε αυτά η Πλεύση Ελευθερίας της συντρόφισσας Ζωής; Τα υπό σύσταση κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού; Ή μιλάμε για μια πιο στενή πρόσκληση προς τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ και τα αποκόμματά του; Δεύτερον, από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ επιμένει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι κυβερνητικός συνομιλητής, πώς ακριβώς θα «βγουν τα κουκιά»; Μην ξεχνάμε ότι η συνταγματική αναθεώρηση απαιτεί δύο πλειοψηφίες, μία με 151 και μία με 180 βουλευτές. Πώς θα επιτευχθούν αυτές; Εκτός αν ο κραταιός Νικόλας πιστεύει ότι ο Μητσοτάκης θα συρθεί πίσω από το προοδευτικό μέτωπο που η Χαριλάου Τρικούπη οραματίζεται ότι θα συγκροτήσει. Τρίτο και τελευταίο ερώτημα, ίσως και το πιο δύσκολο: Ποιος θα δεχτεί να προσέλθει σε ένα τέτοιο τραπέζι, με όρους που, αντικειμενικά, παραπέμπουν σε υποτέλεια, μέσα στο Συνέδριο ενός κόμματος που παλεύει ταυτόχρονα με τρεις ή τέσσερις διαφορετικές εσωτερικές «γραμμές»;
Ο κόσμος του Γερουλάνου και η «ψύχρα» στο Caravel
Μπορεί το κρύο στην Αθήνα να ήταν έτσι κι αλλιώς τσουχτερό χθες, ωστόσο στο Caravel η θερμοκρασία πρέπει να ήταν λίγους βαθμούς πιο κάτω. Βλέπετε, η εκδήλωση του Παύλου Γερουλάνου πήγε ιδιαίτερα καλά, με συνεργάτες του να κάνουν λόγο για πάνω από δύο χιλιάδες άτομα. Τότε, πού ακριβώς οφειλόταν η αυξημένη «ψύχρα» στον χώρο; Μα, στο γεγονός ότι εκεί βρίσκονταν τόσο ο πρόεδρος Ανδρουλάκης όσο και όλοι οι πράσινοι δελφίνοι, οι οποίοι δεν πίστευαν στα μάτια τους. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, ο σύντροφος Παύλος δεν είχε απλά παραπάνω συμμετοχή στη βασιλόπιτά του από τις συνήθεις ΠΑΣΟΚικές μαζώξεις, αλλά κάπου διπλάσιο κόσμο από την παρουσίαση του βιβλίου του συντρόφου Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Και μπορεί η προσέλευση σε κοινωνικές εκδηλώσεις να απέχει από το να έρθει ένας ψηφοφόρος στην κάλπη, ωστόσο στον μικρόκοσμο των κομμάτων που ανταγωνίζονται για τη δεύτερη θέση, όσο να ‘ναι, μετράει.
Θέμα ηγεσίας από Γερουλάνο
Με αφορμή τα χθεσινά με τον Δούκα, να σας πω ότι έφτασαν και κάτι άλλα σε σχέση με τον Γερουλάνο. Δεν ξέρω αν οι κηδείες των βασιλιάδων στο Τατόι ξύπνησαν τις ηγετικές μνήμες του αρχηγού Παύλου ή πρόκειται περί ενός ανεκπλήρωτου σχεδιασμού, που απώτερο στόχο έχει την αμφισβήτηση του προέδρου Ανδρουλάκη. Ό,τι κι αν ισχύει, εκείνο που με πληροφορούν κάτι φίλοι μου ΠΑΣΟΚοι είναι ότι όσο περνά ο καιρός πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες να τεθεί θέμα ηγεσίας στο Κίνημα. Και επειδή είναι προφανές ότι δεν μπορεί να τεθεί από μόνο του, καταλαβαίνω ότι αυτός που έχει αποφασίσει να το θέσει δεν είναι άλλος από τον Παύλο Γερουλάνο.
Το δημοσκοπικό «ταβάνι» του ΠΑΣΟΚ
Ας πάμε τώρα στο ψητό, δηλαδή στη μιζέρια που φέρνουν τα στάσιμα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις νέες δημοσκοπήσεις. Ένας φίλος δημοσκόπος τόλμησε να μου κάνει μια πρόβλεψη. «Νομίζω ότι το ΠΑΣΟΚ με τον Νίκο Ανδρουλάκη έχει πιάσει πλέον ταβάνι. Δεν βλέπω τρόπο με την υπάρχουσα κατάσταση να ξεκολλάει από το 12%-13%. Εντάξει, ο πρόεδρος πήρε ένα κόμμα του 4%, το έφερε μέχρις εδώ, αλλά δεν έχει… παρέκει». Να σας πω ότι την ίδια αίσθηση έχω και εγώ, ενώ τα μηνύματα που έρχονται και από τα άλλα στελέχη αποπνέουν την ίδια εικόνα. Όλοι ψιθυρίζουν καθημερινά αυτό που ο Χάρης Δούκας είπε χθες δυνατά. Ότι δηλαδή ο στόχος για πρωτιά -έστω και με μία ψήφο- είναι πλέον όνειρο θερινής νυκτός.
Η ακατανόητη απόρριψη της διακομματικής επιτροπής για το αγροτικό
Πάμε τώρα στα φλέγοντα ζητήματα, στο πώς τα διαχειρίζεται η Χαριλάου Τρικούπη και πώς χάνει τα αυγά και τα πασχάλια ακόμα και για τα στοιχειώδη. Θα θυμάστε ότι στη Βουλή ο πρωθυπουργός είχε προτείνει τη σύσταση διακομματικής επιτροπής για το αγροτικό ζήτημα, με διακομματικό προεδρείο, με χρονοδιάγραμμα και ατζέντα ουσίας για το πρόβλημα. Χθες η Πολιτική Γραμματεία του ΠΑΣΟΚ απέρριψε την πρόταση ως «ανεπαρκή και προσχηματική», διότι οι επιτροπές αποτυπώνουν τον κοινοβουλευτικό συσχετισμό δυνάμεων και δεν μπορούν να παράγουν ένα πραγματικό εθνικό σχέδιο! Δηλαδή, μια επιτροπή που θα συστήσει η Βουλή και μάλιστα με συναινετικές διαδικασίες -αυτό είναι και το νόημα της σύστασης διακομματικού προεδρείου- δεν θεωρεί το ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί να παράγει έργο. Και τι προτείνει; Μια… άλλη επιτροπή «Αγροτικής Παραγωγής και Διατροφικής Ανθεκτικότητας», που θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά της πρότασης του Κυριάκου Μητσοτάκη, δηλαδή σαφή δομή, αποστολή και χρονοδιάγραμμα! Είναι να τρελαίνεσαι πραγματικά με τα μαγικά που κάνει το ΠΑΣΟΚ μόνο και μόνο για να διαφοροποιηθεί από μια πρόταση που απλώς την κάνει ο Μητσοτάκης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Οπότε τσάμπα επιμένει ο Δούκας να πάρει απόφαση το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ -αν γίνει, είπαμε- να μη συνεργαστεί με την επάρατη Δεξιά μέχρι Δευτέρας Παρουσίας. Αφού οι εμμονές της Χαριλάου Τρικούπη υπονομεύουν ακόμα και αυτονόητες προτάσεις συναίνεσης και διαλόγου εντός Βουλής για ένα από τα πιο κρίσιμα προβλήματα. Κι αυτό γιατί οσμίζονται… δεξιό δάκτυλο!
Πλώρη για τα media από Σάκκαρη – Πουλόπουλο
Αφού ευχηθώ περαστικά στον Γιώργο Πουλόπουλο της BRIGHT, ο οποίος έκανε, όπως έμαθα, μια επέμβαση ρουτίνας στο «Υγεία», να σας μεταφέρω μια πληροφορία από αυτές που, ενώ κυκλοφορούν ευρέως στην πιάτσα, είναι δύσκολο να τσεκάρεις την εγκυρότητά τους. Σύμφωνα με κάτι φίλους μου, το δίδυμο Σάκκαρη – Πουλόπουλου και με τις «άνωθεν ευλογίες» (προφανώς του Υψίστου, δεδομένου ότι ο φίλος μου ο Σάκκαρης ήταν και παραμένει φανατικός της πίστης) βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση ενός μεγάλου μιντιακού asset. Επειδή, όπως σας έγραψα, δεν κατάφερα να μάθω ποιο είναι αυτό, θυμήθηκα ότι κάποια στιγμή είχε ακουστεί ότι τα αφεντικά της BRIGHT και της Diadikasia είχαν κάνει κάποιες συζητήσεις για την απόκτηση του τηλεοπτικού σταθμού Open. Εδώ που τα λέμε, με δεδομένη την επιχειρηματική εκτίναξη των Σάκκαρη – Πουλόπουλου, η εμπλοκή τους με τα media μοιάζει κάτι σαν μονόδρομος.
Ο Πολίτης και το μπάτζετ του Αθηναϊκού
Με αφορμή τα όσα γράφω τις τελευταίες μέρες για τον Χάρη Πολίτη και τις επενδύσεις του στα media, βρέθηκε ένας καλός άνθρωπος, ο οποίος με προέτρεψε να ασχοληθώ και με κάτι άλλες επενδύσεις που κάνει ο καλός επιχειρηματίας στον θαυμαστό χώρο του αθλητισμού. Αν κατάλαβα καλά, γιατί από αυτά δεν σκαμπάζω, ο Πολίτης ρίχνει πολλά λεφτά στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Αθηναϊκού, τόσα που θα τον ζήλευαν ακόμη και τα μεγαθήρια του μπάσκετ. Επειδή δεν μπορώ να βρω κάποιον σοβαρό λόγο να επενδύει κάποιος σοβαρά στον Αθηναϊκό, αυτό που μένει για να δικαιολογήσει τη γενναία επένδυση είναι ο ρομαντισμός.
