Το δάνειο Τσίπρα και η υποθήκη
Θυμάστε που πριν από κάμποσο καιρό σας είχα αποκαλύψει την αγορά ενός σπιτιού από τον πρόεδρο Τσίπρα; Ε, λοιπόν, ένας φίλος από αυτούς που με διαβάζουν (χαρά στο κουράγιο του) καθημερινά έσπευσε να με ενημερώσει ότι προσφάτως εγκρίθηκε από την Optima το δάνειο που είχε αιτηθεί ο πρώην πρωθυπουργός από κοινού με τη σύζυγό του. Με βάση τη λεπτομερή ενημέρωση που έλαβα από τον άνθρωπό μου, οι δανειστές δεσμεύονται να αποπληρώσουν εντός δεκαπενταετίας τη δανειακή τους υποχρέωση, με το επιτόκιο να ανέρχεται στο 3,5% για τα πέντε πρώτα χρόνια και ακολούθως να μετατρέπεται σε κυμαινόμενο. Επειδή από επιτόκια δεν σκαμπάζω, ειλικρινά αδυνατώ να σας πω αν είναι ψηλό ή χαμηλό. Απεναντίας, εκείνο που είμαι σε θέση να γνωρίζω είναι ότι οι τράπεζες φαίνεται να έχουν «χαλαρώσει» τις προϋποθέσεις προς τους δανειολήπτες, δεδομένου ότι η Optima χορήγησε δάνειο 300.000 ευρώ σε έναν πελάτη, ενώ επί της ουσίας είναι… άνεργος. Βλέπετε, ο αρχηγός Αλέξης έχει παραιτηθεί από βουλευτής κι αν δεν κάνω λάθος, δεν έχει επιστρέψει στις κατασκευές ως μηχανικός. Σε κάθε περίπτωση, με αφορμή το δάνειο από την Optima του άνεργου πρώην πρωθυπουργού, σκέφτηκα να κάνω μια αίτηση για δανειοδότηση, βάζοντας ως εγγυήτρια τη θεία μου από τα Χανιά, που, αν και δεν δουλεύει, έχει τη σύνταξη του μπάρμπα και κάτι… ψιλά δικά της.
Στεναχωρημένοι Αμερικανοί
Με πήρε (τηλέφωνο, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) η θεία μου από τα Χανιά, ενώ βρισκόταν στην κλινική του Γαβριλάκη, για να μου πει ότι περιμένοντας έξω από την πόρτα του γιατρού Ηλία, άκουσε κάτι Αμερικανούς να λένε άσχημα λόγια για τον λατρεμένο της Κυριάκο. Επειδή δεν το ‘χει και τόσο το αγγλικό η 86χρονη Χανιώτισσα, έσπευσε να μου τηλεφωνήσει μήπως και του «μπέψω» (τον ενημερώσω δηλαδή) του Μητσοτάκη και ψάξει να μάθει τι έπαθαν τα αμερικανάκια του Τραμπ με την πάρτη του. Ωστόσο, αυτό που απέφυγα να πω στη θεία μου είναι αυτό που μου έλεγε συχνά πυκνά, η κουνιάδα της, η γιαγιά μου η Αργυρώ, ότι «όποιος μπλέκεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες». Και επειδή εδώ δεν μιλάμε για κότες, αλλά για κανονικά θηρία, αποφάσισα να κάνω το κουνέλι, μένοντας στην πληροφορία της 86χρονης Χανιώτισσας, ότι οι Αμερικανοί (του Τραμπ πάντα) φαίνεται να έχουν ενοχληθεί από το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης έσπευσε να «κατεβάσει» τη σκληρή ευρωπαϊκή γραμμή, λειτουργώντας ως άτυπος πρόεδρος της Κομισιόν.
Στο στόχαστρο οι δουλειές του Γεωργίου
Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο άθλια είναι η ζωή σε τούτο τον μάταιο κόσμο. Και θα μου πείτε τι σε έπιασε κι άρχισες τις σχεδόν μεταφυσικές αναζητήσεις; Τίποτα ιδιαίτερο, εκτός από το γεγονός ότι βλέπω πώς αντιμετωπίζουν κάποιοι το δίδυμο Στρατινάκη – Γεωργίου. Και αναφέρομαι σε αυτούς που επί χρόνια έκαναν κάτι σαν τεμενάδες στο ζεύγος και που τώρα κάνουν τους Κινέζους, όταν αντικρίζουν την Ακρόπολη. Φυσικά, κάποιοι μπορούν να κάνουν τους Κινέζους, γιατί υπάρχουν και κάτι άλλοι που και να θέλουν είναι κομματάκι δύσκολο…
Η απάντηση Βορίδη για Βάρρα
Με την τσίμπλα στα καστανοπράσινα μάτια μου, έβλεπα και δεν έβλεπα τον Μάκη Βορίδη στον ΣΚΑΪ, στους Οικονόμου – Παυλόπουλο. Εκεί που είχε φουντώσει η συζήτηση, ο τελευταίος έσπευσε να ρωτήσει τον πρώην υπουργό πού βρίσκεται αυτήν την περίοδο ο Βάρρας του ΟΠΕΚΕΠΕ, υπονοώντας ότι εξακολουθεί να είναι αποσπασμένος στο γραφείο του πρωθυπουργού με την ιδιότητα του ειδικού συμβούλου. Με το γνωστό στυλ, ο Βορίδης έσπευσε να απαντήσει στον συνάδελφο Άκη, λέγοντας ότι «δεν παρακολουθεί την υπηρεσιακή διαδρομή του Βάρρα». Αυτό είπε δημοσίως, γιατί από το λίγο που γνωρίζω τον υπουργό Μάκη, έχω τη βεβαιότητα ότι και ξέρει και ενοχλείται από το γεγονός ότι ο επί χρόνια συκοφάντης του εξακολουθεί να διατηρεί τον τίτλο του πρωθυπουργικού συμβούλου. Προσωπικά, όμως, δεν μου πέφτει λόγος, έχοντας ξεκαθαρίσει ότι η κυβέρνηση είναι του Μητσοτάκη και μπορεί να την κάνει ό,τι θέλει.
Στον Δανέζη η εκδήλωση του ΕΣΠΑ
Τον τελευταίο καιρό, ψάχνοντας τη Διαύγεια, σας έχω παρουσιάσει διάφορες απευθείας αναθέσεις σε γνωστές και μη εξαιρετέες εταιρείες από γνωστούς οργανισμούς και φορείς, με ποσά που έφταναν έως 25-30 χιλ. ευρώ. Φαίνεται όμως ότι τώρα τελευταία αλλάξαμε επίπεδο, και δεν το γράφω εγώ, αλλά τα χαρτάκια που κυκλοφορούν φόρα παρτίδα στην ανακάλυψη του ΓΑΠ. Σύμφωνα με ένα από αυτά τα χαρτάκια, για τη «Διοργάνωση εκδήλωσης υπογραφής Μνημονίου Κατανόησης (MoU) Χρηματοδοτικού Μηχανισμού ΕΟΧ 2021-2028», το κόστος της ανάθεσης από τη γενική γραμματέα ΕΣΠΑ, κ. Παντελοπούλου, ανέβηκε στα 71.920 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Τώρα πώς η διοργάνωση μιας εκδήλωσης 2-3 ωρών το πολύ κοστίζει 70 χιλ. ευρώ, όταν συνήθως αυτές οι εκδηλώσεις κόστιζαν κάποτε 15-20 χιλ. ευρώ, είναι άλλο θέμα. Αλλά τώρα μάλλον πολλά ψάχνω, Όπως ακόμη περισσότερα ψάχνω αν σας πω ότι η μία εκ των τριών εταιρειών που συμμετέχουν στον διαγωνισμό καταγράφει μηδενικό τζίρο. Ωστόσο, για να μην αδικώ κανέναν, οφείλω να παραδεχτώ ότι επέλεξαν την καλύτερη εταιρεία, που, αν κατάλαβα, ανήκει και στον συνάδελφο δημοσιογράφο Σωτήρη Δανέζη, ο οποίος έχει διακριθεί για τα τηλεοπτικά του επιτεύγματα.
Εντός διμήνου το εφετείο για τις υποκλοπές
Μία από τις πολλές μεταρρυθμίσεις που έγιναν επί των ημερών Φλωρίδη στο Δικαιοσύνης, αν δεν με απατά η μνήμη μου, αφορούσε και την επίσπευση του χρόνου εκδίκασης των υποθέσεων, μεταξύ πρωτόδικης απόφασης και αυτής του εφετείου. Μιλάμε για την απόλυτη μεταρρύθμιση, δεδομένου ότι χρόνιζαν στα δικαστήρια οι υποθέσεις, με αποτέλεσμα να παραμένουν όμηροι εκατοντάδες συνάνθρωποί μας. Επειδή, όμως, εσχάτως συζητάμε δεξιά κι αριστερά για την υπόθεση των υποκλοπών, που ως γνωστόν θα κριθεί προσεχώς στο εφετείο, έσπευσα να ρωτήσω αν ο νόμος Φλωρίδη περί επίσπευσης αφορά και τα αδικήματα που θα κριθούν σε δεύτερο βαθμό για τους πρωτοδίκως καταδικασθέντες. Και η απάντηση που έλαβα ήταν «ναι». Όπως ήταν λογικό, υπέβαλα και μια δεύτερη κολλητά (με την καλή έννοια) ερώτηση. «Χρονικά τι σημαίνει αυτό;», για να λάβω μια ξεγυρισμένη, γεμάτη αιφνιδιασμό απάντηση από τον συνομιλητή μου. «Εντός διμήνου, διαφορετικά ανακύπτουν θέματα παραγραφής», μου είπε. Στο σημείο αυτό έκλεισα το τηλέφωνο και άρχισα να το γλεντώ με την Καλλιμάνη (όχι αυτή με τις σαρδέλες, αλλά την άλλη με τα τραγούδια) στο TikTok. Άλλωστε, αν δεν το καταλάβατε, η απάντηση σε σχέση με το χρόνο του εφετείου για τις υποκλοπές είναι για να τη γλεντήσει κανείς (την απάντηση).
! Πάντως, εδώ που τα λέμε, σταθερά και διαχρονικά, όταν ήμουν κατηγορούμενος (και διεκδικώ χρυσό με τη συγκεκριμένη ιδιότητα) αυτό που ζητούσα ήταν να δικαστώ όσο πιο γρήγορα γινόταν. Αυτό διεκδικούσα ακόμη κι όταν ήταν «αφεντικό» στη Δικαιοσύνη ο Παπαγγελόπουλος.
Το χαρτί υγείας και ο υπουργός
Έχω κάτι φίλους από τα παλιά τα χρόνια, οι οποίοι είναι κάτι σαν τους ιδιοκτήτες των γραφείων κηδειών, οι οποίοι σπεύδουν να συλλυπηθούν τους συγγενείς πριν προλάβει να κλείσει τα μάτια του ο συχωρεμένος ή η συχωρεμένη. Ένας τέτοιος (φίλος), που αναζωογονείται όταν βλέπει να στραβώνουν (γενικώς) τα πράγματα, με πήρε τηλέφωνο χθες, για να μου πει ότι υπάρχει ένας υπουργός, ενδεχομένως και δύο, που εσχάτως καταναλώνει πολλά ρολά χαρτί υγείας. Χωρίς δεύτερη σκέψη, το μυαλό μου πήγε στις καταραμένες τις ιώσεις, πολλές εκ των οποίων προκαλούν ακατάσχετη διάρροια.
Επιτυχία Θεοδωρικάκου
Παρ’ ότι δεν του χρωστάω καλή κουβέντα, οφείλω να απονείμω ενώπιον Θεού και αναγνωστών δημοσίως τα εύσημα στον υπουργό Θεοδωρικάκο, με αφορμή τα όσα έκανε προκειμένου να «σβήσει» τη φωτιά με τους βενζινοπώλες, που απειλούσε να κάψει ό,τι έβρισκε μπροστά της. Ως γνωστόν, οι «βενζινάδες» ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, εξέλιξη που απέτρεψε στο παρά ένα ο sir Takis. Μάλιστα, οι ίδιοι μίλησαν με εγκωμιαστικά σχόλια για τον υπουργό, λες και χρωστούσαν να του κάνουν αβάντα. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που κρατώ είναι ότι ο Θεοδωρικάκος, όσες φορές έχει μπει στο γήπεδο, σουτάρει και σκοράρει…
Ο Κυριακού ψάχνει για sites
Πριν από κάμποσες μέρες σας είχα αποκαλύψει για κάτι πρώιμες επαφές που είχαν γίνει μεταξύ του Θοδωρή Κυριακού του ΑΝΤ1 και του Ροδόλφου Οντόνι της Liquid Media. Όμως κάτι φαίνεται ότι μεσολάβησε (κατά πάσα πιθανότητα λιγότερα λεφτά), με αποτέλεσμα να χαλάσει σχεδόν στο παραπέντε το deal. Παρά το γεγονός ότι δεν ευδοκίμησαν οι επαφές Κυριακού, που θα του άνοιγαν διάπλατα τον δρόμο να εισέλθει στον θαυμαστό χώρο του Διαδικτύου, μας έμεινε η πρόθεση του ισχυρού άνδρα του ΑΝΤ1 να επεκταθεί και στα sites. Αυτή ακριβώς η πρόθεση είναι που τον οδηγεί στο ψάξιμο για ψώνια…
Ξέχασε τι ψήφισε ο Κατρίνης
Διαβάζω τη δήλωση του υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Άμυνας του ΠΑΣΟΚ. Μιχάλη Κατρίνη, και πραγματικά αναρωτιέμαι αν μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο που το 2024 καθόταν στα έδρανα της Βουλής. Γιατί, αν δεν με απατά η μνήμη μου (και δεν με απατά), η παρουσία των ελληνικών Patriot στη Σαουδική Αραβία δεν προέκυψε από κάποια… αυθόρμητη έμπνευση του κακού Μητσοτάκη. Προέκυψε από δύο διεθνείς συμφωνίες που κυρώθηκαν το 2024 από τη Βουλή. Και κυρώθηκαν όχι μόνο με τις ψήφους της κακιάς Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με ένα μεγαλοπρεπές και προοδευτικό «ΝΑΙ» και από το ΠΑΣΟΚ. Με απλά λόγια: Το ΠΑΣΟΚ ψήφισε να πάει ελληνική δύναμη και Patriot στη Σαουδική Αραβία και τώρα ανακαλύπτει ότι η τήρηση της συμφωνίας μπορεί να έχει συνέπειες. Ποιος να το περίμενε ότι μια αμυντική συμφωνία συνεπάγεται και υποχρεώσεις; Προσοχή, μιλάμε για σκάρτα δύο χρόνια πίσω, δηλαδή για την παρούσα κοινοβουλευτική σύνθεση.
Αφού, λοιπόν, ο σύντροφος Κατρίνης θεωρεί τόσο κακό που η Ελλάδα τίμησε την υπογραφή της και ότι η κυβέρνηση «εμπλέκει τη χώρα σε πόλεμο», γιατί τότε το 2024 δεν διαφοροποιήθηκε; Γιατί δεν ψήφισε «όχι»; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί τότε δεν του φαινόταν κακή. Τώρα απλώς του φαίνεται βολική για αντιπολίτευση. Μόνο που οι στρατηγικές συνεργασίες δεν λειτουργούν έτσι.
Τα πρακτικά που «καίνε» το ΠΑΣΟΚ
Επειδή έχω μια κακή συνήθεια να ψάχνω τα πρακτικά της Βουλής, έπεσα πάνω σε κάτι διαμαντάκια από τη συζήτηση για τις συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία. Και εκεί αρχίζει το πραγματικό γέλιο (ή το κλάμα, ανάλογα με το αν αυτός που διαβάζει είναι εκτός ή εντός της Χαριλάου Τρικούπη). Διαβάστε τι έλεγε ο σύντροφος Μπιάγκης: «Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, πάμε πίσω στον Οκτώβρη του 2019, όταν η Σαουδική Αραβία υπέβαλε αίτημα στην ελληνική κυβέρνηση για τη διάθεση αντιαεροπορικού συστήματος Patriot, συνοδευόμενο από εξειδικευμένο προσωπικό, με στόχο την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών της. Οι συμφωνίες αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική της πατρίδας μας για ενίσχυση των σχέσεων και της συνεργασίας με τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής». Για να μη βρεθεί, όμως, κανείς να πει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει υπεύθυνη αντιπολίτευση, ο σύντροφος Μπιάγκης κατήγγειλε την… «αδικαιολόγητη καθυστέρηση της κύρωσης των συμφωνιών από το ελληνικό Κοινοβούλιο». Όπως εξήγησε, «είναι αδιανόητο να φέρνουμε προς ψήφιση αυτές τις συμφωνίες σχεδόν τρία χρόνια μετά την υπογραφή τους και έπειτα από τρία χρόνια παρουσίας της ελληνικής δύναμης στη Σαουδική Αραβία». Δηλαδή, για να το πούμε απλά, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν μίλησε για ενδεχόμενη «εμπλοκή σε πόλεμο», όχι μόνο υπερψήφισε τις συμφωνίες, αλλά κατηγορούσε και από πάνω την κυβέρνηση γιατί… άργησε να τις φέρει προς κύρωση!
Τεστ πατρότητας
Συνεχίζοντας την ανάγνωση των πρακτικών, η κατάσταση πλέον περνά στη σφαίρα του σουρεαλισμού. Και αυτό γιατί μετά τον σύντροφο Μπιάγκη εμφανίστηκε και ο σύντροφος Μάντζος, να πλειοδοτήσει στην αναφορά του συναδέλφου του περί πολιτικής κληρονομιάς του Ανδρέα Παπανδρέου! Για να μη λέτε ότι τα παραλέω, παραθέτω επί λέξει από τα πρακτικά: «Θα επαναλάβω όμως μια πολύ σοβαρή διαπίστωση του συναδέλφου κ. Μπιάγκη όσον αφορά τη θετική επίδραση που έχει η πάγια διαχρονική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ ήδη από τη δεκαετία του 1980 για τη σύγκλιση της χώρας μας με τα κράτη του αραβικού κόσμου. Είναι ακριβώς αυτή η προνοητική, μακρόπνοη, μπροστά από την εποχή της εν τέλει πολιτική επιλογή του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1980, που δημιουργεί σήμερα τις συνθήκες για την κυβέρνηση να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής. Προσοχή! Δεν δημιουργεί απλώς τα περιθώρια και τις δυνατότητες. Κατοχυρώνει την υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης, οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης, οποιασδήποτε ιδεολογικής απόχρωσης, να αναλάβει ενεργητικές πρωτοβουλίες για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή». Πάλι καλά, δηλαδή, που δεν ζήτησαν και… τεστ πατρότητας των συμφωνιών! Και σήμερα; Ανακάλυψαν ότι όλα αυτά είναι «εμπλοκή σε πόλεμο». Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι υπεύθυνη εξωτερική πολιτική. Βασικά, δεν είναι καν ανεύθυνη εξωτερική πολιτική. Είναι κάτι πιο απλό: Συμπεριφορά φοιτητικής γενικής συνέλευσης, με μνήμη επιλεκτική και θέσεις κατά παραγγελία.
Τα αποχαιρετιστήρια καρφιά και το μήνυμα του Οδυσσέα
Σας έγραφα χθες για την αποχαιρετιστήρια ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, αλλά ούτε εγώ την περίμενα τόσο αιχμηρή. Γιατί αυτό που εκτυλίχθηκε από το βήμα της Βουλής δεν ήταν ένα «κλείσιμο κύκλου ζωής», όπως είχε προαναγγείλει, αλλά ένα κανονικό πολιτικό μήνυμα – με αποδέκτες εντός και εκτός Χαριλάου Τρικούπη. Ξεκινώντας από τα αναμενόμενα, ο Αρκάς πολιτικός «κάρφωσε» καθαρά τον πρόεδρο Ανδρουλάκη με τη φράση «ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός». Όμως όποιος στάθηκε μόνο εκεί μάλλον δεν διάβασε προσεκτικά το υπόλοιπο. Γιατί ο Οδυσσέας δεν μίλησε μόνο για το σήμερα. Μίλησε -και μάλιστα εκτενώς- για το χθες. Για τα μνημονιακά χρόνια, για το πολιτικό κόστος, για το «βάζω πλάτη» όταν άλλοι έφευγαν. Και αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήταν μήνυμα. Μήνυμα προς όλους εκείνους (και δεν είναι λίγοι) που φλερτάρουν με την ιδέα ενός «πράσινου ΣΥΡΙΖΑ». Όχι μόνο στην «προεδρική φρουρά» του Ανδρουλάκη, αλλά και σε διάφορες φυλές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, που ονειρεύονται μια πιο… εύπεπτη εκδοχή του ΠΑΣΟΚ, χωρίς τα «βαρίδια» της περιόδου 2010-2015. Ο Κωνσταντινόπουλος τους είπε με τον τρόπο του: Χωρίς εκείνη την περίοδο, χωρίς εκείνες τις επιλογές, δεν υπάρχει καν ΠΑΣΟΚ για να το αναδιαμορφώσετε σήμερα. Και το είπε τη στιγμή που έφευγε. Γι’ αυτό σας έλεγα χθες ότι οι λέξεις έχουν διπλό ακροατήριο. Τελικά είχαν και διπλό μήνυμα. Και μάλλον το δεύτερο πόνεσε περισσότερο.
Η ασίστ Τσουκαλά στον Μαρινάκη
Ομολογώ ότι σπάνια βλέπω εκπρόσωπο κόμματος να δουλεύει τόσο αποτελεσματικά… για τον αντίπαλο. Αλλά ο σύντροφος Τσουκαλάς τα κατάφερε. Και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση και στυλ. Πήρε, που λέτε, μια τοποθέτηση του εκπροσώπου Μαρινάκη, τη «μετέφρασε» δημιουργικά και έστησε πάνω της ένα γνώριμο αφήγημα περί αδιαφορίας της κυβέρνησης για την κερδοσκοπία. Μόνο που λογάριαζε χωρίς τον ψηλό της κυβέρνησης, ο οποίος έκανε κάτι πολύ απλό: Παρέθεσε ολόκληρη τη δήλωσή του, αναδεικνύοντας το προφανές: Ότι η «παράνοια» δεν αφορούσε αυτό που κατάλαβε ο σύντροφος Κώστας. Γιατί, πράγματι, κάτι δεν κολλάει όταν την ίδια στιγμή καταγγέλλεις τα αυξημένα φορολογικά έσοδα και ζητάς επιπλέον δημοσιονομικές παρεμβάσεις, χωρίς να εξηγείς πώς θα χρηματοδοτηθούν. Και εκεί κάπου η συζήτηση από το πολιτικό επιχείρημα πέρασε στην… ακτινογραφία της αντιπολιτευτικής λογικής. Το καλύτερο, βέβαια, ήρθε μετά. Αντί απάντησης επί της ουσίας, η «φωνή» του Νίκου Ανδρουλάκη στα ΜΜΕ επέστρεψε με τα γνωστά: «Πετά την μπάλα στην εξέδρα», «παίζει με τις λέξεις», «καρτέλ που κάνουν πάρτι». Δηλαδή, επιβεβαίωσε ακριβώς αυτό που μόλις είχε αναδειχθεί. Με δυο λόγια, σε μία μέρα που το ΠΑΣΟΚ ήθελε να πιέσει την κυβέρνηση για τα καύσιμα, κατάφερε να αναδείξει ως κεντρικό θέμα την… αντίφασή του. Συμβαίνουν κι αυτά. Απλώς σπάνια βγαίνουν σε καλό σε αυτόν που τα κάνει.
ΔΥΠΑ: Διαγωνισμός με περίεργα κριτήρια
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2025, δημοσιεύθηκε διεθνής διαγωνισμός από τη ΔΥΠΑ σχετικά με το έργο «E-Learning- Ψηφιοποίηση εκπαιδευτικού υλικού». Πρόκειται για έναν διαγωνισμό ύψους 700.000€ χωρίς ΦΠΑ (868.000€ με ΦΠΑ) και χρονικής διάρκειας 3 μηνών. Το συγκεκριμένο έργο χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και το «Ελλάδα 2.0» Αντικείμενο του συγκεκριμένου διαγωνισμού, η ανάπτυξη του περιεχομένου κατάρτισης στο εκπαιδευτικό υλικό, η ψηφιοποίηση και η ανάπτυξη ενοτήτων επαγγελματικής κατάρτισης για ΙΕΚ, ΚΕΚ και ΚΕΚ ΑμεΑ της ΔΥΠΑ, για να ανταποκρίνονται στις τρέχουσες ή μελλοντικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, όπως διαβάζουμε στη διακήρυξη. Πάμε τώρα να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στα κριτήρια επιλογής των διαγωνιζομένων. Όπως διαβάζουμε, αρχικά αναφέρεται ότι ο φορέας ή η ένωση φορέων θα πρέπει να έχουν μέσο γενικό ετήσιο κύκλο εργασιών τις τρεις τελευταίες χρήσεις ίσο με το 150% του προϋπολογισμού – μάλιστα, στην ένωση φορέων το κριτήριο αυτό θα υπολογίζεται αθροιστικά και όχι ξεχωριστά κάθε εταιρείας. Και δείτε το εξής παράδοξο, ενώ ζητάνε ως κριτήριο μέσο γενικό ετήσιο κύκλο εργασιών άνω του 1.000.000€, η εγγύηση για τη συμμετοχή ορίζεται μόλις στο 2%, δηλαδή 14.000€.
! Αντίστοιχα, πολύ περίεργα είναι και τα τεχνικά κριτήρια για την επιλογή του αναδόχου, μεταξύ των οποίων τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να έχουν κάνει 1 έργο αξίας 100% του προϋπολογισμού, με αντικείμενο την υλοποίηση δράσεων κατάρτισης τουλάχιστον 120 ωρών… ένα έργο εξ αποστάσεως κατάρτισης διάρκειας τουλάχιστον 80 ωρών και με τη συμμετοχή τουλάχιστον 1.000 ωφελουμένων. Ακόμη και συγκεκριμένο αριθμό ωφελουμένων, γιατί 1.000 και όχι 800; Ή 900 ή 700; Αυτές οι προϋποθέσεις, όπως διαβάζουμε, θα πρέπει να ισχύουν σωρευτικά εάν έχουμε ένωση εταιρειών και όχι για καθεμία ξεχωριστά. Η υποβολή των προτάσεων ήταν μέχρι 26 Ιανουαρίου 2026 και η αποσφράγιση στις 27 Ιανουαρίου. Αναζητούμε καθαρά από περιέργεια ποιοι και πόσοι υπέβαλλαν προσφορές. Επειδή μπερδεύτηκα λίγο, σκέφτηκα, αλλά ήταν περασμένη ώρα, να πάρω τηλέφωνο την Ελένη Ιωάννου, μια γυναίκα που λύνει και δένει εδώ και χρόνια στη ΔΥΠΑ, αλλά, ρίχνοντας μια κλεφτή ματιά στο ρολόι μου, είπα να το γράψω και να την πάρω μεθαύριο.
Από τη Βουλή στο Βελιγράδι ο ΥΠΕΝ
Μετά την πολλοστή κόντρα με τον πρόεδρο Φάμελλο χθες στη Βουλή, ο ΥΠΕΝ Παπασταύρου πήρε το αεροπλάνο (της γραμμής, αφού ακόμη δεν κατάφερε να πάρει δικό του ) για τη Σερβία και συγκεκριμένα το Βελιγράδι. Όπως μου μετέφερε μια Σέρβα φίλη που είχα γνωρίσει πριν από χρόνια, όταν νόμιζα ότι θα πάρω τα κιλά σε μπόι, είχε συνάντηση με τη Σέρβα ομόλογό του, Dubravka Đedović Handanović, η τρίτη τους φορά (με την καλή έννοια) στους τελευταίους 10 μήνες, που γίνεται σε μία κρίσιμη διεθνή συγκυρία. Ο υπουργός Σταύρος με αυτήν την επίσκεψη-εξπρές (έμεινε μέχρι τα μεσάνυχτα, μόνος του, όχι με την ομόλογό του) χτίζει την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – Σερβίας, ενισχύει τον ρόλο της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή και στηρίζει την πορεία της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναδεικνύοντας τον Κάθετο Διάδρομο ως μια ζωτική αρτηρία για όλα τα κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Μια πρωτοβουλία που δεν πρέπει να χάσει η Σερβία, όπως μαθαίνω ότι είπε στις δηλώσεις του στον Τύπο. Να θυμίσω εδώ, βέβαια, ότι το θέμα αυτό το έθεσε και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, στο καθοριστικής σημασίας Συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, ζητώντας απ’ όλα τα κράτη-μέλη να τηρήσουν αυτό που έχουν συμφωνήσει και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στήριξης.
Υψηλά εξαμήνου στη δημοσκόπηση της Metron
Αν θέλει κανείς να σταθεί μόνο στην εκτίμηση ψήφου της δημοσκόπησης της Metron Analysis, του συναγωνιστή (παλιού συντρόφου) Στράτου Φαναρά, για το Mega, θα δει το προφανές: Η Νέα Δημοκρατία επανέρχεται καθαρά πάνω από το 30%, επιβεβαιώνοντας μια τάση που καταγράφεται και σε άλλες μετρήσεις των τελευταίων ημερών. Με απλά λόγια, η κυβερνητική παράταξη δείχνει να ανακτά ρυθμό σε μια περίοδο που αρκετοί προεξοφλούσαν το αντίθετο. Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται εκεί. Βρίσκεται στους λεγόμενους «ποιοτικούς δείκτες», που για την περίοδο που διανύουμε λένε πολλά περισσότερα. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Πρώτον, η αξιολόγηση της κυβέρνησης. Η θετική γνώμη ανεβαίνει στο 27%, που μπορεί εκ πρώτης να μην «ενθουσιάζει», αλλά είναι το υψηλότερο σημείο του τελευταίου εξαμήνου, ενώ η αρνητική υποχωρεί. Δεύτερον, η αξιολόγηση του πρωθυπουργού, με τη θετική εικόνα να φτάνει στο 30%, επίσης σε υψηλό εξαμήνου. Και τρίτον -και ίσως το πιο κρίσιμο- η αίσθηση για την πορεία της χώρας: Το «πάμε προς τη σωστή κατεύθυνση» ανεβαίνει στο 31%, την ώρα που το «πάμε προς τη λάθος» υποχωρεί. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι, παρά τη φθορά και την πίεση της συγκυρίας (επτά χρόνια είναι αυτά), διαμορφώνεται ξανά ένα υπόστρωμα σχετικής εμπιστοσύνης. Και αυτό είναι που, ιστορικά, προηγείται της εκλογικής ενίσχυσης. Γι’ αυτό και όσοι διαβάζουν μόνο τα ποσοστά των κομμάτων μάλλον χάνουν τη μεγάλη εικόνα. Γιατί οι εκλογές -όποτε κι αν γίνουν- δεν θα κριθούν μόνο από τα νούμερα, αλλά από το αν η κοινωνία πιστεύει ξανά ότι «κάτι κινείται». Και αυτήν τη στιγμή οι μετρήσεις δείχνουν ότι αυτό αρχίζει να συμβαίνει.
! Πάντως, οφείλω να επαναλάβω ότι τον Μάρτιο του ‘23 η Metron του Φαναρά έδειχνε τη ΝΔ στο 26% και έπειτα από τρεις μήνες κατέγραψε το 40% και βάλε.
