Οι ΗΠΑ φαίνεται να εξαντλούν τους στρατηγικούς στόχους τους στο Ιράν, ενώ ο πόλεμος εισέρχεται σε αχαρτογράφητα νερά, με αυξανόμενο γεωπολιτικό και οικονομικό κόστος και χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου.
Παρά τις δηλώσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι οι επιθέσεις θα συνεχιστούν για δύο έως τρεις ακόμη εβδομάδες, αξιωματούχοι του Πενταγώνου προειδοποιούν ότι οι διαθέσιμοι στόχοι υψηλής αξίας μειώνονται ταχύτατα, αναφέρει το Politico.
Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές συγκρούσεις, το Ιράν φαίνεται να υιοθετεί μια στρατηγική που βασίζεται περισσότερο στην οικονομική πίεση παρά στην άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση.
Η διατήρηση του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ ενισχύει τη διαπραγματευτική του ισχύ, επηρεάζοντας τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές και αυξάνοντας τις τιμές πετρελαίου.
Αυτή η προσέγγιση δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, όπου η στρατιωτική κλιμάκωση ενισχύει την οικονομική πίεση, καθιστώντας δυσκολότερη οποιαδήποτε διπλωματική λύση.
ΗΠΑ: Περιορισμένοι στόχοι στο Ιράν και επιχειρησιακά διλήμματα
Σύμφωνα με νυν και πρώην αξιωματούχους, τα εναπομείναντα αποθέματα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν βρίσκονται σε ενισχυμένα υπόγεια καταφύγια, καθιστώντας τα δύσκολα προσβάσιμα χωρίς χερσαία επιχείρηση.
Αυτό περιορίζει δραστικά τις επιλογές της Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς οι αεροπορικές επιθέσεις από μόνες τους δεν επαρκούν για την εξουδετέρωση κρίσιμων στρατιωτικών δυνατοτήτων.
Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος η συνέχιση των επιθέσεων χαμηλής σημασίας να ενισχύσει τη συνοχή του καθεστώτος και να οδηγήσει σε μακροχρόνια σύγκρουση.
Το Ιράν αξιοποιεί τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ ως βασικό εργαλείο πίεσης, δεδομένου ότι από εκεί διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου.
Η παρατεταμένη αστάθεια στην περιοχή ενισχύει τις τιμές ενέργειας και αυξάνει την πολιτική πίεση στην Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα ενόψει εσωτερικών αντιδράσεων.
Η στρατηγική «αναμονής» της Τεχεράνης φαίνεται να αποδίδει, καθώς μεταφέρει το βάρος της σύγκρουσης στο οικονομικό πεδίο.
ΗΠΑ: Σενάρια κλιμάκωσης στο Ιράν και πολιτικό κόστος
Η επιλογή χερσαίας επέμβασης παραμένει στο τραπέζι, με δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες να έχουν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή. Ωστόσο, ένα τέτοιο ενδεχόμενο ενέχει υψηλό πολιτικό και στρατιωτικό κόστος.
Επιπλέον, πιθανές επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές, όπως ενεργειακές εγκαταστάσεις, θα μπορούσαν να κλιμακώσουν περαιτέρω τη σύγκρουση και να προκαλέσουν διεθνείς αντιδράσεις.
Στο εσωτερικό των Ηνωμένες Πολιτείες, αυξάνονται οι φωνές που ζητούν σαφή στρατηγική. Ο βουλευτής Γκρέγκορι Μικς τόνισε ότι «δεν υπάρχει ξεκάθαρο σχέδιο για το τι ακολουθεί».
ΗΠΑ: Στρατηγικό αδιέξοδο ή αναδιάταξη ισχύος;
Η σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν φαίνεται να εισέρχεται σε φάση στρατηγικής αβεβαιότητας.
Η αδυναμία επίτευξης αποφασιστικού πλήγματος, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη οικονομική πίεση, δημιουργεί συνθήκες παρατεταμένης σύγκρουσης χωρίς σαφή έκβαση.
Σε αυτό το περιβάλλον, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο η διάρκεια του πολέμου, αλλά και το κατά πόσο μπορεί να αποφευχθεί μια ευρύτερη περιφερειακή ή και παγκόσμια αποσταθεροποίηση.
