Σήμερα η απόφαση για τις υποκλοπές
Η ώρα της κρίσης για τις υποκλοπές έφτασε, αφού σήμερα αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, το οποίο ανέλαβε να δικάσει την πολύκροτη υπόθεση. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο εισαγγελέας της έδρας, Δημήτρης Παυλίδης, πρότεινε να κριθούν ένοχοι οι τέσσερις κατηγορούμενοι, Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Γιάννης Λαβράνος και Φέλιξ Μπίτζιος, για τις κατηγορίες της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, της παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας και της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένα. Δεν ξέρω τι θα αποφασίσει τελικώς το δικαστήριο, ωστόσο αν υιοθετηθεί η εισαγγελική πρόταση, για τα κατά συρροήν αδικήματα, τότε με βάση τον νέο ποινικό κώδικα, ο επιχειρηματίας Λαβράνος και η παρέα του θα οδηγηθούν στις φυλακές, δεδομένου ότι οι ποινές δεν έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα. Κάτι τέτοια βλέπω να συμβαίνουν γύρω μου και απλώς επιβεβαιώνω ότι αυτή η χώρα εκδικείται τα παιδιά της. Γιατί μόνο ως εκδίκηση μπορώ να δεχτώ ότι θα βρεθεί δικαστής στην Ελλάδα που θα τολμήσει να σκεφτεί να τιμωρήσει έναν από τους σύγχρονους ευεργέτες του Έθνους, που προφανώς και δεν είναι άλλος από τον Γιάννη Λαβράνο. Επειδή, όμως, ακόμη και μεταφυσικά, κάτι μου λέει ότι την ύστατη στιγμή η συχωρεμένη η βασίλισσα Ελισάβετ θα βάλει το χέρι της, παρά το γεγονός ότι έχει τα δικά της προβλήματα με τους απογόνους της, δεν ανησυχώ και τόσο για την απόφαση του δικαστηρίου.
Συνέντευξη από Δένδια
Από μια καλή σχετικώς πηγή πληροφορούμαι ότι ο υπουργός Δένδιας δείχνει ολίγον ενοχλημένος από τις επιθέσεις που δέχεται από βουλευτές και στελέχη που απηχούν τις θέσεις του προέδρου Μητσοτάκη. Γι’ αυτό και δεν αποκλείω κατά το αμέσως προσεχές διάστημα να σηκώσει το γάντι και να τους απαντήσει. Για παράδειγμα, κάτι μου λέει ότι ο υπουργός Άμυνας εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο ύστερα από καιρό να βγει και να δώσει συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.
Επαφές με καναλάρχες
Από μια καλή πηγή που εξακολουθώ να διαθέτω στο Μαξίμου πληροφορήθηκα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει αρχίσει και βλέπει κόσμο, από αυτόν που εκπροσωπεί το πάνω ράφι. Συγκεκριμένα, μου λένε ότι το τελευταίο δεκαπενθήμερο έχουν περάσει το κατώφλι του Μαξίμου κάμποσοι επιχειρηματίες, οι οποίοι, εκτός των άλλων δραστηριοτήτων που έχουν, ασχολούνται και με τα media. Με αφορμή αυτό, σκέφτηκα ότι ο αρχηγός Κυριάκος άρχισε να ρίχνει γέφυρες ακόμη και σε μιντιάρχες που μέχρι πρότινος δεν ήθελαν να τον δουν ούτε ζωγραφιστό στα μάτια τους.
Στον Σκέρτσο ο Αγγελούδης
Συνάντηση με τον υπουργό Σκέρτσο, σύμφωνα με την ίδια πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου, είχε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης. Υποθέτω ότι το βασικό αντικείμενο της κουβέντας των δύο ανδρών ήταν τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη στη συμπρωτεύουσα, αν και δεν αποκλείω ο πρώτος πολίτης της Θεσσαλονίκης να έθεσε και το θέμα του δημοψηφίσματος που ετοιμάζουν κάποιοι για τη ΔΕΘ.
Το θλιβερό κατάντημα Σαμαρά
Είναι πολλές οι φορές τους τελευταίους μήνες που έχω αναρωτηθεί ειλικρινά αν είμαι υπέρμετρα σκληρός στην κριτική μου προς τον πρόεδρο Σαμαρά, ακούγοντας και κάτι φιλαράκια μου, που μου λένε να το μαλακώσω λίγο. Ωστόσο, ανακοινώσεις όπως αυτή που εξέδωσε χθες ο πρώην πρωθυπουργός έρχονται και διαλύουν κάθε αμφιβολία μου. Και δεν με ενοχλεί το γεγονός ότι ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, αλλά ότι το κάνει έχοντας επίγνωση ότι αναπαράγει συνωμοσίες της πλάκας. Ειδικά χθες, πραγματικά ξεπέρασε τον χειρότερο εαυτό του. Τι μας είπε ο πρώην πρόεδρος Αντώνης; Ότι, τάχα μου, η συμφωνία με τη Chevron ανοίγει την κερκόπορτα για «δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων». Γιατί; Γιατί προβλέπεται ότι η εταιρεία θα μπορεί να αποχωρήσει αζημίως από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ, ή από περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα. Δηλαδή ο Σαμαράς πιστεύει ότι ένας κολοσσός, όπως η Chevron, θα δεχτεί να εμπλακεί σε εξορύξεις σε περιοχή χωρίς οριοθετημένες θαλάσσιες ζώνες, χωρίς να είναι εξασφαλισμένη για το ενδεχόμενο (πιθανό ή απίθανο, δεν έχει σημασία) να βρεθεί μέρος της επένδυσης εκτός των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι κωμικά για πολιτευτές επιπέδου Νατσιού. Θα μου πείτε, αν το γεροντάκι του Muppet Show ακούσει τους πέντε κλακαδόρους που του έχουν απομείνει και προβεί στο απονενοημένο της δημιουργίας κόμματος, στα ίδια ποσοστά με τη Νίκη θα βρεθεί.
Η εύλογη απορία της θείας μου για τον Μεσσήνιο
Όπως φαντάζεστε, η γραπτή δήλωση Σαμαρά προκάλεσε την έκρηξη της θείας μου, η οποία μάλλον με μπέρδεψε με τον φίλο μου Νίκο Τσούτσια και με πήρε τηλέφωνο για να μου τα ψάλει για τα καμώματα του Μεσσήνιου. Και επειδή όταν η θεματοφύλακας του Μητσοτακισμού στα Χανιά ακούει τη λέξη «Σαμαράς» ακολουθεί το δόγμα Pringles («μετά το ποπ δεν έχεις στοπ»), άρχισε να ψέλνει το γεροντάκι του Muppet Show, ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’80 μέχρι τις μέρες μας. «Το ’χα πει στη Μαρίκα να μην τόνε κάνει ο Κώστας υπουργό, δεν με ακούσανε και να τα τώρα». Μέσα, όμως, στον εξάψαλμο, η 86χρονη Χανιώτισσα είπε κάτι στο οποίο είχε δίκιο: «Αφού μας λέει ότι είναι δική μας περιοχή, γιατί δεν έκαμε τίποτα ο ίδιος να τήνε κατοχυρώσει όταν ήτανε πρωθυπουργός; Δεν πρόκαμε ή δεν τον άφηνε ο Βενιζέλος;», ήταν η φαρμακερή της ερώτηση. Και, εδώ που τα λέμε, έχει δίκιο η θεία μου: Όσο ήταν πρωθυπουργός, ο Σαμαράς ήξερε να επιδεικνύει υπευθυνότητα. Αφού εγκατέλειψε το Μαξίμου, θυμήθηκε ότι έκανε καριέρα ως (αποτυχημένος) κομματάρχης, παριστάνοντας τον «τζάμπα Τουρκοφάγο». Ωστόσο, πέρα από την αυτογελοιοποίηση (που πρέπει πλέον να απασχολήσει τους οικείους του), αυτά τα καμώματα είναι πρωτίστως εθνικά επιζήμια.
Από πρωθυπουργός, αρθρογράφος της «Δημοκρατίας»
Αφήνω κατά μέρος τις διηγήσεις της θείας μου για το (άδοξο) παρελθόν του Σαμαρά και επανέρχομαι στο παρόν του Μεσσήνιου. Και αυτό γιατί εδώ και κάμποσο καιρό η εικόνα του Σαμαρά δεν θυμίζει πρώην πρωθυπουργό, που εισφέρει εμπειρία και στιβαρότητα στον δημόσιο διάλογο, αλλά αρθρογράφο της «Δημοκρατίας», που παράγει θόρυβο με ιστορίες για αγρίους. Και μη νομίζετε ότι όλα αυτά περνούν απαρατήρητα από τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας – κάθε άλλο. Αν το γεροντάκι του Muppet Show επιδεικνύει τέτοια μικρότητα απέναντι σε μια εθνική επιτυχία, που, στο κάτω κάτω της γραφής, έχει την υπογραφή ενός δικού του «παιδιού», του Σταύρου Παπασταύρου, με ποιον θα βρει να συνεννοηθεί ο Σαμαράς; Προφανώς, με κανέναν. Ωστόσο, επειδή μία από τις παροιμίες που παραμένουν αναλλοίωτες στην Κρήτη και την Καλαμάτα είναι το «Κυριακή κοντή γιορτή», ας περιμένουμε να έρθει η συμφωνία προς κύρωση στη Βουλή, να δούμε αν ο Σαμαράς (που, σε περίπτωση που διαφεύγει ακόμα και στον ίδιο, παραμένει βουλευτής) θα τολμήσει να καταψηφίσει τη συμφωνία. Και, αν το κάνει, να δούμε με τι μούτρα θα διεκδικεί μετά την «αντιπροσωπεία του τραμπισμού» στην Ελλάδα.
Το πέσιμο στον Παπασταύρου
Φυσικά, αυτό που προφανώς και δεν περνά απαρατήρητο είναι και το γεγονός ότι η χθεσινή δήλωση Σαμαρά στοχεύει ευθέως και κατά του ενός από τους δέκα Παπασταύρου, που ευτυχώς κατάφερε να αποκτήσει η χώρα. Ο πρόεδρος Αντώνης, που μέχρι πρότινος έλεγε «Σταύρος» κι έλιωνε, πλέον δεν θέλει να τον δει ούτε στα μάτια του, κάτι που φάνηκε και από την επιλογή του να αναδείξει ένα θέμα το οποίο σήκωσε στις πλάτες του ο ένας από τους δέκα Παπασταύρου. Και για να καταλάβατε πόσο αξιολογεί τους φίλους του ο Μεσσήνιος, σπεύδω να σας πω ότι ο υπουργός Ενέργειας ήταν ένας εξ αυτών που συνομιλούσε μαζί του ακόμη κι όταν ο πρόεδρος Μητσοτάκης είχε ζητήσει να κρατηθούν αποστάσεις από τον πρώην πρωθυπουργό. Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω στο χθεσινό πέσιμο του Σαμαρά στον Παπασταύρου είναι να ξέχασε ποιος είναι υπουργός Ενέργειας και να νόμιζε ότι είναι ακόμη ο Σκυλακάκης, που τον χρεώνει στην Ντόρα.
Ο τσάμπα γάιδαρος
Με αφορμή τα παραπάνω, θυμήθηκα μια ιστορία από αυτές που έρχονται από το μακρινό παρελθόν. Τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου υπήρχαν κάτι τύποι που ειδικεύονταν στα προξενιά και παράλληλα στις αγοραπωλησίες μουλαριών και γαϊδουριών. Από μικρός έχω ακούσει ουκ ολίγες ιστορίες με τους επονομαζόμενους και ως «τσαμπάσηδες» (έτσι ονομάζονταν οι μεσάζοντες της αγοραπωλησίας των ζώων), οι οποίοι μετά τον πόλεμο έκαναν χρυσές δουλειές. Αν δεν το γνωρίζετε, το βασικό στοιχείο στο προξενιό ήταν η ηλικία του μουλαριού ή του γαϊδάρου. Μάλιστα, αυτή προέκυπτε από την οδοντοστοιχία. Τα νεότερα μουλάρια ήταν πιο ακριβά, σε αντίθεση με τα πιο γέρικα. Κάποια στιγμή στο χωριό μου είχαν βγάλει στο παζάρι δύο γαϊδούρια. Το ένα ήταν δέκα ετών και η τιμή του προσδιορίζονταν σε ένα βαρέλι λάδι και το άλλο δύο και ο ιδιοκτήτης του το προσέφερε τσάμπα. Όπως είναι λογικό, το γεγονός ότι ο γέρος γάιδαρος ήταν ακριβότερος από τον πιτσιρικά προξένησε το εύλογο ενδιαφέρον των επίδοξων αγοραστών. Μέχρις ότου δόθηκε η απάντηση, από τον ιδιοκτήτη του πιτσιρικά γαϊδάρου. «Τον δίνω τσάμπα γιατί είναι λίγο που…ης στη συμπεριφορά», είπε, αφοπλίζοντας τους πάντες, αφήνοντας στα αζήτητα, όπως καταλάβατε, το νεαρό πλην όμως ατίθασο γαϊδούρι.
! Μια και αναφέρθηκα στον υπουργό Σταύρο, να σας εκμυστηρευτώ ότι, βλέποντας τη φωτογραφία του Παπασταύρου με τους Doug Burgum και Chris Wright στο υπουργείο Εσωτερικών των ΗΠΑ, δεν σας κρύβω ότι άρχισα να ανησυχώ μην αρχίσει ο Τραμπ να σκέφτεται πως θα τον πάρει μεταγραφή από τον Μητσοτάκη. Πάντως, μια και το ‘φερε η κουβέντα, να σας πω ότι οι τρεις υπουργοί έδειχναν να απολαμβάνουν «το πουλάκι», έχοντας ως φόντο μια αρκούδα, η οποία, αν διακρίνω καλά, κρατά αποστάσεις από τον Έλληνα υπουργό.
Ο Σταύρος Παπασταύρου με τους Νταγκ Μπέργκαμ και Κρις Ράιτ
Οι εκτιμήσεις Χατζηδάκη
Διάβασα το δελτίο Τύπου που μου έστειλε ο αρχαίος φίλος μου, Νίκος Σιγάλας, με τα όσα είπε στο Action24 και στους συναγωνιστές Υποφάντη και Καϋμένου ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης, και αυτό που κράτησα, γιατί αυτό με συνέφερε, είναι ότι ο τελευταίος είναι φανατικός αναγνώστης της στήλης. Και αναφέρομαι στο σημείο της συνέντευξης που κλήθηκε να σχολιάσει τις δημοσκοπήσεις, όπου ο Κωστής άρχισε να επαναλαμβάνει αυτά που σας έγραφα μία μέρα πριν για τη δημοσκόπηση της Metron Analysis, η οποία έδειχνε τη ΝΔ στο 26% τρεις μήνες πριν πάρει το 41%. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι τελικά κάτι καλό κάνω στον πρόεδρο Μητσοτάκη και την όμορφη παρέα του, αφού, εκτός από τους Αμερικανούς και τους άλλους που τον συμβουλεύουν, υπάρχουμε και εμείς, που αφιλοκερδώς προσφέρουμε στον κόσμο ενημέρωση και δίνουμε καμία (έτοιμη) ιδέα στους υπουργούς του.
Τα δύο νέα στοιχεία των δημοσκοπήσεων
Μια, όμως, και αναφέρθηκα στη δημοσκόπηση του συναγωνιστή Φαναρά τον Μάρτη του ’23, τώρα που το σκέφτομαι, αυτό που παρέλειψα να επισημάνω στο σχόλιο της Δευτέρας ήταν ότι (τότε) η διαφορά της ΝΔ από τον (δεύτερο) ΣΥΡΙΖΑ περιοριζόταν σκάρτα στις τέσσερις μονάδες. Λεπτομέρεια, θα μου πείτε, όχι και τόσο μικρή, θα προσθέσω, δεδομένου ότι στις τωρινές δημοσκοπήσεις και της Metron το πρώτο από το δεύτερο κόμμα, στην πρόθεση ψήφου πάντα, απέχει στην καλύτερη καμία δεκαπενταριά μονάδες. Το ένα είναι αυτό, γιατί υπάρχει και ένα δεύτερο, που ξέχασα, και έχει να κάνει με το γεγονός ότι, σε αντίθεση με τον Μάρτη του ’23, που είχε διαμορφωθεί ο χάρτης των κομμάτων, τώρα όλα είναι ανοικτά, κυρίως στον χώρο της αντιπολίτευσης, δεδομένου ότι βρίσκονται στα σκαριά δύο κόμματα. Του Τσίπρα και της Καρυστιανού, τα οποία «θερίζουν» οριζόντια από τον Ανδρουλάκη, τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ζωή και όποιον άλλον πετύχουν στον δρόμο τους. Τα αναφέρω όλα αυτά για να καταλάβουμε ότι ακόμη και στις δημοσκοπήσεις ο πρόεδρος Μητσοτάκης παίζει χωρίς αντίπαλο, αφού για πρώτη φορά έναν χρόνο και βάλε πριν από τις εκλογές δείχνει να έχει ξεκαθαρίσει για τον ίδιο το τοπίο.
Το τυχαίο γεγονός
Επειδή, όμως, όπως σας έχω πει, δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός από το κυβερνείο, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας τόσο τις φρέσκιες όσο και τις μπαγιάτικες δημοσκοπήσεις, δεν ξέρω τι με έκανε να σκεφτώ ότι, με τα σημερινά δεδομένα, ο μεγαλύτερος εχθρός του προέδρου Μητσοτάκη είναι ο «κακός εαυτός» της λαοπρόβλητης κυβέρνησής του. Για να σας το κάνω πιο λιανά, σκέφτηκα ότι αυτό που θα μπορούσε ν’ αλλάξει την υφιστάμενη εικόνα δεν είναι ούτε η αναγέννηση του Ανδρουλάκη ούτε η πολιτική νεκρανάσταση του Τσίπρα, αλλά ένα φρέσκο σκάνδαλο, από αυτά που δεν μαζεύονται, και δη σε προεκλογική περίοδο. Γι’ αυτό αν κάτι καλό κάνει ο… κακός Μυλωνάκης, είναι που προσπαθεί εδώ και κάτι χρόνια να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, γεγονός που ενοχλεί όσους έκαναν καριέρα τα τελευταία χρόνια, κάνοντας μακροβούτια στο δημόσιο και ευρωπαϊκό χρήμα και δη το ζεστό.
Οι εισαγγελείς ψάχνουν διασύνδεση ΚΕΚ με ΔΥΠΑ
Αν νομίζετε ότι η ιστορία με τα προγράμματα κατάρτισης του υπουργείου Εργασίας έχει τελειώσει, προφανώς και κάνετε σοβαρό λάθος. Όχι μόνο δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά απεναντίας, από μια καλή δικαστική πηγή πληροφορήθηκα ότι κάτι εισαγγελείς στην Αθήνα (και όχι μόνο) ψάχνουν να βρουν τη διασύνδεση κάποιων εταιρειών τόσο με τα προγράμματα κατάρτισης της ΓΣΕΕ όσο και με τα άλλα της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ).
! Με την ευκαιρία, να σας πω ότι κάποιοι ψάχνουν και τον ρόλο που είχε σε διάφορες περίεργες δουλειές ένας λογιστής που προσεγγίζει σε ικανότητες αυτές των μάγων…
Νέο deal από Εξάρχου
Αν και τα deals δεν είναι για χόρταση, από μια καλή πηγή που διαθέτω επί αμερικανικού εδάφους πληροφορούμαι ότι ο Εξάρχου της Aktor, μετά τις τέσσερις συμφωνίες που πέτυχε, μέσα στη μέρα δεν αποκλείεται να υπογράψει και μία ακόμη. Και δεν αναφέρομαι στις γνωστές με τα LNG, αλλά σε μια άλλη, που συνδέεται με τη σύμπραξη της Aktor με μια μεγάλη αμερικανική εταιρεία, προκειμένου να αναλάβουν μια σειρά από έργα σε Ουκρανία, Ισραήλ και Βαλκάνια. Όπως μαθαίνω, μιλάμε για έναν γάμο από αυτούς που συνοδεύονται από μεγάλη προίκα.
Σκληρές αποφάσεις
Σε μπελάδες θα μπαίνουν από δω και πέρα όσες χώρες, αλλά και εταιρείες, έκαναν καριέρα επί χρόνια στην πρόσμειξη LNG. Αν κατάλαβα καλά, τα… νέα αμερκανάκια όχι μόνο δεν πρόκειται να ανεχθούν αυτό που ανέχονταν τα παλιά, αλλά, απεναντίας, όσοι θα «συλλαμβάνονται» να νοθεύουν το αέριο, είτε με ρωσικό είτε με αζέρικο, απλά θα βλέπουν τον Τραμπ, όχι αυτοπροσώπως, αλλά από την ανάποδη. Και επειδή κάτι μου λέει ότι και στη χώρα μας υπήρχαν κάτι καλόπαιδα που έκαναν τέτοιες βρομοδουλειές, δεν αποκλείω να τα πάρει (τα καλόπαιδα) η μπάλα του… πλανητάρχη.
Νέα εποχή
Όσοι κινούνται χρόνια γύρω από τον σιδηρόδρομο λένε για το railway.gov.gr ότι είναι η πρώτη φορά που το σύστημα δεν λειτουργεί «στο περίπου». Και αυτό από μόνο του, όπως και να το κάνουμε, είναι είδηση. Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, ο ΟΣΕ είχε μάθει να λειτουργεί εκ των υστέρων. Κάτι συνέβαινε, μετά γινόταν η αποτίμηση. Τώρα, με το νέο σύστημα, δεν περιμένεις να σε πάρουν τηλέφωνο. Το βλέπεις πριν γίνει πρόβλημα. Το timing έχει τη σημασία του. Οι ημέρες είναι φορτισμένες, η επέτειος των Τεμπών βαραίνει το κλίμα και ο σιδηρόδρομος παραμένει πολιτικό ναρκοπέδιο. Σε αυτό το περιβάλλον, αν κατάλαβα καλά, ο αναπληρωτής Κυρανάκης επέλεξε να βγάλει μπροστά ένα εργαλείο που είχε εξαγγείλει από τις πρώτες εβδομάδες στο υπουργείο, όταν αρκετοί προέβλεπαν ότι θα «καεί» γρήγορα στην πιο δύσκολη καρέκλα της κυβέρνησης. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι πέρα από αντιπολιτευόμενα μέσα, συγγενής θύματος το χαρακτήρισε βήμα στη σωστή κατεύθυνση. Σε τέτοιο πεδίο, η παραδοχή δεν χαρίζεται. Και υπάρχει και η πιο απλή διάσταση: από εδώ και πέρα, ένας γονιός μπορεί να βλέπει πού βρίσκεται το τρένο με το οποίο ταξιδεύει το παιδί του. Όχι γιατί κάποιος του το είπε, αλλά γιατί το βλέπει.
Το καλό που βγήκε από την περιπέτεια της θείας μου
Σας έγραψα τις προάλλες για την ιδέα της θείας μου από τα Χανιά να μετατρέψει το Instagram του Χάρη Δούκα σε «Πάμε πακέτο», αναζητώντας τη θεία μου τη Ρηνιώ στην Αυστραλία. Χθες, λοιπόν, αφού τα είπε και ξαλάφρωσε για τον Σαμαρά, η 86χρονη Χανιώτισσα μου ξεφούρνισε ότι ανάμεσα στους χειροκροτητές του πρώτου δημότη των Αθηνών ανακάλυψε μια «Βούλα», που ζει στη χώρα των καγκουρό και είναι πρόθυμη να τη βοηθήσει στον αγώνα να μη χαθεί ούτε μία ψήφος για τον αγαπημένο της Κυριάκο. Και ευτυχώς που μου το είπε έγκαιρα, γιατί η θεία μου ετοιμαζόταν να μεταφέρει στη νέα της φίλη 100 ευρώ. «Μένει στην Καμπέρα το κορίτσι, μου τα ζήτησε για να πάρει το ΚΤΕΛ για Σίδνεϊ», μου είπε ενθουσιασμένη. Με τα πολλά, κατάφερα να την πείσω ότι η «Βούλα» από την Αυστραλία είναι πιθανότατα κάποιος «Μπάμπης» από τα Πετράλωνα, εξηγώντας της μέσες-άκρες πώς λειτουργούν οι ψεύτικοι λογαριασμοί στα social media. Πάντως, από την περιπέτεια της θείας μου βγήκε και κάτι καλό, καθώς ήδη από προχθές παρατήρησα ότι από τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις του Δούκα των Αθηνών απουσίαζαν τα αποθεωτικά σχόλια των απόδημων φίλων του. Άφησα άλλη μια μέρα να περάσει, μήπως και έφταιγε η διαφορά ώρας, ωστόσο, διαπιστώνοντας ότι παρέμειναν άφαντοι και καθ’ όλη τη διάρκεια της χθεσινής μέρας, κάτι μου λέει ότι θα κάνουμε καιρό να τους ξαναδούμε.
Τα παραμύθια περί συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς
Ούτε μία στο εκατομμύριο -που έλεγε κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας, όταν τον ρωτούσαν αν θα έχανε από τον Μητσοτάκη- δεν υπάρχει περίπτωση να τα βρουν ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Αριστερά. Όλα όσα γράφτηκαν περί συμφωνιών κ.λπ., με αφορμή την κατάθεση κοινού πορίσματος για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι να τα λέμε για να περνάει η ώρα. Η κατάσταση, όμως, από εκεί και πέρα είναι εξαιρετικά μπερδεμένη. Ένα το κρατούμενο: Ο κύβος ερρίφθη και ο Τσίπρας θα πάρει τελικά στις γραμμές του, επιλεκτικά όμως, κάποιους από τους παλιούς του συντρόφους. Μάλιστα, κάποιοι που έχουν ήδη επιλέξει να ανέβουν στην «Ιθάκη» του πρώην και μελλοντικού αρχηγού τους θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αυτοδιαλυθεί μέχρι τις εκλογές, για να αποκτήσει το νέο εγχείρημα τη δυναμική που του αξίζει. Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι αυτοί που παρουσιάστηκαν ως πρωταγωνιστές της δήθεν προσέγγισης ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς, δηλαδή ο Φάμελλος και ο Χαρίτσης, ήδη τα έχουν βρει με τον Αλέξη. Μέγα θέμα, επίσης, θα είναι τι θα απογίνουν τα περιουσιακά στοιχεία της Κουμουνδούρου, δηλαδή το κτίριο, ο ραδιοφωνικός σταθμός και, κυρίως, η ετήσια κρατική επιχορήγηση των 7 εκατομμυρίων ευρώ. Για όλα αυτά μαθαίνω ότι υπάρχει χοντρό παρασκήνιο. Υπάρχουν βέβαια και τα παλικάρια που αντιστέκονται στην επιχείρηση αποσάθρωσης του ΣΥΡΙΖΑ και κρατούν Θερμοπύλες. Ο πιο ζωηρός απ’ όλους είναι ο Παύλος Πολάκης, που θεωρεί εφικτό να ηγηθεί της σφραγίδας ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν μείνει εκτός Βουλής.
