Δικαστήριο του Ιράν καταδίκασε την Ναργκίς Μοχαμαντί, νομπελίστρια της ειρήνης το 2023, σε κάθειρξη έξι ετών, δήλωσε σήμερα ο δικηγόρος της στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Η 53χρονη αγωνίστρια των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχε συλληφθεί στις 12 Δεκεμβρίου στην πόλη Μασχάντ (βορειοανατολικό Ιράν) μαζί με άλλους αφού είχε πάρει το λόγο στη διάρκεια τελετής προς τιμήν ενός δικηγόρου που είχε βρεθεί νεκρός.
«Καταδικάσθηκε σε έξι χρόνια κάθειρξη για συνάθροιση και συνεννόηση για τη διάπραξη εγκλημάτων», δήλωσε ο δικηγόρος της, ο Μοσταφά Νιλί, προσθέτοντας ότι της επιβλήθηκε επίσης διετής απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Ο γενναίος αγώνας της Ναργκίς Μοχαμαντί, είχε και έχει τεράστιο προσωπικό κόστος. Το ιρανικό καθεστώς την έχει συλλάβει πάνω από 15 φορές, την έχει καταδικάσει πάνω από έξι φορές και έχει στο ιστορικό της συνολικά 31 χρόνια κάθειρξης και 154 μαστιγώσεις. Η Μοχαμαντί βρισκόταν στη φυλακή ακόμα και την περίοδο που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης τον Οκτώβριο του 2023.
Φυλακισμένη από το Δεκέμβριο
Η Μοχαμαντί, η οποία βρίσκεται από το Δεκέμβριο του 2025 στη φυλακή, είχε καταδικασθεί σε μια άλλη υπόθεση σε φυλάκιση 18 μηνών για «δραστηριότητες προπαγάνδας» και σε δύο χρόνια εκτοπισμού στην πόλη Χοσφ, στην ανατολική επαρχία Χορασάν του Νότου, διευκρίνισε ο δικηγόρος.
Σύμφωνα με τον ιρανικό νόμο, οι ποινές φυλάκισης δεν είναι μετατρέψιμες.
Ο Νιλί εξέφρασε ωστόσο την ελπίδα ότι, εξαιτίας της κακής κατάστασης της υγείας της Μοχαμαντί, θα καταστεί δυνατό να αφεθεί προσωρινά «ελεύθερη με εγγύηση για να υποβληθεί σε θεραπεία».
Ο ίδιος διευκρίνισε επίσης ότι η ετυμηγορία δεν είναι τελεσίδικη και μπορεί να ασκηθεί έφεση.
Εχει περάσει πολλά χρόνια στη φυλακή
Τα τελευταία 25 χρόνια, η Ναργκίς Μοχαμαντί έχει επανειλημμένα δικαστεί και φυλακισθεί για τη στράτευσή της εναντίον της θανατικής ποινής στο Ιράν και του αυστηρού ενδυματολογικού κώδικα για τις γυναίκες.
Έχει περάσει μεγάλο μέρος της τελευταίας δεκαετίας στη φυλακή και έχει από το 2015 να δει τα δύο παιδιά της, που ζούν στο Παρίσι.
Το Δεκέμβριο 2024 είχε αποφυλακισθεί για τρείς εβδομάδες για ιατρικούς λόγους, που συνδέονταν με «τη φυσική κατάστασή της μετά την αφαίρεση ενός όγκου και μια οστική μεταμόσχευση», σύμφωνα με τον δικηγόρο της.
Ακόμα και μέσα στη φυλακή, η νομπελίστρια δεν μένει σιωπηλή, οργανώνοντας διαδηλώσεις μέσα στην αυλή της φυλακής και πραγματοποιώντας απεργίες πείνας.
