Tο διάγγελμα Μητσοτάκη και η Καλλιμάνη
Αν και πίστευα ότι το μόνο πράγμα που δεν θα με κούραζε ήταν το νέο άσμα της Ιουλίας Καλλιμάνη, υπό τον τίτλο «Με ξόδεψες», που το ακούω πρωί, μεσημέρι, βράδυ και ξανά μανά, από χθες δεν σας κρύβω ότι η νεαρή (όχι και τόσο) αοιδός απέκτησε έναν ανταγωνιστή στο οπτικοακουστικό σύστημά μου. Και το ανταγωνιστικό προϊόν δεν είναι άλλο από το χθεσινό διάγγελμα-δήλωση του προέδρου Μητσοτάκη, με το οποίο έστειλε οριστικά στον Kαιάδα το ρουσφετολογικό κράτος, που τόσο συνέβαλε για να μη γίνουμε η Ελβετία του ευρωπαϊκού νότου. Επειδή σε αυτά δεν υπάρχουν ντροπές, σπεύδω να σας πω ότι εκτός από τη live μετάδοση, το είδα πέντε, έξι φορές και σε μαγνητοσκόπηση, αφού δεν το χόρταινα με τίποτα. Ο αρχηγός Κυριάκος, μέσα σε ελάχιστα λεπτά της ώρας και παρά το γεγονός ότι έχει ήδη ψηφιοποιήσει το κράτος, εκτός του ότι κατάφερε να περιγράψει όλες τις παθογένειες του κράτους, προανήγγειλε και μια σειρά από μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν (οριστικό) τέλος σε αυτό που βιώνουμε με τους υπουργούς, τους βουλευτές και τα ρουσφέτια. Ενδεχομένως και να ήταν ένα διάγγελμα που, αν υπήρχαν τότε τα Μέσα που υπάρχουν σήμερα, θα ανταγωνιζόταν μέχρι και τις δηλώσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Νέο πακέτο μεταρρυθμίσεων
Επειδή το είδα πέντε, έξι φορές (το διάγγελμα), δεν σας κρύβω ότι θα το περίμενα ακόμη πιο τολμηρό σε επίπεδο μεταρρυθμιστικού οίστρου. Για παράδειγμα, μια και πήρε φόρα να τελειώνει με τους Μαυρογιαλούρους της πολιτικής και τις πρακτικές τους, εκτός από το ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή, θα ήταν ακόμη καλύτερο αν έλεγε ότι θα καταργήσει τον σταυρό προτίμησης, ότι θα μειώσει τον αριθμό των βουλευτών και φυσικά με νόμο θα επιβάλει το οριστικό λουκέτο των πολιτικών γραφείων. Μάλιστα, το τελευταίο μπορεί να το επιχειρήσει άμεσα, δεδομένου ότι για μια τέτοια μεταρρύθμιση δεν απαιτείται συνταγματική αλλαγή. Και τέλος, μια και ξεκίνησε, εξυπακούεται ότι πρέπει να επεκτείνει και το επαγγελματικό ασυμβίβαστο εκτός από τους υπουργούς και στους βουλευτές. Αν και αυτές τις μέρες είναι ολίγον πιεσμένος ο αρχηγός Κυριάκος, είμαι σίγουρος ότι όταν με το καλό ηρεμήσει και περάσει σε άλλη φάση (και δεν αναφέρομαι σε αυτήν, την «Άλλη φάση» με τον συχωρεμένο τον Κώστα Καφάση), θα επιχειρήσει και όλα τα υπόλοιπα, που θα συμβάλουν τα μάλα προκειμένου η ΝΔ να μετατραπεί και επισήμως σε ένα μεγάλο Ποτάμι. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, δεν απέχει και πολύ, αν κρίνω από τα όσα τις τελευταίες ώρες φτάνουν στ’ αυτιά μου, κυρίως από Νεοδημοκράτες.
Ο λογαριασμός και η Παπανδρέου
Συνεχίζω και γράφω, γιατί, όπως σας είπα, ακούγοντας κατ’ επανάληψη το διάγγελμα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ του προέδρου Μητσοτάκη, κατάλαβα ορισμένα πράγματα που είναι αλήθεια ότι μέχρι στιγμής δεν είχαν περάσει από το μυαλό μου. Ένα από αυτά έχει να κάνει με το μήνυμα που θέλησε να στείλει προς τους Ευρωπαίους εισαγγελείς, σε σχέση με την επίσπευση της διαδικασίας. Αν κατάλαβα καλά, ο αρχηγός Κυριάκος θεωρεί ότι αφού αρθούν οι ασυλίες, η Δικαιοσύνη θα δράσει με ταχύτητες φωτός, με αποτέλεσμα μέχρι τον Σεπτέμβρη, που σκέφτεται να κάνει εκλογές, να έχουν παραδοθεί πεντακάθαροι στην κοινωνία οι εμπλεκόμενοι με τον ΟΠΕΚΕΠΕ βουλευτές. Έλα, όμως, που λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο, που εν προκειμένω είναι η Πόπη Παπανδρέου, η οποία προφανώς δεν έχει κανέναν λόγο να μην ακολουθήσει όσα προβλέπει ο νόμος, αδιαφορώντας για την (όποια) βιασύνη του πρωθυπουργού.
Οι υπόδικοι και οι υποψηφιότητες
Πάμε να δούμε όμως, πώς θα κινηθούν πάνω κάτω τα πράγματα. Σήμερα ως γνωστόν συνεδριάζει η Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, για να συζητήσει τα αιτήματα της άρσης ασυλίας όσων βουλευτών εμπλέκονται στην επίμαχη δικογραφία. Με δεδομένο ότι ήδη οι περισσότεροι, ύστερα από σχετική προτροπή του Μαξίμου, έχουν βγει εθελοντικά και έχουν ζητήσει να αρθεί η ασυλία τους, αφού αποφασίσει η Δεοντολογίας, θα προωθήσει την «ετυμηγορία» της στην ολομέλεια, η οποία και θα λάβει την τελική απόφαση, για το αν θα στείλει τους βουλευτές να δικαστούν από τον φυσικό τους δικαστή. Αφού λοιπόν το αποφασίσει και η ολομέλεια, ακολούθως η μπάλα επιστρέφει στους εισαγγελείς, προκειμένου να πράξουν τα δέοντα. Και αυτά τα δέοντα συνδέονται με την άσκηση ποινικής δίωξης, την προανάκριση και όλα μαζί οδηγούν στην αίθουσα του δικαστηρίου. Ακόμη κι αν έχει τρομάξει η Παπανδρέου από το χθεσινό διάγγελμα Μητσοτάκη, με δεδομένο πως από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο θα έχουμε τις κλήσεις, τα κλητήρια θεσπίσματα και όλα τα υπόλοιπα, δεν νομίζω ότι μέχρι τον Φεβρουάριο του ’27 θα έχει ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία, για όσους παραπεμφθούν σε δίκη. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι έντεκα και μπορεί και κάμποσοι ακόμη εκ των νυν βουλευτών της ΝΔ θα είναι υπόδικοι όταν θα προκηρυχθούν εκλογές. Εφόσον επιβεβαιωθεί το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, δεν νομίζω ότι έχουν κάποια αξίωση όλοι αυτοί να είναι εκ νέου υποψήφιοι με το κυβερνών κόμμα.
Το ημερολόγιο της Βουλής
Για να καταλάβετε με τι θα ασχολούμαστε κατά το αμέσως προσεχές διάστημα, και πολύ πριν ξεκινήσει τη θεσμική επανάσταση ο πρόεδρος Μητσοτάκης, θα επιχειρήσω να σας παραθέσω ένα πρόχειρο ημερολόγιο πολιτικής τοξικότητας. Αρχής γενομένης από τη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Δεοντολογίας και μέχρι τον Ιούνιο και βάλε, η Βουλή θα ασχολείται αποκλειστικά με σκάνδαλα. Όπως σας έγραψα παραπάνω, για τις άρσεις ασυλίας των βουλευτών, θα υπάρξει μια συνεδρίαση στην Ολομέλεια, στην οποία θα μιλήσουν εμπλεκόμενοι και πολύ πιθανόν και οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης. Πέραν αυτής της συνεδρίασης, θα γίνει και μία ακόμη, που θα αποφασίσει αν θα συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή για τους Λιβανό και Αραμπατζή. Ακολούθως έχουμε μία ακόμη συνεδρίαση, όπου θα εξεταστεί το αίτημα της αντιπολίτευσης επί της συγκροτήσεως Εξεταστικής Επιτροπής για το θέμα των υποκλοπών, ενώ αμέσως μετά το Πάσχα θα διεξαχθεί και η προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου. Από τα παραπάνω καταλαβαίνετε, και δεν χρειάζεται να σας το γράψω, ότι θα τη βγάλουμε ξεροσφύρι με κάτι τέτοια, χωρίς να αποκλείω και την ύπαρξη έκτακτων συμμετοχών.
Η πρόταση του μπάρμπα μου
Δεν είχε προλάβει να αποσώσει την τελευταία φράση του τηλεοπτικού διαγγέλματός του ο πρωθυπουργός και το τηλέφωνό μου χτύπησε. Φυσικά, στην άλλη άκρη της γραμμής δεν ήταν άλλος από τη θεία μου, η οποία ήταν πιο έξαλλη από ποτέ. «Τι θέλει και μπλέκει ο αχαΐρευτος από εκεί που είναι με τον Κυριάκο;», ωρυόταν η 86χρονη Χανιώτισσα. Προσπαθώντας να καταλάβω σε ποιον αναφέρεται, ο τελευταίος που περίμενα να ακούσω ήταν ο μακαρίτης ο μπάρμπας μου. «Τι σου φταίει πάλι ο συχωρεμένος;», τόλμησα να ρωτήσω, προκαλώντας νέα έκρηξη. «Ήρθε προψές στον ύπνο μου και μου μήνυσε ότι έχει μια φοβερή ιδέα, που θα βοηθήσει τον Κυριάκο μας. Του ξέκοψα ότι η μόνη καλή ιδέα που είχε ποτέ ήτανε να με στεφανωθεί. Και αυτή ήτανε καλή μόνο για εκείνον, όχι για μένα. Αλλά ως συνήθως έκαμε του κεφαλιού του και πήγε ψες στον Κυριάκο μας να του προτείνει την αναστολή της βουλευτικής ιδιότητας. Και να τώρα τα χαΐρια του». Τώρα, μη σας πω ψέματα, δεν ξέρω αν τα πράγματα έγιναν όπως τα λέει η θεία μου. Αλλά αυτή η μεταφυσική ερμηνεία μού φαίνεται καλύτερη για τις προοπτικές του προέδρου Μητσοτάκη από την εκδοχή ότι την εν λόγω ιδέα τού την πρότεινε κάποιος εν ζωή σύμβουλός του.
Το λάθος στη δήλωση του Κυριάκου
Πάντως, οφείλω να σας πω ότι, ακούγοντας το διάγγελμα Μητσοτάκη, διέκρινα ότι αυτοί που τον συμβουλεύουν εσχάτως είναι λίγο αδιάβαστοι. Και αυτό γιατί θα όφειλαν να γνωρίζουν ότι αυτό που είπε σε σχέση με την αντικατάσταση του προηγούμενου, από τον ηγούμενο δηλαδή, όταν κάποιος γίνεται υπουργός, να παραδίδει την έδρα του, την οποία θα παίρνει (με την καλή έννοια) ο πρώτος επιλαχών και όταν ολοκληρώσει την υπουργική του θητεία να μπορεί να την ξαναπάρει πίσω (την έδρα), δεν μπορεί να γίνει. Αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά ο συνταγματικός νομοθέτης. Δηλαδή, αν κάποιος παραιτηθεί από βουλευτής, τη θέση του την καταλαμβάνει ο επόμενος. Έτσι, αν φύγει κάποιος, και πάλι ο επόμενος θα πάρει (με την καλή έννοια) την έδρα. Απολύτως λογικό, εκτός κι αν ο αρχηγός Κυριάκος έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει την Κοινοβουλευτική Ομάδα κάτι σαν ομάδα μπάσκετ.
Παράθυρο ευκαιρίας στις μεγάλες περιφέρειες
Η δεύτερη «είδηση» που έβγαλε έμμεσα το μήνυμα του πρωθυπουργού είναι η πρόθεσή του να ανοίξει παράθυρο ευκαιρίας στις μεγάλες περιφέρειες. Σε περίπτωση που δεν το έχετε παρατηρήσει, οκτώ από τους έντεκα «κοινοβουλευτικούς» υπουργούς της κυβέρνησης έχουν εκλεγεί στις περιφέρειες της Α’ και της πάλαι ποτέ Β’ Αθηνών. Με δεδομένο ότι ακόμα και στο πιο αισιόδοξο σενάριο η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να εκλέξει παραπάνω βουλευτές στο Λεκανοπέδιο, οι περιφέρειες αυτές εμφανίζονται «κορεσμένες», αποτρέποντας υποψηφιότητες που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη ΝΔ, τόσο εκλογικά όσο και επικοινωνιακά. Πλέον, με δεδομένο ότι ακόμα και ο τέταρτος επιλαχών ενδέχεται να βρεθεί στη Βουλή, είναι βέβαιο ότι το έργο της κατάρτισης των ψηφοδελτίων θα γίνει πολύ ευκολότερο. Μην ξεχνάτε, μάλιστα, ότι πλέον η «δύναμη πυρός» της ΝΔ δεν βρίσκεται τόσο στην επαρχία, όσο στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Πρώτος διδάξας (πάλι!) ο Σαμαράς
Για να προλάβω τους «ανησυχούντες» για το DNA της Νέας Δημοκρατίας, που προβλέπω ότι ετοιμάζονται να κάνουν λόγο για πρωτοφανή πρωτοβουλία του προέδρου Μητσοτάκη, που αλλοιώνει τον χαρακτήρα της παράταξης, σπεύδω να τους ενημερώσω ότι πρώτος διδάξας στους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς δεν είναι άλλος από τον αγαπημένο (τους) Αντώνη Σαμαρά. Και επειδή κάποιοι έχουμε την κατάρα να θυμόμαστε, να θυμίσω και στους υπόλοιπους ότι το (όχι και τόσο) μακρινό 2011, τότε που ετοιμαζόταν η κυβέρνηση Παπαδήμου, ο τότε αντιπρόεδρος της ΝΔ, Δημήτρης Αβραμόπουλος, παραιτήθηκε από βουλευτής, προκειμένου να συμμετάσχει στο νέο κυβερνητικό σχήμα. Ο λόγος; Αντιγράφω από τα «Νέα» της 11ης Νοεμβρίου: «Ο κ. Σαμαράς αποφάσισε επιπλέον κανένα από τα στελέχη που θα συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση να μην ανήκει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Με αυτό το δεδομένο, αλλά και με την επιθυμία του αντιπροέδρου της ΝΔ να μετάσχει στην κυβέρνηση, όπως ανέφεραν κορυφαίες κομματικές πηγές, ο κ. Σαμαράς ζήτησε από τον κ. Αβραμόπουλο να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα». Τα συμπεράσματα δικά σας.
Η θέση του Μαξίμου για τους εξωκοινοβουλευτικούς
Δεν σας κρύβω ότι, παρακολουθώντας το χθεσινό briefing, ανακουφίστηκα (με την καλή έννοια). Και αυτό γιατί επιβεβαίωσα ότι, παρά το εμπάργκο στο οποίο τελώ (και για το οποίο σε λίγο θα σβήσω κεράκι), οι ένοικοι του Μαξίμου δεν παραλείπουν να με διαβάσουν. Κι αυτό γιατί σας έγραφα χθες για τον (υπερβολικό) αριθμό των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών και λίγες ώρες μετά ο εκπρόσωπος Μαρινάκης έδωσε μία αν μη τι άλλο στιβαρή απάντηση. Ερωτηθείς για το θέμα, ο ψηλός της κυβέρνησης απάντησε ότι «εκτός από εμένα, πρόχειρα μπορώ να σκεφτώ τον κύριο Θεμιστοκλέους και την κυρία Αγαπηδάκη, που ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την υποψηφιότητά μας, γιατί στο τέλος της ημέρας πρέπει να κρινόμαστε από τους πολίτες», ήταν η πρώτη τοποθέτηση Μαρινάκη. Ωστόσο, η συνέχεια έχει ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον, καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπενθύμισε ότι «στην πρώτη τετραετία υπήρχαν εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί οι οποίοι εκτέθηκαν στον σταυρό, όπως ο Πιερρακάκης, ο Χρυσοχοΐδης, ο Θεοδωρικάκος και η Ζαχαράκη». Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος Μαρινάκης είπε το αυτονόητο: «Ας μένουμε στα πρόσωπα και ας μη βάζουμε ταμπέλες “καλός” ο κοινοβουλευτικός, “κακός” ο εξωκοινοβουλευτικός ή το αντίθετο».
Μια πρόβλεψη
Για να κλείσω το θέμα των τελευταίων ωρών με μια πρόβλεψη, τολμώ να σας πω ότι η χθεσινή εξαγγελία περί ασυμβίβαστου μεταξύ βουλευτή και υπουργού δεν πρόκειται να δοκιμαστεί στην πράξη – τουλάχιστον όχι στο άμεσο μέλλον. Και αυτό γιατί πρόκειται για μια πρόταση η οποία τη δεδομένη στιγμή δεν μπορεί να εξασφαλίσει, όχι τις ευρύτερες κοινοβουλευτικές συναινέσεις, αλλά ενδεχομένως ούτε τις 151 ψήφους που απαιτούνται ως «πρώτο βήμα» της συνταγματικής αναθεώρησης. Και κάτι μου λέει ότι, στο πλαίσιο της «διαβούλευσης με την κοινωνία», ο πρόεδρος Κυριάκος θα βρει την ευκαιρία να «ανακρούσει πρύμναν». Βλέπετε, ο σταυρός ιστορικά συνεισφέρει μία με δύο επιπλέον μονάδες στο εκλογικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας – ένα bonus που τη δεδομένη στιγμή δεν περισσεύει στην κυβερνώσα παράταξη, και σε κανένα κόμμα που ετοιμάζεται για εκλογές εδώ που τα λέμε. Συνεπώς, συνιστώ ψυχραιμία.
Το καλό κομμάτι της δήλωσης Μητσοτάκη
Προσπαθώντας να καλοπιάσω λίγο τη θεία μου, τώρα, που έρχεται Πάσχα, θα πω και τα καλά της χθεσινής δήλωσης Μητσοτάκη. Και αναφέρομαι στο πρώτο σκέλος της, αυτό που αφορούσε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Και εκεί ο αρχηγός Κυριάκος είπε ακριβώς αυτά που έπρεπε να πει – και αυτά που τον έχουν καταστήσει κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού εδώ και δέκα χρόνια. «Ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις», ήταν το μήνυμα του πρωθυπουργού. Μάλιστα, αμέσως μετά έγινε ακόμα πιο σαφής: «Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους». Με τον τρόπο αυτόν ο πρόεδρος Μητσοτάκης πέτυχε μια δύσκολη ισορροπία: Τον σεβασμό σε έναν θεσμό και την υπενθύμιση ότι έχει έρθει (εδώ και πολύ καιρό) η ώρα που θα ήταν καλό και ο θεσμός να σεβαστεί το γεγονός ότι έχει να κάνει με μια κυβέρνηση.
! Στα θετικά του μηνύματος Μητσοτάκη κατατάσσω και την κάλυψη των βουλευτών του από την «προοδευτική ανθρωποφαγία», που θέλει να παρουσιάσει την υπόθεση κάτι σαν το σκάνδαλο του αιώνα. «Ένα, όμως, είναι βέβαιο, κανείς από τους βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος. Με δεδομένο ότι ο δυτικός νομικός πολιτισμός έχει δώσει αγώνες για να κατακτηθεί το τεκμήριο της αθωότητας, τονίζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπερασπιστώ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Επιτέλους, θα πω εγώ.
Ιδέες Λιβάνιου
Όλα αυτά τα ωραία που ακούσαμε από τον πρόεδρο Μητσοτάκη σε σχέση με τις αλλαγές που θα επιχειρήσει στο ρουσφετολογικό κράτος αποτελούν (λέει) εισηγήσεις του υπουργού Λιβάνιου. Προφανώς και ο άνθρωπος δεν έχει την ευθύνη των πράξεων. Κάτι είπε στην πλάκα ο άνθρωπος στα χαλαρά και ύστερα από κάτι μήνες είδε να το παίρνει στα σοβαρά ο αρχηγός Κυριάκος. Είναι σαν αυτό που λένε στο χωριό μου. Λέμε μια μακακία για να περάσει ο χρόνος μας. Και πού να φανταζόταν ο άνθρωπος ότι θα έμενε έγκυος το σύστημα!
Νέα δικογραφία (σήμερα) στη Βουλή
Μαθαίνω ότι εντός της ημέρας φθάνουν στη Βουλή οι υποθέσεις Τάσου Χατζηβασιλείου και Μπάμπη Αθανασίου με αίτημα άρσης ασυλίας. Επειδή θα πάμε ομαδικά στο φρενοκομείο, θα ήθελα να θυμίσω ότι για τον Χατζηβασιλείου έρχεται κατά πάσα πιθανότητα ο ίδιος διάλογος με τον περσινό, όσον αφορά τη μεταβίβαση δικαιώματος αγρού από έγκυο γυναίκα στον σύζυγό της. Η αίτηση απορρίφθηκε και ο διάλογος στην περσινή δικογραφία χαρακτηριζόταν «άνευ ποινικού ενδιαφέροντος». Φέτος τι συνέβη και ο διάλογος αποκτά πιθανό ποινικό ενδιαφέρον; Αν όντως επιβεβαιωθεί η πληροφορία, τότε θα μιλάμε για την πιο άδικη δικαστική περιπέτεια. Για τον Μπάμπη Αθανασίου η υπόθεση είναι εξίσου απλή: Ρωτάει κάτι, παίρνει απάντηση και η συζήτηση λήγει εκεί. Αυτόν γιατί τον βάζουν στο στόχαστρο; Είναι και συνταξιούχος δικαστής ο άνθρωπος. Πάντως, πολλά ερωτήματα προκύπτουν από τη στάση των Ευρωπαίων εισαγγελέων απέναντι στην κυβέρνηση. Θα επανέλθω.
«Κίνημα» βουλευτών πιέζει τον Δένδια
Εκτός από τα σημαντικά που έχουν ως αναφορά την κεντρική διοίκηση της κυβέρνησης, ομολογώ ότι στο Νεοδημοκρατικό παρασκήνιο λαμβάνουν χώρα και κάτι άλλα, ήσσονος σημασίας, που σχετίζονται με τις πιέσεις που δέχεται από ολοένα και περισσότερους βουλευτές ο υπουργός Δένδιας, προκειμένου να αναλάβει πρωτοβουλία και να μπει ως ασπίδα μπροστά τους, τη στιγμή που βάλλονται. Προφανώς και δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι θα κάνει (και αν θα σηκώσει το γάντι που του πετούν οι βουλευτές) ο υπουργός Άμυνας, ωστόσο από τη λιγοστή εμπειρία που διαθέτω επί της πολιτικής (πολύ μικρότερη του Άκη Σκέρτσου), κάτι μου λέει ότι δεν θα χάσει την ευκαιρία που του δίνεται και μάλιστα για πολλοστή φορά.
Δήλωση και αποχή από την ψηφοφορία
Βλέποντας το τσουνάμι των βουλευτών που ψάχνει εσωκομματικό λιμάνι για να ηρεμήσει, δεν σας κρύβω ότι προσπάθησα να μάθω τι σκοπεύει να κάνει ο Δένδιας. Από κάτι συνομιλητές του (που δεν είναι πλέον και λίγοι) πληροφορήθηκα ότι ετοιμάζει μια δήλωση, με την οποία θα τοποθετείται στα τελευταία γεγονότα, ενώ σκέφτεται σοβαρά (αν δεν το έχει ήδη αποφασίσει) να απέχει από την ψηφοφορία όταν η Ολομέλεια θα κληθεί να αποφασίσει αν θα στείλει τους έντεκα βουλευτές της ΝΔ στον φυσικό τους δικαστή. Νομίζω ότι είναι περιττό να σας πω τι έχει να γίνει, εφόσον επιβεβαιωθούν τα όσα μου μετέφερε ο γαλάζιος βουλευτής σε σχέση με τις προθέσεις και τους σχεδιασμούς του Δένδια.
Καταψηφίζει ή απέχει ο Βορίδης
Πριν από το διάγγελμα του προέδρου Μητσοτάκη άκουσα τα όσα είπε ο Βορίδης στο Action 24 και τους συναγωνιστές Υποφάντη και Καϋμένου και κάτι μου έκανε κλικ (από αυτά τα καλά κλικ), ότι ο πρώην υπουργός από δω και πέρα δεν σκοπεύει να είναι και τόσο πειθαρχημένος (κομματικά εννοώ) όσο ήταν κατά το πρόσφατο παρελθόν. Συγκεκριμένα, διέκρινα ότι κάπως έχει μπερδευτεί, πρωτίστως ως νομικός και δευτερευόντως ως πολιτικός, με τα όσα «καλλιτεχνικά» επιχειρεί ο αξιολάτρευτος πρωθυπουργός μας. Δεν θα σας πάω στα όσα προφανή σε επίπεδο νομικής προσέγγισης είπε ο Βορίδης, αφού αυτά στο κάτω κάτω της γραφής δεν χωρούν δεύτερες και τρίτες ερμηνείες. Θα προτιμήσω να μείνω στην είδηση που έφτασε στ’ αυτιά μου, μετά τη συγκεκριμένη τηλεοπτική εμφάνιση του πρώην υπουργού. Και γράφω είδηση γιατί νομίζω ότι ως τέτοια χαρακτηρίζεται η απόφασή του να μην υπερψηφίσει τις άρσεις των ασυλιών των συναδέλφων του. Και θα το κάνει όχι γιατί τους λυπάται, αλλά γιατί ως έμπειρος νομικός θεωρεί ότι δεν πατάνε πουθενά (μα πουθενά) νομικά.
Δεν βάζει κομματική πειθαρχία
Με δεδομένη την αναταραχή που παρατηρείται στο εσωτερικό της ΚΟ της ΝΔ, το Μαξίμου (προφανώς και όχι το κτίριο) προσανατολίζεται στο να μη θέσει κομματική πειθαρχία στην ψηφοφορία για τις άρσεις της ασυλίας των βουλευτών. Και την αποφεύγει (την πειθαρχία) υπό την ορατή απειλή να βρεθούν 40-50 Νεοδημοκράτες βουλευτές και να καταψηφίσουν την πρόταση της πλειοψηφίας, αίροντας ευθέως και την εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό.
Ο Πιερρακάκης ξόρκισε τις πρόωρες
Εδώ και μέρες ψάχνω να βρω γιατί ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν επέλεξε το προφανές, που ήταν η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Μιλώντας με διάφορους φίλους μου, πλέον έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτός που του άλλαξε γνώμη ήταν ο υπουργός Πιερρακάκης, που για τους δικούς του λόγους απέτρεψε τον αρχηγό Κυριάκο από το να υλοποιήσει την απόφαση που είχε πάρει σε σχέση με την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Ο «τσάρος» προέβαλε διάφορα προσκόμματα, που έχουν να κάνουν με την οικονομία, αν και εξ όσων αντιλαμβάνομαι το θέμα του βέτο δεν συνδεόταν σε καμία περίπτωση αμιγώς με τα δημοσιονομικά. Σε κάθε περίπτωση, η άποψη του υπουργού Κυριάκου έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο μυαλό του έτερου Κυριάκου. Εκείνο που μένει να δούμε είναι αν θα επιβεβαιωθούν οι σχετικές ανησυχίες.
Διπλό (άμεσο και έμμεσο) «όχι» στις εκλογές
Επειδή η στήλη αυτή δεν έχει μάθει να μασάει τα λόγια της, να το πω ξεκάθαρα: Η ιδέα περί αναστολής της βουλευτικής ιδιότητας για τους εν ενεργεία υπουργούς είναι μια κακή και, κυρίως, ατελέσφορη ιδέα. Οι δε θεσμικές αρρυθμίες που θα προκαλέσει υπερβαίνουν τις καλύτερες των προθέσεων που θα οδηγήσουν στη θέσπισή της. Επειδή, όμως, από χθες το μεσημέρι μέχρι σήμερα το πρωί την κριτική για όσα είπε ο πρόεδρος Κυριάκος την έχετε διαβάσει και αλλού, θα σας γράψω δυο πράγματα που προκύπτουν λογικά από την «επίμαχη» εξαγγελία του πρωθυπουργού. Και το πρώτο από αυτά είναι ότι μπορεί χθες ο αρχηγός Κυριάκος να επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027, αλλά έμμεσα απέκλεισε με ακόμα πιο πειστικό τρόπο την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Και αυτό διότι η αναστολή βουλευτικής ιδιότητας στους υπουργούς προϋποθέτει συνταγματική αναθεώρηση, που με τη σειρά της προϋποθέτει η παρούσα Βουλή να λειτουργήσει ως προτείνουσα. Συνεπώς, ο πρόεδρος Μητσοτάκης δείχνει όχι μόνο να μην καλοβλέπει το ενδεχόμενο προκήρυξης εκλογών, αλλά να το απομακρύνει συστηματικά. Όπως σας έχω πει, κάθε άνθρωπος, ακόμη κι αν αυτός είναι πρωθυπουργός, έχει δικαίωμα στο λάθος.
