Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι επεκτείνει τον ρόλο του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ για τη Συρία, Τομ Μπάρακ, ώστε να περιλαμβάνει πλέον και το Ιράκ, σε μια κίνηση που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τη στρατηγική της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή.
Ο Μπάρακ, ο οποίος είναι παράλληλα και πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, είχε αναλάβει καθήκοντα ειδικού απεσταλμένου για τη Συρία το 2025, λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα.
Η θητεία του στη θέση αυτή έληγε την Παρασκευή, ωστόσο ο Τραμπ αποφάσισε όχι μόνο να την ανανεώσει αλλά και να διευρύνει το πεδίο ευθύνης του.
«Καθώς προχωρά η στρατηγική συνεργασία μας με τις κυβερνήσεις της Συρίας και του Ιράκ, οι σχέσεις μας συνεχίζουν να ενισχύονται», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η απόφαση αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς καταγράφεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι ΗΠΑ επιχειρούν να επανακαθορίσουν την επιρροή τους στη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας παράλληλα την επιρροή του Ιράν στην περιοχή.
H εποχή μετά τον Άσαντ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις με τη Συρία μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, επιδιώκοντας να αποκτήσουν εκ νέου ενεργό ρόλο στις εξελίξεις της χώρας.
Την ίδια ώρα, στο Ιράκ αναμένεται η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Αλί αλ-Ζαΐντι, μετά από πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ κατά του πρώην πρωθυπουργού Νούρι αλ-Μάλικι, εξαιτίας ανησυχιών για την επιρροή της Τεχεράνης στη Βαγδάτη.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε τον Μπάρακ «πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης για το Ιράκ», υπογραμμίζοντας τον αυξημένο ρόλο που καλείται να διαδραματίσει στη νέα αμερικανική στρατηγική.
Ο Τομ Μπάρακ είναι ιδρυτής της επενδυτικής εταιρείας Colony Capital και διατηρεί μακροχρόνιες επιχειρηματικές σχέσεις στη Μέση Ανατολή, στοιχείο που θεωρείται ότι του προσφέρει σημαντικές διασυνδέσεις και γνώση της περιοχής.
Η ανάθεση ενιαίου ρόλου για Συρία και Ιράκ σε έναν στενό συνεργάτη του Τραμπ ερμηνεύεται από αναλυτές ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει πλέον τις δύο χώρες ως συνδεδεμένο γεωπολιτικό μέτωπο, με βασικούς στόχους τη σταθεροποίηση της περιοχής, τον έλεγχο των ενεργειακών και στρατηγικών ισορροπιών και την ανάσχεση της ιρανικής επιρροής.
