Τι περιέχει η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Με αφορμή το ρεπορτάζ του κορυφαίου, οφείλω να παραδεχτώ, αστυνομικού συντάκτη Βασίλη Λαμπρόπουλου στα έγκριτα ΝΕΑ (εδώ αναφέρουμε και την πηγή και τους δημοσιογράφους που κάνουν τις αποκαλύψεις) για τη δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, προσπάθησα να κάνω δυο, τρία τηλέφωνα, μήπως και μαζέψω κάτι παραπάνω, για να σας το προσφέρω πρωί, πρωί με την αυγούλα. Έμαθα, λοιπόν, ότι πράγματι ο αριθμός των εμπλεκόμενων βουλευτών είναι αυτός που αναφέρθηκε χθες στα Νέα του προέδρου Μαρινάκη. Επίσης, μου είπαν ότι, παρά το γεγονός ότι υπήρχε μια πληροφορία ότι η δικογραφία θα είχε αποσταλεί πριν από το Πάσχα από τους Ευρωπαίους εισαγγελείς στη Βουλή, κατά πάσα πιθανότητα θα προωθηθεί μετά το σούβλισμα του οβελία.
Πώς ο κοριός «έπιασε» τους βουλευτές
Επειδή, όπως καταλάβατε, ζήλεψα το ρεπορτάζ του Λαμπρόπουλου, προσπάθησα να ξετρυπώσω και κάνα, δυο δικές μου πληροφορίες. Έτσι λοιπόν, και επειδή γίνεται πολλή κουβέντα σε σχέση με το περιεχόμενο της δεύτερης δικογραφίας, σήμερα θα φροντίσω να σας κάνω λιανά την όλη ιστορία. Να σας πω ότι όλα άρχισαν κάπου εκεί στο ’21 (όχι το 1821, αλλά το 2021), όταν έπειτα από μια καταγγελία περί χρηματισμού του τότε προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ, Μελλά, υπήρξε διάταξη για την παρακολούθηση των τηλεφώνων όσων εμπλέκονταν στην υπόθεση. Επειδή επρόκειτο περί κρατικών λειτουργών, ο εισαγγελέας έδωσε εντολή, προκειμένου η παρακολούθηση να γίνει από το Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας, όπως και έγινε. Το διερευνώμενο εν προκειμένω ήταν ο χρηματισμός του Μελλά και τριών ακόμη υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι αστυνομικοί, ενώ άκουγαν διάφορα από τη στιγμή που ξεκίνησε η παρακολούθηση, ως όφειλαν, περιορίστηκαν στην εισαγγελική παραγγελία.
Συνομιλίες του 2021
Αφού ξέσπασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και με δεδομένες κάποιες σκόρπιες συνομιλίες (του ’21), οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς έδωσαν φρέσκια παραγγελία, προκειμένου να απομαγνητοφωνηθούν στο σύνολό τους όσα είχε καταγράψει ο κοριός του Εσωτερικών Υποθέσεων. Κάπως έτσι προέκυψε η δεύτερη δικογραφία, στην οποία εμπλέκονται περίπου δεκαπέντε Νεοδημοκράτες βουλευτές. Αν δεν το καταλάβατε, επί της ουσίας δεν πρόκειται για φρέσκιες παρακολουθήσεις, αλλά γι’ αυτές που έγιναν με αφορμή την παρακολούθηση Μελλά, για άλλο θέμα, οι οποίες όμως δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, από τη στιγμή που η παραγγελία του εισαγγελέα είχε συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Με το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας
Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι έχετε ένα αυξημένο ενδιαφέρον σε σχέση με το περιεχόμενο των συνομιλιών, σπεύδω να σας πω ότι επί της ουσίας μιλάμε για ρουσφέτια και τίποτα παραπάνω. Γι αυτό και οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς αναμένεται να ζητήσουν από τη Βουλή την άρση της ασυλίας όσων ακούγονται, προκειμένου να παραπεμφθούν σε δίκη, για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας στην παράβαση καθήκοντος. Αν τώρα το θέλετε πιο λιανά, και επειδή τις τελευταίες μέρες κυκλοφορούν στην πιάτσα διάφορα φίδια σε επίπεδο πληροφοριών, να σας πω ότι ακόμη και εκεί που υπάρχει μεσολάβηση για να δοθούν παράτυπα επιδοτήσεις, τα ποσά είναι τόσο χαμηλά, με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα αναβάθμισης της παράνομης πράξης. Βλέπετε, με βάση τον νόμο, η κακουργηματική πράξη έρχεται όταν το συνολικό ποσό ξεπερνά τις 120.000 ευρώ. Εν προκειμένω μιλάμε για κάτι ψιλικατζήδες (βουλευτές), που πάλευαν για πέντε και δέκα χιλιάρικα.
Βουλευτής εξασφάλισε (παρανόμως) τη λίστα των πληρωμών
Στην πολυσυζητημένη δεύτερη δικογραφία, ανάμεσα στα πολλά που περιέχονται, φαίνεται ότι περιλαμβάνεται και μια συνομιλία βουλευτή της ΝΔ με υπηρεσιακό παράγοντα του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου ο πρώτος ζητάει από τον δεύτερο να του δώσει τη λίστα των δικαιούχων στον νομό του, προκειμένου να προαναγγείλει τις πληρωμές. Ο υπάλληλος, ως μη όφειλε, ικανοποιεί το αίτημα του γαλάζιου κοινοβουλευτικού, εξέλιξη που, αν δεν κάνω λάθος, παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα.
Ο Κούλογλου προαναγγέλλει τις επόμενες κινήσεις Ντίλιαν
Με ενδιαφέρον διάβασα το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Στέλιου Κούλογλου στο Tvxs σε σχέση με τις επόμενες κινήσεις του Ισραηλινού ιδιοκτήτη του Predator, Ταλ Ντίλιαν. Σύμφωνα με τον πρώην ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, που οφείλω να ομολογήσω ότι διαχρονικά υπήρξε από τους καλούς ερευνητές δημοσιογράφους της πιάτσας, ο Ισραηλινός σκοπεύει μετά την πρόσφατη δήλωση στο Mega και τη Δώρα Αναγνωστοπούλου (εδώ αναφέρουμε και το Μέσο και τον συνάδελφο), να προχωρήσει στην επόμενη φάση. Σύμφωνα με τον σύντροφο Κούλογλου, ο Ντίλιαν σκοπεύει (λέει) να δώσει στη δημοσιότητα τα μηνύματα που είχε λάβει από κυβερνητικούς παράγοντες. Θα το κάνει χωρίς να αποκαλύψει, επί του παρόντος, τα ονόματα των αποστολέων, παρά μόνο το περιεχόμενο των μηνυμάτων-οδηγιών. Ελπίζει ότι αυτήν τη φορά η κυβέρνηση θα του παράσχει πραγματικές εγγυήσεις. Ότι δηλαδή θα πέσει στα μαλακά στο Εφετείο, αντί για τα 126 χρόνια που έφαγε με την πρωτόδικη απόφαση.
Ο Τσίπρας και οι υποκλοπές
Ακούγοντας κανείς τον πρόεδρο Τσίπρα να μιλάει για το κράτος δικαίου και για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τείνει να πιστέψει ότι δεν είναι ο ίδιος που είχε υπουργούς στην κυβέρνησή του τον Καμμένο και τον Παπαγγελόπουλο. Και αναφέρω τα δύο αυτά παλικάρια, γιατί δύσκολα, ακόμη και να το επιδιώξει κανείς, μπορεί να ξεχάσει ότι ο μεν Καμμένος, όντας υπουργός Άμυνας, έδινε εντολές σε εν ενεργεία εισαγγελική λειτουργό, κανονίζοντας την κατάθεση ενός ισοβίτη για ναρκωτικά. Ο δε Παπαγγελόπουλος δεν χρειάζεται να σας πω τι δουλειά έκανε το διάστημα που του είχε δώσει τα κλειδιά της Δικαιοσύνης ο αρχηγός Αλέξης. Σε κάθε περίπτωση, όταν ακούω τον πρώην πρωθυπουργό να μιλάει για τις υποκλοπές, προφανώς και θυμάμαι τον Βαρουφάκη, που κατέγραφε τους ομολόγους του στο Eurogroup, όπως και κάτι άλλους που ονειρεύονταν να ελέγξουν τους «αρμούς της εξουσίας».
! Με την ευκαιρία, να σας πω ότι δύο συνομιλητές του προέδρου Τσίπρα ενδέχεται να πρωτοστατήσουν στις επόμενες κινήσεις που θα αναληφθούν στο πεδίο των υποκλοπών.
Όλα τα σφάζει ο Κρίστιαν
Σαρωτικό είναι, όπως πληροφορούμαι, το πέρασμα του Κρίστιαν Χατζημηνά από τον τραχανά των δισ. που έχει απλώσει ο Δένδιας στο Πεντάγωνο. Ο μακράν καλύτερος έμπορος όπλων της μεταπολίτευσης όχι μόνο κατάφερε να κάνει cοme back, αλλά, όπως μου λένε, παίρνει τη μία μετά την άλλη τις δουλειές, με τη βοήθεια και της Μεγαλόχαρης της Τήνου.
Η παλικαρίσια αντίδραση της Μπαλατσινού
Αν και, όπως θα έχετε αντιληφθεί, δεν χρωστάω καλή κουβέντα στη σύζυγο του υπουργού Κικίλια, Τζένη Μπαλατσινού, ακούγοντάς προ ημερών την απάντηση που έδωσε σε συνάδελφο δημοσιογράφο, οφείλω να ομολογήσω ότι αν την είχα κοντά μου, θα έσπευδα να την πάρω αγκαλιά. Και αυτό γιατί δεν έχω συναντήσει δεύτερη -και δη γυναίκα- σύζυγο κυβερνητικού αξιωματούχου που να απεμπολεί τον τίτλο της κυρίας του κυρίου, μένοντας στη βασική ιδιότητα του συντρόφου, ο οποίος δεν κουβαλά ούτε καν το επώνυμο. Η ερώτηση που έκανε στην Μπαλατσινού η δημοσιογράφος, η οποία στάθηκε αφορμή για να τα πάρει (και όχι αδίκως) στο κρανίο, ήταν: «Πόσο εύκολο είναι να είστε η γυναίκα του υπουργού Βασίλη Κικίλια;». Χωρίς να το σκεφτεί, εμφανώς ενοχλημένη, απάντησε: «Δεν είμαι γυναίκα του υπουργού. Και ούτε είμαι η κυρία κανενός. Λοιπόν, είμαι αυτή που είμαι, έχω μια διαδρομή… και ο σύντροφός μου και σύζυγός μου είναι ο Βασίλης». Αν και κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει το μεγαλείο (σε όλα τα επίπεδα) του Κικίλια, δεν σας κρύβω ότι θα ήθελα να του μοιάσω και κάποια στιγμή στην επίγεια διαδρομή μου να βρω μια γυναίκα που να μην είναι δικιά μου και κυρίως που να δείχνει την αντίστοιχη αφοσίωση στο μικρό μου όνομα με αυτήν που δείχνει η Μπαλατσινού για τον σύντροφό της, Βασίλη.
Το «καρφί» της Διαμαντοπούλου
Πολλά και ενδιαφέροντα είπε χθες η Άννα Διαμαντοπούλου στα ομόσταβλα Παραπολιτικά και στους συναγωνιστές Σκουρή και Ξενάκη. Ωστόσο, το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος. Ερωτηθείσα για το γεγονός ότι συνολικά η αντιπολίτευση αναλώνεται σε ζητήματα ομφαλοσκοπήσεων αντί για πολιτικά ζητήματα, η συντρόφισσα Άννα σχολίασε ότι «στο ΠΑΣΟΚ, ακόμα και να βήξει κάποιος, γίνεται πρώτο θέμα. Αλλά κι εμείς βήχουμε πάρα πολύ». Ακούγοντας live την απάντηση, αμέσως το μυαλό μου πήγε στους φίλους μου της «προεδρικής φρουράς», που δεν πρέπει να ήταν ιδιαίτερα χαρούμενοι με τη συγκεκριμένη ατάκα. Γιατί, ούτε λίγο ούτε πολύ, η Διαμαντοπούλου «άδειασε» τη Χαριλάου Τρικούπη για το γεγονός ότι τα εσωκομματικά ζητήματα απασχολούν πολύ περισσότερο από τις θέσεις του κόμματος. Όταν, μάλιστα, αυτό λέγεται από την υπεύθυνη προγράμματος, τότε τα πράγματα είναι λίγο χειρότερα.
Περί «Κωνσταντοπουλιάδας»
Έχω εδώ και αρκετές μέρες που δεν σχολιάζω την «Κωνσταντοπουλιάδα» στη Βουλή. Από μια άποψη κακώς, γιατί οι παραπολιτικές στήλες βγάζουμε το ψωμάκι μας από κάτι τέτοια. Από την άλλη, νομίζω ότι αν δίναμε εγγυήσεις προστατευόμενου μάρτυρα ακόμη και στους (λίγους εναπομείναντες) βουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας, ακόμη κι αυτοί θα παραδέχονταν ότι η κατάσταση αυτή έχει αρχίσει να κουράζει. Η εμπειρία μου, πάντως, λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις φωνάζει περισσότερο αυτός που νιώθει ότι χάνει. Και η εικόνα που φτάνει στ’ αυτιά μου από την πιάτσα των δημοσκόπων είναι ότι η συντρόφισσα Ζωή το τελευταίο διάστημα δεν «φρενάρει» απλώς, αλλά πάει όπισθεν ολοταχώς. Από εκεί που κάποιοι έβλεπαν ακόμα και σενάρια αξιωματικής αντιπολίτευσης, τώρα η συζήτηση μετατοπίζεται στο πώς θα κρατηθούν αξιοπρεπή ποσοστά. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, αναμένεται και το νέο κόμμα υπό την οσονούπω πρόεδρο Καρυστιανού, που φαίνεται να «ψαρεύει» από το ίδιο ακροατήριο. Και, ως γνωστόν, όταν ανοίγει καινούργιο «μαγαζί» στη γειτονιά, ξέρεις καλά ποιος θα χάσει πρώτος πελάτες. Καθώς, λοιπόν, η πάλαι ποτέ πρόεδρος της Βουλής (τι έχουμε ζήσει) έχει αποδείξει ότι δεν κάνει τίποτα τυχαία, έτσι ερμηνεύω και τα υπέρμετρα νεύρα. Όχι ως στιγμιαία έκρηξη, αλλά ως ένδειξη πίεσης. Και στην πολιτική, η πίεση σπάνια είναι καλός σύμβουλος.
Οι απειλές του προέδρου Ανδρουλάκη και το οργανωτικό παράδοξο
Άκουγα το πρωί τον πρόεδρο Ανδρουλάκη στο Mega και ομολογώ ότι κράτησα περισσότερο την έντασή του, παρά τις λέξεις. Γιατί πίσω από τις αναφορές περί «ενότητας» και «εθνικής στρατηγικής», έμεινε ανοιχτό -και μάλιστα διάπλατα- το ενδεχόμενο διαγραφής του αγαπημένου της στήλης, Χάρη Δούκα. Με τη γνωστή γραμμή ότι «η διαγραφή είναι το έσχατο μέσο», αλλά και με τη σαφή προειδοποίηση ότι «όποιος αποπροσανατολίζει επανειλημμένως, κάτι πρέπει να κάνουμε». Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εξαιρετικά λεπτή χρονική στιγμή. Διότι, με δεδομένο ότι ακόμη δεν έχουν βγει τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών για την ανάδειξη συνέδρων, και με δεδομένο ότι στη Χαριλάου Τρικούπη η «ώρα ΠΑΣΟΚ» είναι στάση ζωής, υπάρχει ορατός κίνδυνος να ανακηρυχθούν σύνεδροι στελέχη που μέχρι τότε θα έχουν διαγραφεί από τον κραταιό Νικόλα. Ένα μικρό οργανωτικό… παράδοξο, που όμως λέει πολλά για το κλίμα που επικρατεί. Και εδώ είναι το βασικό: Μόλις τρεις μέρες μετά τις αρχαιρεσίες, για τις οποίες στην αξιωματική αντιπολίτευση πανηγύριζαν για τη συμμετοχή και το «μήνυμα ανανέωσης», η συζήτηση έχει επιστρέψει με ταχύτητα στις απειλές διαγραφών, στα εσωκομματικά καρφιά και στην εσωστρέφεια. Κάτι πάει πολύ άσχημα. Και με το Συνέδριο σε δύο εβδομάδες, φοβάμαι ότι δεν έχουμε δει ακόμη το έργο στο αποκορύφωμά του.
Ο άξιος Πάρις και ο αποχαιρετισμός του Οδυσσέα
Με αφορμή την εκλογή (με μεγάλη πλειοψηφία) του Πάρι Κουκουλόπουλου στη θέση του αντιπροέδρου της Βουλής, η στήλη εύχεται από καρδιάς καλή θητεία στον αντικαταστάτη του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Ο Κοζανίτης πολιτικός είναι ένας άνθρωπος εγνωσμένης ακεραιότητας και ικανοτήτων και είναι σίγουρο ότι θα καλύψει επάξια το (σημαντικό) κενό του προκατόχου του. Τώρα όλοι στη Χαριλάου Τρικούπη περιμένουν τη σημερινή αποχαιρετιστήρια ομιλία του πρώην συντρόφου Οδυσσέα, η οποία, όπως είπε ο ίδιος στην ανάρτησή του, θα είναι το κλείσιμο ενός «όμορφου κύκλου ζωής». Μόνο που στο παρασκήνιο το κλίμα κάθε άλλο παρά… ρομαντικό είναι. Γιατί ο Αρκάς πολιτικός, με την αιφνιδιαστική παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, έχει αποσταθεροποιήσει τον πρόεδρο Νικόλα σε μια περίοδο που θα ήθελε το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή συσπείρωση και καθαρές γραμμές. Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που περιμένουν την ομιλία όχι ως αποχαιρετισμό, αλλά ως ένα τελευταίο «μήνυμα» προς τα μέσα. Γιατί, όπως λένε οι πιο υποψιασμένοι, σε αυτές τις περιπτώσεις οι λέξεις έχουν πάντα διπλό ακροατήριο.
! Οδυσσέας και Πάρις. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, με αυτά αν ποτέ γράψει βιβλίο ο κραταιός Νικόλας, μπορεί να το ονομάσει «Ιλιάδα». Εξάλλου, και τα Star Wars με ανάποδη σειρά βγήκαν στο σινεμά.
Μια ανάλυση του Anadolu αφιερωμένη στους «πατριώτες της φακής»
Μεγάλος νταλκάς επικρατεί στην Άγκυρα από τις κινήσεις της Ελλάδας να διευρύνει την παρουσία της από την Κύπρο μέχρι τη Βουλγαρία. Ήδη εκδηλώνονται αναλύσεις και αναθέματα για την ενισχυμένη παρουσία της χώρας μας, που εκλαμβάνεται στην Τουρκία ως… περικύκλωση και στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας διεθνώς. Χθες το κρατικό πρακτορείο Anadolu έκανε μια ανάλυση που καλό είναι να τη διαβάσουν όλοι όσοι εμφανίζονται υπερπατριώτες και μέμφονται την κυβέρνηση για υποχωρητικότητα: «Η Ελλάδα αυξάνει συστηματικά τη στρατιωτική της παρουσία στα νησιά του Αιγαίου, ιδίως κατά μήκος της γραμμής Κρήτης-Ρόδου, και αυτή η τάση είναι πολύ πιθανό να συνεχιστεί και την επόμενη περίοδο. Αυτές οι ενέργειες της Ελλάδας μπορούν να ερμηνευθούν από διάφορες οπτικές γωνίες. Πρώτον, στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων διαφορών κυριαρχίας με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος, η Ελλάδα αναπτύσσει νέα συστήματα, για να ενισχύσει την ασφάλεια των νησιών της έναντι της Τουρκίας, την οποία αντιλαμβάνεται ως απειλή. Δεύτερον, όσον αφορά την περιφερειακή αποτροπή, η Ελλάδα, ενεργώντας σε συντονισμό με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, στοχεύει να αναδειχθεί ως αποφασιστική δύναμη σε ένα πιθανό σενάριο κρίσης. Τέλος, στο πλαίσιο των πολιτικών της συμμαχίας, η Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, στέλνει ένα μήνυμα στους συμμάχους της, τόσο διπλωματικά όσο και στρατιωτικά, ενισχύοντας στρατηγικά σημεία. Η στρατιωτική ενίσχυση της Ελλάδας, που χρησιμοποιεί ως δικαιολογία τις περιφερειακές εντάσεις, έχει σημαντικές συνέπειες. Η ανάπτυξη συστημάτων Patriot, προηγμένων μονάδων ραντάρ και στρατευμάτων εφόδου στα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη και τη Ρόδο θα διαταράξει περαιτέρω την υπάρχουσα στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή και θα κλιμακώσει τις διπλωματικές εντάσεις». Και η ανάλυση καταλήγει: «Οι στρατιωτικοί ελιγμοί της Ελλάδας στην Κάρπαθο και στην Κύπρο στερούνται νομικής νομιμοποίησης. Η αιτιολόγηση για την προστασία της Κύπρου είναι περισσότερο ένα στρατηγικό επιχείρημα, παρά μια νομική βάση. Ενώ οι εντάσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, δεν απαιτούν άμεσα αυτές τις ενέργειες, έχουν δημιουργήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της Ελλάδας». Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω. Το αφιερώνω εξαιρετικά στους «πατριώτες της φακής».
Τα προγράμματα κατάρτισης και το Ταμείο Ανάκαμψης
Μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις της στήλης σχετικά με τον έλεγχο της ΕΕ σε αυτά τα φοβερά και τρομερά προγράμματα κατάρτισης, πίστευα ότι πια αυτή η «φάμπρικα» θα σταματούσε, καθώς μάλλον έχουμε πιάσει πάτο. Όμως έκανα λάθος. Ένας φίλος μού έστειλε την προκήρυξη ενός πρόσφατου έργου κατάρτισης της ΔΥΠΑ «Προγράμματα αναβάθμισης δεξιοτήτων και επανακατάρτισης σε κλάδους υψηλής ζήτησης με έμφαση σε δεξιότητες ψηφιακές, πράσινες και οικονομικού εγγραμματισμού», στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης. Η προκήρυξη αναφέρει ότι «το πρόγραμμα απευθύνεται σε 114.384 εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Η κατάρτιση μαζί με εξετάσεις πιστοποίησης θα πραγματοποιηθεί μέσω του συστήματος επιταγών κατάρτισης (training voucher) και περιλαμβάνει 150 ώρες κατάρτισης, εκ των οποίων 149 ώρες ασύγχρονης τηλεκατάρτισης και 1 ώρα σύγχρονης τηλεκατάρτισης (!). Ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 173.865.000 ευρώ, μη συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, και το έργο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως τις 30.06.2026.
Δημοσιονομική διόρθωση στη ΔΥΠΑ
Ειλικρινά, βλέποντας την προκήρυξη δεν πίστευα τι είναι αυτά που διαβάζω. Μετά την έκθεση-κόλαφο της ΕΕ για την κατάρτιση στο ΕΣΠΑ, όπου αποδομείται πλήρως η εφαρμοζόμενη διαδικασία της υπερ-τηλεκατάρτισης στα προγράμματα ως «μη συμβατή με τις απαιτήσεις της εκπαίδευσης, καθώς δεν υπάρχει καμία σαφής ένδειξη ότι οι συμμετέχοντες απέκτησαν πράγματι τις δεξιότητες που προβλέπονταν» και επιβάλλονται «δημοσιονομικές διορθώσεις» 25%, έρχεται η ΔΥΠΑ και το «τερματίζει», κάνοντας πρόγραμμα εκπαίδευσης 150 ωρώνκάνοντας πρόγραμμα εκπαίδευσης 150 ωρών με μία (1) μόνο ώρα φυσικής παρουσίας! Το χειρότερο είναι ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα με κωδικό 16913 αποτελεί ορόσημο του Ταμείου Ανάκαμψης (σελ. 86, ορόσημο 141). Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα προς τον αναπληρωτή Παπαθανάση και το επιτελείο του.
Τα καυτά ερωτήματα
Επειδή, όμως, μετά την πρόσφατη εξομολόγησή μου, στον πνευματικό μου, στο Περιβόλι της Παναγιάς, αν κάτι θέλω να αποφύγω, είναι να συνεχίσω να αδικώ ανθρώπους, με αφορμή τα παραπάνω αποφάσισα να θέσω κάποιες ερωτήσεις, ευελπιστώντας ότι θα βρεθεί ένας χριστιανός να μου τις απαντήσει.
– Όταν οι ελεγκτές της ΕΕ έρχονται για ένα πρόγραμμα του ΕΣΠΑ και βάζουν δημοσιονομικές διορθώσεις» 25% λόγω συγκεκριμένων προβλημάτων, τι θα κάνουν οι ίδιοι ελεγκτές ή κάποιοι συνάδελφοί τους για ένα έργο του ΤΑΑ (ευρωπαϊκά χρήματα) με τα ίδια ακριβώς προβλήματα;
– Το έργο της ΔΥΠΑ με κωδικό «Δράση 16913» αποτελεί ορόσημο του Ταμείου Ανάκαμψης. Τι δημοσιονομικές επιπτώσεις έχει η μη εκπλήρωση οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης;
– Στην προκήρυξη του έργου αναφέρεται ότι «το έργο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως τις 30.06.2026». Δηλαδή μέσα σε 3 μήνες, έως και τον Ιούνιο, η ΔΥΠΑ θα έχει εκπαιδεύσει 114.000 εργαζόμενους, όταν μάλιστα σε λίγο ξεκινά και η τουριστική σεζόν. Ο Νίκος Παπαθανάσης και το επιτελείο του το βλέπουν εφικτό, το πιστεύουν σοβαρά αυτό;
– Τόσο καιρό γιατί δεν ξεκίναγε η υλοποίηση του έργου; Γιατί κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι έχουμε μια υποχρέωση (ορόσημο) και για να τη βγάλουμε πέρα την τελευταία στιγμή, κάνουμε μια δράση-«μούφα».
– Τελευταίο και βασικότερο: το συνολικό κόστος από τις δημοσιονομικές διορθώσεις στα έργα του ΕΣΠΑ και του ΤΑΑ και της μη επίτευξης των οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης έχει αρχίσει να υπολογίζεται από τους αρμόδιους; Εκτός αν και αυτό αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό. Γιατί κάποιοι μιλάνε για πολλά δισ. ευρώ, που συνιστούν απόλυτο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Και για να το κάνουμε όσο πιο σαφές γίνεται: Το άρθρο 32 «Ρύθμιση θεμάτων διαχείρισης αδιάθετων ποσών έργων που χρηματοδοτούνται από πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας», του νομοσχεδίου για το «Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, Ταμείο Εκσυγχρονισμού και άλλες διατάξεις», που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, πώς μεταφράζεται σε ποσά; Και επειδή, όπως έγραφα προχθές, σε αυτήν τη χώρα ο λογαριασμός εμφανίζεται πάντα στο τέλος, μήπως θα πρέπει -τουλάχιστον μέσα στην κυβέρνηση- να μάθουν όλοι τον λογαριασμό των δισ. της χασούρας, ιδιαίτερα εν όψει της προεκλογικής περιόδου;
Δείτε ΕΔΩ τα προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης
Το «μεταλλικό» big deal του Εξάρχου στην Αλβανία
Οφείλω να ομολογήσω ότι επειδή είμαι και ολίγον καθυστερημένος (με την καλή έννοια), δεν προλαβαίνω (όπως και οι περισσότεροι του σιναφιού μας) τις κινήσεις του συναγωνιστή Εξάρχου της AKTOR, που πριν στεγνώσει το μελάνι στη μία συμφωνία, έχει ήδη κλείσει την άλλη. Μιλάμε κάτι σαν σκυταλοδρομία deals, με την AKTOR να μετασχηματίζεται από «παραδοσιακός» παίκτης των κατασκευών σε πολυσχιδή βιομηχανικό όμιλο με ισχυρό αποτύπωμα και εκτός συνόρων, παρουσία σε ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων και πρωταγωνιστικό ρόλο σε projects με εθνικό «πρόσημο», όπως τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου. Στη χθεσινή έκδοση της στήλης σάς είχα ουσιαστικά προαναγγείλει τα όσα δρομολογήθηκαν έπειτα από λίγη ώρα με την επίσημη ανακοίνωση. Η συμφωνία που ανοίγει τον δρόμο για τη δραστηριοποίηση της AKTOR στην έρευνα, ανάπτυξη και εκμετάλλευση μεταλλευτικών πόρων στην Αλβανία για νικέλιο και κοβάλτιο είναι ο τελευταίος κρίκος σε μια σειρά mega deals στα οποία ο Εξάρχου έβαλε την υπογραφή του το τελευταίο πεντάμηνο: Αναφέρομαι βέβαια στις μακροχρόνιες συμφωνίες προμήθειας αμερικανικού LNG που «έβαλαν στην πρίζα» τον Κάθετο Διάδρομο και τη συμμαχία με την Onex του Πάνου Ξενοκώστα για την από κοινού κάθοδο στον επικείμενο διαγωνισμό για το λιμάνι της Ελευσίνας. Σε αυτές θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και τη συνεργασία με τη γαλλική Suez, με το βλέμμα στα μεγάλα έργα που προγραμματίζεται να προκηρυχθούν για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και γενικότερα στον τομέα των υπηρεσιών διαχείρισης υδάτων.
Τι σηματοδοτεί η είσοδος στα… ορυχεία
Το τελευταίο, «μεταλλικό» deal της AKTOR όχι μόνο ενισχύει την ήδη έντονη παρουσία του Ομίλου στη γειτονική Αλβανία, αλλά και αναδεικνύει για ακόμα μία φορά -όχι ότι δεν το γνωρίζαμε βέβαια- τις άριστες σχέσεις του Εξάρχου με τον αμερικανικό παράγοντα. Και τούτο διότι η συμφωνία αποκλειστικής συνεργασίας, όπως μου λένε, θα υποστηρίζεται σε όλα τα στάδια ανάπτυξής της από εταιρείες με έδρα τις ΗΠΑ, ενώ το συνολικό ύψος της επένδυσης, που θα προσδιορίζεται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο του έργου και τα επιμέρους στάδια εξέλιξης, εκτιμάται ότι, σε πλήρη ανάπτυξη, θα ανέλθει σε 1 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος της εξωτερικής χρηματοδότησης να αναμένεται να προέλθει από αμερικανικά κεφάλαια. Το big deal του Εξάρχου στον τομέα των κρίσιμων πρώτων υλών στην Αλβανία θα υλοποιηθεί μέσω κοινοπραξίας, στην οποία θα συμμετέχουν με 51% η Aktor Metal, (η νέα θυγατρική του Ομίλου που συστάθηκε πρόσφατα) και η BNI Foundation με ποσοστό 49%. Αν και δεν σκαμπάζω πολλά από μέταλλα, αυτό που κατάλαβα είναι ότι χάρη στη σύμπραξη αυτήν, η AKTOR αποκτά πρόσβαση σε κοιτάσματα στην Αλβανία που εκτιμάται ότι κρύβουν πάνω από 500.000 τόνους νικελίου και πάνω από 250.000 τόνους κοβαλτίου. Οι ειδικοί μού εξήγησαν, μάλιστα, ότι τα δυο αυτά μέταλλα μπορούν να χαρακτηριστούν το «πετρέλαιο» των νέων τεχνολογιών. Σύμφωνα με μελέτες διεθνών οργανισμών, η ζήτηση και για τα δύο μέταλλα αναμένεται να αυξηθεί κατακόρυφα στο μέλλον, καθώς χρησιμοποιούνται για κάθε είδους μπαταρίες, όπως αυτές που μπαίνουν στα ηλεκτροκίνητα ΙΧ και τις μεγαλύτερες μπαταρίες που χρησιμοποιούνται για αποθήκευση ενέργειας. Ακόμα μία κίνηση-ματ, λοιπόν, για τον πολυπράγμονα Εξάρχου, που τοποθετείται στρατηγικά σε έναν τομέα με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης, ο οποίος υπόσχεται μεγάλα κέρδη, αν αναλογιστεί κανείς ότι η αγορά του νικελίου έφτασε σε αξία τα 48 δισ. δολάρια πέρυσι και εκτιμάται ότι μπορεί να προσεγγίσει τα 80 δισ. έως το 2034.
