Με τον Τραμπ να μη σταματά να πιέζει την Ευρώπη, πληθαίνουν οι αντιδράσεις για τους αμερικανικούς χειρισμούς στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Με φόντο το δόγμα Ντονρόε (Donroe) και τις επίμονες διεκδικήσεις των ΗΠΑ στη Γροιλανδία, η τελευταία εξέλιξη που προκαλεί προβληματισμό είναι το λεγόμενο «Συμβούλιο της Ειρήνης». Ο αμφιλεγόμενος ρόλος αυτού του νέου διεθνούς οργανισμού, για τον οποίο ο Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει να μαζεύει συμμετοχές, δημιουργεί περισσότερο σκεπτικισμό και ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία για τις επόμενες κινήσεις στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, η οποία απομακρύνεται ολοένα και περισσότερα από δεδομένες καταστάσεις δεκαετιών, κάνοντας άνω κάτω την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δημοσίευμα στη γαλλική εφημερίδα «Le Figaro» εστιάζει στον αμφιλεγόμενο ρόλο αυτού του νέου διεθνούς οργανισμού, ο οποίος φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως εναλλακτικός μηχανισμός παγκόσμιας διαχείρισης συγκρούσεων. Και γιατί όχι, σύμφωνα με τους σκεπτικιστές του «Trump 2.0» στον Λευκό Οίκο, να φθάσει στο σημείο να υποσκελίσει τον ΟΗΕ.
Αν και αρχικά σχεδιάστηκε για την επίβλεψη της κατάπαυσης του πυρός και της ανοικοδόμησης στη Γάζα, το συγκεκριμένο Συμβούλιο εξελίσσεται σε όργανο με ευρείες αρμοδιότητες, παρόμοιες με εκείνες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά με έντονα προσωποκεντρικό χαρακτήρα, από τη στιγμή που την ηγεσία έχει ο ίδιος ο Τραμπ.
Η σύνθεσή του, που περιλαμβάνει ηγέτες και κράτη με αμφιλεγόμενη διεθνή θέση, προκαλεί ήδη αντιδράσεις και σοβαρές επιφυλάξεις, ιδιαίτερα από το Ισραήλ και την Ουκρανία. Μεταξύ άλλων προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη νομιμοποίηση, την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση εξουσίας γύρω από τον Τραμπ, θέτοντας υπό αμφισβήτηση αν το νέο αυτό σχήμα έχει στόχο να προωθήσει πραγματικά την ειρήνη ή υπονομεύει (ακόμα περισσότερο) τους υπάρχοντες διεθνείς θεσμούς.
Οι σχεδιασμοί Τραμπ με το «Συμβούλιο της Ειρήνης»
Στην ανάλυσή της η γαλλική εφημερίδα υπογραμμίζει ότι ο καταστατικός χάρτης του «Συμβουλίου της Ειρήνης», ο οποίος δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα, δεν περιλαμβάνει καμία ρητή αναφορά στη Γάζα. Αντιθέτως, περιγράφει έναν οργανισμό με ευρείες αρμοδιότητες, που θυμίζουν έντονα εκείνες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με στόχο -όπως αναφέρεται- την «προώθηση της σταθερότητας, την αποκατάσταση νόμιμης διακυβέρνησης και την εξασφάλιση διαρκούς ειρήνης σε ζώνες συγκρούσεων».
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί ο έντονα προσωποκεντρικός χαρακτήρας του Συμβουλίου. Ο ίδιος ο Τραμπ διατηρεί τον τελικό λόγο στην ερμηνεία και εφαρμογή του καταστατικού χάρτη, ενώ προβλέπεται ότι θα αυτός υπεύθυνος για την τελική επίλυση εσωτερικών διαφορών μεταξύ των μελών. Πρόκειται για μια δομή που «απέχει αισθητά από τις συλλογικές διαδικασίες που χαρακτηρίζουν τους υπάρχοντες διεθνείς θεσμούς», σημειώνει η Le Figaro.
Ποιοι στηρίζουν και ποιοι αντιδρούν στα σχέδια Τραμπ
Η σύνθεση του Συμβουλίου εντείνει περαιτέρω τις αντιδράσεις. Μεταξύ των πρώτων χωρών και ηγετών που φέρονται να έχουν υπογράψει, περιλαμβάνονται ο Βίκτορ Όρμπαν, ο Χαβιέρ Μιλέι, ο βασιλιάς του Μαρόκου Μοχάμεντ ΣΤ΄, καθώς και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Βιετνάμ, το Καζακστάν και η Λευκορωσία του Αλεξάντερ Λουκασένκο.
Παράλληλα, έχει δημιουργηθεί υποσυμβούλιο ειδικά για τη Γάζα, με τη συμμετοχή της Τουρκίας, του Κατάρ και της Αιγύπτου, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Ισραήλ, το οποίο δήλωσε πως δεν επιθυμεί καμία διεθνή διοίκηση στη Λωρίδα της Γάζας.
Αντιδράσεις καταγράφονται και από την Ουκρανία, με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο συνύπαρξης με τη Ρωσία σ’ ένα τέτοιο σχήμα. Όλα τα παραπάνω ενισχύουν τις ανησυχίες για το κατά πόσο το νέο αυτό εγχείρημα αποσκοπεί πράγματι στην ειρήνη ή αν αποτελεί ακόμη ένα εργαλείο αναδιαμόρφωσης της παγκόσμιας τάξης υπό αμερικανική ηγεμονία στη «δεύτερη φορά Τραμπ» στον Λευκό Οίκο.
