Την επόμενη εβδομάδα οι ανακοινώσεις για τα social media
Την ημέρα αλλά και τον τρόπο που θα γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις σε σχέση με την απαγόρευση της πρόσβασης των ανηλίκων στα social media αναζητεί τις τελευταίες ημέρες ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Σύμφωνα με την περιφερειακή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου, αυτές (οι ανακοινώσεις) δεν αποκλείεται να γίνουν μέσα στην επόμενη εβδομάδα, δεδομένου ότι οι συναρμόδιοι υπουργοί, Παπαστεργίου και Χρυσοχοΐδης, έχουν ολοκληρώσει τη δουλειά που όφειλαν να κάνουν. Αυτό που μένει, αν κατάλαβα καλά, είναι να ενημερωθούν οι πάροχοι για το πώς θα υλοποιηθεί τεχνικά, από τη στιγμή που θα πατηθεί το κυβερνητικό μπουτόν. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η απαγόρευση θα αφορά όλα τα παιδιά, μέχρι 16 ετών. Μάλιστα, από τα λίγα που σκαμπάζω κατάφερα να μάθω ότι στους κόλπους της κεντρικής κυβέρνησης φαίνεται ότι έχουν μετρήσει την απήχηση που θα έχει η πιθανή εφαρμογή του μέτρου και, όπως μου είπαν, το αποτέλεσμα της μέτρησης ξεπερνά κάθε προσδοκία.
Ένα εύρημα της MRB που ισχυροποιεί τον Μητσοτάκη
Βρήκα τυχαία στον δρόμο έναν κοινό γνωστό που έχω με τον διευθυντή του Open, Χρήστο Παναγιωτόπουλο, ο οποίος (γνωστός), αφού μου αράδιασε διάφορες αναλύσεις σε σχέση με το προσεχές (πολιτικό) μέλλον, άρχισε να μου λέει και κάτι περίεργα για τον Βενιζέλο, τον Ανδρουλάκη και διάφορους ακόμη τελειωμένους της πολιτικής ζωής. Μέσα στα πολλά που μου είπε, δεν σας κρύβω ότι ξεχώρισα ένα εύρημα που προέκυψε, όπως μου εκμυστηρεύτηκε, από την πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB, το οποίο ομολογώ ότι δεν το είδα να προβάλλεται στο κανάλι του προέδρου Ιβάν. Ανάμεσα σε αυτά που ρώτησαν τον κόσμο ήταν και ένα ερώτημα για το αν πιστεύουν ότι η ΝΔ χωρίς τον Μητσοτάκη θα είχε καλύτερη τύχη. Ξέρετε τι προέκυψε; Ότι το 75% πιστεύει πως θα πήγαινε χειρότερα. Επειδή γνωρίζω τη σοβαρότητα που διακρίνει (διαχρονικά) τον Παναγιωτόπουλο, προφανώς και δεν πιστεύω ότι το συγκεκριμένο εύρημα κρατήθηκε… κάβα, επειδή δεν βόλευε αυτούς που ενδεχομένως να λογάριαζαν με βάση τις επιθυμίες τους. Για παράδειγμα, δεν θέλω να σκεφτώ πως στην υποθετική περίπτωση που θα προέκυπτε ότι η ΝΔ χωρίς τον αρχηγό Κυριάκο θα είχε καλύτερη τύχη στις εκλογές, το εύρημα αυτό θα γινόταν κάτι σαν τις σημαίες που θα κρεμάσουμε την 25η Μαρτίου στα μπαλκόνια μας.
Ο Τσίπρας μπέρδεψε τον Κικίλια με τον Πλεύρη
Οφείλω να ομολογήσω ότι η εξαφάνιση του αρμόδιου υπουργού Ναυτιλίας και μεγίστου ρήτορα Βασίλη Κικίλια δεν πέρασε καθόλου απαρατήρητη από τη Βουλή. Απεναντίας θα έλεγα ότι οι βουλευτές όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης καλούσαν τον ψηλό της κυβέρνησης να αφήσει τα βιντεάκια με τον συχωρεμένο τον τυροπιτά της Νέας Σμύρνης και να προσέλθει στη Βουλή, για να ενημερώσει το Κοινοβούλιο για τις συνθήκες του δυστυχήματος στη Χίο. Ο ίδιος -προφανώς λόγω άλλου φόρτου (πάντα εργασίας)- επέλεξε να γράψει μια δήλωση και μετά (πάλι) amber alert. Κάπως έτσι, στη Βουλή έμεινε μόνος του (όχι ότι τον χάλασε) ο υπουργός Πλεύρης να υπερασπιστεί τους λιμενικούς, όσο ο υπουργός τους αγνοούνταν. Οι κακές γλώσσες λένε ότι μάλλον ήταν καλύτερο γι’ αυτούς που εξαφανίστηκε. Ίσως το έκανε για το καλό τους. Πάντως, η παρεξήγηση που δημιουργήθηκε ήταν τέτοια, που στην ανάρτησή του ο επιμελής πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στις δηλώσεις του Θάνου Πλεύρη, χαρακτηρίζοντάς τον ως «αρμόδιο υπουργό». Βέβαια, θα μου πείτε εδώ πως θεωρούσε ότι η Λέσβος και η Μυτιλήνη είναι δύο νησιά, το να μπερδεύει τις αρμοδιότητες των υπουργών μάλλον πταίσμα είναι. Πάντως, με αυτά και κάτι άλλα που έχω στο θολωμένο μυαλό μου, αρχίζω να πιστεύω ότι με έχουν πιάσει τα μάγια. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά το γεγονός πως ούτε οι δουλέμποροι με αφήνουν να αγιάσω, τώρα που αποφάσισα να ρίξω γέφυρες στον επόμενο πρωθυπουργό – και προφανώς δεν αναφέρομαι στον Ανδρουλάκη, αλλά στον παλιόφιλό μου Βασίλη Κικίλια.
! Ο συχωρεμένος ο Πασαλάρης έλεγε ότι το χειρότερο για έναν υπουργό είναι να γράφεις λάθος το όνομά του. Ωστόσο, νομίζω ότι από χθες υπάρχει ακόμη χειρότερο. Να είσαι υπουργός και να μην το γνωρίζει ούτε ο πρώην πρωθυπουργός.
Αλλαγές στο Λιμενικό
Με αφορμή το προχθεσινό συμβάν στη Χίο, έχω την αίσθηση (αλλά αίσθηση) ότι τα όσα διαδραματίστηκαν επιδείνωσαν (εκτός από τον καιρό) και τις ήδη τεταμένες σχέσεις του υπουργού Κικίλια με την ηγεσία του Λιμενικού. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποκλείω να βρει την ευκαιρία και να αρχίσει τους «αποκεφαλισμούς», παρά το γεγονός ότι το Μαξίμου (προφανώς και όχι το κτίριο) έχει διαφορετική άποψη.
Η υστερία της αντιπολίτευσης
Για το τι πραγματικά έγινε στο τραγικό περιστατικό της Χίου θα μάθουμε τις επόμενες ημέρες, με τα πορίσματα όλων των αρμόδιων εθνικών και ευρωπαϊκών αρχών. Αυτήν τη στιγμή αυτό που όλοι έχουμε στη διάθεσή μας είναι οι μαρτυρίες όσων ήταν παρόντες στο συμβάν. Και όλες οι μαρτυρίες συγκλίνουν στο ότι ήταν το σκάφος των διακινητών αυτό που επιτέθηκε στο σκάφος του Λιμενικού και ότι οι άνδρες και οι γυναίκες του Λιμενικού Σώματος έπραξαν το καθήκον τους. Επαναλαμβάνω, όλα αυτά θα κριθούν αρμοδίως, αλλά η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή. Συνεπώς, μου είναι πραγματικά ακατανόητη η στάση των «προοδευτικών δυνάμεων» της αντιπολίτευσης να αμφισβητούν τις μαρτυρίες για να δημιουργήσουν το αφήγημα της «κακιάς Ελλάδας» που πνίγει κατατρεγμένους. Και καλά, από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά δεν νομίζω ότι περίμενε κανείς κάτι πέρα από κραυγές και υπερβολές. Ούτε από τον rebranded Τσίπρα, ο οποίος απαίτησε «καμία συγκάλυψη». Το ΠΑΣΟΚ, εκ μέρους του οποίου ο σύντροφος Μάντζος έσπευσε να δηλώσει ότι «δεν είναι δυνατόν αυτή η έρευνα να εξαντλείται στην ανακοίνωση του Λιμενικού Σώματος» και ότι «αυτήν την έρευνα πρώτο το Λιμενικό Σώμα, τα στελέχη του οποίου προστατεύουν τόσο τα σύνορα όσο και την ανθρώπινη ζωή, πρέπει να τη ζητήσει. Για να απομονωθούν και να καταδικαστούν πρόσωπα και πρακτικές που αμαυρώνουν τη χώρα μας», τι εξυπηρετεί; Η αναφορά στο ναυάγιο της Πύλου σε τι αποσκοπεί; Σε έμμεση συσχέτιση του περιστατικού ή απλώς είπαν να παραχώσουν και κάτι αντικυβερνητικό στην ανακοίνωση;
Τι λένε οι Ευρωπαίοι
Αν η «ευαίσθητη» αντιπολίτευση θέλει να πάρει μαθήματα σοβαρής στάσης, αρκεί να αναζητήσει τη δήλωση του Μάρκους Λαμέρτ, δηλαδή του αρμόδιου εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέματα μετανάστευσης. «Είμαστε ενήμεροι για το περιστατικό στα ανοιχτά των ακτών της Χίου και παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις. Επιχείρηση έρευνας και διάσωσης βρισκόταν σε εξέλιξη καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και είμαστε σε στενή επαφή με τις ελληνικές Αρχές. Η έρευνα συνεχίζεται, προκειμένου να εξακριβωθούν τα γεγονότα και να προσδιοριστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε το περιστατικό». Το πιο σημαντικό, όμως, σημείο είναι η κατάληξη της ανακοίνωσης: «Στα χέρια των λαθρεμπόρων πολλοί άνθρωποι διακινδυνεύουν και τελικά χάνουν τη ζωή τους, κάτι που εργαζόμαστε συστηματικά για να αποτρέψουμε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η συνεργασία μας με τις χώρες-εταίρους είναι τόσο κρίσιμη». Όταν, λοιπόν, η Κομισιόν δείχνει προς την πλευρά των παράνομων διακινητών, δεν θα έλεγα ότι αποτελεί σωστή αντιπολιτευτική τακτική για τις «προοδευτικές δυνάμεις» να κατηγορούν την κυβέρνηση – ιδίως κιόλας χωρίς κανένα στοιχείο.
Οι «πεφωτισμένοι του καναπέ» και οι άνθρωποι του πεδίου
Θα κλείσω για σήμερα το θέμα της Χίου με τα λόγια του δημάρχου του νησιού στα «Παραπολιτικά» και στη συναγωνίστρια Λυμπεράκη. Τον κύριο Μαλαφή ομολογώ ότι δεν τον γνωρίζω, αυτό όμως που ξέρω είναι ότι κέρδισε τον δήμο κόντρα στον «γαλάζιο» υποψήφιο, συνεπώς δεν νομίζω ότι έχει κάποιον λόγο να χαριστεί στην κυβέρνηση. «Δυστυχώς δεν είναι το μοναδικό περιστατικό με θανάτους, είχαμε και στο παρελθόν, είναι το μοναδικό πολυπληθές», ήταν η εισαγωγική τοποθέτηση του δημάρχου. Τι είπε αμέσως μετά; «Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι υπάρχει τεράστια αναλγησία αυτών που διακινούν τα γυναικόπαιδα. Δεν φορούσαν ούτε καν σωσίβιο, ήταν στοιβαγμένα μέσα σε ένα ταχύπλοο. Ήταν σίγουρα μέσα στο σκάφος 40 άτομα, δεν ξέρουμε αν υπήρχαν και παραπάνω». Όπως εξήγησε, «τα σκάφη αυτά είναι πάρα πολύ γρήγορα, έχουν δύο τεράστιες μηχανές… συνήθως κάνουν ελιγμούς, αλλά είναι τόσο μεγάλη η ταχύτητα και δεν ξέρω αυτοί που τα καθοδηγούν τι σχέση έχουν με τη θάλασσα, τι εκπαίδευση έχουν». Και επειδή η Νίκη είναι γνωστή για τις επίμονες ερωτήσεις της (και αυτό είναι παράσημο στο σινάφι μας), ο δήμαρχος Μαλαφής ρωτήθηκε αν υπήρχε άλλο σκάφος χωρίς διακριτικά, ξεκαθαρίζοντας: «Δεν υπάρχει σκάφος του Λιμενικού χωρίς διακριτικά. Τα σκάφη είναι συγκεκριμένα, τα δικά μας και της Frontex, δεν υπάρχουν “σκάφη-φαντάσματα” του Λιμενικού». Και επειδή οι δήμαρχοι είθισται να αντιλαμβάνονται καλύτερα τον σφυγμό της τοπικής κοινωνίας από διάφορους «πεφωτισμένους του καναπέ», καλό είναι η αντιπολίτευση να ακούσει έναν άνθρωπο που βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο πεδίο και, αν μη τι άλλο, τοποθετήθηκε με μετριοπάθεια.
Ο Σαμαράς υπονομεύει τη ΝΔ
Κάτι σαν εμμονή με τον πρόεδρο Σαμαρά έχει πάθει τις τελευταίες ημέρες η θεία μου από τα Χανιά, η οποία μου τηλεφωνεί κάθε μία ώρα για να μου πει πόσο «προδότης» είναι ο αρχηγός Αντώνης. Χθες, μάλιστα, άρχισε να μου λέει κάτι που δεν σας κρύβω ότι το ξεχώρισα από τα υπόλοιπα που ακούω από τα χείλη της, από την ημέρα που ο αρχηγός Αντώνης αποκάλεσε «χάος» τον λατρεμένο της Κυριάκο. «Δεν έχω ξαναδεί πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό κόμματος να μιλάει με τόσο άσχημα λόγια για τον διάδοχο και το κόμμα του», μου είπε η 86χρονη Χανιώτισσα, έχοντας προφανώς ξεχάσει ότι ο ίδιος άνθρωπος, πριν από κάτι χρόνια, είχε ανατρέψει τον εν ενεργεία πρωθυπουργό και αρχηγό του κόμματος που τον ανέδειξε πολιτικά. Όπως ξεχνά ότι συχνά πυκνά, τόσο η ίδια όσο και η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ έλεγαν ότι «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι». Κάπως έτσι συμβαίνει και με τον Σαμαρά, που προφανώς μπροστά στον στόχο να ανατρέψει και τον δεύτερο Μητσοτάκη, αδιαφορεί για το αν κάνει ζημιά στο κόμμα που τον τίμησε, κάνοντάς τον αρχηγό και πρωθυπουργό. Πάντως, ας του θυμίσει κάποιος ότι ο ίδιος κατέγραψε 18% στις πρώτες κάλπες, ενώ ο Μητσοτάκης, που παραπέμπει σε «χάος», έχει «γράψει» από 40% και πάνω.
Το ΥΠΕΝ στηρίζει τα μονοπάτια του Αγίου Όρους
Τελικά σε αυτόν τον μάταιο κόσμο όλα έχουν την εξήγησή τους. Εν προκειμένω, εστιάζω στη μεταφυσική σχέση του υπουργού Παπασταύρου με τον Ύψιστο και εσχάτως με τους επί γης εκπροσώπους του. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την ημέρα (εκείνη την ευλογημένη) που ο πρόεδρος Μητσοτάκης ανακοίνωνε έργα υποδομής 100 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ για το Άγιον Όρος ενώπιον των επί γης εκπροσώπων του Υψίστου. Επιπλέον αυτών, και πάντα στην κυβερνητική προτεραιότητα (και με τη βοήθεια του Θεού και φυσικά της Παναγιάς, που πάντα μεριμνά για το Περιβόλι) για ενίσχυση και ανάδειξη του Αγίου Όρους, ο υπουργός Παπασταύρου υπέγραψε χθες (τι σου κάνει ο ευλογημένος…) την προγραμματική σύμβαση για την υλοποίηση του έργου «Αποκατάσταση και βελτίωση των κεντρικών μονοπατιών της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου». Όπως έμαθα, το έργο, που εντάσσεται στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, έχει σκοπό τη διατήρηση, προστασία και αναβάθμιση ενός ιδιαίτερα σημαντικού τμήματος του ιστορικού και λειτουργικού δικτύου μονοπατιών του Αγίου Όρους. Με τη βοήθεια της Παναγιάς και κάτι καλογέρων, που ακούραστα μου δίνουν ευχές και -κυρίως- που μου συγχωρούν τις αμαρτίες, έμαθα ότι η απόφαση του υπουργού Σταύρου έχει γνώμονα την ασφάλεια και τον σεβασμό στη μοναδικότητα του τοπίου, που αποτελεί διαχρονικό αίτημα της Μοναστικής Πολιτείας. Για να σας το κάνω πιο λιανά, μιλάμε για τη βελτίωση και την αποκατάσταση της βατότητας τεσσάρων κεντρικών μονοπατιών, συνολικού μήκους περίπου 20 χιλιομέτρων, τα οποία συνδέουν την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου με τις Καρυές, καθώς και με τις όμορες Ιερές Μονές Κωνσταμονίτου, Ζωγράφου και Εσφιγμένου. Επειδή, μάλιστα, κάθε χρόνο επισκέπτομαι τη συγκεκριμένη περιοχή, σπεύδω να σημειώσω ότι τα μονοπάτια αποτελούν ιστορικές διαδρομές αιώνων, άρρηκτα συνδεδεμένες με τον αγιορείτικο μοναχισμό, και διαχρονικά εξυπηρετούν τη μετακίνηση μοναχών και προσκυνητών μεταξύ Ιερών Μονών, Σκητών, Κελλίων, της Ιεράς Κοινότητας και των λιμένων του Αγίου Όρους. Άντε με κάτι τέτοια που κάνει ο Παπασταύρου να μην πιστέψω αυτό που σας έγραφα χθες και προχθές, ότι δηλαδή έχει καταφέρει να οικοδομήσει μια αδιαμεσολάβητη σχέση, εκτός από τους Αμερικανούς, και με τον Ύψιστο.
Ο Πάιατ αποθέωσε τον Κάθετο Διάδρομο
«Ο Κάθετος Διάδρομος είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα για το πώς ξαναγράφεται ο ενεργειακός χάρτης της Ευρώπης, ώστε η ήπειρος να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο και να μπορεί να υποδεχτεί περισσότερο αμερικανικό LNG, που είναι η καθαρότερη, πιο προσιτή και πιο αξιόπιστη ενέργεια βάσης». Το μήνυμα αυτό έστειλε ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Τζέφρι Πάιατ, καταθέτοντας χθες ενώπιον υποεπιτροπής της αμερικανικής Γερουσίας με θέμα το «Μονοπάτι προς την Ενεργειακή Ασφάλεια της Ευρώπης», που περνά μέσα από τις ΗΠΑ, το LNG που παράγουν και τον Κάθετο Διάδρομο, που με αφετηρία τα ελληνικά τερματικά μπορεί να το μεταφέρει στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη έως την Ουκρανία. Ο κ. Πάιατ, που υπενθύμιζε το πόσο στήριξε το έργο κατά τη θητεία του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δήλωσε «εξαιρετικά χαρούμενος» που ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, κινείται προς την ίδια κατεύθυνση για ένα project στρατηγικής σημασίας για τη διατλαντική ενεργειακή συνεργασία, κάτι που τονίζει με κάθε ευκαιρία ο Έλληνας ομόλογος του Ράιτ, Σταύρος Παπασταύρου. Εξήρε τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Τραμπ για την ευθυγράμμιση των εταίρων στην Ουκρανία και τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ελληνικές εταιρείες, την ίδια στιγμή που ο Ουκρανός πρόεδρος, Ζελένσκι, μέσω του Χ δήλωσε ότι η κρατική εταιρεία αερίου, Naftogaz, προετοιμάζεται για την παράδοση του πρώτου φορτίου αμερικανικού LNG μέσω Ελλάδας (στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ Naftogaz και της κοινοπραξίας AKTOR και ΔΕΠΑ Εμπορίας, που υπεγράφη την περασμένη εβδομάδα). Και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του γι’ αυτές τις συμφωνίες, που βοηθούν τη χώρα του να επιβιώσει. Ειδική μνεία έκανε, επίσης, στην προοπτική χρηματοδότησης του Κάθετου Διαδρόμου, τόσο από την κρατική αναπτυξιακή τράπεζα των ΗΠΑ, DFC, όσο και από έναν άλλον κρατικό φορέα, την Exim Bank, κάτι που θα συζητηθεί στο κρίσιμο ραντεβού της 24ης Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον. Κατέληξε δε ότι το αμερικανικό LNG θα αποτελεί κρίσιμο πυλώνα για την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης για πολλές δεκαετίες ακόμα. Γι’ αυτό η Ευρώπη πρέπει να πειστεί ότι δεν υπάρχουν άλλες, εξίσου καλές, εναλλακτικές…
Ο Ζελένσκι αγοράζει ρωσικό LNG
Πάντως, μια και το ‘φερε η κουβέντα για το LNG και τον Κάθετο Διάδρομο, να σας πω ότι εκεί που είχα ξαπλώσει στον καναπέ του γραφείου και μέσα στην παραζάλη που μου προκαλεί η κόπωση, δεν ξέρω πώς άρχισα να σκέφτομαι ότι ο Ουκρανός Ζελένσκι, ενώ βρίζει νυχθημερόν τους Ρώσους κατακτητές και αφήνει μέσα στο κρύο τους συμπατριώτες, κάπου στο βάθος του ορίζοντα κάνει κάτι ψώνια που δύσκολα μπορούν να εξηγηθούν με τη λογική. Τη στιγμή που ο πόλεμος μαίνεται και όλη η Ευρώπη υποκλίνεται στο μεγαλείο του Ζελένσκι, ο ίδιος προμηθεύεται LNG κατά 44% από την Ουγγαρία και άλλο ένα 22% από τη Σλοβακία. Για όσους γνωρίζουν από αυτά, οι δύο αυτές χώρες εμπορεύονται αποκλειστικά και μόνο ρωσικό αέριο. Εκεί που έκανα τις θολές σκέψεις, δεν σας κρύβω ότι μου πέρασε και μια (σκέψη πάντα) ότι οι Ευρωπαίοι δίνουμε τα λεφτά στον Ζελένσκι, επειδή ταλαιπωρείται από το μένος του Πούτιν, και εκείνος με τη σειρά του, για να τους τιμωρήσει επειδή σκοτώνουν τον λαό του, αποφάσισε να προμηθεύεται το 65% του LNG από χώρες που εμπορεύονται αποκλειστικά και μόνο ρωσικό. Αν δεν το καταλάβατε, εμμέσως «χρηματοδοτεί» τους εισβολείς του. Αλλά, για να μην παρεξηγηθώ, σπεύδω να πω ότι αυτές οι σκέψεις έγιναν με το μυαλό θολωμένο.
Ο φραπές πίνει φραπέ στο Da Capo
Ένας από τους φίλους που διαθέτω και γυρνοβολούν πέριξ της πλατείας Κολωνακίου «συνέλαβε» (με την καλή πάντα έννοια) τον Γιώργο Ξυλούρη του ΟΠΕΚΕΠΕ να απολαμβάνει το καφεδάκι του στο Da Capo της πλατείας. Αν και προσπάθησε να δει τι καφέ έπινε ο άνθρωπος, δεν κατάφερε να μου πει αν όντως απολάμβανε το φραπεδάκι του.
Ο «Φραπές» για καφέ στο Da Capo στο Κολωνάκι © Big Mouth/Powergame
Μια υποθετική απάντηση και μερικές απορίες
«Ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το πρόγραμμα SAFE αποτελεί μια νίκη της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια νίκη στην οποία συνέβαλε καθοριστικά το ΠΑΣΟΚ. Όχι μόνο αναδείξαμε από την πρώτη στιγμή τον εθνικό κίνδυνο, αλλά πιέσαμε την κυβέρνηση με κάθε μέσο, με τις ερωτήσεις αλλά και τις προτάσεις μας». Αυτή θα ήταν μια καθαρή τοποθέτηση του αρχηγού ενός κόμματος που θέλει να προσελκύσει υπεύθυνους ψηφοφόρους. Και, τώρα που τη διαβάσατε, διαβάστε και τι απάντησε ο πρόεδρος Ανδρουλάκης χθες στον ΑΝΤ1: «Η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, διότι ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη δεν πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει κομμάτι της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής άμυνας». Δεν πέρασε πολλή ώρα μέχρι ο εκπρόσωπος Μαρινάκης να βγάλει μια πολύ ξεκάθαρη απάντηση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, προτρέποντάς τον να συγκρίνει το σχέδιο του Κανονισμού SAFE με τις διατάξεις που τελικά θεσπίστηκαν. Ανέφερε, μάλιστα, συγκεκριμένα βήματα από ελληνικής πλευράς για το πώς φτάσαμε στη δυνατότητα βέτο. Και ειλικρινά ρωτώ: Με ποια λογική ο κραταιός Νικόλας επιλέγει διαρκώς τη σύγκρουση, ακόμα και σε θέματα που θα βρεθεί εκτεθειμένος; Και, κυρίως, γιατί εμφανίζεται ως ο προστάτης της αλήθειας, ενώ (δεν μπορεί να μην) ξέρει ότι λίγα λεπτά αργότερα θα τον διαψεύσει η πραγματικότητα;
Η απάντηση στην απορία της θείας μου και μία ακόμα απορία
Γενικά, αυτό που μου έκανε εντύπωση στη συνέντευξη του προέδρου Ανδρουλάκη στους συναγωνιστές Στάθη και Σίσκο ήταν η αποστροφή ότι το ΠΑΣΟΚ δίνει συναίνεση στη Συνταγματική Αναθεώρηση, «αλλά στη δεύτερη Βουλή, την αναθεωρητική, για να έχουμε έλεγχο στο περιεχόμενο του άρθρου». Μάλιστα, μιλώντας στη Βουλή, ο σύντροφος Δουδωνής το πήγε… λίγα βήματα παραπέρα, ζητώντας την αναθεώρηση του Άρθρου 110 – της διάταξης, δηλαδή, που ρυθμίζει την αναθεώρηση του Συντάγματος. Σύμφωνα, μάλιστα, με την πρόταση που κατέθεσε το «θείο βρέφος» του ΠτΔ (Προσκεκλημένου της Δημοκρατίας), Βαγγέλη Βενιζέλου, πρέπει η πλειοψηφία των 180 βουλευτών να απαιτείται αποκλειστικά στην αναθεωρητική Βουλή. Με βάση τα παραπάνω, νομίζω λύθηκε η απορία της θείας μου που σας μετέφερα χθες, κατά πόσο δηλαδή στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν όντως ότι θα είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Είναι σαφές ότι δεν το πιστεύουν. Γιατί, αν το πίστευαν, θα έκαναν ό,τι και ο πρόεδρος Κυριάκος το 2019, που ψήφισε μια σειρά από άρθρα που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ και ήρθε μετά τις εκλογές όμορφα κι ωραία και τα αναθεώρησε κατά βούληση με 151 ψήφους. Η απορία που μου προκάλεσε η τοποθέτηση της Χαριλάου Τρικούπη είναι άλλη: Με ποια λογική ο κραταιός Νικόλας θέλει να έχει «έλεγχο του περιεχομένου του άρθρου» στην επόμενη Βουλή; Δηλαδή, αξιώνει η (όποια) κυβερνητική πλειοψηφία των 150 και κάτι βουλευτών να υποταχθεί στην κοινοβουλευτική ομάδα του (όποιου) ΠΑΣΟΚ για να φτάσει τις 180 ψήφους; Είναι πιο δημοκρατικό να αναθεωρούν το Σύνταγμα οι 150 ή οι 30; Σε κάθε περίπτωση, με πολλή αγάπη επισημαίνω στο ΠΑΣΟΚ ότι το τρένο της Συνταγματικής Αναθεώρησης δεν είναι έτοιμο να τους προσπεράσει – είναι έτοιμο να τους πατήσει (πολιτικά μιλώντας πάντα). Συνεπώς, αν νομίζουν ότι η κυβέρνηση επιδίδεται σε τακτικισμούς, καλό είναι να απαντήσουν πολιτικά και όχι σαν να έχουν ξεμείνει αιώνια στην ΠΑΣΠ Θράκης.
Η μάχη του Κωστή Χατζηδάκη με το βαθύ κράτος
Αν και, όπως έχετε αντιληφθεί, δεν χρωστάω καλή κουβέντα στον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη, οφείλω να παραδεχτώ ενώπιον Θεού και αναγνωστών πως όλα αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει να οικοδομήσει το προφίλ του μεταρρυθμιστή υπουργού. Μάλιστα, έχω την αίσθηση ότι το νομοσχέδιο που παρουσίασε χθες –14 παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στους πολίτες- είναι πολύ συνεπές με το ως άνω στίγμα του. Αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, δεδομένου ότι εσχάτως τα media δεν πολυπροβάλλουν τον αντιπρόεδρο, το επίμαχο νομοσχέδιο έρχεται να αντιμετωπίσει «ιστορίες καθημερινής τρέλας» που συναντούν χιλιάδες πολίτες στις συναλλαγές τους με το κράτος. Μιλάμε για κάτι αυτονόητα, όπως, για παράδειγμα, να μη ζητάει το κράτος από τους πολίτες στοιχεία που ήδη διαθέτει… Το να μη διεκδικεί το Δημόσιο τις περιουσίες πολιτών με φιρμάνια της Τουρκοκρατίας… Να έχει ψηφιακή ενημέρωση ο πολίτης για την πορεία της αίτησής του… Ακόμα και να μπορεί να μάθει ο πολίτης ψηφιακά το ωράριο των δημόσιων υπηρεσιών, είναι μερικά από αυτά που προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτό το σχέδιο νόμου. Πράγματα αυτονόητα, που όμως δεν είναι τόσο αυτονόητα.
Τα προσυνέδρια και ο Γρηγόρης
Βλέποντας τον πρόεδρο Μητσοτάκη στο πρώτο προσυνέδριο της ΝΔ, στα Γιάννενα, δεν ξέρω πώς μου ήρθε στο μυαλό αυτό που μου είπε προσφάτως ένας από τους εναπομείναντες Νεοδημοκράτες που επιμένουν να ασχολούνται με αυτά που ασχολείται ο Νέζης και ο Κονταδάκης. Σύμφωνα με τον αρχαίο (όπως θα έλεγε και ο Πολύδωρας) Νεοδημοκράτη, αυτός που έχει κάνει σοβαρή δουλειά σε επίπεδο κομματικών οργανώσεων είναι κατά κοινή παραδοχή ο Γρηγόρης Δημητριάδης. Και σε αυτές τις περιπτώσεις η δουλειά δεν φαίνεται στο χειροκρότημα, αλλά λίγο αργότερα, όταν ανοίγουν οι κάλπες, από τις οποίες προκύπτουν τα ονοματεπώνυμα όσων συγκροτούν τη νέα Πολιτική Επιτροπή. Σε αυτό ακριβώς το πεδίο ο Δημητριάδης λέγεται ότι έχει κάνει δουλειά. Και για να το λένε, κάτι παραπάνω θα γνωρίζουν όσοι το διαλαλούν, αν και στον σκληρό πυρήνα του προέδρου Μητσοτάκη δεν δείχνουν να ανησυχούν.
Το χουνέρι της Κεραμέως σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές αντιπολιτευτικές δυνάμεις
Θυμάστε πόσες φορές έχει σπεύσει να «καταργήσει» η σημερινή αντιπολίτευση το 8ωρο σε αυτήν τη χώρα, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι το κάνει; Εγώ χοντρικά θα σας θυμίσω δύο: Η μία είναι η περίφημη 6ήμερη εργασία, για την οποία η αντιπολίτευση το φθινόπωρο του 2024 γύρισε τον τόπο ανάποδα, προκειμένου να μας πείσει ότι καταργείται το 5ήμερο και όλοι θα δουλεύουμε 6 ημέρες την εβδομάδα. Η δεύτερη ήταν πριν από 3 μήνες περίπου με το περίφημο 13ωρο, το οποίο, όπως ισχυρίζονταν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές αντιπολιτευτικές δυνάμεις, καταργούσε το 8ωρο. Τι κι αν είχε μαλλιάσει η γλώσσα της υπουργού Κεραμέως να λέει ότι πρόκειται για έκτακτες περιπτώσεις, που απαιτούν τη συναίνεση του εργαζομένου; Αν δηλαδή τους ακούγαμε, θα έπρεπε σήμερα να δουλεύουμε όλοι 6 ημέρες την εβδομάδα, 13 ώρες την ημέρα, άρα με έναν πρόχειρο υπολογισμό 78 ώρες εβδομαδιαίως. Τι χουνέρι τους επιφύλασσε, όμως, η Κεραμέως στη Βουλή; Πήρε τα επίσημα στοιχεία παραμάσχαλα και τους τα αράδιασε. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Μόλις το 0,14% των επιχειρήσεων έχει κάνει χρήση της 6ήμερης εργασίας τους τελευταίους 19 μήνες, όπως αρέσκονται να λένε την έκτακτη βάρδια εργασίας, και ποσοστό μόλις 0,4% των μισθωτών έχει εργαστεί 13 ώρες. Αυτή είναι η καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων που ευαγγελίζονται τόσο καιρό όλοι αυτοί οι φωστήρες της αντιπολίτευσης.
You can’t take PASOK out of the girl
Παρακολουθώ εδώ και καιρό την ιστορία για τη Μαρίνα Καλαμαριάς (γνωστή και ως Μαρίνα Αρετσούς) και τη διαμάχη μεταξύ της Χρύσας Αράπογλου και του Υπερταμείου. Όχι, δεν έχετε μπει σε κάποια χρονοκάψουλα: Η πάλαι ποτέ βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είναι από το 2023 δήμαρχος Καλαμαριάς και το beef που έχει ανοίξει με το Υπερταμείο είναι αυτό που οι Αγγλοσάξονες λένε «you can take the girl out of PASOK, but you can’t take PASOK out of the girl». Τι έχει συμβεί; Ο δήμος Καλαμαριάς διά της δημάρχου του είχε ορισμένα αιτήματα ως προς το πώς πρέπει να αξιοποιηθεί η Μαρίνα. Μέχρις εδώ όλα καλά. κατέβηκε, λοιπόν, η συντρόφισσα Χρύσα στην Αθήνα, έκανε συναντήσεις με στελέχη του Υπερταμείου και του υπουργείου Οικονομικών, μίλησαν και συμφώνησαν με αμοιβαίες υποχωρήσεις σε ένα κοινό σχέδιο, το οποίο μεταξύ άλλων προέβλεπε να μην υπάρξουν περαιτέρω δικαστικές διενέξεις για το θέμα. Τι έγινε μετά; Το Υπερταμείο κινήθηκε με βάση τη συμφωνία, αλλά ο δήμος Καλαμαριάς προσέφυγε στα δικαστήρια! Και όχι μόνο αυτό: Η συντρόφισσα Αράπογλου το… τερμάτισε, δημοσιεύοντας ένα φυλλάδιο με φωτορεαλιστικές απεικονίσεις, οι οποίες, όμως, δεν ήταν και τόσο… ρεαλιστικές, καθώς αποδείχτηκε ότι αποτελούσαν προϊόν Τεχνητής Νοημοσύνης! Και επειδή στο ΠΑΣΟΚ δεν κάνουν ποτέ λάθη, η καλή δήμαρχος απάντησε ότι το έκανε γιατί οι δημοσιευμένες φωτογραφίες είναι… επιλεκτικές. Ισχυρίστηκε, δε, ότι δεν έγινε και τίποτα, αφού το ΑΙ διαμόρφωσε την εικόνα όπως σχεδιάζει ο δήμος να κάνει τη Μαρίνα! Μια και εκεί στο ΠΑΣΟΚ έρχεται (όπως έρχεται) Συνέδριο, ίσως θα ήταν μια καλή ιδέα να βραβεύσουν τη δήμαρχο Χρύσα με το μετάλλιο του «παλιού ΠΑΣΟΚ, του Ορθόδοξου».
