Μακρόν: “Εάν δεν κάνουμε κάτι, η Ευρώπη θα έχει αφανιστεί σε πέντε χρόνια”

«Θέλουμε να είμαστε θεατές -και να υποταχθούμε- ή πρωταγωνιστές;» αναρωτιέται ο Εμμανουέλ Μακρόν σε πρόσφατη συνέντευξή του

Εμανουέλ Μακρόν ©EPA, MANON CRUZ POOL MAXPPP OUT

Μάλλον απαισιόδοξος, αλλά και με προτάσεις, μέσα στις αυστηρές προειδοποιήσεις του για το μέλλον της Ευρώπης, εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου και της απειλής της Ρωσίας, εμφανίζεται ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν σε πρόσφατη συνέντευξή του.

«Εάν δεν κάνουμε κάτι, η Ευρώπη θα έχει αφανιστεί σε πέντε χρόνια»

Ο τίτλος στη συνέντευξη που παραχωρεί σήμερα ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν στη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung είναι ενδεικτικός για την κρισιμότητα των στιγμών και προφανώς εξηγεί τη θέληση του Μακρόν να θέσει εκ νέου τις γαλλικές προτάσεις για μία σειρά ζητημάτων, ενόψει και της άτυπης Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αναφερόμενος στον ρόλο της Ευρώπης μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τις αμερικανικές απειλές εναντίον όλων, ο Γάλλος πρόεδρος θέτει το ερώτημα:

«Θέλουμε να είμαστε θεατές ή πρωταγωνιστές; Εάν θέλουμε να είμαστε θεατές, αυτό θα οδηγήσει σε μία γλυκιά υποταγή. Δεν ενοχλούμε κανέναν, προσπαθούμε να τα έχουμε καλά με τους Αμερικανούς – και με τους Κινέζους συνεχίζουμε ό,τι κάναμε μέχρι τώρα. Σας λέω όμως: Εάν δεν κάνουμε κάτι, η Ευρώπη θα έχει αφανιστεί σε πέντε χρόνια».

«Η Ρωσία θα είναι πάντα εκεί»

Για το επίμαχο ζήτημα της Ουκρανίας και απαντώντας στο ερώτημα εάν επιμένει στη γνωστή τοποθέτησή του ότι η Ευρώπη πρέπει να συνομιλήσει απευθείας με τον Ρώσο πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν, ο Εμμανουέλ Μακρόν αναφέρει τα εξής:

«Θέλουμε να αφήσουμε σε άλλους τη συζήτηση αυτή; Η γεωγραφική μας θέση δεν αλλάζει, η Ρωσία θα είναι και αύριο εκεί, είτε μας αρέσει είτε όχι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δρομολογήσουμε την επανέναρξη μίας ευρωπαϊκής συζήτησης με τους Ρώσους, χωρίς να είμαστε αφελείς, χωρίς να ασκούμε πίεση στους Ουκρανούς, αλλά και για να μην είμαστε εξαρτημένοι από τρίτους».

Όταν λέμε όμως ότι οι Ευρωπαίοι θα συνομιλήσουν με τον Πούτιν, μήπως αυτό σημαίνει, τελικά, ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν θα συνομιλήσει με τον Πούτιν; Απαντώντας σε αυτό το ερώτημα, ο Γάλλος πρόεδρος αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Θα δούμε πώς θα το οργανώσουμε, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι εφικτό να αρχίσουμε και πάλι τον διάλογο με τη Ρωσία. Γιατί; Γιατί όταν επέλθει η ειρήνη, θα αφορά και την Ευρώπη. Και πάλι: Θα προτιμούσατε να διαπραγματεύεται ο Αμερικανός πρεσβευτής ή εντεταλμένος στο όνομα της Ευρώπης για την ημερομηνία ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ;»

Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης απέναντι σε ΗΠΑ και Κίνα

Το μεγαλύτερο κομμάτι της συνέντευξης Μακρόν στη Suddeutsche Zeitung εστιάζει στην οικονομία και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης απέναντι σε ΗΠΑ και Κίνα. Ο Γάλλος πρόεδρος υπενθυμίζει την έκθεση του Μάριο Ντράγκι για το μέλλον της ΕΕ, επισημαίνοντας ότι από τότε που δημοσιεύθηκε η έκθεση, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω για τους Ευρωπαίους.

«Χημική βιομηχανία, αυτοκινητοβιομηχανία, μηχανολογικός εξοπλισμός – σε όλα αυτά που μας πήγαιναν μπροστά παλαιότερα, έχουμε πλέον έλλειμμα απέναντι στην Κίνα», υπογραμμίζει. «Και η αποβιομηχάνιση στη Γερμανία ή την Ιταλία επιταχύνεται».

Ωστόσο, οι επενδύσεις σε τεχνολογίες αιχμής απαιτούν επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Πού θα βρεθούν τα χρήματα; Ο Εμμανουέλ Μακρόν υπενθυμίζει ότι οι Ευρωπαίοι διαθέτουν τις υψηλότερες αποταμιεύσεις παγκοσμίως, που ξεπερνούν τα 30.000 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ παράλληλα επαναφέρει το ζήτημα των ευρω-ομολόγων:

«Θα πρέπει να συνδυάσουμε τα μέτρα που θα λάβουμε με την ιδιωτική αποταμίευση και να συμπληρώσουμε τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό στο μέλλον με ευρω-ομόλογα. Δεν υπάρχει κοινή ανάληψη των έως τώρα χρεών, δεν υπάρχουν ασάφειες σε αυτό, το ζητούμενο είναι η δυνατότητά μας να προχωρήσουμε μπροστά, πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά» λέει χαρακτηριστικά.

Απαντώντας σε ερώτημα για πιθανές τριβές στον γαλλο-γερμανικό άξονα, την ώρα που η Γερμανία του Φρίντριχ Μερτς φαίνεται να προσεταιρίζεται την Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι και αντιστρόφως, ο Γάλλος πρόεδρος τονίζει ότι «το γαλλο-γερμανικό δίδυμο είναι απαραίτητο, για να κινηθεί η Ευρώπη. Αλλά από μόνο του δεν αρκεί, πρέπει κανείς να σέβεται και να συμπεριλαμβάνει και τους υπόλοιπους».