Ένα ολόκληρο κεφάλαιο, το τρίτο, στο βιβλίο «Δεκαετίες Παρακμής» (Decades of Decadence) που κυκλοφόρησε το 2023 όταν ο ίδιος ήταν Γερουσιαστής της Φλόριντα, αφιερώνει ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, στο επιχειρησιακό σχέδιο της αμερικανικής αντεπίθεσης στην Κίνα. Στο επίκεντρο των μέτρων που προτείνει στο βιβλίο ο Ρούμπιο και φαίνεται εν πολλοίς να εφαρμόζει η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, βρίσκεται η πεποίθηση ότι η Κίνα εκμεταλλεύτηκε το ανοιχτό σύστημα των ΗΠΑ για να οικοδομήσει τη δική της ισχύ. Ως εκ τούτου, οι προτάσεις του επικεντρώνονται στην άμεση ανάταξη της αμερικανικής παραγωγής, τον έλεγχο των ροών κεφαλαίου και τη στρατιωτική θωράκιση κρίσιμων συμμάχων.
Η πρώτη και πιο θεμελιώδης πρόταση του Ρούμπιο αφορά την υιοθέτηση μιας επιθετικής βιομηχανικής πολιτικής. Ο Ρούμπιο εισηγείται το κράτος να αναλάβει τον ρόλο του καθοδηγητή της αγοράς, εντοπίζοντας στρατηγικούς τομείς όπως οι ημιαγωγοί, οι σπάνιες γαίες και τα φαρμακευτικά συστατικά, όπου η εξάρτηση από την Κίνα είναι σήμερα καθολική. Προτείνει τη δημιουργία ενός εθνικού επενδυτικού πλαισίου που θα παρέχει άμεσες κρατικές επιδοτήσεις και εγγυημένα δάνεια για τη δημιουργία νέων μονάδων παραγωγής εντός των ΗΠΑ. Στόχος είναι η πλήρης αυτονομία σε αγαθά που θεωρούνται κρίσιμα για τη ζωή των πολιτών και την εθνική άμυνα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ρούμπιο προτείνει μια ριζική αναθεώρηση του φορολογικού συστήματος. Η πρότασή του περιλαμβάνει τη μόνιμη θέσπιση της πλήρους και άμεσης απόσβεσης των κεφαλαιουχικών δαπανών για όσες επιχειρήσεις επενδύουν σε φυσικό εξοπλισμό και εργοστάσια επί αμερικανικού εδάφους. Ταυτόχρονα, ζητά την επιβολή αυστηρών αντικινήτρων για τις επαναγορές μετοχών (stock buybacks), υποστηρίζοντας ότι τα κεφάλαια αυτά πρέπει να κατευθύνονται στην έρευνα και την παραγωγή και όχι στον πλουτισμό των μετόχων εις βάρος της εθνικής βιομηχανικής ισχύος.
Στο διεθνές εμπόριο, ο Ρούμπιο εισηγείται την εφαρμογή «αμοιβαίων δασμών», όπου οι ΗΠΑ θα επιβάλλουν ακριβώς τους ίδιους δασμούς που επιβάλλει η Κίνα στα αμερικανικά προϊόντα. Προτείνει επίσης την επιβολή αντισταθμιστικών δασμών σε προϊόντα που επωφελούνται από τις κρατικές επιδοτήσεις του Πεκίνου ή παράγονται μέσω κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας, με σκοπό να καταστήσει την κινεζική εμπορική διείσδυση οικονομικά ασύμφορη.
Μια από τις προτάσεις του Ρούμπιο αφορά τη χαλιναγώγηση της Wall Street. Ο Υπουργός Εξωτερικών προτείνει τη θέσπιση μηχανισμών ελέγχου των «εξερχόμενων επενδύσεων», οι οποίοι θα απαγορεύουν σε αμερικανικές εταιρείες να επενδύουν στην Κίνα σε τομείς αιχμής, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και οι κβαντικοί υπολογιστές. Θεωρεί «επικίνδυνα ανόητο» να επιτρέπεται η χρηματοδότηση του βασικού γεωπολιτικού αντιπάλου με αμερικανικά δολάρια. Συγκεκριμένα προτείνει την απαγόρευση επενδύσεων από τα συνταξιοδοτικά ταμεία των δημοσίων υπαλλήλων (Thrift Savings Plan) σε κινεζικές οντότητες που συνδέονται με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό ή παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συστήνει, επίσης, την υποχρεωτική διαγραφή (delisting) κινεζικών εταιρειών από τα αμερικανικά χρηματιστήρια, εάν αυτές αρνούνται να συμμορφωθούν με τους ελέγχους των αμερικανικών λογιστικών αρχών. Τέλος στο βιβλίο του εισηγείται την επιβολή κυρώσεων σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διευκολύνουν τη μεταφορά τεχνολογίας διπλής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής) προς το Πεκίνο.
Στον τομέα της τεχνολογίας, ο Ρούμπιο προτείνει την πλήρη θωράκιση της αμερικανικής καινοτομίας. Εισηγείται τον αυστηρό έλεγχο (vetting) των Κινέζων φοιτητών και ερευνητών που εργάζονται σε ευαίσθητα ερευνητικά πεδία στα αμερικανικά πανεπιστήμια, προκειμένου να σταματήσει η συστηματική διαρροή πνευματικής ιδιοκτησίας προς το Πεκίνο. Προτείνει επίσης τον τερματισμό οποιασδήποτε κρατικής χρηματοδότησης προς ακαδημαϊκά ιδρύματα που διατηρούν συνεργασίες με κινεζικούς φορείς που θεωρούνται ύποπτοι για κατασκοπεία.
Για την αποτροπή μιας κινεζικής εισβολής στην Ταϊβάν, ο Ρούμπιο προκρίνει μια πρακτική προσέγγιση που ονομάζει «Στρατηγική του Σκαντζόχοιρου» (Porcupine Strategy). Η πρότασή του περιλαμβάνει τον άμεσο εξοπλισμό της Ταϊβάν με μεγάλους αριθμούς φθηνών, ευέλικτων και θανατηφόρων αμυντικών συστημάτων, όπως νάρκες και αντιπλοϊκούς πυραύλους, αντί για ακριβές και δυσκίνητες πλατφόρμες, την άρση των διπλωματικών περιορισμών στις επαφές μεταξύ Αμερικανών και Ταϊβανέζων αξιωματούχων, ενισχύοντας τη διεθνή νομιμοποίηση του νησιού καθώς και την οικοδόμηση ενός περιφερειακού δικτύου υποστήριξης στον Ινδο-Ειρηνικό, με επίκεντρο την ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών με τις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία.
Ο Ρούμπιο αναγνωρίζει ότι η κινεζική απειλή δεν είναι μόνο στρατιωτική, αλλά διαπερνά κάθε πτυχή της αμερικανικής ζωής. Για τον λόγο αυτό, προτείνει μια «παλλαϊκή» (whole-of-society) άμυνα. Ζητά τη θέσπιση νόμων που θα υποχρεώνουν αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Κίνα (όπως το Hollywood ή η Silicon Valley) να δηλώνουν τυχόν απαιτήσεις λογοκρισίας από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Επιπλέον, εισηγείται τη δημιουργία ειδικών γραφείων εντός του State Department που θα επικεντρώνονται αποκλειστικά στην αντιμετώπιση του κινεζικού «ψηφιακού αυταρχισμού» και της εξάγωγής εργαλείων παρακολούθησης.
Τέλος, προτείνει τη δραστική μείωση ή και διακοπή της χρηματοδότησης σε διεθνείς οργανισμούς που θεωρούνται ότι λειτουργούν ως όργανα της κινεζικής προπαγάνδας, επιδιώκοντας την ανάκτηση της αμερικανικής επιρροής στους θεσμούς της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Μέσα από αυτές τις στοχευμένες ενέργειες, ο Ρούμπιο θεωρεί πως η αμερικανική άμυνα μπορεί να μετατραπεί σε μια συνεχή, πολυεπίπεδη αντεπίθεση, με στόχο να καταστεί η αμερικανική ηγεμονία αδιαμφισβήτητη για τον επόμενο αιώνα.
