«Αποκάλυψαν» τις αποκαλύψεις μας
Αν και, όπως σας έγραφα χθες, παρά τις φιλότιμες και διαχρονικές μου προσπάθειες, μέχρι σήμερα δεν έχω καταφέρει να γίνω σαν αυτούς τους φοβερούς και τρομερούς συναδέλφους των δελτίων ειδήσεων και τις ομορφούλες των εκπομπών που απλώς κουνάνε τα κεφαλάκια τους, χωρίς να καταλαβαίνουν τι γίνεται, παρ’ όλα αυτά κάτι καταφέρνω. Με εξαίρεση τους καλούς συναδέλφους του Star, όλοι οι υπόλοιποι «αποκάλυψαν» τις αποκαλύψεις μας, χωρίς μάλιστα να αναφέρουν και την πρωτογενή πηγή τους. Και έτοιμα τα παίρνουν και δεν κάνουν το στοιχειώδες που προβλέπει η δεοντολογία. Ωστόσο, δεν θα δώσω συνέχεια, γιατί, όπως σας έχω πει εδώ και χρόνια, βγάζω σπυράκια όταν ακούω και διαβάζω αυτό το φοβερό και τρομερό «όπως πρώτοι γράψαμε» ή το άλλο «όπως πρώτοι αποκαλύψαμε» και κάτι τέτοια που δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Άλλωστε, ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του, η οποία προφανώς και δεν μπορεί να κρυφτεί, όσο κι αν το προσπαθούν οι… γείτονες.
Κάτι περίεργα (πρωινά) ερωτήματα
Δεν σας κρύβω ότι είχα καιρό να ζήσω αυτό που έζησα από νωρίς το πρωί (ξύπνησα μάλιστα και αργά, αφού είχα πάει στα γενέθλια του φίλου μου Άγγελου Κοτταρίδη στου Ρέμου και με είχε πάρει το ξημέρωμα), με τα γνωστά τηλεφωνήματα των «αγανακτισμένων» της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας. Στην προσπάθεια να ανοίξω τα καστανοπράσινα μάτια μου, άκουγα κάτι περίεργα του τύπου «Ποιος σε έβαλε να ρίξεις την κυβέρνηση;», «γιατί τώρα;», «τι έπαθες με τον Χατζηδάκη, την Κεραμέως και τον Παπαθανάση;» και πολλά άλλα, που ειλικρινά δεν τα καταλάβαινα, αφού βρισκόμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Φυσικά, όλοι όσοι με πήραν τηλέφωνο δεν είχαν μπει στον κόπο να διαβάσουν τα «χαρτάκια», τα οποία αποκάλυπταν την επιπολαιότητα όσων άρχισαν να λαμβάνουν αποφάσεις ερήμην της κεντρικής κυβέρνησης. Γιατί, αν και δεν μιλάω, ως γνωστόν, με τον πρόεδρο Μητσοτάκη, κατάλαβα ότι ο άνθρωπος δεν είχε ιδέα για όσα είχαν «αποφασίσει» Κεραμέως και Παπαθανάσης. Όμως όλα αυτά τα αναλύσαμε με επάρκεια στη χθεσινή έκδοση της στήλης. Γι’ αυτό και σήμερα θα ασχοληθώ με την πολιτική αντανάκλαση της όλης ιστορίας.
Ο Μητσοτάκης και το τίμημα της εμπιστοσύνης
Όσοι γνωρίζουν αυτά που συμβαίνουν διαχρονικά στο υπουργείο Εργασίας δεν εξεπλάγησαν από τις χθεσινές αποκαλύψεις της στήλης. Απεναντίας, θα έλεγα ότι θα περίμεναν και περισσότερα. Πάμε τώρα στα πολιτικά, όπως σας είπα, απαντώντας σε όσους μου τηλεφωνούσαν από νωρίς το πρωί, ρωτώντας αν με είχε τσιμπήσει μύγα τσε τσε ή κάποιο άλλο έντομο που ειδικεύεται στα τσιμπήματα. Η απάντηση είναι περισσότερο από προφανής και έχει να κάνει με τη διαφθορά και την ανομία. Δεν ξέρω τι κάνουν οι υπουργοί, οι γραμματείς και οι διάφοροι Φαρισαίοι, σε αντίθεση με μας, που έχουμε μια αλλεργία στο φαγοπότι. Και επειδή, αν και ευρισκόμενος σε εμπάργκο από το καλοκαίρι, δεν αλλάζουν τα αισθήματα που τρέφω για τον πρόεδρο Μητσοτάκη, ο λόγος που έκρινα σκόπιμο να δημοσιοποιήσω τη δυσώδη υπόθεση είναι γιατί πιστεύω ότι τούτη εδώ η κυβέρνηση διασφαλίζει τη σταθερότητα και ότι αυτός ακριβώς (αυτοπροσώπως) ο πρωθυπουργός εγγυάται ένα καλύτερο μέλλον για όλους. Όταν, λοιπόν, κυκλοφορεί στην πιάτσα ένα θέμα, κάποιος θα βρεθεί να το αποκαλύψει. Το θέμα είναι οι υπουργοί να φροντίσουν να μην υπάρξει. Εν προκειμένω το ερώτημα θα έπρεπε να είναι αν το θέμα είναι αληθές ή ψευδές κι επίσης αν Κεραμέως και Παπαθανάσης έλαβαν καλώς ή κακώς τις συγκεκριμένες αποφάσεις. Επειδή έχω επηρεαστεί από τη θεία μου, κάτι μου λέει ότι ο αρχηγός Κυριάκος, εκτός του ότι συχνά πυκνά καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, στο τέλος πληρώνει και το τίμημα της εμπιστοσύνης που έχει δείξει σε κάποιους. Ωστόσο, όλοι αυτοί και ενδεχομένως και κάποιοι ακόμη προφανώς και υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο, αφού πλέον ο Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να δώσει τέλος στην ανοχή.
Εν αναμονή απάντησης από Κεραμέως – Παπαθανάση
Αφήνω τον Μητσοτάκη, που ξέρει τι θα κάνει και πότε θα το κάνει, και επιστρέφω στους υπουργούς Κεραμέως και Παπαθανάση, για να σας πω ότι ένας λόγος που φούντωσε η αποκάλυψη της στήλης έχει να κάνει με το γεγονός ότι κρύφτηκαν. Γιατί αν έβγαιναν πρωί πρωί με την αυγούλα και έδιναν στη δημοσιότητα την αλληλογραφία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όλα θα είχαν τελειώσει όμορφα κι ωραία. Ελπίζω να το πράξουν σήμερα, αφού δεν έχει κανέναν λόγο να πληρώνει τη σιωπή τους ούτε ο αρχηγός Κυριάκος ούτε φυσικά η υπόλοιπη κυβέρνηση. Άλλωστε, όπως έλεγε και η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ, καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται.
Η Στρατινάκη και του Κουτρούλη ο γάμος
Συνεχίζω όμως και γράφω, αφήνοντας τα πολιτικά και επιστρέφοντας στα τεχνοκρατικά. Σε σχέση τώρα με τη χθεσινή αποκάλυψη της στήλης για το «πλαίσιο Στρατινάκη» και τα εξαιρετικά προγράμματα ανέργων, μίλησα από το πρωί με πολλούς, αλλά ξεχώρισα έναν σοβαρό άνθρωπο της αγοράς, που όχι απλώς μου επιβεβαίωσε όσα έγραψα, αλλά μου έδωσε και πέντε έξι (ακόμη) σημαντικές πληροφορίες. Όπως μου είπε, η ιστορία Παναγόπουλου είναι το 1% όσων έχουν γίνει. Αν στο οργανωμένο μαγαζί του Παναγόπουλου, που λειτουργεί χρόνια, μπήκαν οι αρμόδιες Αρχές και οι εισαγγελείς και βρήκαν αυτά που βρήκαν, τότε αν μπουν σε κάτι μαγαζιά-σκορποχώρια διάφορων Ομοσπονδιών και Επιμελητηρίων, θα γίνει (όπως μου είπε) του Κουτρούλη ο γάμος.
Τα ερωτήματα και οι υπηρεσιακοί
Σύμφωνα με τον ίδιο άνθρωπο, όλα αυτά τα έγγραφα που δημοσίευσε χθες η στήλη δεν βγήκαν μόνα τους. Ούτε φυσικά τα υπέγραψε μια υπέρτατη δύναμη. Απεναντίας, πρόκειται για επί γης πράξεις, που συνοδεύονται από εισηγήσεις και έχουν τις υπογραφές υπηρεσιακών παραγόντων. Και εδώ έρχεται το ερώτημα ή, για να ακριβολογώ, κάμποσα ερωτήματα: Τι ακριβώς κάνουν αυτές οι υπηρεσίες, οι υπάλληλοι και οι διευθυντές τους; Τι είδους «επιτελική» δουλειά κάνουν στην Επιτελική Δομή του υπουργείου Εργασίας; Και κυρίως η Διαχειριστική Αρχή του προγράμματος ΠΑΚΔΣ (ή κάπως έτσι, γιατί δεν τα ξέρω αυτά) του ΕΣΠΑ, που μιλάει με την ΕΕ και χρηματοδοτεί αυτές τις εκπαιδεύσεις, τι ακριβώς δουλειά κάνει; Απλώς χρηματοδοτεί έργα και εγκρίνει διαγωνισμούς και συμβάσεις έτσι, χωρίς έλεγχο;
Οι γκάφες των γενικών του ΕΣΠΑ
Επειδή, αν και το προσπάθησα, δεν πήρα κάποια απάντηση στα ως άνω ερωτήματα, αποφάσισα να αρχίσω τις υποθέσεις. Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, τότε οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι με τι ασχολούνται; Και δεν μιλάω μόνο για τον τωρινό γραμματέα του ΕΣΠΑ, Βασίλη Σιαδήμα, που δεν καταλαβαίνει, εκτός του τι γίνεται, και τι του γίνεται, αλλά και για κάποιους προηγούμενους, που αυτοδιαφημίζονταν ως οι «έμπειροι και οι γνώστες». Ωστόσο, όταν ο αναπληρωτής Παπαθανάσης αποφάσισε να διορίσει τον Σιαδήμα, δεν βρέθηκε ένας Χριστιανός (είναι και λίγοι) εκεί στο Μαξίμου για να του πει «πού πας, ρε Καραμήτρο;». Κι έτσι φτάσαμε να μπερδέψουμε τα μπούτια μας, μαζί με κάτι υπογραφές που έχουν κάνει άνω-κάτω την κυβέρνηση.
Ο νόμος που κατήργησε το Ελεγκτικό
Στα ωραία της χθεσινής μέρας, δεν σας κρύβω ότι ξεχώρισατα όσα προσπάθησε να απαντήσει ο εκπρόσωπος Μαρινάκης, απαντώντας σε δύο απανωτές ερωτήσεις του συναγωνιστή Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ο ψηλός της κυβέρνησης, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, είπε ότι «σύμφωνα με τους αρμόδιους υπουργούς, τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες», προτάσσοντας μάλιστα το επιχείρημα ότι «είναι πάγια πρακτική έργα ΕΣΠΑ να μεταφέρονται σε χρηματοδότηση εθνικών πόρων». Επειδή το έψαξα, αφού προηγουμένως είχα ακούσει τον εκπρόσωπο του προέδρου Μητσοτάκη, διαπίστωσα ότι όντως η μεταφορά έργων ισχύει και έχει γίνει και κατά το πρόσφατο παρελθόν. Εν προκειμένω, το πρόβλημα είναι ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο στον προσυμβατικό έλεγχο των συμβάσεων ανέφερε ΡΗΤΑ ότι οι συμβάσεις εγκρίνονται ΜΟΝΟ αν πληρωθούν από κάποιο Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ 2021-27 και όχι από εθνικούς πόρους. Από τα λίγα, μάλιστα, γράμματα που έμαθα μπαινοβγαίνοντας στα δικαστήρια, έχω καταλάβει ότι η γνώμη του Ελεγκτικού πάντα υπερισχύει των υπουργικών αποφάσεων. Άλλωστε, αυτό, αν δεν κάνω λάθος, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο, καθώς οι αποφάσεις του Ελεγκτικού δεν προσβάλλονται σε κανένα όργανο, ούτε στο ΣτΕ. Άρα μια υπουργική απόφαση δεν γίνεται να είναι αντίθετη με απόφαση του Ελεγκτικού. Άλλωστε, αν δεν κάνω λάθος, μικρός έμαθα ότι το Δημόσιο οφείλει να προσαρμόζεται στις αποφάσεις του Ελεγκτικού, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις μία από τις δουλειές που κάνει είναι να ερμηνεύει και το Κοινοτικό Δίκαιο.
Η μεταρρύθμιση Χατζηδάκη
Επειδή δεν θέλω να αδικώ ανθρώπους, οφείλω να παραδεχτώ ότι οι σημαντικότερες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της διαφάνειας και τη βελτίωση της ποιότητας της επαγγελματικής κατάρτισης φέρουν την υπογραφή του αντιπροέδρου Χατζηδάκη, στον οποίο προφανώς και δεν χρωστάω καλή κουβέντα. Επίσης, να επισημάνω ότι η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην επαγγελματική κατάρτιση είναι πάγια και διαχρονική πολιτική της ΕΕ. Αυτό ισχύει, αλλά για τον σχεδιασμό των προγραμμάτων εκπαίδευσης και ειδικότερα τον προσδιορισμό των αντικειμένων εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις τάσεις της αγοράς εργασίας, που αποτελεί αρμοδιότητα και αντικείμενο δραστηριότητας των κοινοτικών εταίρων. Όχι για την υλοποίηση των προγραμμάτων, που από το 2001 μια υπηρεσία του υπουργείου Εργασίας έκανε ανοικτό διαγωνισμό απευθείας σε ΚΕΚ χωρίς να παρεμβάλλονται ενδιάμεσοι. Έτσι, εδώ και δεκαετίες (για να ακριβολογώ από το 1ο ΚΠΣ ή πακέτο Ντελόρ) σε όλους τους Κανονισμούς που ρυθμίζουν τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και το ΕΣΠΑ προβλέπεται και ενθαρρύνεται η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στα κοινοτικά προγράμματα κατάρτισης. Επομένως, ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης, πηγαίνοντας στο υπουργείο Εργασίας, βρήκε ένα σύστημα που είχε την έγκριση της Κομισιόν. Δεν βρήκε κανένα σύστημα εγκεκριμένο, αυτό εγκρίθηκε κουτσουρεμένο το 2024 από ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση 2014-2020» υπήρχε η σχετική πρόβλεψη των έργων κατάρτισης με την ανάθεση στους κοινοτικούς εταίρους των σχετικών διαγωνισμών. Το κάθε πρόγραμμα δεν προβλέπει μεθόδους υλοποίησης έργων. Έχει στόχους, κατηγορίες παρεμβάσεων και δείκτες. Αν κατάλαβα καλά, δεν λέει πώς θα υλοποιηθούν τα έργα. Αντίστοιχη πρόβλεψη υπάρχει και στο αντίστοιχο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνική Συνοχή» για το ΕΣΠΑ 2021-2027, που επίσης έχει εγκριθεί από την Κομισιόν.
Η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης την περίοδο 2021-23, που ήταν υπουργός Εργασίας, υλοποίησε συγκεκριμένες πολιτικές, με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας και τη βελτίωση της ποιότητας της κατάρτισης. Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργήθηκε νέα Γενική Γραμματεία Ενίσχυσης της Απασχόλησης λόγω του όγκου των κοινοτικών προγραμμάτων και της ανάγκης για ταχύτητα. Μάλιστα, όπως μου λένε, καταργήθηκε έναν χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα μετά τις εκλογές του ’23. Για όση αξία έχει, να σας πω ότι και στο Ταμείο Ανάκαμψης εφαρμόστηκε -πάλι σε συμφωνία με την Κομισιόν- ένα εναλλακτικό σύστημα με κουπόνια (voucher κατάρτισης), προκειμένου οι κοινοτικοί πόροι να διοχετεύονται κατευθείαν στους δικαιούχους (ανέργους – εργαζόμενους) και αυτοί να επιλέγουν τον πάροχο κατάρτισης.
Το «συμφωνώ» και ο Βορίδης
Πάντως, βλέποντας τα παραπάνω, σκεφτόμουν πόσο άσχημα θα αισθάνεται ο συναγωνιστής Βορίδης, που για ένα «συμφωνώ», χωρίς οικονομικές συνέπειες, τέθηκε εκτός κυβέρνησης, γιατί δεν είχε προβλέψει ότι κάποιοι βοσκοί έπειτα από ένα μακρύ διάστημα θα δήλωσαν κάτι ψεύτικα κατσίκια. Προφανώς και ο άνθρωπος δεν έχει ευθύνη αν κάποιοι μετά το «συμφωνώ» του αποφάσισαν να πουν ψέματα. Παρ’ όλα αυτά, του έδειξαν την πόρτα της εξόδου. Και έρχομαι στο σήμερα, που γίνονται τα μύρια όσα, με κάτι εκατομμύρια να πηγαινοέρχονται, αλλά κανείς να μην κουνιέται από τη θέση του (και αναφέρομαι στους υπουργούς που έβαλαν φαρδιά πλατιά τις υπογραφές τους).
Οι εταιρείες του Ανδρέα Γεωργίου και το Δημόσιο
Από την πρόχειρη έρευνα (ειλικρινά την έκανα στο πόδι) κατάλαβα ότι η σχέση του συντρόφου της ισόβιας γραμματέως του Εργασίας, Άννας Στρατινάκη, με το Δημόσιο είναι κάτι παραπάνω από στενή. Ο πολυσχιδής Κύπριος επιχειρηματίας Ανδρέας Γεωργίου, που περιλαμβάνεται στο πόρισμα Βουρλιώτη, με τις πολλές εταιρείες εντός και εκτός των τειχών της Ελλάδος, έχει αναπτύξει σταθερή συνεργασία με όλο το φάσμα και του δικού μας κράτους. Αρχικά η εταιρεία συμφερόντων του ALPHA ΩΜΕΓΑ ZED ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε., η οποία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2020, έχει πάρει μέχρι σήμερα δουλειές που ξεπερνούν τα 2.800.000 ευρώ. Στο χαρτοφυλάκιό της υπάρχουν μεταξύ άλλων υπουργείο Εργασίας, Μετοχικό Ταμείο Στρατού, ΟΠΕΚΑ, Οργανισμοί Συγκοινωνιών Αθήνας και Θεσσαλονίκης, Δήμοι, ΚτΠ, αλλά κυρίαρχο ρόλο έχει η ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ), από την οποία αυτό το διάστημα έχει λάβει σχεδόν 1.700.000 ευρώ. Προφανώς εκεί στη ΔΥΠΑ, οι κύριοι, αλλά και κάτι κυρίες που λύνουν και δένουν, διέκριναν κάτι μοναδικό στον σύντροφο της Στρατινάκη. Επειδή μέρες που είναι δεν θέλω να γράφω πράγματα χωρίς να τα συνοδεύω με χαρτάκια, σπεύδω να σας γράψω ότι από τη ΔΥΠΑ ο Κύπριος Γεωργίου έχει πάρει τις παρακάτω δουλειές:
- Τη δημιουργία e-book έναντι του ποσού σχεδόν των 35.000 ευρώ με ΦΠΑ.
- Την ψηφιοποίηση διακοσίων πενήντα (250) μαθημάτων (training courses) των δομών εκπαίδευσης και κατάρτισης της ΔΥΠΑ» προϋπολογισθείσας δαπάνης 1.091.000 ευρώ πλέον του ΦΠΑ (24%) ήτοι 1.352.840 ευρώ, έπειτα από διαγωνισμό, ως Ένωση Οικονομικών Φορέων «Α.Ω.Ζ Μον.ΑΕ. – ΕΛΚΕ ΠΚ».
- Σύστημα διαχείρισης ακίνητης περιουσίας της ΔΥΠΑ έναντι του ποσού των 520.000 ευρώ συνολικά.
- Ενώ και στις αρχές Δεκεμβρίου του 2025 έλαβε έναντι του ποσού των 30.000 ευρώ με ΦΠΑ την Αναβάθμιση του Πληροφοριακού Συστήματος Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος της ΔΥΠΑ.
Η δεύτερη εταιρεία με κρατικές δουλειές
Αυτή είναι η μία εταιρεία συμφερόντων του κ. Γεωργίου, γιατί υπάρχει και άλλη, που έχει συναλλαγές με τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Μιλάμε για την εταιρεία THE RECORDS HUB A.E., η οποία ιδρύθηκε το 2017 και από το 2019 έχει λάβει περισσότερα από 3.700.000 ευρώ σε δουλειές με το Δημόσιο και φορείς του. Να φανταστείτε, πελάτες έχει από το ΕΒΕΑ, τον ΟΑΣΑ, Δήμους, το Ελληνικό Κτηματολόγιο, το υπουργείο Υποδομών, το υπουργείο Εργασίας κ.ά. Ωστόσο, δεν σας κρύβω ότι κάποιες από αυτές τις δουλειές προκαλούν μια κάποια εντύπωση. Όπως για παράδειγμα αυτή του έργου «Αλέκος Φασιανός: Ψηφιακή Αποτύπωση και ανάδειξη ενός μεγάλου καλλιτέχνη», έναντι του ποσού των 608.507,32 ευρώ με ΦΠΑ. Ενώ από το Ελληνικό Κτηματολόγιο έχει αναλάβει έργα για την ψηφιοποίηση αρχείων, φακέλων κ.ο.κ. που αγγίζουν τις 550.000 ευρώ. Και συνεχίζω με τον Δήμο Χερσονήσου, για υπηρεσίες σάρωσης, φύλαξης, αλλά και του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (DPO), έχει λάβει περίπου 250.000 ευρώ, ενώ επιπλέον σχεδόν 200.000 ευρώ θα κοστίσει η ψηφιοποίηση του αρχείου του Δήμου Παλλήνης. Αντίστοιχα, από τον Δήμο Νέα Σμύρνης για την παροχή αντίστοιχων υπηρεσιών θα λάβει περίπου 150.000 ευρώ, ενώ από τον Δήμο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης περίπου 100.000 ευρώ.
Αγόρασε ακίνητο στο Κολωνάκι….
Όταν οι δουλειές πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο, είναι λογικό γι’ αυτόν που βγάζει λεφτά να αναζητεί μεταξύ των άλλων και επενδυτικές ευκαιρίες. Εν προκειμένω, αναφέρομαι στον Κύπριο επιχειρηματία Ανδρέα Γεωργίου, σύντροφο Στρατινάκη, ο οποίος, εκτός από τη μαεστρία που έχει στις δουλειές του Δημοσίου, φαίνεται ότι δεν χάνει και τις ευκαιρίες στην αγορά ακινήτων. Προς επίρρωση τούτου, να σας πω ότι το 2023 προχώρησε στην αγορά ενός ακινήτου στο Κολωνάκι, σε τιμή ευκαιρίας. Συγκεκριμένα, αγόρασε ένα διαμέρισμα επί της οδού Σίνα, 118.75 τ.μ., του οποίου η αντικειμενική αξία άγγιζε τα 410.000 ευρώ, με τον Γεωργίου να το αποκτά χαμηλότερα της αντικειμενικής του αξίας, στα 350.000 ευρώ. Τώρα, που έμαθα ότι στο Κολωνάκι πωλούνται ακίνητα κάτω της αντικειμενικής αξίας, άρχισα να ψάχνω μήπως και έχει περισσέψει κανένα και για μένα.
Ο Καλλίρης στην Ειδική Υπηρεσία Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης
Πριν από πέντε χρόνια, με το άρθρο 4 του Ν.4872/2021, συστάθηκε στο υπουργείο Ανάπτυξης η Ειδική Υπηρεσία Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης, η οποία όμως θα καταργηθεί στις 31/12/2035. Η συγκεκριμένη υπηρεσία λειτουργεί ως αυτοτελής υπηρεσία, η οποία υπάγεται απευθείας στον εκάστοτε αρμόδιο υπουργό. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της περιλαμβάνονται:
- Η υλοποίηση των πολιτικών ΔΑΜ (Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση), καθώς και του κεντρικού σχεδιασμού και της αναθεώρησης της εθνικής στρατηγικής ΔΑΜ, όπως αυτή αποτυπώνεται στο ΣΔΑΜ (Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης).
- Η συστηματική παρακολούθηση και αποτίμηση της εφαρμογής του ΣΔΑΜ και των ΕΣΔΙΜ (Εδαφικά Σχέδια Αναπτυξιακής Μετάβασης). Για όσους το παραβλέπουν, της υπηρεσίας από τον Ιανουάριο του 2022 προΐσταται ο Πελοπίδας Καλλίρης, όταν διορίσθηκε με απόφαση του αναπληρωτή Παπαθανάση. Μάλιστα, η θητεία του ανανεώθηκε προσφάτως μέχρι το 2028. Το ενδιαφέρον με τη συγκεκριμένη υπηρεσία είναι ότι στη Διαύγεια οι τελευταίες δημοσιευμένες αποφάσεις είναι στις 5/1/2024, ενώ του ιδίου του διοικητή της Υπηρεσίας είναι και πάλι από τις 5/1/2024. Μεταξύ των αποφάσεων που έχουν δημοσιευθεί στη Διαύγεια περιλαμβάνεται και μία απόφαση με την οποία ο κ. Καλλίρης έλαβε το ποσό των 24.000 ευρώ ως ειδική ανταμοιβή για την επίτευξη στόχων. Την ίδια στιγμή, η ΕΥΔΑΜ διαχειρίζεται πολλά εκατομμύρια ευρώ, τα οποία χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο στους πρώτους μήνες του 2026 (Ιανουάριο + Φεβρουάριο) έχουν δημοσιευθεί πέντε προσκλήσεις που ξεπερνούν τα 115.000.000 ευρώ. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει και η πρόσκληση ύψους 63.500.000 ευρώ προς την εταιρεία WONDERPLANT SA, η οποία αφορά την υλοποίηση ενιαίου επενδυτικού σχεδίου ανάπτυξης νέας υδροπονικής θερμοκηπιακής μονάδας καλλιέργειας τομάτας, με την πρόσκληση να περιλαμβάνει την κατασκευή, εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία νέας παραγωγικής εγκατάστασης πλήρους δυναμικότητας, συμπεριλαμβανομένων των απαιτούμενων κτιριακών, τεχνικών και παραγωγικών υποδομών, καθώς και του αναγκαίου εξοπλισμού.
Το παράνομο δικονομικό αίτημα της Καρυστιανού
Σας έγραφα και χθες ότι όσο πλησιάζουμε στην τραγική επέτειο του δυστυχήματος των Τεμπών τόσο θα πυκνώνουν οι προσπάθειες για τη δημιουργία ενός «κινήματος» κατά του Μητσοτάκη – αυτό που ο εκπρόσωπος Μαρινάκης έχει πολύ εύστοχα χαρακτηρίσει «Κίνημα των Τυμβωρύχων». Και βέβαια, από τη στιγμή που η περσινή «ξυλολιάδα» αποδείχτηκε η πλέον εντυπωσιακή προσπάθεια πολιτικής αποσταθεροποίησης, είναι λογικό πολλοί να συνεχίζουν να ποντάρουν στις θεωρίες περί παράνομου φορτίου. Έτσι, με αφορμή τη δίκη για τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, στον χορό μπήκε ξανά και η Μαρία Καρυστιανού. Η οσονούπω πρόεδρος Μαρία, που λέτε, στο χθεσινό της διαδικτυακό διάγγελμα ζήτησε την κλήση στο δικαστήριο του εφέτη ανακριτή Μπακαΐμη, αναφέροντας, μάλιστα, ότι είναι υποχρέωση του δικαστηρίου να τον καλέσει. Μικρή λεπτομέρεια που μου επισήμαναν κάποιοι φίλοι νομικοί: Αν γίνει δεκτό το αίτημα Καρυστιανού, τότε οποιαδήποτε απόφαση του δικαστηρίου θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων, καθώς σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας «με ποινή ακυρότητας της διαδικασίας δεν εξετάζονται ως μάρτυρες στο ακροατήριο όσοι άσκησαν εισαγγελικά ή ανακριτικά καθήκοντα ή έργα γραμματέα της ανάκρισης στην ίδια υπόθεση». Δεν το ξέρει αυτό η συντρόφισσα Γρατσία; Προφανώς και το ξέρει. Συνεπώς, δύο τινά συμβαίνουν: Είτε η πλευρά Καρυστιανού επιθυμεί να μην τελειώσει ποτέ καμία δίκη γύρω από τα Τέμπη είτε σε επόμενη ανάρτηση θα ζητήσει να εφαρμοστεί ο Αραμαϊκός Κώδικας Ποινικής Δικονομίας – ή, τέλος πάντων, όποιος υποδείξει η γερόντισσα Ακυλίνα.
Το Κυριακάτικο άρθρο Βενιζέλου
Διαβάζοντας το άρθρο του Βαγγέλη Βενιζέλου στην “Καθημερινή της Κυριακής”, δεν σας κρύβω ότι μου προέκυψαν αρκετές απορίες. Και μπορεί, όπως ξέρετε, να έχω πολλούς φίλους δικηγόρους, ωστόσο ακολούθησα τη θεμελιώδη αρχή ότι γιατρό και δικηγόρο τους ενοχλείς τις Κυριακές για επαγγελματικά θέματα μόνο αν είναι απόλυτη ανάγκη. Περίμενα, λοιπόν, να έρθει η Δευτέρα, να τελειώσουν τις πρωινές τους δουλειές και να τους ρωτήσω εκεί κάπου στο lunch break. Μου είπαν πολλά, τα οποία συνέκλιναν σε δύο βασικά συμπεράσματα. Πρώτον, ότι ο πρώην πρόεδρος Βαγγέλης είχε πολλές και πολύ καλύτερες επιστημονικές στιγμές από αυτό το άρθρο. Και, δεύτερον, ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει λιγότερες λέξεις για να πει ότι το κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι πάνω από την αναγκαιότητα μιας ευρείας αναθεώρησης του συνταγματικού μας χάρτη. Όπως μου εξήγησαν, ο ΠτΔ (Προσκεκλημένος της Δημοκρατίας) επιδιώκει με όχι ιδιαίτερα πετυχημένους ελιγμούς να βγάλει τον Νίκο Ανδρουλάκη από τη δύσκολη θέση της άρνησης παροχής συναίνεσης για ζητήματα στα οποία το ΠΑΣΟΚ δεν διαφωνεί επί της ουσίας, αλλά επικαλείται προφάσεις εν αμαρτίαις για να μη φανεί ότι ταυτίζεται με τη ΝΔ. Μάλιστα, ένας από τους πιο «ψημένους» υπηρέτες της Θέμιδας, στους οποίους απευθύνθηκα, μου μετέφερε ότι «επειδή δεν κατάφερε να πείσει τον Μητσοτάκη να τον κάνει ρυθμιστή του πολιτεύματος, ο Βαγγέλης διεκδικεί για τον εαυτό του τον ρόλο του ερμηνευτή του πολιτεύματος».
Τα δικηγορικά εύσημα στον εκπρόσωπο Μαρινάκη
Μάλιστα, όλοι οι φίλοι μου οι δικηγόροι βρήκαν εξαιρετικά μετρημένη, αλλά και δίκαια αιχμηρή, την τοποθέτηση του εκπροσώπου Μαρινάκη γύρω από τις αιτιάσεις Βενιζέλου περί συνταγματικού λαϊκισμού όσον αφορά το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών. Όπως μου είπαν, ο ψηλός της κυβέρνησης έκανε ένα νομικό «τρία στα τρία», υπενθυμίζοντας τις τρεις «πινελιές» που τέθηκαν στο πολύπαθο αυτό άρθρο το 2001, διά χειρός Βαγγέλη Βενιζέλου (ο οποίος ήταν εισηγητής της πλειοψηφίας): Πρώτον, η υποχρέωση «αμελλητί» διαβίβασης κάθε δικογραφίας στη Βουλή όταν πρόκειται για υπουργό – με απλά λόγια, παύση κάθε έρευνας. Δεύτερον, προστέθηκε η διαδικασία της προκαταρκτικής από τη Βουλή και, τρίτον, θεσμοθετήθηκε η προβλεπόμενη στον εφαρμοστικό νόμο συντομότατη αποσβεστική προθεσμία. Όπως, λοιπόν, πολύ εύστοχα είπε ο εκπρόσωπος Μαρινάκης, «θεωρώ λίγο οξύμωρο, για να το πω ευγενικά, ο εμπνευστής του “αμελλητί”, της προκαταρκτικής εξέτασης και αυτός που εισήγαγε την αποσβεστική προθεσμία στο Σύνταγμα να κατηγορεί την κυβέρνηση που έχει επικεφαλής αυτόν που από το 2006 ζητάει την αλλαγή του άρθρου 86». Επειδή, όμως, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν σκαμπάζει μόνο από νομικά, αλλά και από πολιτική, επανέφερε το θέμα στη σωστή του διάσταση, μακριά από θεωρίες και νομικές κατασκευές: «Πράγματι, μπορεί με 151 ψήφους ένα άρθρο να κριθεί αναθεωρητέο και στη συνέχεια να αναζητηθεί ο αριθμός 180. Ποιος μας λέει ότι θα υπάρχει από τα κόμματα, τα οποία έχουν δείξει μια θεσμική σοβαρότητα; Μπορεί και να υπάρχει. Κανένας δεν το ξέρει. Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες. Αλλά τώρα, που υπάρχει, όποιος πει “όχι” ουσιαστικά είναι υπεύθυνος που χάνεται αυτή η ευκαιρία».
Οι όμορφες σοφιστείες Βενιζέλου
Θα μείνω λίγο ακόμα στον Προσκεκλημένο της Δημοκρατίας Βενιζέλο, γιατί από έξυπνους ανθρώπους έχω την αξίωση να καταλαβαίνουν πότε οι σοφιστείες τους γίνονται αντιληπτές και να αλλάζουν ρότα. Στη χθεσινοβραδινή εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, λοιπόν, ο πρόεδρος Βαγγέλης παρομοίασε την πρόταση του προέδρου Μητσοτάκη για αναθεώρηση του άρθρου 86 με δολοφόνο, που ισχυρίζεται ότι οδηγήθηκε στον φόνο επειδή ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν είναι επαρκώς αυστηρός. Με όλο τον σεβασμό, σε αυτήν την περίπτωση αυτό που ενδιαφέρει την κοινωνία δεν είναι τι ισχυρίζεται ο «δολοφόνος» (sic), αλλά τι ισχύει και, κυρίως, τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Και αν ακόμα δεχτούμε το επιχείρημα του διαπρεπούς συνταγματολόγου, τι να πούμε για τον ίδιο, που αμέσως μετά καταφεύγει στον ρόλο του δολοφόνου; Γιατί, έχοντας πάρει φόρα, ο πρόεδρος Βαγγέλης σημείωσε ότι η κυβερνητική πρόταση «αδικεί ανθρώπους της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη και πάντως αδικεί όλους τους τότε βουλευτές της που ψήφισαν πολύ ευχάριστα τη διάταξη αυτήν, που τη θεώρησαν καινοτομική, γιατί συγκέντρωσε 268 βουλευτές υπέρ και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών 300 και τον τότε Συνασπισμό και το ΚΚΕ». Τι μας λέει, λοιπόν, ο «δολοφόνος» του άρθρου 86 Βαγγέλης; Ότι για τον «φόνο» φταίνε οι συγγενείς του θύματος και κάτι γείτονες, που δεν φρόντισαν να τον αφοπλίσουν έγκαιρα. Γιατί είπαμε, οι όμορφες σοφιστείες όμορφα καίγονται.
Κλίνατε επ’ αριστερά
Διαβάζοντας τα ονόματα των συμμετεχόντων στην επιτροπή Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Διεύρυνσης, αυτόματα το μυαλό μου ταξίδεψε πίσω στις ξέγνοιαστες μέρες που υπηρετούσα το φανταρικό μου. Κι αυτό γιατί το μήνυμα που εκπέμπει με τη συγκεκριμένη λίστα η Χαριλάου Τρικούπη μού θύμισε το παράγγελμα ενός λοχία στο κέντρο εκπαίδευσης: «Κλίνατε επ’ αριστερά». Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι άπαντες οι «πράσινοι ανανήψαντες» είχαν παραστρατήσει προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ και εν γένει στον χώρο αριστερά του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχασε στελέχη και ψηφοφόρους μόνο εξ ευωνύμων, αλλά και εκ δεξιών της. Δεν ξέρω αν δεν ενδιαφέρθηκαν ή αν δεν κατάφεραν να προσελκύσουν στελέχη που ενέδωσαν στο πολιτικό «φλερτ» του Κυριάκου Μητσοτάκη, ωστόσο, παρά τις εξαγγελίες της «προεδρικής φρουράς» του κραταιού Νικόλα περί αμφίπλευρης διεύρυνσης, εδώ έχουμε να κάνουμε περισσότερο με μια μονόπαντη αναπαλαίωση του «παλιού ΠΑΣΟΚ, του ορθόδοξου». Και επειδή ο κόσμος που έφυγε από το ΠΑΣΟΚ για τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν βλέπει κάποιο «σινιάλο» για να επιστρέψει, αλλά, αντίθετα, βλέπει πρόσωπα που δεν ήθελε να βλέπει ούτε καν τις μέρες που το ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμα ισχυρός πολιτικός πόλος, έχω την υποψία ότι η κεντρώα «βελόνα» θα συνεχίσει να δείχνει προς ΝΔ μεριά.
Ο νέος σύντροφος Τάτσης
Επειδή, όπως σας είπα, χθες είχαν την τιμητική τους οι φίλοι μου οι δικηγόροι και επειδή νιώθουν ότι δεσμεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο μόνο έναντι όσων τους πληρώνουν, ένας από τους συνομιλητές μου με προέτρεψε να ψάξω προς το τέλος της λίστας των «παλιννοστούντων ΠΑΣΟΚων». Και δεν σας κρύβω ότι η προτροπή του έβγαλε «λαβράκι». Κι αυτό γιατί ο Αγαμέμνων Τάτσης, που επέστρεψε στο ΠΑΣΟΚ, δεν είναι μόνο γνωστός δικηγόρος, αλλά και γνωστός για τις αναρτήσεις του. Ψάχνοντας, λοιπόν, βρήκα διάφορες «νόστιμες» αναρτήσεις. Ξεκινώ με αυτήν που το 2021 ο σύντροφος Τάτσης έσπευδε να υπερασπιστεί τον Νίκο Παππά εν όψει της παραπομπής του σε προανακριτική. Πρόκειται για τη γνωστή υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, που οδήγησε στην καταδίκη του με 13-0 από το Ειδικό Δικαστήριο. Τι έλεγε τότε ο νυν πράσινος; Ότι «σήμερα η Δεξιά, μαζί με τους θλιβερούς συνοδοιπόρους της, ξεπληρώνει ένα ιστορικό γραμμάτιο στη διαπλοκή». Ποιοι ήταν οι συνοδοιπόροι; Το ΠΑΣΟΚ και η Ελληνική Λύση! Και αυτό είναι μόνο η αρχή, καθώς το 2023 ο γνωστός δικηγόρος έχει υποστηρίξει ότι, αν δεν υπήρχε ο Παύλος Πολάκης, «δεν ξέρω αν θα υπήρχε κάτι να θυμόμαστε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση την τελευταία τετραετία». Η κορυφαία στιγμή του καλού συντρόφου, ωστόσο, ήταν όταν κατήγγειλε ότι οι τιμές στο ρεύμα ωθούν γυναίκες στην πορνεία. «Αγαπημένε δεξιέ “οικογενειάρχη”, φαντάζομαι δεν θα στεναχωρηθείς που η γυναίκα και η κόρη σου θα κάνουν βίζιτες για να πληρωθεί το ρεύμα και το αέριο», ήταν η αρχή της ανάρτησης, που προκάλεσε έντονες επικρίσεις ακόμα και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή, όμως, όλα αυτά είναι περασμένα (αλλά όχι ξεχασμένα), ο σύντροφος Τάτσης προ μηνός χαρακτήριζε την Κάγια Κάλας «γνωστή απόγονο ναζί» και την Ευρωπαϊκή Ένωση «ασπόνδυλο πολιτικό μαλάκιο». Επειδή τα λόγια χάνουν το νόημά τους, να ευχηθούμε στη Χαριλάου Τρικούπη καλορίζικος ο νέος σύντροφος.
Ο στόχος του Τσάφου
Ίλιγγο έχουμε πάθει από τον κ. Τσάφο, υφυπουργό Ενέργειας (που δεν ενεργεί), ο οποίος συνεχίζει να έχει στο περίμενε την ελληνική βιομηχανία. Από τη μία βγαίνει πριν από λίγες εβδομάδες και δηλώνει ότι ετοιμάζει το περίφημο σχέδιο για να ανασάνει ένας από τους μεγαλύτερους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, ανακοινώνοντας μέτρα για το ενεργειακό κόστος. Όσο είδατε εσείς τα μέτρα τόσο τα είδε και η βιομηχανία. Στη συνέχεια πηγαίνει στη Βουλή και λέει ότι στηρίζουμε τη βιομηχανία, ενώ το ίδιο λέει και στο συνέδριο της εφημερίδας “Μακεδονία” στη Θεσσαλονίκη, συμπληρώνοντας ότι σχεδιάζει κι άλλα μέτρα, χωρίς εν τω μεταξύ να έχει ανακοινώσει τόσο καιρό τίποτα. Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσο καιρό χρειάζεται ο υφυπουργός για να τελειώσει κα να εφαρμόσει ένα σχέδιο που θα δώσει τα εργαλεία στην ελληνική βιομηχανία να ανταγωνιστεί την ευρωπαϊκή, που έχει κάνει από πέρυσι τα αναγκαία; Πολύ περισσότερο όταν δεν του ζητάει κανείς να εφεύρει τον τροχό για να κάνει τα αυτονόητα, αλλά να το κάνει όπως ο Ιταλός συνάδελφός του. Αντ’ αυτού, παίζει κρυφτούλι, στέλνει αχρείαστες κοινοποιήσεις στις Βρυξέλλες μόνο και μόνο για να καθυστερεί ή επιθυμώντας να πάρει αρνητική απάντηση, ακριβώς για να έχει δικαιολογία ώστε να μην κάνει τίποτα. Είναι πλέον ξεκάθαρο και στον πιο αδαή ότι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 10 χρόνια κοσκινίζει. Και για την περίπτωση του κ. Τσάφου το δεύτερο ερώτημα που πλέον τίθεται ευθέως είναι αν ο στόχος του είναι να κλείσουν οι ελληνικές βιομηχανίες. Δεν εξηγείται αλλιώς η στάση του.
