«Σέντρα» στη Συνταγματική Αναθεώρηση
Εκεί που νόμιζα ότι η περιφερειακή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου είχε κλειστεί σπίτι υπό τον φόβο της κακοκαιρίας, την ώρα που χθες το βράδυ ξεκινούσε η βροχή χτύπησε το τηλέφωνό μου. Αν και βρεγμένος (αλλά ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται) μέχρι το κόκκαλο, ο ωτακουστής μου είχε βγάλει «λαβράκι», λέγοντάς μου ότι σήμερα το αργότερο μέχρι το μεσημέρι ο αρχηγός Κυριάκος αναμένεται να σφυρίξει «σέντρα» στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Όπως μου είπε, ο σχεδιασμός είναι η ανακοίνωση να γίνει μέσω μηνύματος (προφανώς τηλεοπτικού και όχι μέσω του 112), στο οποίο ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα θέσει το χρονοδιάγραμμα, αλλά και τα πρώτα κομμάτια του «παζλ» – δηλαδή τα πρώτα άρθρα των οποίων την αναθεώρηση θα επιδιώξει η κυβέρνηση. Και, όπως εικάζω, το «μενού» θα έχει και αυτοκριτική για «συνταγματικές αρρυθμίες» που άφησαν εκτεθειμένη την κυβέρνηση (λέγε με άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών), όσο και έντονο «γαλάζιο» χρώμα, με μεταρρυθμίσεις που αποτελούν «προμετωπίδα» του προγράμματος της ΝΔ, όπως το άρθρο 16.
Ο πολιτικός στόχος της Συνταγματικής Αναθεώρησης
Ασφαλώς, ο πρώτος στόχος κάθε Συνταγματικής Αναθεώρησης (που, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν έχει καμία τύχη να προχωρήσει) είναι ο εκσυγχρονισμός του καταστατικού χάρτη της χώρας και η ευθυγράμμισή του με τα σύγχρονα δεδομένα, τις ανάγκες και τις επιδιώξεις της χώρας. Ωστόσο, σχεδόν δώδεκα μήνες πριν από τον εκτιμώμενο «εκλογικό χρόνο», η έναρξη της διαδικασίας τη δεδομένη στιγμή έχω την αίσθηση πως έχει και έναν πολιτικό στόχο. Και αυτός δεν είναι άλλος από την επιδίωξη του αρχηγού Κυριάκου να ξαναζεστάνει τη σχέση του με το σύνολο του δυνητικού εκλογικού του ακροατηρίου – αυτού, δηλαδή, που έφερε τη ΝΔ σε ποσοστά άνω του 40% τόσο το 2019 όσο και το 2023. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω ότι όλο αυτό είναι άσχετο με την κατάσταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ. Βλέπετε, η αξιωματική αντιπολίτευση ομφαλοσκοπεί σταθερά εδώ και καιρό, αλλά η εσωστρέφειά της κορυφώνεται όσο πλησιάζουμε στο Συνέδριο. Και επειδή στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν μπερδέψει τη διακυβέρνηση της χώρας με τις εσωκομματικές της ΠΑΣΠ, ο Μητσοτάκης έρχεται να προσθέσει διλήμματα στο ήδη πολυκερματισμένο «πράσινο στρατόπεδο». Και κάτι μου λέει ότι, από τις απαντήσεις που θα δώσει το ΠΑΣΟΚ στη Συνταγματική Αναθεώρηση (που, όσο να ‘ναι, είναι πιο σημαντική από τα ψηφίσματα του όποιου συνεδρίου) θα εξαρτηθεί το κατά πόσο το κόμμα του Ανδρουλάκη θα εξακολουθεί να βρίσκεται στη συζήτηση για τη δεύτερη θέση.
Απόψε η συνέντευξη στον Παπαχελά
Μετά το πρωινό διάγγελμα θα ακολουθήσει μια πρώτη εξειδίκευση από τον εκπρόσωπο Μαρινάκη στην καθιερωμένη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Και μετά θα επιστρέψουν άπαντες στο Μαξίμου, προκειμένου να υποδεχτούν τον Αλέξη Παπαχελά και την παρέα του, για την προγραμματισμένη συνέντευξη του προέδρου Μητσοτάκη στην τηλεόραση του προέδρου Αλαφούζου. Εξ όσων πληροφορήθηκα, μιλάμε για μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη (που θα προβληθεί αμέσως μετά το πέραν του δελτίου του ΣΚΑΪ), στην οποία ο αρχηγός Κυριάκος θα απαντήσει για όλους και για όλα. Από τη Συνταγματική Αναθεώρηση και τον κάθετο διάδρομο μέχρι την Καρυστιανού και τα γεροντάκια του Muppet Show.
Στην Καλαμάτα τα γεροντάκια του Muppet Show
Και μια και αναφέρθηκα στα γεροντάκια του γαλάζιου Muppet Show, θυμήθηκα ότι σήμερα, ανήμερα της εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου (μεγάλη η χάρη της), Καραμανλής και Σαμαράς θα βρίσκονται στην Καλαμάτα, η οποία γιορτάζει τον πολιούχο της. Αν μάλιστα δεν το θυμάστε, ο επί της Ραφήνας ηγέτης θα ανακηρυχθεί (όχι Άγιος, αλλά) επίτιμος δημότης Καλαμάτας, αποκτώντας έτσι μία ακόμη κοινή ιδιότητα με τον πρόεδρο Αντώνη. Κάνοντας την καθιερωμένη βόλτα στα social media, διαπίστωσα ότι τα δύο γεροντάκια επέλεξαν να πάνε αποβραδίς στην Καλαμάτα, με κάτι άλλους απογοητευμένους από την (πολιτική) ζωή. Δεν σας κρύβω ότι βλέποντας τις επίμαχες φωτογραφίες, μου θύμισαν κάτι παλιά ΚΑΠΗ, που μαζεύονταν οι ηλικιωμένοι και συζητούσαν, κυρίως για τις αναμνήσεις τους. Εν προκειμένω, οι «δικοί» μας είναι σχεδόν μονοθεματικοί, εκτός από αναμενόμενοι, αφού αυτό που κυριαρχεί στις κουβέντες τους είναι πόσο κακός, αλλά κυρίως πόσο επιζήμιος για τα εθνικά μας συμφέροντα, είναι ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Ευτυχώς που πλέον δεν τους παίρνει κανείς στα σοβαρά, εκτός από κάτι σεναριογράφους, που ετοιμάζουν τις καλοκαιρινές επιθεωρήσεις.
Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής
Ραντεβού με τον Πούτιν
Παρακολουθώντας πάντως από επαγγελματική και μόνο διαστροφή τα γεροντάκια του Muppet Show, δεν σας κρύβω ότι άρχισα να πιστεύω ότι εκτός από την αγκαλιά του Κυρίου (και αναφέρομαι στον Ύψιστο), εσχάτως έχουν πέσει και στην αγκαλιά του Πούτιν. Και θα μου πείτε, σιγά το νέο, δεδομένου ότι ο πρόεδρος Καραμανλής είχε και προφανώς εξακολουθεί να διατηρεί μια σχέση με τον ρωσικό παράγοντα. Ωστόσο, αυτός που εσχάτως έχει λοξοδρομήσει είναι ο αρχηγός Αντώνης, προφανώς γιατί απογοητεύτηκε από το γεγονός ότι δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το franchice του προέδρου Τραμπ, για να το παίξει ως ο εν Ελλάδι εκπρόσωπός του. Κάπως έτσι, οι δύο πρωθυπουργοί αποφάσισαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο με αυτό που κάνουν οι επί γης θεόσταλτοι του Αγίου Όρους. Να λένε τρέλες και να προσεύχονται για την όσο το δυνατόν συντομότερη εξαφάνιση από προσώπου γης του Μητσοτάκη.
O Κώστας Καραμανλής
Η πετυχημένη κυβερνητική αντεπίθεση
Καθώς το βαρύ κλίμα με τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα δεν άφησε πολύ χώρο για ειδήσεις το Σαββατοκύριακο, είχα λίγο παραπάνω χρόνο να μιλήσω με ανθρώπους που τους θεωρώ «αισθητήρες» για τον κεντροδεξιό χώρο. Ομολογώ ότι μου είπαν πολλά και ενδιαφέροντα -θετικά και αρνητικά- για τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση του προέδρου Μητσοτάκη, ωστόσο αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η απόλυτη ευθυγράμμισή τους, όχι απλώς στην αναγνώριση, αλλά και στην υιοθέτηση του όρου «Κίνημα των Τυμβωρύχων» στο λεξιλόγιό τους, τον οποίον λάνσαρε πολύ εύστοχα ο εκπρόσωπος Μαρινάκης. Φαίνεται, λοιπόν, ότι σε μια κρίσιμη «στροφή» για το Μαξίμου (προφανώς όχι το κτίριο), το περσινό πάθημα της «ξυλολιάδας» δείχνει να γίνεται μάθημα απέναντι σε μια νέα προσπάθεια εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου. Αυτό, μάλιστα, που μου είπαν οι συνομιλητές μου ότι τους εξόργισε περισσότερο ήταν η προσπάθεια κομμάτων, δημοσιολογούντων και «ινφλουένσερ της αρβύλας» να εργαλειοποιήσουν την κοινωνία σαν ασπίδα απέναντι στην κυβερνητική απάντηση. Ωστόσο, όπως λέμε και στα Χανιά (μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα), «μια του κλέφτη (αντιμνημόνιο), δύο του κλέφτη («ξυλολιάδα»), τρεις και η κακή του ώρα».
Η διαφορά στην προσέγγιση
Μένω λίγο ακόμα στο περσινό πάθημα (που δείχνει να έγινε μάθημα), για να δείτε τι έγινε λάθος στις αρχές του 2025 και τι έγινε σωστά στις αρχές του 2026. Πριν από έναν χρόνο, λοιπόν, ο φίλος μου ο Σκέρτσος έλεγε ότι, αν δεν ήταν υπουργός, θα διαδήλωνε σε κάποια από τις πλατείες παρέα με την Καρυστιανού, τη Ζωή και τα άλλα κορίτσια, απέναντι στην κυβέρνηση (στην οποία μετείχε και εξακολουθεί να μετέχει με αποτελεσματικότητα). Κάποιοι άλλοι (όνομα και μη χωριό) υποκλίνονταν στην Καρυστιανού. Γενικά, η εικόνα των περισσότερων μελών της κυβέρνησης ήταν ότι όσοι φώναζαν για χαμένα βαγόνια, άγνωστα φορτία και άλλα ευφάνταστα είχαν δίκιο και ότι, αν μπορούσαν (κοινώς, αν δεν ήταν υπουργοί), θα το έλεγαν και ανοιχτά. Όλοι αυτοί πριν από 12 μήνες άφησαν τον Άδωνι, τον Βορίδη, τον Πλεύρη και τον Μαρινάκη, μαζί με μια χούφτα βουλευτές, όπως η φίλη μου η Βούλτεψη και ο Μαρκόπουλος, να φάνε «το ξύλο της αρκούδας» στα κανάλια, στην προσπάθεια να αποδείξουν ότι οι ίδιοι (αλλά και τελικά όλη η ΝΔ) δεν είναι δολοφόνοι, φίλοι λαθρεμπόρων, δράστες συγκάλυψης και ό,τι κατέβαζε η κούτρα καθενός να φορτώσει σε μια κυβέρνηση που καθόταν και κοιτούσε να της φορτώνουν κατηγορίες, κατάρες και αναθέματα. Επιστρέφοντας στο σήμερα, στην τραγική ιστορία της Βιολάντα όλα τα παραπάνω πήγαν περίπατο, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να εμφανιστεί όχι απλώς αποφασισμένη να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αλλά κυρίως έτοιμη να το κάνει με στοιχεία, ονόματα και διευθύνσεις. Κάπως έτσι, οι νέες «ιστορίες για αγρίους» αποδείχτηκαν τέτοιες πριν βγάλουν πάλι τον κόσμο στον δρόμο και πριν κάνουν ζημιά στην κυβέρνηση.
Λίγα πράγματα για τα του οίκου μας
Και επειδή η δημοσιογραφική πιάτσα της Ελλάδας είναι μικρή και γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας, θα έλεγα ότι κάποιες συναγωνίστριες και κάποιοι συναγωνιστές θα ήταν καλό να είναι λίγο πιο προσεκτικοί στις πηγές τους. Αναφέρομαι, βέβαια, σε εκείνες και σε εκείνους που έσπευσαν να θεωρήσουν πιο αξιόπιστη την ομοσπονδία ενός ΠΑΣΟΚου που συμμετέχει στην κατάρτιση του προγράμματος της Ζωής Κωνσταντοπούλου έναντι της Eurostat, της ΕΛΣΤΑΤ και της Επιθεώρησης Εργασίας. Και όλα αυτά τα βρήκαν, τα σύγκριναν, τα αξιολόγησαν και κατέληξαν στο συμπέρασμά τους σε χρόνο-ρεκόρ, ενώ ακόμα οι πέντε γυναίκες δεν είχαν θαφτεί. Και ποιο ήταν το πόρισμα; Ότι φταίει η κυβέρνηση, λες και η Επιθεώρηση Εργασίας και η Πυροσβεστική οπουδήποτε στον πλανήτη καλούνται να ελέγξουν κάτι πέρα από την ύπαρξη, την εγκυρότητα και την τυπική πληρότητα των βεβαιώσεων των εκάστοτε εκ του νόμου υπευθύνων ασφαλείας. Και βέβαια, όλοι οι καλοί συνάδελφοί είχαν έναν κακό λόγο να πουν για κάθε κρίκο της αλυσίδας της κεντρικής κυβέρνησης, ξέχασαν όμως να βάλουν στο «κάδρο» των ευθυνών την Περιφέρεια Θεσσαλίας, που είναι αρμόδια για μια σειρά από ελέγχους – και δη τον λαοπρόβλητο Κουρέτα. Θυμηθείτε πόσα άκουσε (δικαίως και αδίκως) ο «κυβερνητικός» πρώην περιφερειάρχης Αγοραστός για προηγούμενες κρίσεις στη Θεσσαλία και συγκρίνετέ τα τώρα με όσα ακούει ο σύντροφος Κουρέτας. Η μέρα με τη νύχτα.
Τα ξεφτιλίκια Κουρέτα με Μουμτζή
Φεύγω από τη νέα «ξυλολιάδα», αλλά μένω λίγο ακόμα στον σύντροφο Κουρέτα, ο οποίος αντί να βγει από την πρώτη στιγμή και να μας πει τι και ποιους ελέγχους έπρεπε να είχε κάνει (και πόσους από αυτούς είχε κάνει) η Περιφέρεια Θεσσαλίας στη Βιολάντα, ασχολήθηκε με τη διατήρηση της ευταξίας στον Βόλο. Αναφέρομαι, φυσικά, στις αντιδράσεις από διάφορους «ευαίσθητους» αριστερούς στο ενδεχόμενο ο Σάκης Μουμτζής να μιλήσει σε εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος ως προσκεκλημένος από την τοπική Ισραηλιτική Κοινότητα. Πριν βιαστείτε να πείτε «μπράβο» στον περιφερειάρχη που έβαλε στη θέση τους όσους απειλούσαν με επεισόδια γιατί δεν τους αρέσουν οι απόψεις του Μουμτζή για… τον Εμφύλιο, να σας ενημερώσω ότι ο σύντροφος Κουρέτας έκανε το αντίθετο. Πήρε το μέρος των «ευαίσθητων», ζητώντας από τους διοργανωτές να ανακαλέσουν την πρόσκληση στον Μουμτζή, για να μην κάνουν… Κούγκι την εκδήλωση διάφοροι φίλοι των «ευαίσθητων» με ευαίσθητα νεύρα. Λεπτομέρεια; Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, ως συνδιοργανώτρια της εκδήλωσης, είχε εγκρίνει εδώ και μήνες τη συμμετοχή του Μουμτζή, αλλά τελευταία στιγμή «ανακάλυψε» το «αντιδραστικό παρελθόν» του γνωστού αρθρογράφου και απαίτησε την απόσυρσή του. Αν βρείτε πουθενά την απάντηση της Περιφέρειας, να τη φέρετε και σε εμένα, γιατί με μια πρόχειρη αναζήτηση που έκανα δεν τη βρήκα. Το ίδιο και για τη θέση του ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη – που πανηγύριζε για την εκλογή του Κουρέτα από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο γρίφος του ανασχηματισμού
Έχοντας κάπως αναρρώσει από το κάταγμά μου, προσπάθησα το Σαββατοκύριακο να ανιχνεύσω τι παίζει στο Μαξίμου με το θέμα του ανασχηματισμού. Γιατί μην έχετε αμφιβολία, ανασχηματισμός θα γίνει και θα είναι ο τελικός πριν από την κάλπη. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο τηρείται για το θέμα αυτό σιγή ιχθύος, ούτε ο πρόεδρος Μητσοτάκης αναφέρεται σε αυτό ή υπαινίσσεται κάτι. Ωστόσο, ο λόγος δεν είναι ότι δεν θα γίνει. Απλώς λίγο η ψήφος των αποδήμων, λίγο η αναζωπύρωση της φιλολογίας για ευρύτερες αλλαγές στον εκλογικό νόμο, λίγο κάτι που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ώρες για εκλογικό αιφνιδιασμό αμέσως μετά τη ΔΕΘ, και η κουβέντα για υπουργοποιήσεις άναψε ανάμεσα στους βουλευτές. Η αλήθεια είναι ότι ο αρχηγός Κυριάκος με τίποτα δεν θέλει να ενθαρρύνει ένα τέτοιο κλίμα, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα επιχειρήσει έναν αιφνιδιασμό αλλαγών. Το ορόσημο γι’ αυτό θα είναι η νέα έκθεση της Ευρωπαίας εισαγγελέως Κοβέσι για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή, όπως τον αποκαλεί συχνά συνεργάτης του πρωθυπουργού, ΟΠΕΚΕΠΕ Νο2. Έτσι, θα υπάρξει πάτημα και δικαιολογία ότι γίνονται αλλαγές εξ ανάγκης, με υπουργούς που πιθανότατα να εμπλέκονται.
Δύο κινήσεις… ματ για τον Κάθετο Διάδρομο
Σας έχω γράψει πολλά και διάφορα για τον Κάθετο Διάδρομο τις τελευταίες μέρες. Μάλιστα, δεν σας κρύβω ότι εσχάτως άρχισα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα, μήπως και καταφέρω να πιάσω έστω και το 30% των όσων φτάνουν στα υπερήφανα αυτάκια μου. Ακούγοντας τα όσα είπε ο πρόεδρος Μητσοτάκης από το Ζάγκρεμπ για τη συγκεκριμένη υπόθεση, κάθισα κι έκανα δυο τρεις σκόρπιες σκέψεις, απ’ αυτές που συνηθίζω να κάνω όταν χαλαρώνω (με την αθώα έννοια του όρου χαλάρωση). Εκεί που ήμουν χαλαρός, σκέφτηκα ότι με δύο κινήσεις ματ έρχεται η απάντηση σε όσους έσπευσαν να χαρούν για την «αποτυχία» στις δημοπρασίες του Κάθετου Διαδρόμου. Η πρώτη προαναγγέλθηκε τόσο από τον υπουργό Παπασταύρου όσο και από τον ειδικό απεσταλμένο του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, Τζόσουα (συνέντευξη του οποίου διαβάσατε στα ομόσταβλα «Παραπολιτικά» το Σάββατο), και αφορά τη συνάντηση που θα γίνει στις 24 Φεβρουαρίου στον Λευκό Οίκο με τους υπουργούς Ενέργειας των χωρών του Κάθετου Διαδρόμου. Και η δεύτερη κίνηση αφορά την πρώτη εμπορική συμφωνία της ATLANTIC SEE LNG TRADE, με προμηθευτή την BP και αγοραστή την Ουκρανική Naftogaz, που ξεκινά να υλοποιείται τις επόμενες εβδομάδες. Με το ως άνω deal, η κοινοπραξία στην οποία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει κατά 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας κατά 40%, προχωρεί στην υλοποίηση του κάθετου ενεργειακού διαδρόμου της Ευρώπης, ενεργοποιώντας την πρώτη μείζονος σημασίας εμπορική συμφωνία για την προμήθεια και πώληση Αμερικανικού LNG. Ομολογώ ότι πρόκειται περί μιας σημαντικής επιτυχίας, όχι μόνο για τον συναγωνιστή Αλέξανδρο Εξάρχου και την ATLANTIC, αλλά και για τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας. Επειδή από τα ενεργειακά δεν πολυσκαμπάζω, θα σας το γράψω απλά. Όσο πετυχαίνει ο Κάθετος Διάδρομος, ενισχύεται η χώρα μας και ταυτόχρονα (αλλά ακριβώς ταυτόχρονα) μικραίνει ο ρόλος της Τουρκίας. Και αυτό γιατί ο Κάθετος Διάδρομος «σπάει» τον σημαντικό τουρκικό έλεγχο στις ενεργειακές ροές της ΝΑ Ευρώπης. Μάλιστα, συνεχίζοντας την μπακαλίστικη ανάλυσή μου, σπεύδω να σας επισημάνω ότι στον σχετικό ευρωπαϊκό κανονισμό που υιοθετήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, αν κατάλαβα καλά η κυβέρνηση με τον υπουργό Παπασταύρου πέτυχε να θεωρείται ρωσικό το φυσικό αέριο που έρχεται από τον αγωγό TurkStream, εκτός εάν οι γείτονες αποδείξουν το αντίθετο, που δύσκολα μπορεί να το αποδείξουν, εκτός κι αν τους βοηθήσουν κάτι πρόθυμοι δικοί μας, προκειμένου να κάνουν τα σχετικά βαφτίσια.
! Σε κάθε περίπτωση, αυτό που επίσης αντιλαμβάνομαι, αν και δεν είμαι και τόσο έξυπνος, είναι ότι στην παρούσα φάση φαίνεται να υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση για να προχωρήσει ο Κάθετος Διάδρομος. Αυτό, άλλωστε, τονίστηκε και από τον ίδιο τον πρόεδρο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον πρώην πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ. Ο πρωθυπουργός ανέδειξε τον ρόλο του Κάθετου Διαδρόμου ως κρίσιμου εργαλείου για τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών της Ευρώπης, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα και η Βουλγαρία επενδύουν σε υποδομές που επιτρέπουν την ασφαλή και αξιόπιστη μεταφορά φυσικού αερίου προς τον ευρωπαϊκό Βορρά και την Ανατολή. Ειδικότερα για τη συμφωνία για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς την Ουκρανία, τόνισε ότι αναδεικνύει τη σημασία του Κάθετου Διαδρόμου, ως μία πρωτοβουλία που υπερβαίνει τα στενά εθνικά όρια. Η εξέλιξη αυτή (όπως είπε) ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου και προσδίδει νέα δυναμική στην περιφερειακή συνεργασία, σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων.
Κάτι περίεργα δημοσιεύματα
Εδώ και κάτι μέρες ξεκίνησα να σας γράφω για την αίσθηση που έχω, που συνδέεται με την «επέλαση» των Ρώσων στην εγχώρια πιάτσα, προκειμένου να προλάβουν τα χειρότερα για το αέριό τους. Πριν προλάβω να σας ενημερώσω, άρχισαν να σκάνε μύτη και τα πρώτα δημοσιεύματα, τα οποία δεν σας κρύβω ότι μου προξένησαν μια κάποια εντύπωση, δεδομένου ότι κατάλαβα πως στο θέμα του Κάθετου Διαδρόμου άρχισαν να συγκλίνουν δημοσιογραφικά (πάντα) η «Καθημερινή» του Αλαφούζου και η «Δημοκρατία» του Φιλιππάκη. Προφανώς τα δύο αυτά μαγαζιά, κρίνουν ως εθνικά επιζήμιο να κάνουν κουμάντο οι Αμερικανοί, θεωρώντας ως καλύτερη λύση αυτήν που κάνει μάγκα τη Ρωσία και κατ’ επέκταση (αν έχω καταλάβει καλά) τους Τούρκους.
Η ισχυροποίηση της Τουρκίας
Μια και το ‘φερε η κουβέντα για τους Αμερικανούς, να σας πω ότι εξ όσων μαθαίνω, πριν από κάμποσο καιρό είχαν προτείνει στον Ερντογάν να του φτιάξουν τον Κάθετο Διάδρομο του αμερικανικού LNG, υπό την προϋπόθεση ότι θα «έκοβε» μαχαίρι το αζέρικο αέριο, αίτημα που απέρριψε με το άκουσμά του ο Τούρκος πρόεδρος, γιατί αυτό θα σήμαινε άμεση ρήξη με τη Ρωσία. Μετά το «όχι» του Tαγίπ, οι Αμερικανοί πρότειναν στην Ελλάδα αντίστοιχο σχέδιο. Και ενώ μιλάγαμε περί της σωτηρίας των ψυχών μας, μέχρι τέλους αρνούμασταν να δεσμευτούμε στην κατανάλωση αμερικανικού LNG, αναπτύσσοντας κάτι θεωρίες, από αυτές που χρησιμοποιεί ο Σεφερλής στο Δελφινάριο. Αν κατάλαβα καλά, στην ουσία αυτό που έλεγε η Ελλάδα είναι ότι θα εξακολουθήσει να αγοράζει αζέρικο από τον τουρκικό αγωγό, παρά την απαγόρευση του ρωσικού από την ΕΕ. Μόνο έτσι εξηγείται η άρνησή της να διασφαλίσει αμερικανικό μετά την απαγόρευση του ρωσικού. Για όσους, όμως, δεν το γνωρίζουν, μετά το ’27 αέριο θα υπάρχει μόνο από Αμερική ή Κατάρ σε ίδιες περίπου τιμές και παράνομα από το βαπτισμένο ως αζέρικο, ρωσικό σε σημαντικά φτηνότερη τιμή ( γιατί δεν είναι LNG). Τώρα το ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη ανταγωνίζεται τον Κάθετο Διάδρομο και στην ουσία ισχυροποιεί οικονομικά την Τουρκία, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, εκτός από αμπελοφιλοσοφία Τσάφου.
Βαρύ κλίμα για την Παπαδοπούλου
Αν και, όπως μαθαίνω, η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα, τουλάχιστον με την κυβερνητική της ιδιότητα, κάτι μου λέει ότι τώρα στα στερνά (που πάντα τιμούν τα πρώτα) έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Η επί χρόνια πολυλατρεμένη της «Καθημερινής» και των προοδευτικών στις ΗΠΑ φαίνεται ότι ξινίζει κάπως τα μούτρα της με τα όσα βλέπει να συντελούνται, έχοντας στο επίκεντρο την προοπτική του Κάθετου Διαδρόμου. Αν και, όπως σας έχω γράψει, η κυβέρνηση είναι του Μητσοτάκη, άρα μπορεί να της βάλει μέχρι φωτιά και να την κάψει, εν προκειμένω μάλλον οφείλει να προσέξει, γιατί τα νέα Αμερικανάκια, που παρακολουθούν στενά επί χρόνια την υφυπουργό Αλεξάνδρα, κάτι μου λέει ότι είναι έτοιμα να της στείλουν γράμμα, από αυτά μάλιστα που δεν περιμένουν απάντηση.
Η φωτογραφία με τον Μητσοτάκη και τον Κολ
Και μια και αναφέρθηκα στην παρουσία του πρωθυπουργού στο Ζάγκρεμπ, σπεύδω να σας μεταφέρω ένα ωραίο παραλειπόμενο που έλαβε χώρα στο περιθώριο της σύναξης του ΕΛΚ. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Με μία φωτογραφία του πρεσβύτερου (Κωνσταντίνου) Μητσοτάκη με τον Χέλμουτ Κολ υποδέχθηκε ο Γερμανός Καγκελάριος, Μερτς, τον αρχηγό Κυριάκο, κατά τη συνάντησή τους στο Ζάγκρεμπ, στο περιθώριο της συνόδου των ηγετών του ΕΛΚ. Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί, σπεύδω να επισημάνω ότι οι δύο ιστορικοί ηγέτες της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς είχαν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς τη δεκαετία του ‘90. Τι θυμάμαι τώρα, μέσα στην αντάρα της Ευρώπης. Ωστόσο, ξεπερνώ το βαρύ ιστορικό παρελθόν, κάνοντας ένα άλμα στο σήμερα, προκειμένου να επισημάνω ότι εξίσου εξαιρετική είναι η χημεία ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Μερτς, αν κρίνω από τις συχνές αναφορές του τελευταίου στην Ελλάδα ως παράδειγμα οικονομικής ανάκαμψης και προόδου.
Φρίντριχ Μερτς και Κυριάκος Μητσοτάκης με τη φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Χέλμουτ Κολ
Φρίντριχ Μερτς και Κυριάκος Μητσοτάκης με τη φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και του Χέλμουτ Κολ
Η συνάντηση με τον Βούλγαρο
Συνεχίζω και γράφω ορισμένα από τα όσα έφτασαν στ’ αυτιά μου από το Ζάγκρεμπ. Όπως μου μετέφερε ένας αυτόπτης μάρτυρας, ενδιαφέρουσα ήταν και η συνάντηση του προέδρου Κυριάκου με τον Βούλγαρο πρώην πρωθυπουργό και αρχηγό του κόμματος GERB, Μπόικο Μπορίσοφ. Για όσους δεν το γνωρίζουν, το κόμμα του Μπορίσοφ είναι ο κύριος εταίρος στις τελευταίες κυβερνήσεις συνεργασίας, γεγονός που ακόμα και σήμερα καθιστά τον ίδιο πολιτικό πρωταγωνιστή. Σε αυτήν τη συζήτηση κυριάρχησε το θέμα του Κάθετου Διαδρόμου, καθώς η Βουλγαρία δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ελληνικές πρωτοβουλίες. Η λειτουργία του διαδρόμου είναι κομβικής σημασίας για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς προσφέρει ασφαλή εναλλακτική πηγή αερίου. Να θυμίσω ότι στις αρχές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, τότε που το Κρεμλίνο έκλεισε τη στρόφιγγα αερίου προς τη Σόφια, η Ελλάδα ήταν εκείνη που παρείχε ενεργειακή ασφάλεια στους γείτονες. Επομένως, έχουν κάθε λόγο να ενδιαφέρονται για τον Κάθετο Διάδρομο, ο οποίος διέρχεται από το βουλγαρικό έδαφος. Βέβαια, οφείλω να παρατηρήσω ότι στα φωτογραφικά στιγμιότυπα από το Ζάγκρεμπ σταθερά στο πλευρό του Μητσοτάκη βρισκόταν ο Τάσος Χατζηβασιλείου, ο άνθρωπος που ξέρει καλά τα διεθνή, πράγμα που το αναγνωρίζουν όλοι στην πιάτσα. Ακόμα δεν κατάλαβα γιατί έφυγε από την κυβέρνηση…
Η χοντρή πατάτα της Αλεξοπούλου
Εκεί που ο φίλος μου στην πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου μου μετέφερε ένα κλίμα ευφορίας κατά τους προαυλισμούς του Πίνατ, στο χθεσινοβραδινό report περί Συνταγματικής Αναθεώρησης με ενημέρωσε ότι ο πρωθυπουργικός σκύλος εμφανιζόταν ελαφρώς «σκασμένος» τις τελευταίες ώρες. Όπως μου ανέφερε, μια τέτοια μετάπτωση στην εικόνα του «Κενταύρου» του πρωθυπουργικού μεγάρου συνήθως οφείλεται σε κάποια ατυχή δήλωση κυβερνητικού στελέχους ή βουλευτή. Και, όπως κατάφερε να μάθει ο ωτακουστής μου, η «δράστις» της συγκεκριμένης αστοχίας δεν είναι άλλη από τη βουλευτή (και πρώην υφυπουργό) Χριστίνα Αλεξοπούλου. Κι αυτό γιατί τις προάλλες, στην εκπομπή του συναγωνιστή Χατζή, η πολιτικός εξ Αχαΐας έκανε μια χοντρή πατάτα. Ερωτηθείσα για το πρόβλημα στέγασης που αντιμετωπίζουν οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, η Αλεξοπούλου απάντησε ότι «το τζάμπα πέθανε», για να συμπληρώσει ειρωνικά «να δώσουμε 5 ενοίκια να πάρουν ζακετούλα», στη διαπίστωση του Χατζή ότι σε αυτούς τους ανθρώπους δεν μένουν λεφτά να πάρουν ένα παντελόνι. Το χειρότερο είναι ότι οι αρμόδιοι υπουργοί έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα, έχουν ήδη πάρει σημαντικά μέτρα και εργάζονται ώστε να ανακοινώσουν και νέα. Και όταν αυτό γίνει, η συντρόφισσα Αλεξοπούλου θα ξεχάσει τα περί «τζάμπα» και θα τα ψηφίζει με τα δύο χέρια. Και επειδή κάτι μου λέει ότι ο Πίνατ δεν είναι ο μόνος θαμώνας του Μαξίμου που ενοχλήθηκε από το ατυχές περιστατικό, θα συμβούλευα τη συντρόφισσα Αλεξοπούλου να κάνει οικονομία και να μη ραφτεί εν όψει ανασχηματισμού.
Το tanking του ΠΑΣΟΚ
Χθες βρήκα την ευκαιρία και τον χρόνο να μιλήσω, ύστερα από καιρό, με έναν γνωστό μου που ειδικεύεται σε δύο πράγματα: Στο NBA και στα εσωκομματικά της Χαριλάου Τρικούπη. Και δεν σας κρύβω ότι όσα μου είπε ο μπασκετολόγος-ΠΑΣΟΚολόγος με προβλημάτισαν έντονα. «Νομίζω ότι στο ΠΑΣΟΚ όλοι κάνουν tanking – αλλά όχι συντονισμένα, ο καθένας για την πάρτη του», ήταν τα λόγια του. Πριν μου αναλύσει τη σκέψη του, του ζήτησα να μου πει τι στην ευχή είναι το tanking, καθώς οι γνώσεις μου στο ΝΒΑ σταματούν κάπου στον Τζόρνταν. Όπως μου εξήγησε, το tanking είναι μια πρακτική που ακολουθούν αρκετές ομάδες που βλέπουν ότι έχουν μείνει πίσω στη βαθμολογία μιας χρονιάς – και άρα εκτός στόχων. Έτσι, «βουλιάζουν» (tank) σκόπιμα στη βαθμολογία, προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες να πάρουν έναν παίκτη από τις πρώτες θέσεις του draft της επόμενης χρονιάς. Όπως μου ανέλυσε, «στο ΠΑΣΟΚ αυτήν τη στιγμή βλέπουν ότι δεν υπάρχει προοπτική να ανέβουν δημοσκοπικά μέχρι το Συνέδριο. Γι’ αυτό επιδιώκουν να δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε, ύστερα από αυτό, κάθε κέρδος να φαίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο σε σχέση με το παρελθόν». Προτού προλάβω να θαυμάσω αυτήν τη στρατηγική, ο φίλος με προσγείωσε: «Μόνο που αυτό δεν γίνεται συντονισμένα, αλλά ο καθένας το κάνει για το εσωκομματικό power game. Ο Ανδρουλάκης θέλει να ανέβει στο βήμα και να πει “ορίστε πού μας έφτασε η εσωστρέφεια, ελάτε πίσω μου”, οι δε δελφίνοι θέλουν να τον δέσουν χειροπόδαρα, θεωρώντας ότι φταίει η στρατηγική της ηγεσίας που δεν κουνιέται η βελόνα. Κλείνοντας, μου επισήμανε ότι ένας από τους κινδύνους του tanking στο ΝΒΑ είναι η ομάδα να μη σταθεί τυχερή στο draft και, συνεπώς, να εθιστεί στην ήττα. Όταν του ζήτησα μια πρόβλεψη για το πώς θα πάει όλο αυτό, προσφέρθηκε να μου δώσει ένα στανταράκι για το μπασκετικό στοίχημα. «Εκεί τουλάχιστον έχεις να κάνεις με δεδομένα και όχι με μεταφυσική», μου είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο.
Ο Χριστοδουλάκης, ο Δούκας και ο… Γκιούλιβερ
Δριμεία επίθεση κατά του Χάρη Δούκα και της εμμονής του στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να υπάρξει δέσμευση περί μη συνεργασίας με τη ΝΔ εξαπέλυσε με άρθρο του «Στα Νέα» ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Νίκος Χριστοδουλάκης. Τι λέει ο πρώην υπουργός; Ότι η υιοθέτηση ενός τέτοιου ψηφίσματος από το Συνέδριο θα έχει αποτέλεσμα αντίθετο από αυτό που επιδιώκει. Αρκετοί κεντρώοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ θα το εκλάβουν ως προετοιμασία για να οργανωθεί ένα μετεκλογικό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ, το νέο κόμμα Τσίπρα ή ενδεχομένως και άλλα αριστερά σχήματα. Και υπάρχει πιθανότητα οι κεντρώοι ψηφοφόροι που τώρα προσανατολίζονται προς το ΠΑΣΟΚ να σπεύσουν μαζικά να ψηφίσουν ΝΔ για να το ματαιώσουν. Ο Νίκος Χριστοδουλάκης σημειώνει πως μια «βιομηχανία» τέτοιων ψηφισμάτων θα κάνει το ΠΑΣΟΚ δέσμιο εσωκομματικών τακτικισμών. Και καταλήγει με το δηλητηριώδες σχόλιο: «Θα το κάνει να μοιάζει περισσότερο με τον Γκιούλιβερ, που ερχόταν ο καθένας και τον έδενε όπως ήθελε, μέχρι που δεν μπορούσε να κινηθεί και εκλιπαρούσε για βοήθεια». Δεν ξέρουμε πώς ένιωσε ο δήμαρχος Χάρης όταν διάβασε αυτό το άρθρο. Πάντως, πρέπει να συνειδητοποίησε ότι το παιχνίδι που κάνει εν όψει Συνεδρίου δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα.
Έρχονται κι άλλα γκάλοπ δυσάρεστα για τον πρόεδρο Νίκο
Έμαθα ότι ο πρόεδρος Νίκος ένιωσε μεγάλη ταραχή και οργή όταν είδε στη δημοσκόπηση της MRB να είναι το ΠΑΣΟΚ τρίτο κόμμα, μετά την Πλεύση Ελευθερίας. Μαζί του ένωσαν αποστροφή για τα νούμερα των δημοσκοπήσεων και άλλοι σύντροφοι του επιτελείου του προέδρου. Μάλιστα, ο Πάρις Κουκουλόπουλος ανάλαβε να κάνει ανάρτηση, για να μας πείσει ότι οι πολλές δημοσκοπήσεις που γίνονται δεν πέφτουν κατ’ ανάγκην μέσα, με βάση την πρόσφατη εμπειρία των εκλογών. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσουν αυτό το βιολί με την πολεμική κατά των γκάλοπ, αλλά αφήνω εδώ την πληροφορία ότι κι άλλες δημοσκοπήσεις που τρέχουν εμφανίζουν τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, όχι γιατί η Ζωή ανεβαίνει, αλλά γιατί τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ κατρακυλούν.
Μέσα στη βδομάδα «κληρώνει» για το βιομηχανικό
Όπως σας έχω γράψει εδώ και κάτι μέρες, η λαοπρόβλητη κυβέρνηση Μητσοτάκη αναμένει από μέρα σε μέρα την ετυμηγορία της Ευρώπης, σε σχέση με το θέμα του βιομηχανικού ρεύματος. Απ’ όσα ακούω, δεν αποκλείεται και μέσα στη βδομάδα να βγει «λευκός καπνός». Σε κάθε περίπτωση, πάντως, και ανεξάρτητα από τα μελλούμενα, από μια σχετικώς καλή πηγή πληροφορούμαι ότι η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να «τρέξει» την όλη υπόθεση, πριν προλάβει το συγκεκριμένο θέμα να καταλήξει να γίνει άλλο ένα μείζον οικονομικό και πολιτικό ζήτημα. Πάντως, από κάτι τύπους που γνωρίζουν απ’ αυτά μαθαίνω ότι αν η κυβέρνηση «τρέξει» γρήγορα, θα είναι μια ευκαιρία (λέει) η χώρα μας να δείξει ότι μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιταλίας και να μη μείνει ο τελευταίος τροχός της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Η Καρυστιανού ετοιμάζει συνέντευξη
Αν και μετά τις απανωτές γκάφες έσπευσε να ακυρώσει δυο τρεις προγραμματισμένες συνεντεύξεις, από μια καλή (σχετικώς) πηγή πληροφορούμαι ότι η πρόεδρος Καρυστιανού ετοιμάζει δυναμική επανεμφάνιση. Συγκεκριμένα, έχει «κλείσει» μια συνέντευξη, σε ελεγχόμενο περιβάλλον, η οποία προφανώς και θα μαγνητοσκοπηθεί. Σε γενικές γραμμές, από δω και πέρα θα αποφεύγει κάθε «ζωντανή» παρέμβαση, αντιλαμβανόμενη τις παγίδες, λέει, που της στήνουν οι διαβολεμένοι της διαπλοκής.
Τα τέσσερα κόμματα της Μακεδονίας
Κατ’ επανάληψη σας έχω γράψει ότι η ΝΔ πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο επί μακεδονικού εδάφους. Συνομιλώντας μ’ έναν φίλο μου δημοσκόπο, συνειδητοποίησα κάτι που ειλικρινά δεν το είχα και τόσο αξιολογήσει. Επί της ουσίας, όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων που κινούνται είτε δεξιά είτε εμπορεύονται «τρέλα» έλκουν την καταγωγή τους από τη Μακεδονία. Από τον πρόεδρο Βελόπουλο μέχρι τον Νατσιό (Νίκη), τη Λατινοπούλου (Φωνή Λογικής) και εσχάτως την πρόεδρο Καρυστιανού. Αν σε αυτό προστεθεί και η υπονόμευση του προέδρου Καραμανλή, σε λίγο θα μιλάμε για το απόλυτο θαύμα του προέδρου Μητσοτάκη.
Εξαιτίας της «Εστίας» το Συνέδριο της ΝΔ
Αν δεν το είχατε αντιληφθεί, το Συνέδριο της ΝΔ είχε αναβληθεί και έπρεπε να βγει η ιστορική «Εστία», για να «ξυπνήσει» ο πρόεδρος Μητσοτάκης και να το διοργανώσει. Έτσι, μέσα σε ελάχιστη ώρα από τη στιγμή που «κρεμάστηκε» η εφημερίδα στα περίπτερα, ο πρωθυπουργός όρισε τον Ρουσόπουλο πρόεδρο του Συνεδρίου, αποφάσισε τις ημερομηνίες διεξαγωγής του και φυσικά όρισε και το σύνολο των προσυνεδρίων. Τα ως άνω δεν τα κατέβασα από την κούτρα μου, αλλά τα διάβασα στις εσωτερικές σελίδες της ιστορικής εφημερίδας, μία μέρα αφότου είχε καταγραφεί η γκάφα της ότι δήθεν ακυρώνεται το Συνέδριο της ΝΔ.
Το Open πλήρωσε τα μισά για την άδεια
Τους έξι από τους δώδεκα μήνες που όφειλε στο ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου να συνεχίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του, κατέβαλε το κανάλι του Open του Ιβάν Σαββίδη. Μιλάμε για τα χρήματα που είναι υποχρεωμένοι βάσει του νόμου να καταβάλουν οι καναλάρχες, αν θέλουν να έχουν άδεια πανελλήνιας εμβέλειας. Μέχρι, λοιπόν, και πριν από μια βδομάδα ο ανιψιός Παπαμιμίκος προσπαθούσε να βρει άκρη, μήπως και γλιτώσει να πληρώσει τη συγκεκριμένη οφειλή. Το νομικό πλαίσιο είναι (και ορθώς) αυστηρό, με αποτέλεσμα, μία μέρα πριν συνεδριάσει το ΕΣΡ, οι εν Ελλάδι εκπρόσωποι του προέδρου Ιβάν προσήλθαν και πλήρωσαν του έξι από τους δώδεκα μήνες του 2025, με τη δέσμευση ότι κατά το αμέσως προσεχές διάστημα θα εξοφλήσουν τα χρωστούμενα του προηγούμενου χρόνου. Πάντως, είναι κάπως περίεργο ένα μέσο ενημέρωσης που καθημερινά παρέχει οδηγίες προς ναυτιλλομένους να είναι υπόλογο έναντι της βασικής του υποχρέωσης.
Σε παιδική χαρά η Καϊλή
Σε παιδική χαρά στο Χαλάνδρι εντόπισε ένας πληροφοριοδότης της στήλης την προηγούμενη εβδομάδα την Εύα Καϊλή. Προφανώς συνόδευε την κόρη της, αφού η ίδια, αν και δεν περνά ο χρόνος από πάνω της, έχει περάσει εδώ και χρόνια την ηλικία που έπαιζε στις παιδικές χαρές.
H Εύα Καϊλή σε παιδική χαρά στο Χαλάνδρι
