Οι δύο λόγοι που λειτουργούν αποτρεπτικά για τις εκλογές
Παρά το γεγονός ότι μετά και το πρόσφατο διάγγελμα του προέδρου Μητσοτάκη, δεν βλέπω ούτε χαραμάδα, για να περάσει οποιαδήποτε αντιθεσμική σκέψη από το πρωθυπουργικό μυαλό σε σχέση με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, δεν είναι λίγοι εκείνοι που, έστω και ετεροχρονισμένα, επιμένουν ότι γίνονται κάτι τέτοιες σκέψεις. Μάλιστα, αν κατάλαβα καλά, ο αρχηγός Κυριάκος, ευρισκόμενος στα Χανιά, αν και το έχει αποφασίσει, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να το ξανασκεφτεί (το σενάριο των εκλογών). Σε αυτήν τη φάση είναι δύο οι λόγοι που εξακολουθούν να αποθαρρύνουν τον πρωθυπουργό, εκτός του βασικού, της θεσμικής του συνέπειας, για την οποία εν μέσω και Μεγάλης Εβδομάδας συνωστίζονται πιστοί και πιστές μέχρι και στις εκκλησίες, προσευχόμενοι να μην την παραβιάσει (τη θεσμική συνέπεια). Ο πρώτος λόγος που λειτουργεί (λέει) αποτρεπτικά στο να αποφασίσει το πολιτικά προφανές ο πρόεδρος Μητσοτάκης είναι ότι μέχρι την 30ή Ιουνίου η κυβέρνηση θα επιλέξει τη νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου. Και ο δεύτερος συνδέεται με κάτι 2 δισ., που είναι η τελευταία, η 9η δόση του Ταμείου Ανάκαμψης, η οποία θα εκταμιευτεί τον Ιούλιο. Με εξαίρεση τη θεσμική συνέπεια, που θα με ενοχλούσε αν την «παραβίαζε» ο αρχηγός Κυριάκος, τα άλλα δύο τα αντιμετωπίζω κάτι σαν φάρσα στην όλη ιστορία, εκτιμώντας τα όσα πρόκειται να ζήσουμε κατά το αμέσως προσεχές διάστημα, τα οποία θα γράψουν, εκτός από ιστορία, εν πολλοίς και την ηγετική υστεροφημία του πρωθυπουργού.
Σκέψεις από το μέλλον
Και επειδή στην πολιτική, όπως και στην ίδια τη ζωή, στο τέλος συντελούνται τα προφανή, σπεύδω να σας γράψω δυο τρεις σκέψεις, από αυτές που ενδεχομένως να συναντήσουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα. Διαβάζοντας και ακούγοντας πολλά και διαφορετικά, σε σχέση με τα όσα έχει στο μυαλό του ο πρόεδρος Μητσοτάκης, μπήκα στον κόπο να κάνω κι εγώ κάτι σκέψεις. Για παράδειγμα, σκέφτηκα ότι μετά το Πάσχα η αντιπολίτευση θα συγκροτήσει την Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές, από την οποία θα παρελάσει κόσμος και κοσμάκης. Ταυτόχρονα, σε Πρωτοδικείο και Άρειο Πάγο θα διεξάγεται η ανακριτική διαδικασία για το ίδιο θέμα. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι τόσο ο πρόεδρος Ανδρουλάκης όσο και οι υπόλοιποι θα επιδιώξουν εντός και εκτός Βουλής να «σηκώσουν» στα ύψη το όλο θέμα, έχοντας ως στόχο να πλήξουν τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας.
Ο Ντίλιαν κρατά τα «κλειδιά» της πρόωρης κάλπης
Έχοντας μια μικρή εμπειρία στις δικαστικές αίθουσες, αλλά και στα γραφεία των ανακριτών, εκεί που σκεφτόμουν διάφορα δικά μου, δεν ξέρω πώς μου πέρασε από το μυαλό μια περίεργη σκέψη, από αυτές που όταν περάσουν, δυσκολεύεσαι να εξηγήσεις ποιος την άφησε να κάνει αυτό το επικίνδυνο πέρασμα. Αφού έκανα τον σταυρό μου, σκέφτηκα τη μέρα που θα προσέλθει στο εισαγγελικό γραφείο ο Ισραηλινός Ντίλιαν. Εκεί, λοιπόν, από την εμπειρία των 200 και πλέον εμφανίσεών μου (στις δικαστικές αίθουσες), μία από τις πρώτες ερωτήσεις που θα του γίνουν υποθέτω ότι θα συνδέεται με τις πρόσφατες δηλώσεις που έκανε στο Mega και τη Δώρα Αναγνωστοπούλου. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι τα επίμαχα κείμενα κατά κοινή παραδοχή ήταν γραμμένα από τους δικηγόρους του, εκτιμώ ότι όταν τα έγραφαν οι τελευταίοι, είχαν κατά νου πως όταν θα έρθει η ώρα να ερωτηθεί ο πελάτης τους, θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία. Με δεδομένο ότι έχει πει ότι πουλάει το Predator μόνο σε κρατικές οντότητες, θέλω να πιστεύω ότι ο ανθρωπάκος χωρίς δεύτερη σκέψη θα προσκομίσει τα απαιτούμενα έγγραφα, που θα αποδεικνύουν αυτό ακριβώς που δήλωσε. Διαφορετικά, απλώς θα επιβεβαιωθεί η πρωτόδικη απόφαση, γεγονός που θα τον οδηγήσει πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Το δεύτερο που φοβάμαι (για την ακρίβεια τρομάζω στην κυριολεξία στην ιδέα) ότι θα ρωτήσουν οι εισαγγελείς τον Ντίλιαν (ή όποιον άλλον) θα συνδέεται με τον Έλληνα Νίξον. Επειδή δεν θέλω να κρύβομαι (δεν το έχω κάνει ούτε μια στιγμή στη ζωή μου) πίσω από το δάκτυλό μου, στην περίπτωση που ερωτηθεί επ’ αυτού ο Ισραηλινός επιχειρηματίας, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η απάντησή του να περιέχει το ονοματεπώνυμο Κυριάκος Μητσοτάκης.
! Με βάση τα ισχύοντα, αυτομάτως ο εισαγγελέας παύει να κάνει οποιαδήποτε πράξη, προωθώντας αμελλητί τη δικογραφία στη Βουλή. Μετά την περασμένη Παρασκευή, που κόντεψε να παραιτηθεί μέχρι και ο καφετζής της Βουλής, επειδή σε μια σχεδόν ανύπαρκτη σε επίπεδο ποινικής αξιολόγησης δικογραφία περιέχονταν τα ονόματα κάποιων βουλευτών, νομίζω ότι αντιλαμβάνεστε τι έχει να γίνει εφόσον οι βουλευτές της ΝΔ βρεθούν αντιμέτωποι με μια τέτοια πραγματικότητα, δηλαδή να βρεθούν αντιμέτωποι με τη διαβίβαση δικογραφίας που θα περιλαμβάνεται το ονοματεπώνυμο του ίδιου του πρωθυπουργού. Επειδή, λοιπόν, κανείς, ούτε καν ο Σκέρτσος, δεν μπορεί να διαβεβαιώσει τον λαοπρόβλητό πρωθυπουργό μας για το τι του έρχεται, σε ανύποπτο χρόνο και πριν αρχίσει το πάρτι, έχω διατυπώσει μια σειρά από επιχειρήματα, σε σχέση με τα πλεονεκτήματα που είχε η εδώ και τώρα προσφυγή στις κάλπες.
Περίεργοι… ιδιώτες
Αν και φαντάζει κάπως μακρινή η πιθανότητα να ακουστεί από τους τέσσερις ιδιώτες το ονοματεπώνυμο μέχρι και του πρωθυπουργού, επειδή έχουμε να κάνουμε με τέσσερις περίεργους «ιδιώτες», καλό θα ήταν τώρα, που θα βρίσκεται εκεί ψηλά στο Ακρωτήρι, ο πρόεδρος Μητσοτάκης να συνυπολογίσει στις σκέψεις που θα κάνει και μια τέτοια εξέλιξη.
Κίνημα εκβιαστών κατά της κυβέρνησης
Με δεδομένο ότι από αύριο θα αφιερωθώ στις πνευματικές μου υποχρεώσεις, αποφάσισα, «κλείνοντας» τη στήλη για το Πάσχα, να σας γράψω ότι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, σε πολύ λίγο την πρωτοβουλία για τις πρόωρες εκλογές δεν θα την έχει ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αλλά εκείνοι που ήδη έχουν ξεκινήσει να εκβιάζουν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό. Αυτό που επιβάλλεται να σκεφτεί ο αρχηγός Κυριάκος είναι ότι, εφόσον εξελίχθηκαν όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, ακόμη και μια αυθαίρετη (που μόνο τέτοια μπορεί να γίνει) αποτύπωση του ονόματός του σε εισαγγελική κόλλα (χαρτιού) αρκεί για να δρομολογήσει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.
Ο κίνδυνος της κομματικής πειθαρχίας
Σας έγραφα χθες για τη σχεδόν ειλημμένη απόφαση των Δένδια – Βορίδη να μην ψηφίσουν την άρση της ασυλίας των συναδέλφων τους που περιλαμβάνονται στη δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Από κάτι σχετικώς καλές πηγές που διαθέτω εντός του Μαξίμου κατάλαβα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θα επιβάλει κομματική πειθαρχία στους βουλευτές του. Ωστόσο, βλέποντας ότι μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι πρωτοκλασάτοι, που προτίθενται να βγουν στο αντάρτικο, προφανώς και δεν τον αφήνει αδιάφορο. Απεναντίας, γνωρίζει πολύ καλά ότι η καταψήφιση της άρσης της ασυλίας των 11 βουλευτών και μόνο από τους Δένδια και Βορίδη αποτελεί πολιτικό γεγονός. Από την άλλη, αντιλαμβάνεται ότι η επιβολή κομματικής πειθαρχίας μπορεί να οδηγήσει σαράντα με πενήντα βουλευτές να μην πειθαρχήσουν, εξέλιξη που βάζει σε περιπέτειες τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας. Γι’ αυτό το προφανές και συνάμα πολιτικά ορθό είναι να αφήσει τους βουλευτές να πράξουν κατά βούληση.
Οι μεταβατικές λύσεις Στουρνάρα – Βενιζέλου
Επειδή, λοιπόν, οι συμβουλάτορες του προέδρου Μητσοτάκη είναι ολίγον κουρασμένοι, αντιλαμβάνομαι ότι δεν διακρίνουν και τόσο καθαρά τα παιχνίδια που παίζονται με τις πρόωρες εκλογές. Για παράδειγμα, ακούγοντας προσφάτως τον Στουρνάρα (που σήμερα ανανεώνεται κατά πάσα πιθανότητα η θητεία του), δεν ξέρω πώς πέρασε από το μυαλό μου ότι είναι ένα από τα πρόσωπα που θα συγκέντρωνε τις περισσότερες πιθανότητες να ηγηθεί μιας οικουμενικής κυβέρνησης, στην περίπτωση που αδυνατούσε ο Μητσοτάκης να φτιάξει μια τρίτη (κυβέρνηση) μόνος του. Σκέφτηκα ότι εκτός από τον κεντρικό τραπεζίτη, ένας δεύτερος που θα «έπαιζε» δυνατά σε μια τέτοια προοπτική είναι ο πρόεδρος Βενιζέλος, που ήδη επενδύει στο συγκεκριμένο πεδίο. Επειδή όλα αυτά και άλλα πολλά έχουν αρχίσει εκτός από τα καφενεία να συζητούνται και στα σαλόνια της διαπλοκής, καλό θα ήταν ο αρχηγός Κυριάκος να λοξοκοιτάξει, δεξιά αλλά και κεντροαριστερά του, για να δει ποιοι εξ όσων του εισηγήθηκαν να μην πάει σε πρόωρες εκλογές συνδέονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τόσο με τον Στουρνάρα όσο και με τον Βενιζέλο. Άλλωστε, περί ενός λοξοκοιτάγματος ομιλώ, που ούτε κοστίζει ούτε μυρίζει.
Επισπεύδει ο Τσίπρας
Συνομιλούσα χθες με έναν από τους «αρχαίους» φίλους του προέδρου Τσίπρα, ο οποίος σπεύδω να παραδεχτώ ότι ύστερα από χρόνια μου έλεγε πολλά και ενδιαφέροντα. Ένα από αυτά τα ωραία που άκουσα έχει να κάνει με την απόφαση (λέει) του πρώην πρωθυπουργού να επισπεύσει τις εξαγγελίες του, σε σχέση με τη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα. Από κει και πέρα, ο ίδιος άνθρωπος έσπευσε να με ενημερώσει για κάτι σκέψεις που άρχισε να κάνει εσχάτως ο αρχηγός Αλέξης, με αφορμή τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την υπόθεση των υποκλοπών.
Τρίτη δικογραφία με Σταϊκούρα – Κέλλα
Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εκτός από την πρώτη και τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, προετοιμάζει (αν δεν την έχει ήδη έτοιμη) και μια τρίτη δικογραφία, με νέα ονόματα Νεοδημοκρατών και όχι μόνο βουλευτών. Ανάμεσα στα «φρέσκα» ονοματεπώνυμα συγκαταλέγονται κι αυτά των Χρήστου Σταϊκούρα και Χρήστου Κέλλα. Η διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες (δικογραφίες) είναι ότι στην τρίτη (όχι και φαρμακερή) συμπεριλαμβάνονται και πέντε, έξι βουλευτές της αντιπολίτευσης.
Η «αποκάλυψη» Σουλιώτη στην «Καθημερινή»
Ένας από τους αγαπημένους μου, αστυνομικούς συντάκτες, σταθερά και διαχρονικά, είναι ο Γιάννης Σουλιώτης της «Καθημερινής» του Αλαφούζου. Τον διαβάζω , όπως το Ευαγγέλιο οι παπάδες. Αυτό έκανα και χθες το πρωί, όταν είδα την υπογραφή του σε ένα ρεπορτάζ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ήταν όμως απογοητευτική, οφείλω να ομολογήσω, η ανάγνωση, δεδομένου ότι το ρεπορτάζ της ναυαρχίδας του Φαλήρου όσοι είστε πιστοί αναγνώστες της στήλης το έχετε διαβάσει σε τούτη εδώ τη γωνίτσα, από τα μέσα του περασμένου μήνα. Συγκεκριμένα, στις 19-03-2026 σας έγραφα πως ο κοριός του Εσωτερικών Υποθέσεων «έπιασε» στα πράσα τους Νεοδημοκράτες βουλευτές και άλλα διάφορα που «αποκάλυψε» με κάποια χρονοκαθυστέρηση η «Καθημερινή». Λίγες μέρες αργότερα, και πάλι μέσω της στήλης, στις 2-4-2026 είχα αποκαλύψει την κόντρα που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Τάκη Θεοδωρικάκο, και τον επικεφαλής του Εσωτερικών Υποθέσεων, Ηλία Κοσσυβάκη. Μάλιστα, σε αντίθεση με το χθεσινό ρεπορτάζ, σε μας εδώ αναφέρονταν διευθύνσεις και ονόματα, εκτός από τις ημερομηνίες και όλα τα συναφή. Τα αναφέρω όλα αυτά για να μην ξεχνιόμαστε, μέρες που είναι.
Screenshot
Χρήσιμη ανάγνωση για το Μαξίμου
Με αφορμή το ρεπορτάζ του Σουλιώτη στην «Καθημερινή», και έχοντας κατά νου ότι τα έγραψα εγκαίρως, όταν στο Μαξίμου άφηναν να διαρρέει ότι η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα ερχόταν στη Βουλή μετά το Πάσχα, ανέτρεξα στο αρχείο, προκειμένου να φρεσκάρω τη μνήμη μου, αφού κάτι μου θύμιζε που είχα γράψει το κείμενο της ναυαρχίδας του Φαλήρου. Όταν, λοιπόν, διάβασα αυτά που εδώ είχαν δημοσιευτεί, σκέφτηκα ότι τελικά αδίκως με κατηγορεί ο πρόεδρος Μητσοτάκης και ο υπουργός Σκέρτσος ότι επιβουλεύομαι την αποσταθεροποίηση της λαοπρόβλητης κυβέρνησής τους. Όχι τίποτε άλλο, ξαναδιαβάζοντας τα όσα είχα γράψει, απλώς συνειδητοποίησα ότι κάλλιστα μπορώ να διεκδικήσω μια θέση στο Πάνθεον των Προφητών. Σε κάθε περίπτωση, και επειδή ποτέ δεν έβλαψε (και κανέναν) η ανάγνωση, ας διαβάζουν (ακόμη κι όταν δεν τους αρέσει) αυτά που αφήνουμε καθημερινά σε τούτη εδώ τη γωνίτσα.
Αν ήμουν ο Μητσοτάκης
Δεν σας κρύβω ότι, ακούγοντας χθες τον φίλο μου τον Άδωνι στον συναγωνιστή Πορτοσάλτε, έπιασα τον εαυτό μου να κάνει κάποιες σκέψεις ακατάλληλες για τις άγιες αυτές μέρες. Και, μια και η Μεγάλη Εβδομάδα προσφέρεται πάντα για εξομολογήσεις, πριν τις εξομολογηθώ στον πνευματικό μου, σπεύδω να τις πω σε εσάς. Αν, λοιπόν, ήμουν ο Μητσοτάκης (που δεν είμαι), θα έκανα κάτι πάρα πολύ απλό: Θα έδινα εντολή στους υπουργούς μου να κάνουν μια ανθολόγηση των καλύτερων «αιτημάτων» που τους έχουν μεταφερθεί από στελέχη της αντιπολίτευσης. Και δεν μιλάμε για αιτήματα της πλάκας, αλλά για σοβαρές υποθέσεις. Γιατί αν κάτι περισσεύει σε αυτόν τον τόπο, είναι η υποκρισία, εκτός από το άλλο εθνικό σπορ, που όταν το συνεχίζει κανείς μετά την εφηβεία κινδυνεύει πολυεπίπεδα.
Κάτι παράξενα όνειρα
Αφού σας εξομολογήθηκα την παραπάνω σκέψη, ανάλαφρος (με την καλή πάντα έννοια) όπως ήμουν μετά την (γραπτή) εξομολόγηση, έπεσα λίγο χθες το μεσημέρι στον αγαπημένο μου καναπέ του γραφείου μου. Δεν πέρασε πολλή ώρα και, ταλαιπωρημένος από τη νηστεία (δηλαδή δύο κιλά καλαμαράκια ψημένα από τα χεράκια του δημάρχου Γαλατσίου, Γιώργου Μαρκόπουλου), άρχισα να ροχαλίζω. Μαζί με το ροχαλητό μου, όμως, ήρθαν και αυτά τα περίεργα και πολύ αληθοφανή όνειρα που βλέπω. Γινόταν, λέει, μια συζήτηση στη Βουλή με γεμάτα έδρανα, λες και ήταν πρόταση μομφής. Εκεί, κάτι τύποι φτυστοί οι υπουργοί του προέδρου Μητσοτάκη ανέβαιναν στο βήμα, αλλά δεν έμεναν αποκλειστικά στα πεπραγμένα τους. Κατέθεταν στα πρακτικά μηνύματα που είχαν λάβει από στελέχη της αντιπολίτευσης. Τώρα, τι ακριβώς έλεγαν τα μηνύματα δεν είμαι σε θέση να σας πω, γιατί στην αίθουσα εμφανίστηκε ένας τύπος φτυστός ο Ανδρουλάκης, φωνάζοντας ότι αυτό που κάνουν οι υπουργοί παραβιάζει το απόρρητο των επικοινωνιών και ότι θα πάει στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο για να σταματήσει ο κατήφορος της χώρας. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, όμως, ήταν ότι ο σωσίας του κραταιού Νικόλα μιλούσε χωρίς παρέα στα πράσινα έδρανα, καθώς οι σύντροφοί του για κάποιον λόγο είχαν εξαφανιστεί. Κάπου εκεί, όμως, ξύπνησα, χωρίς να καταφέρω να μάθω περισσότερα. Ποιος ξέρει, ίσως η πραγματικότητα μας φανερώσει κάποια στιγμή τη συνέχεια.
Μια ιστορία υποκρισίας
Έγραψα πιο πριν «υποκρισία» και ξάφνου θυμήθηκα τον αγαπημένο της στήλης, Βαγγέλη Βενιζέλο. Και τον θυμήθηκα γιατί χθες ο ΠτΔ (Προσκεκλημένος της Δημοκρατίας) Βαγγέλης έγραψε στα «Νέα» ένα πολύ ωραίο άρθρο, που κατακεραύνωνε για άλλη μία φορά τη διαφθορά και την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ενθουσιασμένος, οφείλω να ομολογήσω, από τη δεινότητα της γραφίδας του προέδρου Βαγγέλη, αναζήτησα στη σελίδα των «Νέων» και άλλα κείμενά του. Όπως σέρφαρα αμέριμνος, έπεσα πάνω σε ένα ρεπορτάζ σχετικά με τον ΠΑΟΚ, στο οποίο διάβασα τα ακόλουθα: «Στον αθλητικό νόμο του 1999, επί υπουργίας Ανδρέα Φούρα, προβλέπεται η “διαδικασία εκκαθάρισης”. Οι ομάδες που υποβιβάζονται στη Δ’ Εθνική και από επαγγελματικές γίνονται ερασιτεχνικές μπαίνουν σε αυτήν και απαλλάσσονται από τα χρέη τους. Το 2001 επί υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου η εκκαθάριση έγινε “ειδική”. Προβλεπόταν ότι οι ομάδες που θα επιλέξουν να υπαχθούν σε αυτήν θα σβήσουν τα χρέη τους στο Δημόσιο και σε τρίτους, χωρίς όμως να χρειαστεί να πέσουν στη Δ’ Εθνική! Ο νέος νόμος διασφάλιζε την αγωνιστική τους παρουσία στην ίδια κατηγορία, μεταβίβαζε τη διοίκηση στο ιδρυτικό σωματείο και απέκλειε ως νέους αγοραστές τους πρώην κατόχους έως και του 10% των μετοχών. Ο ΠΑΟΚ δεν υποβιβάζεται». Σε περίπτωση που δεν το θυμάστε, τότε ο πρόεδρος Βαγγέλης εκλεγόταν στη «μάνα Σαλονίκη» – και είναι ο ίδιος που τώρα κηρύσσει ανένδοτο στο ρουσφέτι. Αλλά πού να το θυμάστε, τόσα χρόνια που έχει να διεκδικήσει σταυρό, κοντεύει να το ξεχάσει ο ίδιος. Γιατί η υποκρισία δεν περισσεύει μόνο μέσα στη Βουλή, αλλά και έξω από αυτήν.
Η βάση των ελικοπτέρων και ο Λαβράνος
Με αφορμή κάτι περίεργα που ακούγονται τις τελευταίες μέρες , έμαθα ότι εσχάτως ο μεγαλοεπιχειρηματίας Γιάννης Λαβράνος άρχισε να ασχολείται με τις μεγάλες και σοβαρές δουλειές του. Μία εξ αυτών είναι η βάση των ελικοπτέρων στην Καλαμάτα. Μιλάμε για μια δουλειά που εμπλέκονται, εκτός από τον Λαβράνο, Ισραηλινοί και κάτι άλλοι που δεν είναι της παρούσης να αραδιάσω τα ονοματεπώνυμά τους.
Ο Παπαμιμίκος αμφισβητεί την τηλεθέαση
Έχοντας μάθει από την εποχή που ήταν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ να αμφισβητεί τα εκλογικά αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, ο ανιψιός του Σαββίδη, Ανδρέας Παπαμιμίκος , αποφάσισε (λέει) τώρα να αμφισβητήσει τον τρόπο που μετριέται η τηλεθέαση των καναλιών. Αφού είδε κι απόειδε ότι δύσκολα μπορεί να πάρει την ανηφόρα το Open του μπάρμπα του, άρχισε το καλαματιανό, θέλοντας να δικαιολογήσει τα σπασμένα, που εξακολουθούν να είναι και πολλά και αχρείαστα. Ο Παπαμιμίκος, που ακόμη δεν έχει αποφασίσει πώς θα χτενίζεται, φαίνεται να έχει βγάλει την ετυμηγορία του, σε σχέση με το πώς αδικούν το Open τα μηχανάκια της Nielsen, προς όφελος των Βαρδινογιάννη, Κυριακού και Μαρινάκη. Επειδή το παλικάρι προφανώς και δεν έχει καταλάβει πού βρίσκεται, θέλω να με θυμηθείτε όταν θα έρθει (μακάρι να μην έρθει ποτέ) το πλήρωμα του χρόνου και θα βρεθεί και πάλι στα αζήτητα του μπάρμπα του Ιβάν.
Η Κοβέσι και οι δαιδαλώδεις διαδρομές των Βρυξελλών για τη στήριξη των αγροτών
«Αντί στις Βρυξέλλες να αναρωτιούνται πότε, πώς, ποιοι και για ποιους λόγους έχουν δημιουργήσει το δαιδαλώδες και έωλο καθεστώς που διέπει τις αγροτικές επιδοτήσεις και γενικότερα τη στήριξη του αγροτικού τομέα, κρύβονται πίσω από τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις που γίνονται για λογαριασμό της Λάουρα Κοβέσι». Αυτά υποστήριζε χθες στέλεχος με βαθιά γνώση όσων συμβαίνουν στα ενδότερα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο ίδιος θεωρεί πως όλος αυτός ο θόρυβος με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα αιτήματα άρσης ασυλίας ακόμα και κάποιων που απλώς ζήτησαν μια διευκρίνιση, βολεύει τους καρεκλοκένταυρους των Βρυξελλών. «Αυτοί δόμησαν επί δεκαετίες ένα αχανές σύστημα ενισχύσεων στον αγροτικό τομέα, που μπάζει από παντού», εξηγούσε. «Τα κριτήρια επιδοτήσεων, οι μηχανισμοί ελέγχων και οι άλλες διαδικασίες είναι δικά τους δημιουργήματα», κατέληγε. Και «τώρα μπορούν να ετοιμάζονται ήσυχοι για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, αφού βλέπουν πως για μία ακόμα χρονιά ουδείς ασχολείται με την ουσία, αλλά όλοι ασχολούνται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα “ελληνικά σκάνδαλα”». Ασχολείται άραγε κανένας «με το γεγονός πως εφαρμόζονται πανευρωπαϊκοί μηχανισμοί ενισχύσεων, όταν είναι εδώ και δεκαετίες γνωστές οι ιδιομορφίες κάθε χώρας, όπως, για παράδειγμα, οι μικροί ελληνικοί κλήροι;». Ενώ γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες και τις «τρύπες» στους μηχανισμούς των επιδοτήσεων, ελάχιστα έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχει και ο ΟΠΕΚΕΠΕ!
Δύο αναρτήσεις περί ρουσφετιού
Τον καθηγητή του ΑΠΘ Ορέστη Καλογήρου δεν τον γνωρίζω προσωπικά, ούτε τον έχω συναντήσει ποτέ. Ξέρω μόνο ότι εδώ και κάποια χρόνια υπηρετεί ως πρόεδρος του ΔΟΑΤΑΠ – του παλιού ΔΙΚΑΤΣΑ, που αν δεν είχες μπάρμπα στην Κορώνη μπορεί να έκανες και τρία χρόνια για να αναγνωρίσουν το πτυχίο της Οξφόρδης ως ισοδύναμο του εγχώριου τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας. Διαβάζοντας, λοιπόν, δύο πρόσφατες αναρτήσεις του καθηγητή Καλογήρου, νομίζω αξίζει να κρατήσετε 2-3 σημεία απ’ όσα έγραψε. Ξεκινώ με το πρώτο: «Τα τελευταία χρόνια δέχθηκα ενοχλήσεις για ρουσφέτι από βουλευτές πέντε κομμάτων, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Ελλ. Λύση και Νίκη. Ο αριθμός τους, ανάλογος με τη δύναμη των κομμάτων. Στη συντριπτική πλειοψηφία για παραβίαση της σειράς προτεραιότητας. Παράλληλα, ρουσφέτια έχουν ζητήσει ιερωμένοι, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι, φίλοι, συνάδελφοι, συγγενείς και ένας περιφερειάρχης, κι αυτός κόμματος αριστερά της ΝΔ. Εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες». Αυτό για να μην υπάρχει κάποια αμφιβολία ότι το ρουσφέτι έχει πολιτικό χρώμα.
Οι δήθεν τιμωροί των ρουσφετιών
Η συνέχεια, όμως, έχει περισσότερο ενδιαφέρον: «Στον ΔΟΑΤΑΠ η νομοθετική μεταρρύθμιση του ν. 4957/2022 μείωσε δραστικά τη γραφειοκρατία, με αποτέλεσμα να εξαλειφθούν οι απαράδεκτες καθυστερήσεις, που έφταναν τα 1-2 χρόνια. Τον Νοέμβριο του 2022 δεσμευτήκαμε δημόσια ότι όλες οι αιτήσεις θα διεκπεραιώνονται σε 1-8 εβδομάδες. Ύστερα από 3,5 χρόνια η δέσμευση αυτή υλοποιείται στο ακέραιο. Έτσι, από εκεί που το τηλέφωνό μου χτυπούσε τρεις φορές την ημέρα από πολιτικά γραφεία, δεν χτυπάει ούτε τρεις φορές τον χρόνο». Τι μαθαίνουμε εδώ από τον καλό καθηγητή; Ότι το πελατειακό κράτος καταπολεμάται με «καλό κράτος», αυτό, δηλαδή, που κάνει σωστά και γρήγορα τη δουλειά του. Και το τρίτο και καλύτερο που αναφέρει ο Καλογήρου είναι ότι «ο ν. 4957/2022, που είναι ένας νόμος της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και καταψηφίστηκε από ολόκληρη την αντιπολίτευση, εξάλειψε το ρουσφέτι στον ΔΟΑΤΑΠ». Αυτά, για να ξέρουμε ποιοι προσπαθούν (αλλού πετυχαίνοντας και αλλού αποτυγχάνοντας) και ποιοι παριστάνουν στα λόγια τους τιμωρούς των ρουσφετιών, γιατί θέλουν να κάνουν τα δικά τους, τα προοδευτικά.
Alpha Trust: Η «πολύφερνη νύφη» και το «done deal»
Θα μου επιτρέψετε να κλείσω τη στήλη με ένα νέο από την αγορά. Η Alpha Trust αποτέλεσε έναν από τους πιο περιζήτητους στόχους εξαγοράς το τελευταίο διάστημα, με το ενδιαφέρον να προέρχεται από το σύνολο σχεδόν των μεγάλων τραπεζικών ομίλων. Παρά τις προσεγγίσεις, η συμφωνία έκλεισε με την Alpha Bank, η οποία είχε ξεκάθαρο στρατηγικό πλάνο για την ενίσχυση της πλατφόρμας Wealth & Asset Management. Η συναλλαγή ξεχωρίζει για το επίπεδο βεβαιότητας που τη συνοδεύει, καθώς έχει ήδη εξασφαλιστεί η στήριξη άνω των δύο τρίτων των μετόχων της Alpha Trust, συμπεριλαμβανομένης της διοίκησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Alpha Bank αποκτά πλήρη έλεγχο μετά το closing, περιορίζοντας σημαντικά όχι μόνον την εκτελεστική αβεβαιότητα που συχνά συνοδεύει αντίστοιχες κινήσεις, αλλά και εκμηδενίζοντας το ρίσκο της συγχώνευσης, καθώς η παραμονή των Φ. Ταμβακάκη και Χρ. Αισώπου, όπως επίσης και των βασικών στελεχών της Alpha Trust, διασφαλίζει τη συνέχεια και την ομαλή μετάβαση.
