Στην Αυστραλία ο Μητσοτάκης
Με πήρε η θεία μου από τα Χανιά χθες το μεσημέρι και αφού μου ξαναείπε πόσο χαρούμενη την έκανε ο λατρεμένος της Κυριάκος μιλώντας στον Παπαχελά, άρχισε να μου αποκαλύπτει ένα από τα προσεχή υπερατλαντικά ταξίδια του Μητσοτάκη. Συγκεκριμένα, ευρισκόμενη στην κλινική του Γαβριλάκη, άκουσε (λέει) μια άλλη θεία που είχε έρθει για τον χειμώνα στην Ελλάδα, από το Μόντρεαλ, να λέει ότι τον προσεχή Μάρτιο θα επισκεφτεί την Αυστραλία ο πρωθυπουργός μας. Σύμφωνα με την 86χρονη Χανιώτισσα, σκοπός του εκεί ταξιδιού του είναι να δώσει (μεταξύ των άλλων) και το «παρών» στις επετειακές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου.
Σε διαβούλευση τα δύο ταμεία του Παπαθανάση
Πριν από δέκα μέρες ο αναπληρωτής Παπαθανάσης παρουσίασε στο Υπουργικό τα δύο νέα ταμεία, μέσω των οποίων θα πέσει φρέσκο (ζεστό) χρήμα στην αγορά, με δεδομένο ότι το Ανάκαμψης βαίνει προς το τέλος του. Μιλάμε για ένα ταμείο που θα στοχεύει στην ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, των αντλιών θερμότητας στα σπίτια (με πολύ υψηλή επιδότηση), προκειμένου να αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα συστήματα. Αν κατάλαβα καλά, μιλάμε για 4,7 δισ. ευρώ, που προορίζονται για την ανανέωση του στόλου των Μέσων Μεταφοράς, αλλά και τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων που χρησιμοποιούμαι για την κατανάλωση της οικιακής ενέργειας. Ο νόμος που θα προωθηθεί προς ψήφιση εντός του μήνα αφορά και τα δύο ταμεία, που, όπως έμαθα, θα έχουν διάρκεια μέχρι το 2032. Να σας πω ότι ο αναπληρωτής Παπαθανάσης φτιάχνει μια διαχειριστική αρχή, στα πρότυπα του Ανάκαμψης, η οποία θα διαχειριστεί τα νέα χρήματα. Εδώ που τα λέμε, με δεδομένο ότι στο τέλος του χρόνου περατώνεται το Ανάκαμψης, κάλλιστα θα μπορούσε να απορροφηθεί από το νέο σύστημα, δεδομένης της τεχνογνωσίας που έχει αποκτήσει. Ωστόσο, για έναν χρόνο όλοι αυτοί που «τρέχουν» το Ανάκαμψης θα παραμείνουν στις θέσεις τους, για να επιτηρήσουν τα προς ολοκλήρωση έργα.
! Το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο θα είναι ένας φορέας που θα εστιάζει στην κοινωνική και ενεργειακή φτώχεια. Θα σχετίζεται με δράσεις που θα αφορούν την κοινωνική στέγαση, τη στήριξη της μεταφορικής αδυναμίας των πολιτών, τη στήριξη της ενεργειακής αδυναμίας. Από το 2028 θα επιβληθεί ένα τέλος για τη χρησιμοποίηση των καυσίμων. Και γι’ αυτόν τον λόγο έρχεται ένα ταμείο ύψους 4,7 δισ., που θα στηρίξει τους ευάλωτους κυρίως συμπολίτες, προκειμένου να πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερα για την κατανάλωση ενέργειας. Όπως επίσης και για τα μεταφορικά τους.
Μέσω ΑΙ ο Χρυσοχοΐδης στοχεύει στην επίλυση του κυκλοφοριακού
Το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία χρόνια όσοι αποφασίσαμε να έρθουμε ή η μοίρα μάς πέταξε στην Αθήνα κατά κοινή παραδοχή είναι το κυκλοφοριακό. Εσχάτως, ρίχνοντας λοξές ματιές δεξιά κι αριστερά στα φανάρια, δεν σας κρύβω ότι διαπιστώνω να πληθαίνουν οι εκνευρισμένοι οδηγοί. Γι’ αυτό μέχρι να γίνει το θαύμα του Κηφισού και να τελειώσει η Γραμμή 4 του Μετρό, κάτι μου λέει ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να βάλει το χέρι του ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, όχι της Καρυστιανού, αλλά της Κατεχάκη (ο Χρυσοχοΐδης). Αναφέρομαι στο σχέδιο που θα βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή τον Μάιο, με στόχο να ξεμπλοκάρει τους δρόμους της πρωτεύουσας, που σχεδόν κάθε μέρα μετατρέπονται σε υπαίθρια πάρκινγκ. Όπως με ενημέρωσε μια πολύ καλή πηγή της Κατεχάκη, ήδη μια ομάδα της ΕΛΑΣ, από κάτι «τρελαμένους» (κάτι σαν τον Λαβράνο) με την τεχνολογία, έχει εκπονήσει ένα σχέδιο, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται μέσα στον επόμενο μήνα. Στο πλαίσιο αυτό (όπως μου είπε η πηγή μου), θα φτιαχτεί ένα κέντρο επιχειρήσεων, εκεί που κατοικοεδρεύει τώρα το κέντρο της Τροχαίας, στο οποίο θα προΐσταται ένας εξιδανικευμένος αξιωματικός, με άριστη γνώση της τεχνολογίας και των δυνατοτήτων της. Βλέπετε, η τεχνολογία δίνει πλέον δυνατότητες σοβαρών λύσεων ακόμη και στους σπανούς για να αποκτήσουν γένια, εκτός από τους τροχονόμους για να πάρουν όλα τα δεδομένα σε χρόνο d/t. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ομάδα πέντε ατόμων, που θα μαζεύει στοιχεία από διάφορες πηγές, και όχι μόνο από την Google, όπως συμβαίνει σήμερα. Με βάση αυτά που έμαθα, ακολούθως τα δεδομένα μέσω ΑΙ θα τα αποκωδικοποιούν, προκειμένου οι τροχονόμοι να επιτυγχάνουν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Μέσω αυτού του συστήματος «θα πάρουν την κυκλοφορία στα χέρια τους οι τροχονόμοι», μου έλεγε χαρακτηριστικά άνθρωπος που είναι σε θέση να γνωρίζει τι ακριβώς σκοπεύει να φτιάξει ο υπουργός Χρυσοχοΐδης. Εκτός από την τεχνολογία, θα υπάρχουν και 140 αστυνομικοί, με αντίστοιχες μηχανές (οι 70 θα είναι σταθεροί, ενώ οι άλλοι 70 θα κινούνται). Στόχος είναι σε κάθε φανάρι να υπάρχει τροχονόμος. Όταν, όμως, θα προκύπτει θέμα, για παράδειγμα, στην είσοδο του Πειραιά, θα υπάρχουν 70 μηχανές, που αυτομάτως θα κινούνται κάθετα και οριζόντια, έχοντας «προμηθευτεί» επακριβώς την εικόνα μέσω ΑΙ, η οποία θα τους δίνει το ακριβές στίγμα και πού πρέπει να δράσουν. Πιλοτικά θα ξεκινήσει σε έναν μήνα και θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάιο.
Οι εφοπλιστές και η χορηγία των drones για την κίνηση
Με αφορμή τα παραπάνω, κάπου πήρε το αυτί μου ότι ο υπουργός Χρυσοχοΐδης έχει ζητήσει από την πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Μελίνα Τραυλού, να χορηγήσει στην Αστυνομία κάτι υπερσύγχρονα drones, που έχουν τη δυνατότητα να δρουν σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Μιλάμε για κάτι ιπτάμενα μάτια, που θα βοηθήσουν καθοριστικά στη συλλογή των πληροφοριών που θα φτάνουν σε real time στο κέντρο επιχειρήσεων, που, όπως σας έγραψα παραπάνω, ετοιμάζει ο υπουργός Μιχάλης.
Το όνειρο, ο Τραμπ και η Αλεξάνδρα
Εκεί που έκανα κρυοθεραπεία μετά τη διαμαγνητική αντλία, στο παγωμένο πόδι μου, έκλεισα τα μάτια μου και μέσα σε ελάχιστο χρόνο άρχισα να ροχαλίζω. Και κάπου εκεί ήρθε και ένα γρήγορο όνειρο, που δεν σας κρύβω ότι μπερδεύτηκα αν επρόκειτο περί ονείρου ή περί ενός πραγματικού γεγονότος. Είδα κάτι Αμερικανούς του Τραμπ, να ρίχνουν βελάκια σε μια φωτογραφία. Το πρόσωπο το οποίο απεικονιζόταν σε αυτήν (τη φωτογραφία) ήταν φτυστό με αυτό της υφυπουργού Αλεξάνδρας Παπαδόπουλου. Και ενώ τα βελάκια έπεφταν βροχή, κάπου στο βάθος είδα κάτι άλλους, που στραβομουτσούνιαζαν, θεωρώντας ότι η Παπαδοπούλου εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο Τραμπ δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον πλανήτη Γη και ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Μητσοτάκης οφείλει να κρατήσει μια ισορροπία, εν όψει και των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ. Πριν ανοίξω τα μάτια μου, κατάλαβα ότι αυτοί οι τύποι που έριχναν τα βελάκια στο φτυστό πορτρέτο της Παπαδοπούλου θεωρούν ότι η συγκεκριμένη κυρία ήταν αυτή που έπεισε τον αρχηγό Κυριάκο να το παίξει μονόπατα με τον Μπάιντεν. Περασμένα ξεχασμένα, όμως, αφού και ο Μητσοτάκης τα βρήκε με το νέο σύστημα, η Παπαδοπούλου μετρά (όπως έμαθα) αντίστροφα και κάτι μου λέει ότι μαζί της μετρούν αντίστροφα και κάτι άλλοι που επί χρόνια έχτιζαν καριέρες με τον μύθο του αμερικανικού παράγοντα.
Ο Κάθετος Διάδρομος και οι δορυφόροι της λειψυδρίας
Μπορεί ο υπουργός Παπασταύρου να προωθεί με ταχύτατους ρυθμούς μεγάλα ενεργειακά projects, όπως ο Κάθετος Διάδρομος, και να αναδεικνύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της χώρας στη νέα γεωστρατηγική σκακιέρα, με αρθρογραφία σε σημαντικά διεθνή διπλωματικά μέσα (όπως το άρθρο του στο Foreign Policy), ωστόσο δεν ξεχνά τα σημαντικά θέματα της καθημερινότητας. Άλλωστε, έστω και με καθυστέρηση, έχει καταλάβει ότι από τα χέρια του εξαρτάται αν θα έχουμε ρεύμα για να βλέπουμε τα βράδια, αν θα συνεχίσουμε να κάνουμε μπάνιο με νερό και όχι με μπίρα και φυσικά αν θα ζεσταινόμαστε τις κρύες νύχτες του χειμώνα με φυσικό αέριο (από το καλό, που είναι το αμερικανικό) και όχι με καυσόξυλα. Επειδή μέχρι τώρα ο καλός Θεός της Ελλάδας δείχνει ότι έχει μια αδυναμία στον υπουργό Σταύρο, και αυτήν τη συνδέω (την αδυναμία) με το γεγονός ότι βρέχει ασταμάτητα, ο ίδιος ο υπουργός αποφάσισε να πάρει τη σκυτάλη (από τον Ύψιστο) και να αρχίσει να ενεργεί. Μάλιστα, δεν σας κρύβω ότι σε κάποια φάση κόντεψα να πιστέψω (προχθές, που έριχνε χαλάζι) ότι προσφάτως ο Παπασταύρου βούτηξε το μπουτόν από τον Ύψιστο, με αποτέλεσμα να το πατάει οπότε θέλει και να ρίχνει από βροχή μέχρι χαλάζι. Τώρα, που σας μπέρδεψα με τους επίγειους και τους εναέριους Θεούς, σπεύδω να σας δώσω μια είδηση. Μαθαίνω, λοιπόν, ότι χθες υπό τον Παπασταύρου πραγματοποιήθηκε στο ΥΠΕΝ ευρεία σύσκεψη για το μείζον θέμα της λειψυδρίας, στην οποία συμμετείχαν η ηγεσία της ΕΥΔΑΠ και του ΕΑΓΜΕ, αλλά και εκπρόσωποι του Εθνικού Επενδυτικού Ταμείου (Growthfund) της Ελλάδας. Ας μην ξεχνάμε ότι η αντιμετώπιση της λειψυδρίας εντάσσεται στο Ενοποιημένο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής για το 2026 και αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση, εκτός από τον Ύψιστο, που μέχρι στιγμής κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μη μείνουμε από νερό πριν από τις εκλογές. Όπως έμαθα, στη σύσκεψη εξετάστηκαν οι γεωτρήσεις αλλά και τα έργα τα οποία υλοποιούνται για τη θωράκιση της Αττικής, με τον υπουργό να μη χάνει την ευκαιρία να εκφράσει τη βούληση που υπάρχει για την επιστράτευση όλων των διαθέσιμων εργαλείων και των νέων τεχνολογιών. Πληροφορήθηκα, μάλιστα, ότι παρουσιάστηκε στη συνάντηση και ένα σύστημα, το οποίο μέσω δορυφορικής απεικόνισης εντοπίζει διαρροές και τυχόν άλλα προβλήματα στο υδροδοτικό σύστημα, συντελώντας έτσι στην εξοικονόμηση νερού από τη βέλτιστη διαχείριση των υδάτων. Τέτοιες τεχνολογίες χρησιμοποιούνται ήδη σε αρκετές χώρες, όπως για παράδειγμα στην Ιταλία, με την εταιρεία ΗΕRA να το εφαρμόζει με αξιοσημείωτα αποτελέσματα.
Η θλιβερή εμφάνιση Σαμαρά
Εκεί που ετοιμαζόμουν να πέσω για ύπνο, το μάτι μου έπεσε στη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στο BEST της αγαπημένης του Μεσσηνίας. Όποιος την είδε, νομίζω κατάλαβε γιατί στο Muppet Show τα δύο γεροντάκια ήταν αχώριστα: Διότι η solo γκρίνια του ενός παύει να έχει πλάκα και καταντά πραγματικά αφόρητη. Τι μας είπε ο πρώην πρόεδρος Αντώνης; Ότι όλα πάνε κατά διαόλου, όλα είναι μαύρα κι άραχνα και ότι σε λίγο θα κάνουμε παρέα στους… δεινοσαύρους στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν η αναφορά του παλαίμαχου πολιτικού «μετά από επτά χρόνια, τα ίδια και τα ίδια. Λόγια, λόγια και λόγια. Συνεχώς δικαιολογίες». Συγγνώμη, αλλά από αυτά τα επτά χρόνια, στα σχεδόν πέντε ο Σαμαράς τα έβρισκε (σχεδόν) όλα σωστά. Ειδικά, δε, τα πρώτα τέσσερα δεν θυμάμαι ούτε μία διαφοροποίηση του πρώην πρωθυπουργού στις επιλογές της τότε κυβέρνησης του αρχηγού Κυριάκου. Μάλιστα, σε τόσες συνεντεύξεις του διαφημίζει ότι το 2023 έκανε αγώνα για την παράταξη. Τότε δεν τα έβλεπε όλα αυτά ή τα ανακάλυψε μετά, όταν αποφάσισε να επιστρέψει στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις» του υπονομευτή της ενότητας της παράταξης; Τώρα, την αποστροφή ότι εξαιτίας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη «πέθανε η λαϊκή ψυχή της παράταξης» και ότι τάχα «με αυτήν τη νοοτροπία επήλθε η ψυχική ρήξη των Νεοδημοκρατών με το σημερινό κόμμα», θα τα αφήσω ασχολίαστα, παραπέμποντας τον μπάρμπα Αντώνη σε όσα έλεγαν οι περίφημοι «κύκλοι» του όψιμου φίλου του, του Καραμανλή των Καπνών, που του χρέωναν ότι με τα μνημόνια «η ΝΔ έχει χάσει την επαφή της με τη βάση».
Το χάος του μπάρμπα Αντώνη
Ειλικρινά, βλέποντας τον πρόεδρο Σαμαρά στο κανάλι του χωριού του, το BEST του φίλου μου του Νίκου Μπελογιάννη, δεν σας κρύβω ότι άρχισα να πιστεύω ότι μάλλον ζω σε άλλη χώρα και όχι στην Ελλάδα. Ύστερα από λίγο και αφού συνέχιζα να ακούω το γεροντάκι, έκανα τη σωστή σκέψη, αυτή που οδηγεί το συμπέρασμα ότι ο συγκεκριμένος εδώ και καιρό «ζει στον κόσμο του». Βουτηγμένος από την κορυφή μέχρι τα νύχια στις εμμονές του, άρχισε να περιγράφει μια γκρίζα πραγματικότητα που μόνο στο μυαλό του υπάρχει. Και εκεί που ρωτούσε και απαντούσε (ωραίες συνεντεύξεις αυτές), πέταξε και το ωραίο ότι «το χάος είναι ο Μητσοτάκης». Επειδή και λόγω ηλικίας τον αντιμετωπίζω πλέον με συμπάθεια, όπως όλα τα γεροντάκια, άλλωστε, θέλω αλήθεια να τον ρωτήσω, γιατί τον ενοχλεί αυτό που είπε ο πρωθυπουργός, ότι δηλαδή στις εκλογές ο κόσμος θα κληθεί να επιλέξει, όχι μεταξύ του Κυριάκου και του χάους, αλλά ανάμεσα στον Μητσοτάκη, τον Ανδρουλάκη, τον Βελόπουλο και τη Ζωή. Εκτός κι αν ο μπάρμπα Αντώνης θεωρεί ότι υπάρχει περίπτωση να συγκροτηθεί κυβέρνηση χωρίς πρωθυπουργό.
Με ρητορική Καρυστιανού
Ακούγοντας τον μπάρμπα Αντώνη (τον Σαμαρά), δεν σας κρύβω ότι αν δεν τον έβλεπα, κάλλιστα θα μπορούσα να πιστέψω ότι άκουγα βραχνιασμένη την Καρυστιανού. Και αυτό γιατί η ρητορική που αναπτύσσει ο Μεσσήνιος δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτε από τα όσα λέει η πρόεδρος Μαρία, η Γκρατσία και όλοι άλλοι που μαζεύτηκαν για να βάλουν φυλακή τον Μητσοτάκη. Και επειδή στο τέλος δεν αποκλείω να ανταμώσουν τα αηδόνια (δηλαδή ο Σαμαράς με την Καρυστιανού), το αφήνω εδώ για να υπάρχει. Άλλωστε και τους δύο τους συνδέει η εθνικοπαραφροσύνη και ο μηδενισμός των πάντων. Άσε που και οι δύο φοβούνται να βρεθούν απέναντι σε δημοσιογράφο που θα τους υποβάλει κανονικές ερωτήσεις και όχι που θα κάνει την εκσυγχρονισμένη Αγάπη του συχωρεμένου του Γιαννόπουλου.
Ο Σαμαράς ο ζημιάρης (της αυτοδυναμίας)
Πάντως, εδώ και κάμποσο καιρό προσπαθώ να διαβάσω τις μελλοντικές σκέψεις του προέδρου Σαμαρά. Ενώπιον Θεού και αναγνωστών οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα του κόσμου, αφού είναι σαν να παλεύεις στη θάλασσα με οκτώ Μποφόρ. Τόσο φουρτουνιασμένο είναι το μυαλό του αρχηγού Αντώνη. Παρ’ όλα αυτά, παρακολουθώντας με κόπο τα όσα λέει και κυρίως αυτά που κάνει, αβίαστα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι όποιες αποφάσεις λάβει θα υπαγορευτούν από τις αστείρευτες εμμονές του. Αν δηλαδή διαπιστώσει ότι ακόμη και με 1% θα στερήσει την αυτοδυναμία στον πρόεδρο Μητσοτάκη, θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος. Άλλωστε, στόχος του δεν είναι να φτιάξει κάτι δικό του, αλλά να γκρεμίσει τα όνειρα του αρχηγού Κυριάκου για μια τρίτη θητεία στο Μαξίμου.
Ιδρύει κόμμα εκδίκησης
Εκεί όμως που βρισκόμουν στο κρεβάτι του πόνου, κάνοντας φυσιοθεραπεία στου φίλου μου του Δημήτρη Σκορδή, άρχισα να κάνω κάτι σκέψεις από το μέλλον. Βλέποντας το χθεσινό βιντεάκι του προέδρου Σαμαρά στην Καλαμάτα, σκέφτηκα ότι με αυτά που κάνει αδικεί τον εαυτό του. Γιατί, εδώ που τα λέμε, ένας τύπος που έγινε πρωθυπουργός και μάλιστα από τους καλούς (έστω και για λίγο), το τελευταίο που θα περίμενε κανείς είναι να ιδρύσει κόμμα στα 75 του. Είναι σαν να έβλεπα τη θεία μου, από κει που έπλεκε ωραίες κουβέρτες και κάτι σεμεδάκια, να αποφάσιζε να φτιάξει κλωστοϋφαντουργία. Ωστόσο, ο ίδιος ο αρχηγός Αντώνης φαίνεται ότι δεν υπολογίζει πως το μόνο που θα καταφέρει είναι να ξοδέψει την όποια υστεροφημία του έχει απομείνει. Και επειδή τα στερνά τιμούν τα πρώτα, κανείς δεν θα θυμάται ότι έγινε πρωθυπουργός, απεναντίας οι πάντες θα τον μνημονεύουν ως τον εις διπλούν υπονομευτή των Μητσοτάκηδων.
Η χαμένη ευκαιρία
Παρακολουθώντας την αντίδραση του προέδρου Ανδρουλάκη στην πρόταση του πρωθυπουργού για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, απλά επιβεβαίωσα αυτό που πίστευα (όπως και το 90% των πολιτών) για τον αρχηγό της αντιπολίτευσης. Ότι δηλαδή δεν μπορεί ούτε να παίξει ούτε να πιάσει τις ψηλές μπαλιές του Μητσοτάκη. Μάλιστα, έπειτα από λίγο σκέφτηκα πως, με δεδομένο ότι δεν θα προχωρήσει η Αναθεώρηση, άρα θα χαθεί μία ακόμη ευκαιρία για να υπάρξει ένας νέος Συνταγματικός Χάρτης, ο αρχηγός Κυριάκος θα σπεύσει να στείλει στο ΠΑΣΟΚ το σύνολο του… λογαριασμού. Και κάπως έτσι, θα χάσει και τους τελευταίους σοβαρούς, που επιμένουν να ελπίζουν στην πολιτική νεκρανάσταση του Κινήματος.
Ο ρόλος Γεραπετρίτη
Με την ευκαιρία, πάντως, της συζήτησης που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Μητσοτάκη για το νέο Σύνταγμα, ένας φίλος φρόντισε να μου στείλει ένα πόνημα που είχαν γράψει οι Γεραπετρίτης, Αλιβιζάτος, Σπυρόπουλος και Μάνος. Μιλάμε για το «Καινοτόμο Σύνταγμα», που έχει ανάγκη η χώρα. Το 50% των όσων αποτυπώνονται στο βιβλίο να υιοθετηθούν, χωρίς δεύτερη σκέψη θα μιλάγαμε περί μιας άνευ προηγουμένου επανάστασης. Για ένα νέο κράτος, που όλοι το επιζητούμε και κανείς από τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης δεν βάζει το χέρι του για να το φτιάξουμε. Σε απλά και χωριάτικα, μιλάμε στην ουσία για αλλαγή του πολιτεύματος, προφανώς προς το καλύτερο. Με δεδομένο ότι στην κυβέρνηση μετέχει ένας εκ των συγγραφέων (ο καθηγητής Γεραπετρίτης), νομίζω ότι είναι περιττό να σας πω ότι εκτός από τον Στυλιανίδη, θα του ζητηθεί να καταθέσει κάποιες σκέψεις στον δρόμο προς την… Αναθεώρηση. Άλλωστε, κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο νυν υπουργός Εξωτερικών ήταν αυτός που έγραψε την πρόταση της ΝΔ, σε μία από τις πολλές αποτυχημένες προσπάθειες να αναθεωρήσουμε το Σύνταγμα, που έγινε το 2018. Με δεδομένο το «όχι» του Ανδρουλάκη, η ενεργοποίηση Γεραπετρίτη είναι ένα επιπλέον asset στη φαρέτρα του πρωθυπουργού, στο mind game, που θα παιχτεί προσεχώς, αναδεικνύοντας τους σοβαρούς και τους άλλους…
Ο τρίτος «μαγικός αριθμός» της αναθεώρησης
Μοιραία, από προχθές το πρωί, που ο αρχηγός Μητσοτάκης ανήγγειλε την έναρξη της Συνταγματικής Αναθεώρησης, όλες οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τους «μαγικούς αριθμούς» 151 και 180, δηλαδή τις δύο πλειοψηφίες που απαιτούνται για την τροποποίηση κάθε άρθρου του καταστατικού μας χάρτη. Ωστόσο, χθες το πρωί με την αυγούλα με κάλεσε ένας φίλος δικηγόρος, από αυτούς τους «περπατημένους» στα δικαστήρια, και μου επισήμανε ότι οι «μαγικοί αριθμοί» δεν είναι δύο, αλλά τρεις. Κι αυτό γιατί δίπλα στους προαναφερθέντες υπάρχει και το 50. Γιατί; Γιατί για να κινηθεί η διαδικασία αναθεώρησης ενός άρθρου απαιτείται πρόταση υπογεγραμμένη από πενήντα βουλευτές. Πού είναι το πρόβλημα; Ότι αυτόν τον αριθμό στην υπάρχουσα Βουλή τον έχει μόνο η Νέα Δημοκρατία με 156 βουλευτές, καθώς το ΠΑΣΟΚ αριθμεί 33, ο ΣΥΡΙΖΑ 25, η Νέα Αριστερά 12 και η Πλεύση 6. Με απλά λόγια, κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν έχει από μόνο του τη δυνατότητα να προτείνει την αναθεώρηση του Συντάγματος και, προκειμένου να θέσουν οποιαδήποτε διάταξη έστω σε συζήτηση, απαιτείται να συμπράξουν μεταξύ τους. Πράγμα δύσκολο, καθώς η Νέα Αριστερά έχει ήδη αποκλείσει τις συνεργασίες, η πρόεδρος Ζωή προκαλεί αμηχανία (για να το θέσω κομψά) στη Χαριλάου Τρικούπη και, κυρίως, οι συζητήσεις ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ τραβάνε τόσο πολύ, που θυμίζουν την παροιμία που λέει η θεία μου για το καράβι που αργεί. Ως εκ τούτου, είναι ορατό το ενδεχόμενο για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση να έχουμε μόνο μία πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος – αυτή της Νέας Δημοκρατίας.
Στριμώχνεται το ΠΑΣΟΚ
Τα παραπάνω δεδομένα δημιουργούν μια στριμωγμένη κατάσταση για το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό γιατί, σε αντίθεση με τα κόμματα της Αριστεράς, που αντιμετωπίζουν τα πάντα με τη μακαριότητα του παγωμένου χρόνου, η Χαριλάου Τρικούπη έχει ήδη αποδεχτεί την αναγκαιότητα αναθεώρησης του Συντάγματος. Έτσι, καθώς η δεξαμενή των ανεξάρτητων βουλευτών δεν είναι τόσο μεγάλη για προοδευτικά ανοίγματα, το ΠΑΣΟΚ καλείται να βρει τους αναγκαίους 17 βουλευτές για να ανοίξει τη συζήτηση για τη δική του πρόταση. Αυτό γίνεται πρακτικά με δύο τρόπους (χωρίς να μπλέξουμε με παραπάνω του ενός παρτενέρ): Είτε συμπράττοντας με τον ΣΥΡΙΖΑ είτε συμπράττοντας με τη ΝΔ. Το πρόβλημα στην περίπτωση της σύμπραξης με το κυβερνών κόμμα είναι προφανές, καθώς το ΠΑΣΟΚ θα κληθεί να δώσει τη «μεγάλη» πλειοψηφία του 180 στην πρώτη ψηφοφορία για το σύνολο των αναθεωρητέων άρθρων. Ωστόσο, η ενδεχόμενη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι δυσκολότερη απ’ όσο φαίνεται. Και αυτό γιατί η Κουμουνδούρου δεν έχει κανέναν λόγο να προσχωρήσει στις θέσεις του ΠΑΣΟΚ χωρίς ο αρχηγός Νίκος να κάνει γενναίο «σκόντο» υπέρ των αιτημάτων που θα θέσει ο σύντροφος Φάμελλος. Ωστόσο, οι μπελάδες αυτής της συνεργασίας δεν τελειώνουν εδώ, καθώς δεν αρκεί να τα βρουν οι δύο αρχηγοί, αλλά οι αποφάσεις τους θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές από τους διάφορους «ομαδάρχες» των κομμάτων τους. Υπάρχει, λοιπόν, κανείς που να στοιχηματίζει το σπίτι του ότι η όποια συμφωνία του κραταιού Νικόλα και του συντρόφου Σωκράτη θα βρει 58 υπογραφές; Εγώ, πάντως, όχι.
Η αδικαιολόγητη αισιοδοξία του Μάντζου
Έχοντας αφομοιώσει την παραπάνω ανάλυση από τον φίλο μου τον δικηγόρο, ακούγοντας στη συνέχεια τον σύντροφο Μάντζο στα ομογάλακτα «Παραπολιτικά», απόρησα με την αισιοδοξία του. Κι αυτό γιατί, μιλώντας στους συναγωνιστές Σκουρή και Ξενάκη, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ εξήγγειλε ότι «θα συμμετάσχουμε δημιουργικά στην επιτροπή αναθεώρησης με προτάσεις». Και απόρησα, γιατί, όπως σας έγραψα παραπάνω, το ΠΑΣΟΚ φυσικά και μπορεί να συμμετάσχει, δεν μπορεί όμως από μόνο του να προτείνει! Με απλά λόγια, είτε η συμμετοχή του θα είναι τόσο «δημιουργική» που δεν θα καταγραφεί είτε οι προτάσεις δεν θα είναι αμιγώς δικές του. Ο μόνος δρόμος να περάσουν οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ είναι μέσω συμφωνίας με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς μαζί της, λέει κάτι πολύ απλό: Ελάτε να συμφωνήσουμε στο σύνολο των προς αναθεώρηση άρθρων, να ψηφίσουμε εμείς τα δικά σας και εσείς τα δικά μας, να πάρουν 180 ψήφους και στις εκλογές να αποφασίσει ο λαός ποια πρόταση είναι καλύτερη. Το θέλει αυτό το ΠΑΣΟΚ; Σύμφωνα με τον σύντροφο Μάντζο, όχι! «Θα εξασφαλίσουμε ότι οι συναινέσεις των 180 ψήφων θα παρασχεθούν στο περιεχόμενο των διατάξεων στη δεύτερη αναθεωρητική Βουλή», ανέφερε ο πράσινος βουλευτής. Κοινώς, το ΠΑΣΟΚ ψάχνει 17 βουλευτές που θα κάνουν την αξιωματική αντιπολίτευση του κραταιού Νικόλα παράγοντα μιας διαδικασίας στην οποία δεν μπορεί από μόνο του να «παίξει». Επειδή ο σύντροφος Μάντζος είναι ένας επαρκέστατος νομικός (άρα αποκλείεται να μην ξέρει τον κόφτη των 50 βουλευτών), οφείλω να παρατηρήσω ότι από αισιοδοξία καλά πάνε στη Χαριλάου Τρικούπη. Το πού τη βασίζουν δεν βλέπω…
Η απορία της θείας μου – και μία δική μου
Αφήνω, όμως, στην άκρη τα «συνταγματικά μαθηματικά» και περνάω σε ένα πιο πεζό ερώτημα, που μου έθεσε η θεία μου από τα Χανιά ακούγοντας τον σύντροφο Μάντζο. Δεν είχε προλάβει καν να ευχηθεί καλό μεσημέρι στον αέρα των «Παραπολιτικών» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και η 86χρονη Χανιώτισσα «χτύπησε» τηλεφωνικά, ρωτώντας με κάτι πολύ, πολύ απλό. «Δεν μου λέγεις, οι ΠΑΣΟΚατζήδες δεν γυρνάνε δεξιά και ζερβά λέγοντας ότι θα είναι πρώτοι έστω και με μία ψήφο; Άμα το λέγουνε στα σοβαρά και όχι όπως έλεγε ο σαρδανάπαλος ο μπάρμπας σου πως μ’ αγαπάει, γιατί δεν παίρνουν από τώρα τις 180 ψήφους;». Ομολογώ ότι σε αυτό το ερώτημα εγώ δεν έχω απάντηση. Ωστόσο, θα πάω τον προβληματισμό αυτόν ένα βήμα παραπέρα. Πιστεύουν στο ΠΑΣΟΚ ότι οι «προοδευτικές δυνάμεις» στην επόμενη Βουλή θα διαθέτουν 180 βουλευτές; Με ποια λογική, ποια αριθμητική και, κυρίως, με ποια κόμματα; Αφού αποκλείουν τόσο κάθετα τη συνεργασία με τη ΝΔ, σε ποιους θα καταφύγουν; Στον ΣΥΡΙΖΑ, που μετριέται μεταξύ 3% και 5%; Στον Τσίπρα, που θεωρούν ότι θα πάρει λιγότερο από το ΠΑΣΟΚ; Στη Ζωή; Στην Καρυστιανού; Στα κόμματα της «σκληρής» Δεξιάς; Νομίζω ότι και τα δύο ερωτήματα είναι εύλογα και θα έλεγα ότι θα είχε ενδιαφέρον να ερωτηθούν επ’ αυτών τα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη. Φοβάμαι, όμως, ότι θα βρεθεί κάποιος να ισχυριστεί ότι το ΠΑΣΟΚ θα «χτυπήσει» 180 έδρες και δεν θα μας μείνει άντερο.
Ο Κατσέλης και κάτι άδειες
Υπάρχει ένας τύπος απ’ αυτούς που δυσκολεύεσαι να εξηγήσεις πώς φτάνουν εκεί που έφτασαν. Αν ανέβηκαν δηλαδή τις σκάλες (και συγκεκριμένα τα σκαλιά) ή αν έπεσαν με αλεξίπτωτο στο ρετιρέ της πολυκατοικίας. Στην κατηγορία αυτήν ανήκει ο Σάκης Κατσέλης, ένας πρώην δάσκαλος, που εδώ και χρόνια παίζει μπάλα στον χώρο της ενέργειας, κάτι σαν τον Μέσι στα γήπεδα των ενεργειακών. Ενίοτε ακόμη και οι μεγάλοι παίκτες έχουν τα στραβοπατήματά τους. Αυτό ακριβώς συνέβη και στον φίλο μου τον Κατσέλη εσχάτως, ο οποίος, όπως πληροφορούμαι, έχει μπει σε μπελάδες.
Δελτίο Τύπου αξίας 2.480 ευρώ από το Τουρισμού
Μπορεί, όπως σας έγραφα προ ημερών, το ταξίδι της Όλγας Κεφαλογιάννη να ήταν σύντομο στην Ινδία και σχετικά… οικονομικό, ωστόσο από αυτά που εντόπισα στη θαυματουργή «Διαύγεια» αντιλαμβάνομαι ότι το υπουργείο Τουρισμού θα συνεχίσει να είναι παρόν στη Βομβάη. Συγκεκριμένα, σπεύδω να σας ενημερώσω ότι εντόπισα μια ανάθεση (από αυτές τις καλές και γρήγορες) σε μια εταιρεία, η οποία, αν κατάλαβα καλά, ανέλαβε (για την ακρίβεια της ανατέθηκε) την «Παροχή υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης, υπηρεσιών δημοσιοποίησης, υπηρεσιών γραμματειακής υποστήριξης και υπηρεσιών προβολής στο πλαίσιο της συμμετοχής του υπουργείου Τουρισμού στη διοργάνωση της εκδήλωσης GREEK LUXURY TOURISM WORKSHOP, στις 4 Φεβρουαρίου (δηλαδή σήμερα) στη Βομβάη της Ινδίας». Όπως προκύπτει από την ανάθεση, η συγκεκριμένη εταιρεία θα λάβει το ποσό των 12.400 ευρώ συνολικά με ΦΠΑ. Αυτό που ξεχώρισα είναι το ότι μεταξύ των υπηρεσιών περιλαμβάνεται και η σύνταξη ενός δελτίου Τύπου, το οποίο κοστολογείται 2.480 ευρώ με ΦΠΑ. Βλέποντας το συγκεκριμένο, δεν σας κρύβω ότι άρχισα να σκέφτομαι να σταματήσω να γράφω το Big Mouth και να πάω στην Όλγα, να της προτείνω να γράφω δελτία Τύπου με 2.500 ευρώ έκαστο. Και λιγότερα να μου δώσει, πάλι κερδισμένος θα είμαι σε σχέση με την ταλαιπωρία που τραβάω καθημερινά.
Προξενητές εκτόνωσης ανάμεσα σε Όλγα και «Μπετόβεν»
Με αφορμή τα παραπάνω, αλλά και την πρόσφατη στήριξη που παρείχε ο πρόεδρος Μητσοτάκης στην υπουργό Όλγα, ένας φίλος μου, από αυτούς που με «προμηθεύουν» με καλές πληροφορίες, έσπευσε (μεταξύ των άλλων) να με ενημερώσει ότι μετά την πρόσφατη ένταση μεταξύ Κεφαλογιάννη και Μάτσα, τρίτα πρόσωπα επιχειρούν να ρίξουν γέφυρες μεταξύ των δύο πλευρών. Ο ίδιος άνθρωπος μου είπε ότι ανάμεσα στους μεσολαβητές της εκτόνωσης βρίσκεται και ο ίδιος ο αρχηγός Κυριάκος (ναι, πολύ καλά διαβάσατε), ο οποίος, εδώ που τα λέμε, έχει κάθε λόγο να θέλει να απαλλαγεί το συντομότερο δυνατόν από το άγος της Όλγας.
Η Καρυστιανού βάζει δύσκολα στον Τσίπρα
Δεν είναι μόνο ο Ανδρουλάκης που δυσφορεί με τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Απ’ ό,τι μαθαίνω, δεν αρέσουν και στον Αλέξη Τσίπρα, που αλλιώς υπολόγιζε το rebranding του και αλλιώς του βγαίνει. Η κύρια έγνοια του είναι πως το ρεύμα υπέρ της Καρυστιανού εμφανίζει μεγαλύτερη δυναμική από το δικό του και πως του βάζει φραγμό σε μερίδα εν δυνάμει οπαδών του. Και ας μη μας πούνε οι δικοί του άνθρωποι πως δεν βιάζεται και πως δεν τον απασχολεί το ρεσάλτο της Καρυστιανού. Γιατί θυμάμαι σε ανύποπτο χρόνο, λίγο μετά το καλοκαίρι, που κάποιες έρευνες που μέτραγαν «ζευγάρια» έδιναν στο δίδυμο Τσίπρα – Καρυστιανού μεγάλο «αέρα». Τότε άφηναν υπονοούμενα για ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας. Τώρα, όμως, που η Μαρία Καρυστιανού έχει περιλάβει τον σύντροφο Αλέξη, μία με το τρίτο μνημόνιο, μία με τις Πρέσπες, τα πράγματα έχουν αλλάξει δυναμικά. Προς το χειρότερο…
! Εν τω μεταξύ, μέρα με τη μέρα ο Αλέξης Τσίπρας αντιλαμβάνεται πως καλές οι παρουσιάσεις της «Ιθάκης», αλλά χωρίς οργάνωση δεν γίνεται χωριό. Εξ ου και η ανάθεση στον Γιώργο Βασιλειάδη να ξεκινήσει σαφάρι για τη δημιουργία οργανωμένων πυρήνων ακόμα και από τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ…
Ο Δαρβίνος έπεσε θύμα του Νατσιού
Καθώς η πίεση της Μαρίας των Τεμπών και εν δυνάμει πολιτικής αρχηγού κλιμακώνεται στο κόμμα Νίκη, οι επικεφαλής τους επιδίδονται, όπως μαθαίνω, σε εσωτερικές συγκρούσεις, με άδηλο προς το παρόν αποτέλεσμα για το μέλλον του κόμματος. «Μιλάμε για… εικονομαχίες», μου έκανε λόγο γνωστός μου, που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στα εσωτερικά του κόμματος. Ταυτόχρονα, ο Δημήτρης Νατσιός επιδίδεται σε μια προσπάθεια να συγκρατήσει τους οπαδούς του κόμματος, που φυλλορροεί. Έτσι, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ είπε ότι είναι απαράδεκτο να διδάσκεται στα σχολεία η θεωρία του Δαρβίνου για την εξέλιξη των ειδών, γιατί, ούτε λίγο ούτε πολύ, οδηγούμαστε εμμέσως στο συμπέρασμα πως ο Χριστός προέρχεται από ζώο… Τέτοια παλαβά έχουμε να ακούσουμε πολλά από τα κόμματα, που βλέπουν την επιρροή τους να ψαλιδίζεται από την έλευση της Καρυστιανού στον πολιτικό στίβο, αλλά και τα παραπλήσια μηνύματά της με τη θεία φώτιση της γερόντισσας από τη Συρία…
Απεργία της ΑΔΕΔΥ κατά του… ιμπεριαλισμού!
Η ΑΔΕΔΥ κήρυξε 24ωρη απεργία για μεθαύριο, Παρασκευή, στον Πειραιά. Ουδέν μεμπτόν, με αγώνες κατακτώνται τα δικαιώματα, αν και η προκήρυξη απεργίας την Παρασκευή διασφαλίζει ένα ενδιαφέρον τριήμερο ξεκούρασης. Όμως για ποιον λόγο γίνεται; Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας κάνει τα θεμέλια του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού να τρίζουν. Διότι οι εργαζόμενοι καλούνται να απεργήσουν «ενάντια στην αξιοποίηση των λιμανιών για ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, πολέμους και επεμβάσεις, ενάντια στους διαρκώς οξυνόμενους ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ και των συμμάχων τους και Κίνας – Ρωσίας για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς ενέργειας, εμπορευμάτων και πρώτων υλών». Παρακάμπτω το γεγονός ότι αυτό παραπέμπει σε απόφαση του τελευταίου Συνεδρίου του ΚΚΕ. Μου κάνει εντύπωση ότι δημόσιοι υπάλληλοι καλούνται να πάρουν μέρος σε μια απεργία που τα βάζει με τον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό. Βαριές πέφτουν οι ευθύνες των δημόσιων υπαλλήλων του Πειραιά – και της Σαλαμίνας.
Η Euroxx εγκατέλειψε τον Πουλόπουλο της Bright
Ως γνωστόν, ο Γιώργος Πουλόπουλος της Bright ετοιμάζεται να περάσει το κατώφλι του Χρηματιστηρίου, «σηκώνοντας» κάτι πολλά εκατομμύρια (όσα δεν πρόλαβε να σηκώσει ο Λαβράνος) από την αγορά. Ένας από τους συμμάχους που είχε ήταν και ο φίλος μου Τζουζέπε Τζιάνο της Euroxx. Αν και οι δύο άντρες βρίσκονταν σε καθημερινή επικοινωνία, κάτι μου λέει ότι εσχάτως ο τελευταίος, βλέποντας τα νούμερα, αποφάσισε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. Προφανώς έκρινε ότι είναι αχρείαστος, από τη στιγμή που η εταιρεία είχε τον τεράστιο όγκο που περιγράφει σε κάθε κουβέντα του ο Πουλόπουλος.
Ο Μελισσανίδης στη συναυλία του Ξαρχάκου
Συναρπαστικές συναυλίες έδωσε χθες και προχθές στο Παλλάς ο Σταύρος Ξαρχάκος, παρουσιάζοντας έργα των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, καθώς και επιτυχίες του. Στη συναυλία της περασμένης Δευτέρας, ανάμεσα στους άλλους, το «παρών» έδωσε και ο Δημήτρης Μελισσανίδης. Με δεδομένο ότι ο ίδιος ο δημοφιλής συνθέτης παρουσίασε τη συναυλία με «τρόπον εξόχως ερωτικόν», ο «Τίγρης» έδειχνε (όπως μου είπαν) να απολαμβάνει επιτυχίες όπως το «Κάτω στον Πειραιά, στα Καμίνια» ή το «Υπομονή», αποχωρώντας ανώνυμος μέσα στο κοινό, εμφανώς συγκινημένος…
Τρέχει η Ροκοφύλλου
Επειδή σε αυτήν τη χώρα ο κανόνας είναι τα έργα να θυμίζουν… χελώνα, όταν κάτι γίνεται σε ταχύτητες-ρεκόρ, το καλό πρέπει να λέγεται. Και εν προκειμένω αναφέρομαι στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ και στην (υπερδραστήρια) πρόεδρό του, Άννα Ροκοφύλλου, η οποία τη Δευτέρα που μας πέρασε υπέγραψε τη σύμβαση ανακαίνισης του συγκροτήματος της Φοιτητικής Εστίας Αθηνών. Για τους μη γνωρίζοντες, μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες εστίες της χώρας, που έχει φιλοξενήσει χιλιάδες φοιτητές, ενώ ακόμα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της φοιτητικής μέριμνας στην πρωτεύουσα. Τα προβλήματα ήταν ορατά εδώ και χρόνια, ωστόσο το έργο «σερνόταν» για αντίστοιχο διάστημα. Ωστόσο, η πρόεδρος Άννα το πήρε πάνω της. Στις 3 Σεπτεμβρίου προκήρυξε το έργο (άνω των 18 εκατομμυρίων ευρώ), 2 Φεβρουαρίου υπέγραψε τη σύμβαση. Και όχι με όποιον κι όποιον, αλλά την ΕΛΕΜΚΑ ΑΕ, γνωστή θυγατρική της ΜΕΤΚΑ ΑΤΕ, του ομίλου Metlen του προέδρου Μυτιληναίου. Έτσι, μέχρι τα μέσα του 2027 αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εργασίες (πολλές εκ των οποίων είναι μεγάλης κλίμακας) και η Εστία να παραδοθεί στους φοιτητές της – όχι σαν μια φτηνή λύση στέγασης, αλλά ως ένα στολίδι που αξίζει σε μια σύγχρονη χώρα.
