Μηδενική ανοχή από Μητσοτάκη
Επειδή τα τελευταία χρόνια ακούω και διαβάζω πολλά και διάφορα όσον αφορά τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε σχέση με τη διαφθορά και τα σκάνδαλα, που τελικά δεν είναι σκάνδαλα, οφείλω να ομολογήσω, για όση αξία έχει η ομολογία μου, ότι δεν θυμάμαι πρωθυπουργό που να δείχνει τέτοια αποφασιστικότητα σε θέματα που σχετίζονται με το δημόσιο χρήμα. Σε αντίθεση με αυτό που συνέβαινε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όλες οι αρχές λειτουργούν αμερόληπτα (ως προβλέπει ο νόμος), οδηγώντας στο σκαμνί όσους έχουν καταχραστεί δημόσιο χρήμα. Πάντως, βλέποντας τι γίνεται, αρχίζω να πιστεύω πως κάτι σοβαρό αλλάζει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Ο Χατζηθεοδοσίου για περιφερειάρχης
Σχεδόν οριστική είναι η απόφαση του Γιάννη Χατζηθεοδοσίου να διεκδικήσει την Περιφέρεια Αττικής απέναντι στον συναγωνιστή Χαρδαλιά. Όσοι, μάλιστα, ενθαρρύνουν τον επιφανή ΠΑΣΟΚο να προχωρήσει στο συγκεκριμένο βήμα επισημαίνουν ότι η αυτοδιοικητική κάλπη θα είναι η πρώτη, μετά τις εκλογές του 2027, συνάντηση των ψηφοφόρων με τις κάλπες. Με δεδομένο ότι πρόκειται για «ανέξοδη» επιλογή, είναι πολύ πιθανόν να υπάρξει μαζική αποδοκιμασία των Νεοδημοκρατών υποψηφίων. Εδώ που τα λέμε, δεν το ‘χα σκεφτεί και τώρα που το σκέφτομαι, οφείλω να παραδεχτώ ότι έχει μια λογική η συγκεκριμένη προσέγγιση.
Ο Παναγόπουλος και ο Ανδρέας Γεωργίου (της Στρατινάκη)
Η υπόθεση του προερχόμενου από το ΠΑΣΟΚ (για να μην ξεχνιόμαστε) Γιάννη Παναγόπουλου, εξ όσων μαθαίνω έχει πολλές προεκτάσεις. Μία απ’ αυτές σχετίζεται και με έναν Κύπριο επιχειρηματία, τον Ανδρέα Γεωργίου, που είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα κάτι σαν εθνικός αρχειοθέτης. Ο συγκεκριμένος, που έλυνε κι έδενε από το 2019 μέχρι και το 2024, είχε γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό (εκτός των άλλων) και από τη συμβίωσή του με τη σχεδόν ισόβια (επίσης προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ) πρώην γενική γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη. Ο Κύπριος Γεωργίου, που φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο (κάτι σαν πρώτο όνομα στην πίστα, που τόσο του άρεσε), εκτός από τη Στρατινάκη συνδεόταν και με κάποια μικρομέγαλα ψάρια της εγχώριας πολιτικής σκηνής. Ωστόσο, μέρες που είναι… «πιπέρι στο στόμα».
Η κουμπαριά με Πετραλιά – Χαραλαμπογιάννη
Κι επειδή σε αυτήν την έρμη χώρα, όπως λέει και η θεία μου από τα Χανιά, «μια κρεβατοκάμαρα είμαστε», σπεύδω να σας πω ότι το ζεύγος Γεωργίου – Στρατινάκη είχαν δώσει τα χέρια για να γίνουν κουμπάροι με το άλλο ζεύγος της κυβέρνησης, τον υφυπουργό Πετραλιά (τον Θάνο) και την υφυπουργό Χαραλαμπογιάννη. Επειδή, όμως, μπήκα στο πειρασμό να το ψάξω, έμαθα ότι τελικώς η κουμπαριά πήγε κουβά, παρά το γεγονός ότι οι τέσσερις ήταν αχώριστη παρέα.
Η Στρατινάκη και τα εκατομμύρια στα προγράμματα
Πολλές φορές αισθάνομαι άσχημα, βλέποντας τα όσα αποκαλύπτω κατά καιρούς έπειτα από χρόνια να γίνονται προϊόντα δικογραφίας. Για παράδειγμα, υποθέτω πως θυμάστε ότι κατ’ επανάληψη η στήλη είχε κάνει μνεία στη σχεδόν «ισόβια» γενική γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη, η οποία, αν και γενική γραμματέας, πολλές φορές συμπεριφερόταν σαν δυο υπουργούς μαζί. Παρά το γεγονός ότι ο «κόσμος το ’χε τούμπανο κι αυτή κρυφό καμάρι», κανείς δεν τολμούσε ούτε καν να σκεφτεί την καρατόμησή της. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι όταν της έδειξαν την πόρτα της εξόδου,,τα φιλαράκια της βγήκαν στα κεραμίδια για να την υπερασπιστούν, έχοντας προφανώς τους λόγους τους.
! Για όσους δεν το θυμούνται, η Στρατινάκη προοριζόταν για τη θέση του Συνηγόρου του Καταναλωτή. Και γράφω προοριζόταν γιατί μετά τις χθεσινές εξελίξεις, μάλλον θα πρέπει να αναζητήσει έναν, αν όχι ένα πούλμαν από συνηγόρους προκειμένου να αναλάβουν την υπεράσπισή της.
Εκτός ΕΡΤ (από σήμερα) ο Κακούσης
Ένα από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση Παναγόπουλου είναι και ο δημοσιογράφος Γιώργος Κακούσης, που παρουσιάζει μια ενημερωτική εκπομπή στο ΕΡΤ News. Ο συγκεκριμένος διατηρούσε στενή σχέση και κατ’ επέκταση συνεργαζόταν με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Από μια καλή πηγή που διαθέτω πληροφορήθηκα ότι οι αρχές εντόπισαν κάποια χρηματικά ποσά που προήλθαν από τις δραστηριότητες των εταιρειών Παναγόπουλου, σε κάτι τραπεζικούς λογαριασμούς του δημοσιογράφου, ο οποίος διατηρούσε και κάτι σαν δικιά του εταιρεία επικοινωνίας. Η εμπλοκή, που φυσικά και δεν σημαίνει αυτομάτως ενοχή, θέτει (όπως πληροφορήθηκα) εκτός ΕΡΤ τον δημοσιογράφο Κακούση.
Εμπλεκόμενη και εταιρεία επικοινωνίας
Τα παλιά τα χρόνια υπήρχε μια άποψη (αν είναι δυνατόν) που έλεγε ότι «αν θες να ξεπλύνεις χρήμα», φτιάχνεις μια εταιρεία επικοινωνίας ή στη χειρότερη συνεργάζεσαι με κάποιον που είχε την πρόνοια να δημιουργήσει μια τέτοια, περιμένοντας να στήσει την μπουγάδα. Όπως έμαθα, στην υπόθεση Παναγόπουλου και των λοιπών συνεργών του εντοπίστηκε και ένας τύπος με μια εταιρεία επικοινωνίας, την οποία γνώριζε ο ίδιος και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ.
Τα δύο αδέρφια (Κώστας και Γιώργος)
Την εγκληματική οργάνωση συγκροτούν και δύο αδέρφια, που φαίνεται πως είχαν κεντρικό ρόλο στο φαγοπότι των κονδυλίων. Αυτά, όμως, προφανώς και δεν είναι δική μου δουλειά να τα αποδείξω, δεδομένου ότι πλέον με την υπόθεση ασχολούνται, εκτός από την Αρχή για το Ξέπλυμα, και κάτι «βαρβάτοι» εισαγγελείς.
Τα (χαμένα) 73 εκατ. ευρώ και οι δικλίδες
Πάντως, διαβάζοντας τα φρέσκα και γνωρίζοντας πολύ καλά τα παλιά, δεν σας κρύβω ότι άρχισα να αναρωτιέμαι (τι διαστροφή κι αυτή…) αν υπήρχαν δικλίδες ασφαλείας από τους υπουργούς που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από το Εργασίας, στον τρόπο που μοίραζε τα εκατομμύρια η συντρόφισσα (προερχόταν από το ΠΑΣΟΚ) Άννα Στρατινάκη. Γιατί το πρώτο που οφείλει να κοιτάξει κάποιος (ακόμη κι αν έχει μυωπία) είναι, όταν μοιράζει 73 εκατ. ευρώ, να δει αν αυτός που τα παίρνει πληροί τα βασικά για να τα πάρει (τα εκατομμύρια). Εκτός κι αν κάποιοι πίστευαν ότι θα τα έπαιρναν (τα εκατομμύρια) χωρίς κανείς, εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν, να τους… πιάσει.
Και κάτι προγράμματα στη ΔΥΠΑ
Επειδή, λοιπόν, όποιος γυρίζει μυρίζει, τώρα που άρχισαν να ανοίγουν, εκτός από τους λογαριασμούς, και τα στόματα, έμαθα ότι ένας αμαρτωλός οργανισμός, από αυτούς που δύσκολα παίρνουν συγχώρεση ακόμη και από στημένο παπά, είναι η ΔΥΠΑ. Σύμφωνα με τα όσα έμαθα, και εκεί υπάρχει ένα αντίστοιχο παρεάκι, από αυτά τα περίεργα της πιάτσας, που αρέσκεται να μοιράζει αφειδώς λεφτά, λες και είναι του μπαμπά τους, άντε του μπάρμπα τους (που μάταια πιστεύουν ότι έχουν στην Κορώνη).
Μετρά αντίστροφα ο Καλλίρης (ο Πελοπίδας)
Θυμάστε που στα κουτουρού σας έγραψα προ ημερών για τον φοβερό και τρομερό Πελοπίδα Καλλίρη; Ε, λοιπόν, μάλλον δεν του έφερα και τόση τύχη, αφού, όπως μαθαίνω από μια πηγή που σπάνια με ρίχνει στα βράχια, μάλλον θα πρέπει να αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Επειδή από αυτά δεν σκαμπάζω, ομολογώ ότι δεν μπόρεσα να καταλάβω τον λόγο που αυτός ο καλός άνθρωπος δεν αξιολογήθηκε από τους αχάριστους, για την προσφορά του στην πατρίδα και σε ό,τι άλλο προσέφερε αφιλοκερδώς. Γιατί μεγαλύτερη αξία σε αυτήν τη επίγεια ζωή πέρα και πάνω απ’ όλα έχει η τσάμπα προσφορά στον συνάνθρωπο και φυσικά στο Έθνος (και δεν αναφέρομαι σε αυτό του Μπόμπολα, που έχει κλείσει εδώ και κάτι χρόνια).
Η συμπόνια για την υπουργό Νίκη
Μια και έχω πιάσει και σας εξομολογούμαι τα συναισθήματά μου για πολιτικούς, δεν σας κρύβω ότι το τελευταίο διάστημα έχω αρχίσει να συμπαθώ λίγο περισσότερο τη φίλη μου τη Νίκη Κεραμέως. Για την ακρίβεια, νομίζω ότι η σωστότερη λέξη για την περίσταση είναι «συμπονώ». Τι εννοώ; Πάνω που η υπουργός Νίκη πανηγύριζε που κοτζάμ ΓΣΕΕ αναγνώρισε στη Βουλή το φιλεργατικό της μεγαλείο, ήρθε η έρευνα της Αρχής για το Ξέπλυμα να στείλει στον εισαγγελέα τον υμνητή της Κεραμέως, τον σύντροφο Παναγόπουλο. Προς αποφυγήν κάθε παρεξήγησης, ο Παναγόπουλος και κάθε Παναγόπουλος είναι αθώος μέχρι να κρίνει τελεσίδικα το αντίθετο το δικαστήριο. Ωστόσο, νομίζω ότι είναι ένα σημάδι της μοίρας προς τη φίλη μου την υπουργό Εργασίας ότι οι έπαινοι από τους εργατοπατέρες (που έχουν τον τρόπο τους να επιβιώνουν με κάθε κυβέρνηση) ενίοτε βγαίνουν ξινοί.
Δημοσκόπηση για τον Βορρά
Την τιμητική τους έχουν το τελευταίο διάστημα οι δημοσκοπήσεις, φανερές και μυστικές, με τα επιτελεία των κομμάτων να δίνουν (πλέον) μεγάλη σημασία στα στοιχεία που προκύπτουν. Σε μία, λοιπόν, από τις πρόσφατες έρευνες, που διενεργήθηκε για λογαριασμό της ΝΔ στη Βόρεια Ελλάδα, προκύπτει μια ανεπανάληπτη (τολμώ να πω) δυναμική του υπό δημιουργία κόμματος Καρυστιανού. Η εξήγηση που δίνουν οι δημοσκόποι είναι ότι η «Μαρία των Τεμπών» έχει καταφέρει να «κλέψει» από τα κόμματα των σταυροκοπημένων όσους ψηφίζουν έχοντας ανά χείρας τις εικονίτσες της Παναγίας.
Ο Αργυρός φλερτάρει με τη Βουλή
Είναι να μην πάρουν κάποιου τα μυαλά αέρα. Εν προκειμένω, αναφέρομαι στον γνωστό αοιδό Κωνσταντίνο Αργυρό, που εσχάτως έχει αρχίσει να συμπεριφέρεται κάτι μεταξύ πλανητάρχη και… Έλληνα υπουργού. Βλέπετε, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις καταλαβαίνεις τη μεγάλη αξία που έχει η γείωση στην πραγματικότητα. Επειδή, όμως, το παλικάρι, εξ όσων μαθαίνω, πετά στα σύννεφα, δεν αποκλείω να εγκαταλείψει το τραγούδι για τα… μάτια της πολιτικής. Πριν το κάνει, ας του πει κάποιος ότι η συγκεκριμένη δουλειά δεν έχει λεφτά, μήπως κι αλλάξει άποψη και παραμείνει στις πίστες.
Ο Σαμαράς και ο συνταγματολόγος Βενιζέλος
Ακούγοντας τον πρόεδρο Σαμαρά να αποθεώνει τον συνταγματολόγο Βενιζέλο, με αφορμή την πρωτοβουλία Μητσοτάκη για την αναθεώρηση του Συντάγματος, δεν σας κρύβω ότι έκανα μια σκέψη από αυτές τις ανάμεικτες από παρελθόν και μέλλον. Σκέφτηκα, λοιπόν, πόσο διαφορετικά θα ήταν για τον αρχηγό Κυριάκο τα πράγματα αν είχε κάνει το λάθος, προτείνοντας τον «Μπένι» αντί του Τασούλα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σήμερα θα είχαμε κανονικό πραξικόπημα, με τον Μητσοτάκη και τον Βενιζέλο να κινούνται σε εκ διαμέτρου αντίθετες κατευθύνσεις. Προφανώς, αυτήν την προβολή στο μέλλον έκανε ο αρχηγός Κυριάκος, αφήνοντας τον πρόεδρο Βαγγέλη να κάνει παρέα στον Σαμαρά.
Παραιτείται τον Μάρτιο η Παπαδοπούλου
Μέσα στον επόμενο μήνα μάς αφήνει μέρες (ως κυβερνητικό στέλεχος) η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, προς μεγάλη απογοήτευση όσων τη συνήθισαν! Φεύγοντας, μάλιστα, εκτός από τα συντρίμμια, μας αφήνει και μια ενδιαφέρουσα άποψη (που υποθέτω ότι δεν αρέσει και τόσο στο σύστημα Τραμπ), ότι «ο καλύτερος πρέσβης των ΗΠΑ που πέρασε από την Ελλάδα ήταν ο Τζέφρι Πάιατ». Για να το λέει κάτι παραπάνω θα γνωρίζει, αν και δεν σας κρύβω ότι αν κάτι δεν είναι στα δυνατά της σημεία, είναι η διορατικότητα.
Τα πονηρά SMS
Τα μηνύματα δίνουν και παίρνουν την ώρα της δουλειάς, με αποτέλεσμα πολλές φορές να κινδυνεύει, αντί να κάνει τη δουλειά του, να ασχολείται με τα πονηρά SMS. Πλέον είναι εμφανές διά γυμνού οφθαλμού ότι έχει χαθεί η μπάλα. Ωστόσο, το παλικάρι δεν δείχνει να κάνει πίσω, με αποτέλεσμα η κυρία να είναι σοβαρά εκτεθειμένη και να γελάνε μαζί της ακόμη και τα παρδαλά κατσίκια.
Η σκηνοθετική λεπτομέρεια στο TikTok του Ανδρουλάκη
Επειδή το τελευταίο διάστημα στεναχωρώ επανειλημμένα τον Νίκο Ανδρουλάκη, θέλησα να γράψω μια καλή κουβέντα για το βίντεο που ανέβασε στο TikTok σχετικά με το κυκλοφοριακό. Βάζοντας, όμως, να το ξαναδώ, διαπίστωσα ότι η σκηνοθεσία παρέπεμπε περισσότερο σε μήνυμα για την οδική ασφάλεια, παρά για το μποτιλιάρισμα. Σύμφωνα με το σενάριο, το αυτοκίνητο του κραταιού Νικόλα υποτίθεται ότι βρίσκεται κολλημένο στην κίνηση, με τη συνεπιβάτιδα να ρωτά «θα φτάσουμε ποτέ;». Μόνο που από το παράθυρο πίσω από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνονται αυτοκίνητα να κινούνται με ταχύτητες… εθνικής οδού! Σε άλλο πλάνο, δε, που το προεδρικό αυτοκίνητο κινείται, ο δρόμος είναι σχεδόν άδειος. Ελπίζω ειλικρινά ο συντοπίτης μου ο Νίκος να μη γύρισε το βίντεο πηγαίνοντας στο γραφείο, γιατί κάποιος κακοπροαίρετος (όχι εγώ) θα πει ότι μαζί με την πρωινή κίνηση αποφεύγει και το πρωινό ξύπνημα. Επειδή, όμως, ξεκίνησα για να γράψω κάτι καλό, ας του πούμε τουλάχιστον ένα μπράβο που φοράει ζώνη, γιατί το προηγούμενο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που τράβηξε βίντεο σε αυτοκίνητο ήταν η Μιλένα Αποστολάκη, την ώρα που οδηγούσε.
Τα στριμώγματα του Δούκα, η έκπληξη Χριστοδουλάκη και η προσέγγιση με την Άννα
Όπως έχω καταλάβει, στο ΠΑΣΟΚ έχουν μπει στη διαδικασία του μετρήματος των… κουκιών, δηλαδή των αντιπροσώπων που θα πάρουν μέρος στο Συνέδριο. Έχω, λοιπόν, φρέσκα κουλούρια για το τι συμβαίνει με τους ενδιαφερόμενους… Κατ’ αρχάς από το περιβάλλον του προέδρου Ανδρουλάκη μαθαίνω ότι η τηλεδιάσκεψη των 800 στελεχών που διοργάνωσε ο υποψήφιος αρχηγός του κόμματος -συγγνώμη, ο δήμαρχος Αθηναίων εννοώ-, Χάρης Δούκας, κατέδειξε ένα μεγάλο πρόβλημα. Υπάρχει μια διαρροή συνέδρων που μόλις πριν από λίγο καιρό βρίσκονταν στα κατάστιχα του δημάρχου, αλλά τώρα έχουν χαθεί. Έγινε μεγάλη προσπάθεια να συγκεντρωθούν οι φίλοι του Δούκα, που η Χαριλάου Τρικούπη θεωρεί ότι στην πραγματικότητα ήταν πολύ λιγότεροι του αναμενομένου. Από το ίδιο περιβάλλον επίσης μαθαίνω πως οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι υπερισχύουν οι οπαδοί του προέδρου, με βάση τους αλγόριθμους, αλλά όχι σε βαθμό που ο συναγωνιστής Νίκος να κοιμάται ήσυχος. Ποιος, όμως, είναι ο ανατέλλων αστέρας εν όψει συνεδρίου; Μα ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, που από την ώρα που τα έσπασε με τον Χάρη Δούκα έχει συγκροτήσει τον δικό του «στρατό», που μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Κάποιοι μου λένε ότι μπορεί να γίνει ο ρυθμιστής των αποφάσεων στο Συνέδριο, αν και οι φιλοδοξίες του Χριστοδουλάκη πάνε πολύ μακριά… Ο Χριστοδουλάκης, μάλιστα, προσεγγίζει την Άννα Διαμαντοπούλου ή για να το θέσω καλύτερα η Άννα κάνει ανοίγματα για να ενισχύσει τη θέση της. Είχαν την ευκαιρία οι δυο τους να τα πουν χθες στο Λονδίνο, που βρέθηκαν στο προσυνέδριο των ΠΑΣΟΚων της Μεγάλης Βρετανίας. Γίνεται παιχνιδάκι.
Ο Κάθετος Διάδρομος γίνεται πραγματικότητα…
Από τη Θεσσαλονίκη ήρθαν τα μηνύματα – και δεν ήταν τυχαίο το σημείο. Σε ημερίδα για τον νέο ενεργειακό χάρτη της Βόρειας Ελλάδας, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ, δηλαδή ο υπουργός, Σταύρος Παπασταύρου, και ο υφυπουργός, Νίκος Τσάφος, φρόντισε να στείλει σήμα προς πάσα κατεύθυνση. Ο Κάθετος Διάδρομος δεν είναι πια σχέδιο PowerPoint, αλλά project με ισχυρή πολιτική στήριξη, που γίνεται πραγματικότητα. Ο Σταύρος Παπασταύρου το είπε καθαρά: Το φυσικό αέριο που ξεκινά από την Ελλάδα θα φτάνει στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, υπηρετώντας -όπως επιβάλλει η εποχή- διαφοροποίηση πηγών και ασφάλεια εφοδιασμού. Την ίδια στιγμή, με ελληνική πρωτοβουλία πλέον θεωρείται εκ προοιμίου «ρωσικό» το φυσικό αέριο που έρχεται μέσω Τουρκίας και Turkish Stream, εκτός και αν αποδειχθεί το αντίθετο. Με τον Κάθετο Διάδρομο η Ελλάδα φιλοδοξεί από χώρα διαμετακόμισης αερίου να μετατραπεί σε κρίσιμο κόμβο της νέας ενεργειακής αρχιτεκτονικής της Ευρώπης. Το ίδιο μήνυμα, άλλωστε, έστειλε και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στη συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy. Κι όταν μιλάς εκεί, προφανώς δεν απευθύνεσαι σε εγχώριο ακροατήριο.
…αλλά πρέπει να γίνει ανταγωνιστικός
Ο υφυπουργός Τσάφος από την πλευρά του τόνισε ότι ο Κάθετος Διάδρομος πρέπει, λέει, να γίνει πιο ανταγωνιστικός. Και δεν έχει άδικο. Το ευρωπαϊκό σύστημα τιμολόγησης της μεταφοράς φυσικού αερίου θυμίζει διόδια εθνικής οδού. Μπαίνεις σε χώρα, πληρώνεις. Από Ελλάδα μέχρι Ουκρανία, πέντε χώρες, πέντε φορές κόστος. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι γίνονται προσπάθειες, έχουν διατεθεί προϊόντα με μειωμένο κόμιστρο, υπάρχει συνεχής διάλογος με τους διαχειριστές, αναζητούνται λύσεις για να γίνει ο Κάθετος Διάδρομος ελκυστικός για τους προμηθευτές. Υπάρχει, όμως, ένα ακόμα πρακτικό αγκάθι. Αυτήν τη στιγμή η Κομισιόν επιτρέπει μόνο μηνιαίες δημοπρασίες δυναμικότητας. Θες να πουλήσεις για έξι μήνες; Θα παίζεις κάθε μήνα κορόνα-γράμματα στη δημοπρασία. Όχι και ό,τι καλύτερο για όσους θέλουν προβλεψιμότητα. Όλα αυτά, λένε οι γνωρίζοντες, θα τεθούν με αμερικανική πρωτοβουλία επί τάπητος στο κρίσιμο ραντεβού της 24ης Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον, όπου θα δώσουν το «παρών» όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς
Γιατί όσο εμείς συζητάμε, κάποιοι άλλοι τρέχουν
Και εδώ είναι το ζουμί. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει. Στην ευρωπαϊκή σκακιέρα κινούνται -με ταχύτητα- κι άλλοι παίκτες, που θέλουν να γίνουν οι «εκλεκτοί» προμηθευτές αμερικανικού LNG προς την Ουκρανία και τις χώρες όπου το ρωσικό αέριο ακόμα δεν έχει φύγει από το κάδρο. Πρώτη και καλύτερη, η Πολωνία. Με τερματικό LNG στη Βαλτική και γεωγραφική εγγύτητα με την Ουκρανία, παίζει δυνατά. Το ραντάρ μου έπιασε πρόσφατα και μια «ήσυχη» αλλά αποκαλυπτική εκδήλωση των διαχειριστών αερίου Πολωνίας και Ουκρανίας, με 130 εταιρείες παρούσες. Στο μενού η αύξηση δυναμικότητας στον μεταξύ τους αγωγό και η πρόοδος για το δεύτερο FSRU στο Γκντανσκ, με ορίζοντα το 2028. Τυχαίο; Καθόλου. Το συμπέρασμα, προφανές. Οι ανταγωνιστές του Κάθετου Διαδρόμου δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Άρα και εμείς πρέπει να πατήσουμε γκάζι. Η 24η Φεβρουαρίου καλό θα ήταν να βγάλει ειδήσεις – και μάλιστα καλές. Από ρυθμιστικά ξεμπλοκαρίσματα μέχρι μακροπρόθεσμα συμβόλαια LNG, δέσμευση δυναμικότητας και χρηματοδότηση υποδομών. Οψόμεθα…
