Ομοσπονδιακός δικαστής έκρινε ότι η πολιτική της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ που επιτρέπει την ταχεία απέλαση μεταναστών σε άλλες χώρες (που δεν είναι της καταγωγής τους) χωρίς να τους δίνεται δυνατότητα να εκφράσουν φόβους για δίωξη ή βασανιστήρια, είναι παράνομη και πρέπει να ακυρωθεί.
Ο δικαστής της περιφέρειας των ΗΠΑ, Brian Murphy, στη Βοστόνη, εξέδωσε τελική απόφαση που κηρύσσει την πολιτική του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ άκυρη, σε μια υπόθεση που η κυβέρνηση αναμένει ότι τελικά θα κριθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Reuters.
Ωστόσο, ο δικαστής, που διορίστηκε από τον Τζο Μπάιντεν, ανέστειλε την εφαρμογή της απόφασης για 15 ημέρες, προκειμένου να δοθεί στην κυβέρνηση χρόνος να ασκήσει έφεση, λόγω της σημαντικότητας της υπόθεσης.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει ήδη παρέμβει δύο φορές, πρώτα αναιρώντας μια προσωρινή διαταγή που είχε εκδώσει ο Murphy τον Απρίλιο για την προστασία των δικαιωμάτων δίκαιης διαδικασίας των μεταναστών που αντιμετώπιζαν απέλαση σε τρίτες χώρες, και αργότερα ανοίγοντας τον δρόμο για την απέλαση οκτώ ανδρών στο Νότιο Σουδάν.
Όσο ήταν σε ισχύ, η προηγούμενη προσωρινή διαταγή εμπόδιζε τις προσπάθειες της κυβέρνησης να στείλει μετανάστες σε χώρες άλλες από αυτές της καταγωγής τους, συμπεριλαμβανομένων του Νότιου Σουδάν, της Λιβύης και του Ελ Σαλβαδόρ.
Η απόφαση της Τετάρτης προκύπτει από ομαδική αγωγή που αμφισβητεί μια πολιτική του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας που τεκμηριώθηκε σε σημείωμα του Μαρτίου και στη συνέχεια σε καθοδήγηση τον Ιούλιο, η οποία επιτρέπει την ταχεία απέλαση μεταναστών σε τρίτες χώρες, εφόσον έχουν εκδοθεί τελικές εντολές απέλασης από δικαστές μετανάστευσης.
Η πολιτική επιτρέπει τη απέλαση μεταναστών σε τέτοιες χώρες, εάν οι αρχές μετανάστευσης είτε διαθέτουν αξιόπιστες διπλωματικές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα διωχθούν ή υποστούν βασανιστήρια αν σταλούν εκεί, είτε έχουν ενημερώσει τους μετανάστες μόλις έξι ώρες πριν για την αποστολή τους σε αυτή τη χώρα.
Οι δικηγόροι του Υπουργείου Δικαιοσύνης υποστήριξαν ότι η πολιτική πληροί τις απαιτήσεις της νομοθεσίας περί μετανάστευσης και τα ελάχιστα πρότυπα διαδικασίας δικαίου που παρέχονται στους μετανάστες, οι οποίοι μπορούν εκ των προτέρων να θέσουν οποιαδήποτε ανησυχία σχετικά με την αποστολή τους σε συγκεκριμένες τρίτες χώρες κατά τη διάρκεια των διαδικασιών ενώπιον του δικαστηρίου μετανάστευσης.
Υποστήριξαν ότι η ταυτοποίηση εναλλακτικών χωρών ήταν απαραίτητη για την απέλαση των «χειρότερων των χειρότερων» – μεταναστών που οι χώρες καταγωγής τους τους απέρριπταν λόγω εγκλημάτων που είχαν διαπράξει.
