Πανηγυρική δικαίωση
Αν και δεν ανήκω στους καλούς δημοσιογράφους, αυτούς δηλαδή που συνηθίζουν είτε να αμπελοφιλοσοφούν είτε να αποκαλύπτουν τις αποκαλύψεις των άλλων, δεν σας κρύβω ότι, ετοιμάζοντας τα μπρατσάκια μου, κάτι προσπαθώ να κάνω για να δικαιολογήσω το μεροκάματο του τρόμου που μου δίνει ο Κουρτάκης. Για παράδειγμα, εδώ και κάτι μέρες, αν θυμάστε, σας γράφω για την πραγματογνωμοσύνη που παρήγγειλαν οι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς στην Τυχεροπούλου, προκειμένου να αποκαλυφθεί η ζημιά που είχαν κάνει οι δεκατρείς βουλευτές της ΝΔ στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η πραγματογνωμοσύνη ολοκληρώθηκε και αυτό που προέκυψε ήταν μια «μούφα» από τις λίγες. Γιατί νομίζω ότι όταν οι εισαγγελείς μιλάνε για μια ζημία 1,2 εκατ. ευρώ και οι ειδικοί την προσδιορίζουν σε λίγο παραπάνω από 180.000 ευρώ, εκτός από τη μέγιστη ξεφτίλα, δεν μπορεί να συζητήσει ο οποιοσδήποτε, το οτιδήποτε.
Η λάθος στοχοποίηση
Βλέποντας το αποτέλεσμα της πραγματογνωμοσύνης, σκέφτηκα κάτι σχετικώς απλό. Ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί αυτοί οι καλοί άνθρωποι που υπηρετούν στην Ευρωπαϊκή εισαγγελία δεν περίμεναν το πόρισμα που είχαν παραγγείλει στην Τυχεροπούλου πριν βγάλουν στον τάκο τους δεκατρείς βουλευτές. Όχι τίποτε άλλο, οι περισσότεροι εξ αυτών δεν θα είχαν ταλαιπωρηθεί, ενώ οι εισαγγελείς θα είχαν αποφύγει όσα τους έρχονται και ξεκίνησαν ήδη χθες με τις δηλώσεις του εκπροσώπου Μαρινάκη.
Το φιάσκο της έκθεσης Τυχεροπούλου
Θυμάστε όλες τις μεγαλοστομίες που ακούγαμε το προηγούμενο διάστημα για την τεράστια οικονομική ζημία που προκάλεσαν οι «γαλάζιες ακρίδες» στον ΟΠΕΚΕΠΕ και διάφορα άλλα καθαρτικά (με την έννοια της κάθαρσης, όχι εκεί που πάει το μυαλό σας); Ωραία, αφού τα θυμάστε, ξεχάστε τα. Όχι γιατί το λέω εγώ, αλλά γιατί το λέει το πρόσωπο που έχει επικαλεστεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο η αντιπολίτευση στην εν λόγω υπόθεση. Αναφέρομαι, φυσικά, στην Παρασκευή Τυχεροπούλου, στην οποία η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανέθεσε (άγνωστο γιατί) τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Τις τελευταίες ώρες, που λέτε, άρχισε να κυκλοφορεί η πραγματογνωμοσύνη που συνέταξε η πρώην υπάλληλος του οργανισμού. Τι λέει αυτή; Πάρτε χαρτί και σημειώνετε: Κώστας Καραμανλής, Παναγιώτης Μηταράκης, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Μάξιμος Συνετάκης, Χρήστος Μπουκώρος, Θεόφιλος Λεονταρίδης, Σπήλιος Λιβανός, Φωτεινή Αραμπατζή. Πόση ζημιά προκάλεσαν όλοι αυτοί μαζί; Μηδέν. Ένα μεγάλο, ολοστρόγγυλο μηδέν. Όσο για τους έτερους δύο της έρευνας, η μεν Κατερίνα Παπακώστα κατηγορήθηκε για ζημία 142.000 ευρώ που στην έρευνα βγήκαν… εφτά χιλιάρικα (τα οποία δεν καταβλήθηκαν κιόλας), ενώ στον Σκρέκα χρεώνεται το… διαγαλαξιακό ποσό των 700 (επτακοσίων, δεν μου ξέφυγε κάποιο μηδενικό) ευρώ. Όσο για τις 141 χιλιάδες του Κώστα Τσιάρα, έγιναν… τρεις και κάτι ψιλά. Κάπως έτσι, από τα 1,2 εκατομμύρια ευρώ που έλεγε η Κοβέσι ότι «φαγώθηκαν» από τους πολιτικούς, έμειναν τα… τρία (χιλιάρικα, μην πάει ο νους σας στο πονηρό) του Τσιάρα.
Παράπεσε το πόρισμα;
Πέρα όμως από το γεγονός ότι η ίδια η Τυχεροπούλου έβαλε μόνη της ταφόπλακα στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ως προς τα πολιτικά πρόσωπα, υπάρχει ένα ζήτημα το οποίο είναι πραγματικά «χοντρό». Διαβάζω στα χθεσινά ρεπορτάζ ότι το πόρισμα της υπαλλήλου του Οργανισμού παραδόθηκε στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα στις 18 Μαΐου. Τρεις μέρες μετά, Σπήλιος Λιβανός και Φωτεινή Αραμπατζή βρέθηκαν στο βήμα της Βουλής, για να υπερασπιστούν την αθωότητα και την ηθική τους ακεραιότητα, ακούγοντας τον θυμωμένο Ανδρουλάκη, τον εκκαθαριστή του ΣΥΡΙΖΑ Φάμελλο και την εθνική μας εισαγγελέα Ζωή να τους αποκαλούν κλέφτες και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Τρεις μέρες, απ’ όλους αυτούς τους υπερδραστήριους συνεργάτες της Κοβέσι, ένας δεν βρέθηκε να σκεφτεί ότι έχουν κρεμάσει δύο αθώους στα μανταλάκια; Απ’ όλους αυτούς τους τιμωρούς των διεφθαρμένων πολιτικών, για τους οποίους διαβάζουμε ύμνους ότι πιάνουν τη διαπλοκή στον αέρα, δεν φιλοτιμήθηκε ούτε ένας να διαβάσει τι γράφει το πρόσωπο-κλειδί της υπόθεσης; Ή όλοι έχουν βγάλει τη «Νομική Σχολή Μίμη», που υπηρετεί το δόγμα «στείλ’ τους εσύ στο δικαστήριο κι ας βγάλουν άκρη εκεί»; Και καλά, τέλος πάντων, να δεχτώ ότι το πόρισμα παρέπεσε. Τώρα, που διαπιστώθηκε ότι οι κατηγορίες ήταν φούμαρα, όλοι αυτοί οι κοινοβουλευτικοί υπερασπιστές του Κράτους Δικαίου θα έχουν τα μούτρα να ζητήσουν μια συγγνώμη από τους συναδέλφους τους που παραπλανήθηκαν από τις διαρροές; Ή το «αδίκημα» των κατηγορουμένων είναι ότι μετέχουν σε ένα κόμμα που έπειτα από επτά χρόνια στην εξουσία εξακολουθεί να τους ρίχνει double (και βάλε) score;
ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως Novartis
Επιστρέφω όμως στο θέμα του Μίμη και της Novartis, γιατί κάτι μου λέει πως δίπλα στα κωμικοτραγικά (αν δεν ήσουν κατηγορούμενος) που ζήσαμε το 2018, σύντομα θα προστεθεί και το όνομα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τι έχουμε και στις δύο περιπτώσεις: ένα σκάνδαλο στο οποίο κάποιοι επιτήδειοι κέρδισαν χρήματα που δεν δικαιούνταν. Αντί, λοιπόν, η έρευνα να επικεντρωθεί σε εκείνους που «κονόμησαν», επιδιώχθηκε η πολιτικοποίηση του προβλήματος. Η διαφορά μεταξύ των δύο περιπτώσεων είναι ότι στη Novartis μιλάμε για μια διαδικασία εξαρχής στημένη, με κουκουλοφόρους ψευδομάρτυρες και κατασκευασμένα στοιχεία, ενώ στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχουμε τη δαιμονοποίηση του ενδιαφέροντος κάθε πολιτικού για την υπόθεση ενός ψηφοφόρου του, που βαφτίζεται ρουσφέτι χωρίς καμία έρευνα όσον αφορά το κατά πόσο μιλάμε για νόμιμο ή παράνομο αίτημα. Κατά σύμπτωση, στην περίπτωση της Novartis ήταν πάλι γυναίκα η δικαστικός που κρατούσε τη «ρομφαία της κάθαρσης», η αλήστου μνήμης Ελένη Τουλουπάκη, όπως και τώρα στον ΟΠΕΚΕΠΕ η Λάουρα Κοβέσι, η οποία έγινε κάτι σαν εθνικό σύμβολο.
Μερικές απορίες για τη φίλη μου τη Λάουρα
Μια και αναφέρθηκα στη φίλη μου την (για λίγο ακόμα) Ευρωπαία εισαγγελέα, νομίζω ότι θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα να την καλέσουμε να δώσει μία ακόμα σειρά από συνεντεύξεις Τύπου και να μας εξηγήσει τι είχε φάει το βράδυ που είδε στον ύπνο της τη μισή κυβέρνηση να κλέβει. Μπορεί, αν θέλει, να μας εξηγήσει κι άλλα πράγματα, όπως για παράδειγμα γιατί, ενώ διαπίστωσε μέσω της έκθεσης Τυχεροπούλου ότι η υπόθεση για τους Λιβανό και Αραμπατζή στερείτο κάθε βάσης, έκανε την «πάπια» και δεν ενημέρωσε επιτόπου τη Βουλή, εν όψει της συζήτησης για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τους δύο υπουργούς. Φυσικά, η καλή δικαστικός θα μπορούσε απλώς να υποβάλει την παραίτησή της μια ώρα αρχύτερα, ως στοιχειώδη ένδειξη ευθιξίας που πήγε να ανατινάξει πολιτικά μια χώρα με φούμαρα. Αλλά μάλλον έχουμε μια περίπτωση που δικαιώνεται ένας μπάρμπας μου, που (όπως σας έχω ξαναπεί) έλεγε ότι ο Ρουμάνος δεν είναι εθνικότητα, είναι επάγγελμα.
Το ρεσιτάλ Μαρινάκη
Θα μπορούσα να κλείσω εδώ το σημερινό (γιατί προβλέπω ότι θα έρθουν κι άλλα) σχόλιο για το φιάσκο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά θα ήταν άδικο να μην πω μια κουβέντα για τον εκπρόσωπο Μαρινάκη, ο οποίος στο χθεσινό briefing παρέδωσε μαθήματα για το πώς αναδεικνύεται ένα τέτοιο θέμα με λεπτούς χειρισμούς. Στην αρχή ο ψηλός της κυβέρνησης είπε αυτό που λέει τόσο καιρό, ότι δηλαδή «εμείς δεν μπορούμε να υποκαταστήσουμε τον ρόλο της Δικαιοσύνης». Αν δεν το καταλάβατε, τώρα, που η κυβέρνηση είναι «καβάλα στ’ άλογο», επαναλαμβάνει τον ίδιο ισχυρισμό που είχε όταν της πετούσαν πέτρες – και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να εκπέμψεις προς τα έξω ότι δεν εργαλειοποιείς τους θεσμούς. Αμέσως μετά, όμως, άφησε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της και περιέλαβε εκείνους που τόσο καιρό μπαίνανε στα χωράφια της. Η Δικαιοσύνη θα δώσει απαντήσεις. «Αλήθεια, εκείνοι από την αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, που μιλούσαν για “κυβέρνηση υποδίκων” προς το πλαίσιο της τοποθέτησης που είχαν για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που μιλούσαν για μια “εγκληματική οργάνωση υπό το Μαξίμου”, νιώθουν την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη;», αναρωτήθηκε ο εκπρόσωπος Μαρινάκης. Η απάντηση από το ΠΑΣΟΚ, τον Φάμελλο, τη Ζωή και τους υπολοίπους; Για να μην μπαίνετε στον κόπο να ψάχνετε, θα σας πω εγώ. Μηδέν – σαν τη ζημιά που προκάλεσαν οι κατηγορούμενοι.
! Από την απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου κρατάω και το κλείσιμό της, που υπενθύμισε ότι οι ελληνικές αρχές έχουν πετύχει πολλά περισσότερα στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ από την πολυδιαφημισμένη ομάδα Κοβέσι.
Πρόταση για φυγή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Μετά και τα παραπάνω, δεν είναι λίγοι εκείνοι, ακόμη και εντός κυβέρνησης, που εισηγούνται στον πρόεδρο Μητσοτάκη να βγει και να καταγγείλει τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Αν και μιλάμε για γκάφα ολκής, αν θέλετε την ταπεινή άποψή μου, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν πρέπει να φύγει από το κλαμπ των χωρών που μετέχουν στον συγκεκριμένο θεσμό, αλλά απεναντίας, να μείνει και από μέσα να προσπαθήσει να πείσει για τις τεράστιες αδυναμίες του νεότευκτου θεσμού.
Στα Χανιά από σήμερα ο Μητσοτάκης
Έχοντας μπερδευτεί με τις αλλαγές του προγράμματος Μητσοτάκη, η θεία μου από τα Χανιά την πάτησε και μάλιστα πανηγυρικά, αφού λίγο πριν αναρτηθεί η στήλη, περί την 6η πρωινή (τι τραβάω ο άνθρωπος…), με πήρε τηλέφωνο για να μου πει ότι έκανε ολονύχτια έξω από το Αρσενάλι, περιμένοντας τον λατρεμένο της Κυριάκο. Προφανώς και η 86χρονη Χανιώτισσα δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι ο συντοπίτης της πρωθυπουργός δεν θα μιλούσε το πρωί, όπως ήταν αρχικώς προγραμματισμένο, αλλά το μεσημεράκι. Πάντως, ανεξάρτητα από την ταλαιπωρία της θείας μου, πρέπει να σας πω, για όση αξία έχει, ότι αναμένονται με εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον τα όσα θα ειπωθούν σήμερα στα Χανιά στο συνέδριο του powergame.gr και του Economist, τόσο από τον πρόεδρο Τασούλα όσο και από τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη.
Σημαντική ανακοίνωση από Πιερρακάκη
Όπως ενδεχομένως έχετε καταλάβει, αυτές τις μέρες η NEXTSTEP Media κινείται σε… συνεδριακούς ρυθμούς. Από τη μία η Attica Green Expo 2026, από την άλλη το συνέδριο που συνδιοργανώνει το «δικό μας» powergame.gr με τον Economist στα Χανιά, δεν προλαβαίνουμε να μετράμε συνεντεύξεις και ειδήσεις. Χθες το βράδυ, λοιπόν, λίγο πριν φύγω από το γραφείο, το μάτι μου έπεσε στον συναγωνιστή Βαγγέλη Μανδραβέλη, που έκανε ένα τελευταίο τσεκ στο βίντεο της συνέντευξης που του παραχώρησε ο Κυριάκος Πιερρακάκης και θα προβληθεί αύριο στα Χανιά. Αν και ο καλός συνάδελφος ήταν (όπως έπρεπε) «Σφίγγα» όταν τον ρώτησα αν ο «τσάρος» της Οικονομίας θα ανακοινώσει κάτι σημαντικό, όσο έπαιζε στο βάθος το βίντεο το αυτί μου «έπιασε» μια είδηση που ανοίγει ένα σημαντικό (και εδώ και χρόνια πολυαναμενόμενο) «παράθυρο ευκαιρίας» για ευάλωτους δανειολήπτες που απειλούνται με πλειστηριασμό της κατοικίας τους. Περισσότερα σήμερα στη Λεβεντογέννα – ή στις οθόνες σας. Και για να σας το γράφω, κάτι περισσότερο θα γνωρίζω…
! Πάντως, συνομιλώντας με τον συναγωνιστή Μανδραβέλη, δεν ξέρω πώς ήρθε στο μυαλό μου η συμπαθέστατη αοιδός Κατερίνα Λιόλιου και το τραγούδι σχετικά με το σπίτι που νοικιάστηκε ή κάτι τέτοιο παρόμοιο.
Ο Μπαράκ θέλει αναταραχή στο Αιγαίο το καλοκαίρι
Τον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία, Τομ Μπαράκ, προφανώς και δεν τον γνωρίζω, ούτε και προβλέπω στο υπόλοιπο του βίου μου να τον γνωρίσω. Απεναντίας, αυτές που είμαι εσχάτως σε θέση να γνωρίζω και δη από πρώτο χέρι είναι οι «πουστιές» (με την καλή πάντα έννοια) που σχεδιάζει με μπόλικη μεθοδικότητα ο επιφανής Αμερικανός δικηγόρος-επιχειρηματίας. Και επειδή η λέξη «πουστιά» μπορεί και να παρεξηγηθεί, σπεύδω να σας πω ότι εν προκειμένω ανταποκρίνεται πέρα ως πέρα στα πραγματικά γεγονότα. Αφήνω, όμως, τα θεωρητικά, που δεν σας κρύβω ότι με κουράζουν κάπως, για να πάω σ’ αυτά που συμβαίνουν στην πραγματική ζωή. Σύμφωνα με κάτι καλές διπλωματικές πηγές, ο Μπάρακ, που έχει μια αγάπη στους Τούρκους, φαίνεται ότι βρίσκεται πίσω από τον νόμο που ετοιμάζει ο Ερντογάν για τη «γαλάζια πατρίδα», που κοντεύει να φτάσει μέχρι τη Λαμία.
Το σχέδιο και ο κρίσιμος Αύγουστος
Από την ίδια, λοιπόν, καλή διπλωματική πηγή μαθαίνω ότι το σχέδιο (που περιέχει τις διάφορες «πουστιές», πάντα με την αθώα έννοια του όρου) του Μπαράκ προβλέπει εκτός των άλλων και ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Απώτερος στόχος του σχεδίου προφανώς και δεν είναι να «φοβηθούν» τα ψάρια καλοκαιριάτικα ή να μείνουν από δουλειά οι σφουγγαράδες. Ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, μέσα από την ένταση που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε θερμό επεισόδιο, στοχεύει στο να βάλει εκ νέου στο τραπέζι το θέμα της προμήθειας από την Τουρκία των F-35. Ακόμη και εγώ, που δεν είμαι και τόσο καλός στις συνωμοσίες, έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι ότι προφανώς και το σχέδιο του Μπαράκ δεν είναι αποκομμένο από το γεγονός ότι η χώρα μας έχει ουσιαστικά εισέλθει σε προεκλογική περίοδο. Απεναντίας, το γεγονός ότι η όλη συζήτηση ξεκίνησε σε αυτήν τη φάση καταδεικνύει την απόφαση του συγκεκριμένου τύπου να κάνει κακό και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Επιχείρηση αποσταθεροποίησης
Δεν ξέρω τι από αυτά γνωρίζουν στο ΥΠΕΞ, ωστόσο κάτι μου λέει ότι τόσο ο πρόεδρος Μητσοτάκης όσο και υπουργός Γεραπετρίτης έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται, στην προοπτική ακόμη και μιας οργανωμένης προβοκάτσιας. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο Μπαράκ, διατηρώντας στενές σχέσεις με το βαθύ τουρκικό κράτος, θέλει να κάνει σοβαρή ζημιά στην Ελλάδα, ακόμη και μέσα σε προεκλογικό χρόνο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα προσπαθήσει να παρέμβει (με τον δικό του τρόπο) στις εγχώριες εξελίξεις.
Δύσκολες ώρες για τον υφυπουργό Ταγαρά
Σε ιδιωτικό θεραπευτήριο νοσηλεύεται τις τελευταίες μέρες ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Νίκος Ταγαράς, που τους τελευταίους μήνες αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο Κορίνθιος πολιτικός όχι μόνο δεν το βάζει κάτω, αλλά απεναντίας ετοιμάζεται να πάει την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή, προκειμένου μαζί με τον υπουργό Παπασταύρου να υπερασπιστεί νομοσχέδιο της αρμοδιότητάς του.
Αρμοδιότητες στον Κουτνατζή
Εκτός από τον αναβαθμισμένο (σε όλα τα επίπεδα) ρόλο που έχει ο Μιχάλης Μπεκίρης, εσχάτως μαθαίνω ότι ολοένα και περισσότερες αρμοδιότητες έχει πάρει και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Στέλιος Κουτνατζής. Για να ακριβολογώ, ο τελευταίος έχει επιφορτιστεί σχεδόν με το σύνολο του νομοθετικού έργου, που δεν το λες και εύκολη δουλειά.
Ο Αλέξης, ο ΛΕΠΑ και οι συνειρμοί
Βλέποντας χθες τον Αλέξη Τσίπρα να προσέρχεται στον Άρειο Πάγο με λευκό σακάκι, προς στιγμήν γεννήθηκε μέσα μου η ελπίδα (όχι για τη Δημοκρατία) ότι ο πρώην πρωθυπουργός κατάλαβε το λάθος με το όνομα ΕΛΑΣ και αποφάσισε να μετονομάσει το κόμμα του σε… ΛΕΠΑ, καθώς ο τελευταίος που αποτόλμησε τη συγκεκριμένη ενδυματολογική επιλογή ήταν ο αγαπημένος τραγουδιστής κάπου στην αυγή της δεκαετίας του 1990. Αφήνοντας, όμως, κατά μέρος το στυλιστικό ρεπορτάζ και επιστρέφοντας στο πολιτικό, όταν ακούει κανείς τον πρόεδρο -πλέον- Αλέξη να μιλά για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, δεν μπορεί να μην ταξιδέψει πίσω στον χρόνο κατά οκτώ χρόνια. Συγκεκριμένα, ήταν Φεβρουάριος του 2018, όταν ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν περνούσε ο ίδιος το κατώφλι του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας, αλλά έστελνε αντ’ αυτού τον τότε σύντροφο Τζανακόπουλο για να ενημερωθεί σχετικά με το σκάνδαλο Novartis, που αποδείχθηκε μια ωραιότατη σκευωρία εις βάρος της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης.
! Αξίζει, μάλιστα, να σημειώσουμε ότι στην «Ιθάκη» του ο Τσίπρας παραδέχεται το λάθος του σχετικά με τη Novartis. Ποιο ήταν αυτό; Ότι από την πολλή θεσμικότητα δεν άφησε τον Μίμη τον Παπαγγελόπουλο, τον Τζανακόπουλο και τον Πολάκη να ασκήσουν ανακριτικά καθήκοντα μέσω της κοινοβουλευτικής επιτροπής. Μιλάμε για τον ορισμό του κεντρώου και του μετριοπαθούς, τι να λέμε τώρα…
Η Λεπενιώτη και κάτι παλιές δηλώσεις
Όταν κατάφερα να πάρω τα γαλαζοπράσινα μάτια μου πάνω από το υπέρλαμπρο σακάκι του αρχηγού της ΕΛΑΣ (δεν αναφέρομαι στον αντιστράτηγο Δημήτρη Μάλλιο, για τον πρόεδρο Τσίπρα συνεχίζω να γράφω), παρατήρησα τον περίγυρό του. Και εκεί, ανάμεσα στους καινούργιους υπασπιστές του συντρόφου Αλέξη, αναγνώρισα τη Μαρία Λεπενιώτη. Για όσους δεν τη γνωρίζουν, πρόκειται για την πρώην δικαστικό, η οποία είχε προεδρεύσει στη δίκη της Χρυσής Αυγής σε πρώτο βαθμό. Σε πρώτη ανάγνωση, είναι καλοδεχούμενος κάποιος που (αποδεδειγμένα) ξέρει «νομικά γράμματα» στο πλάι του Αλέξη, καθώς οι προκάτοχοί της με τις ίδιες επιστημονικές περγαμηνές δεν λες ότι… διέπρεψαν (για να το πω όσο πιο διακριτικά μπορώ). Ωστόσο, θα ήθελα ειλικρινά τη γνώμη της εξαίρετης δικαστικού για τη δήλωση που είχε κάνει παραμονές των εκλογών του 2023 ο πρόεδρος Τσίπρας, ότι «τους απλούς ανθρώπους, οι οποίοι επείσθησαν από τη Χρυσή Αυγή το προηγούμενο διάστημα και υιοθέτησαν κομμάτι της πρακτικής της και της ιδεολογίας της, δίνουμε έναν καθημερινό αγώνα να τους κερδίσουμε, δεν τους βάζουμε απέναντι». Όχι τίποτε άλλο, αλλά να ξέρουμε ποια κομμάτια της πρακτικής και της ιδεολογίας της ΧΑ είναι ανεκτά στη Συμπαράταξη.
Το ΠΑΣΟΚ βιάστηκε, η Chevron έρχεται Ιόνιο
Πριν καλά καλά προλάβει να στεγνώσει το μελάνι από την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ (του τρίτου προς τέταρτου κόμματος στις δημοσκοπήσεις) για τη Δυτική Κρήτη, ήρθε το νέο βήμα στο Ιόνιο να θυμίσει ότι στους υδρογονάνθρακες χρειάζονται περισσότερη γνώση, λιγότερη προχειρότητα και βιασύνη και σίγουρα λιγότερη μικροπολιτική, που εσχάτως δελεάζει τον πρόεδρο Ανδρουλάκη. Διότι την ώρα που στη Χαριλάου Τρικούπη έσπευδαν να μιλήσουν για «αποτυχία», η κυβέρνηση του προέδρου Μητσοτάκη δούλευε αθόρυβα (πάντα ο Παπασταύρου δουλεύει χωρίς θόρυβο) και θεσμικά, με αποτέλεσμα η Chevron να καταθέσει επίσημο αίτημα για είσοδο με 70% στο Block 10, ανοιχτά του Κυπαρισσιακού Κόλπου, αναλαμβάνοντας και ρόλο operator. Η εξέλιξη δεν είναι μικρή, όπως μου λένε κάτι ειδικοί επί του θέματος. Η συγκεκριμένη εξέλιξη έρχεται μετά τις συμβάσεις της Chevron με την HELLENiQ ENERGY για τέσσερις θαλάσσιες περιοχές και επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα εισέρχεται στον χάρτη των μεγάλων ενεργειακών παικτών. Με την ευκαιρία, να σας θυμίσω ότι ο υπουργός Παπασταύρου είπε καθαρά ότι η χώρα βρίσκεται πλέον «στον πυρήνα των μεγάλων ενεργειακών συμφωνιών και επενδύσεων». Αυτά ακούει ο πατέρας μου και έχει πιστέψει ότι είναι σχεδόν δισεκατομμυριούχος, έχοντας ένα χωραφάκι κοντά στο γεωτρύπανο. Και δεν μπορώ να σας περιγράψω τι τραβάω καθημερινά, δεδομένου ότι δυσκολεύομαι να τον πείσω ότι δεν θα γίνει συνέταιρος (έστω και μακρινός) της Chevron…
