Όσο και αν ισχυρίζονται οι Αμερικανοί με τους Ισραηλινούς πως έχουν πλήξει τη δυνατότητα του Ιράν να πραγματοποιεί εναέριες επιδρομές στα αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου, οι εξελίξεις αυτής της εβδομάδας επιβεβαιώνουν ότι η Τεχεράνη μπορεί ακόμα να απαντά με δριμύτατα αντίποινα. Κρατώντας, παράλληλα, απροσπέλαστα τα Στενά του Ορμούζ για τα δεξαμενόπλοια – εξαιρουμένων όσων μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο με προορισμό την Κίνα, την Ινδία, τη Μαλαισία και το Πακιστάν– η Τεχεράνη έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια περιφερειακή σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο με τεράστιες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία.
Οπότε οι Αμερικανοί εξετάζουν την αποστολή χερσαίων δυνάμεων και ειδικότερα την 32η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών (31st MEU), ανοίγοντας ενδεχομένως ένα νέο κεφάλαιο της στρατιωτικής εκστρατείας κατά του Ιράν. Πήγες του πρακτορείου Reuters αποκάλυψαν πως κύρια αποστολή θα είναι να εξασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ ενώ εξετάζεται, επίσης, η αποβίβαση στρατιωτικών μονάδων στο νησί Χαργκ, όπου φορτώνεται σε υπερδεξαμενόπλοια το 90% των πετρελαϊκών εξαγωγών του Ιράν, ή άλλα νησιά του Ιράν. Σε δημοσίευμα της Wall Street Journal αναφέρεται ότι η 31st MEU θα έχει φτάσει στη Μέση Ανατολή από την Ιαπωνία σε διάστημα μιας εβδομάδας και πλέον, αναλαμβάνοντας ενδεχομένως την αποστολή να αποκτήσουν τον έλεγχο της ακτογραμμής στο νότιο τμήμα του Ιράν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, και το Πεντάγωνο εξετάζουν την επιλογή των χερσαίων επιχειρήσεων αφού έπεσε στο κενό το αίτημά του για τη δημιουργία μιας κοινής ναυτικής δύναμης με εταίρους του ΝΑΤΟ που να εγγυάται την ασφαλή διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου διέρχεται στο 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Αν και την Πέμπτη, η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ιαπωνία εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση όπου δήλωσαν πως είναι έτοιμες να «εξασφαλίσουν» το ασφαλές πέρασμα από τα Στενά του Ορμούζ, η κατάσταση είναι ακόμη εκρηκτική στον Περσικό Κόλπο για να μεσολαβήσουν.
Καταστροφικές συνέπειες στις εγκαταστάσεις LNG του Κατάρ καθώς το Ιράν κλιμακώνει τα αντίποινα
Μια ημέρα πριν, ισραηλινά πυρά χτύπησαν το South Pars, δηλαδή το ιρανικό τμήμα του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου που μοιράζεται η Τεχεράνη με το Κατάρ. Λίγες ώρες μετά, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης προχώρησαν σε αντίποινα με εναέριες επιδρομές στο διυλιστήριο του Ras Laffan του Κατάρ, με την Qatar Energy να εκτιμά μετέπειτα ότι θα χρειαστεί έως και μια πενταετία για την αποκατάσταση των ζημιών.
Δυο από τις 14 μονάδες υγροποίησης του φυσικού αερίου, όπου η Exxon Mobil είναι συνέταιρος με την Qatar Energy, έχουν υποστεί ζημιές. Κατά συνέπεια μειώνεται η ετήσια παραγωγή του Κατάρ κατά σχεδόν 13 εκατ. τόνους. Η Qatar Energy ενημέρωσε ότι λόγω ανωτέρας βίας δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει σε μακροπρόθεσμα συμβόλαια που έχει υπογράψει με την Ιταλία, το Βέλγιο, την Νότια Κορέα και την Κίνα, χάνοντας ετήσια έσοδα της τάξεως των 20 δισ. δολαρίων.
Είναι προφανές ότι δεν θα λήξει σε τέσσερις με πέντε εβδομάδες ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν όπως είχε εκτιμήσει ο Αμερικανός πρόεδρος μετά την έναρξη των εναέριων επιδρομών στις 28 Φεβρουαρίου. Αντίθετα η σύγκρουση κλιμακώνεται με καίρια πλήγματα στα «ενεργειακά πετράδια» των αραβικών χωρών του Κόλπου, συμπαρασύροντας ολοένα και σε υψηλότερα επίπεδα τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Από το ξέσπασμα του πολέμου, το πετρέλαιο έχει αναρριχηθεί 50% πάνω από 97 δολάρια το βαρέλι, στις ΗΠΑ. Παράλληλα, το πετρέλαιο Μπρεντ έχει ξεπεράσει τα 109 δολάρια, το βαρέλι, ενώ η τιμή του φυσικού αερίου στην ολλανδική αγορά TTF κινείται στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας τριετίας και ειδικότερα στα 62,5 ευρώ τη μεγαβατώρα (MWh). Οι αλυσιδωτές αντιδράσεις στην παγκόσμια οικονομία είναι ήδη αισθητές. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αναθεώρησαν προς τα πάνω τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό. Μάλιστα, η ΕΚΤ προειδοποίησε ότι οι τιμές του πετρελαίου μπορεί να φτάσουν τα 150 δολάρια, το βαρέλι, μέσα στο β’ τρίμηνο.
Πόσο αποτελεσματική θα ήταν η παρέμβαση πεζοναυτών των ΗΠΑ στην ανάσχεση των πυραυλικών επιθέσεων του Ιράν;
Σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, είπε ότι οι στόχοι των ΗΠΑ στο Ιράν παραμένουν οι εκτοξευτήρες πυραύλων, η αμυντική βιομηχανία, το πολεμικό ναυτικό και η αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), το Ισραήλ έχει εξολοθρεύσει έως και 290 εκτοξευτήρες από 410 με 440 που εκτιμάται ότι διαθέτει το Ιράν.
Θα καταφέρουν χερσαίες επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές πέρασμα για τα εμπορικά πλοία από τα Στενά του Ορμούζ και να αποδυναμώσουν επαρκώς τη δυνατότητα των Ιρανών να εκτοξεύουν πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) σε ενεργειακές υποδομές των αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου; Είναι ένα μεγάλο ερώτημα.
Στρατιωτικοί αναλυτές τονίζουν ότι μια χερσαία εισβολή στο Ιράν είναι εφιαλτικό σενάριο. Η γεωγραφία του αποτελεί ένα φυσικό τείχος, με τις οροσειρές Ζάγρος και Ελμπούρτζ σε και τις ερήμους Dasht-e Kavir και Dasht-e-Lut. Είναι μια τεράστια χώρα που καλύπτεται περίπου 55% από βουνά και ο πληθυσμός της υπερβαίνει τα 55 εκατ. άτομα. Η αποκεντρωμένη δομή των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και των παραστρατιωτικών Basij σημαίνει πως θα έχουν τη δυνατότητα να ανασυγκροτούνται και να διεξάγουν ασύμμετρο ανταρτοπόλεμο.
Σε αυτή τη φάση, σκοπός της Τεχεράνης είναι να εξαντληθούν οι αμυντικές δυνατότητες των χωρών του Κόλπου και του Ισραήλ πριν χρησιμοποιήσει όλους τους πυραύλους του, σημειώνουν οι ειδικοί. Παρά το ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν εισβάλει στον εναέριο χώρο του Ιράν, δεν «είναι εύκολο να εντοπιστούν όλοι οι εκτοξευτές», όπως δήλωσε ο Ντέιβιντ ντε Ρος, καθηγητής του National Defense University στην Ουάσινγκτον, στο αραβικό ειδησεογραφικό δίκτυο Al Jazeera. Σε παρόμοιο μήκος κύματος, η Κέιτλιν Τάλμαρζ, καθηγήτρια του ΜΙΤ και συνεργάτης του Brookings Institution, είπε στη Wall Street Journal, «οι ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει χιλιάδες αεροπορικές αποστολές και παρόλα αυτά δεν είμαστε βέβαιοι εάν έχουν εξαλειφθεί οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν. Αυτό δημιουργεί ερωτήματα εάν θα καταστραφούν ποτέ».
