Το κοινοβούλιο του Λιβάνου ένεκρινε νόμο περί γενικής αμνηστίας από τον οποίο αναμένεται να επωφεληθούν χιλιάδες κρατούμενοι και καταζητούμενοι από τη δικαιοσύνη, για πρώτη φορά από το 1991, μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου.
Η προεδρία της Εθνοσυνέλευσης ανακοίνωσε την «έγκριση της πρότασης νόμου που χορηγεί γενική αμνηστία και μειώνει κατ’ εξαίρεση (…) τη διάρκεια ορισμένων ποινών».
Το μέτρο αυτό, που υποστηρίζεται από διάφορες πολιτικές ομάδες, πολώνει τη δημόσια συζήτηση εδώ και χρόνια.
Οι αρχές δεν διευκρίνισαν προς το παρόν πόσα άτομα αφορά.
Οι βουλευτές που ανέλαβαν την πρωτοβουλία για τον νόμο αιτιολόγησαν την κίνησή τους επικαλούμενοι τον υπερπληθυσμό των φυλακών σ’ ένα πλαίσιο ενδημικής βραδύτητας στην εκδίκαση υποθέσεων.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το ποσοστό του υπερπληθυσμού των φυλακών έφθασε το 300% το 2025. Η σωφρονιστική υπηρεσία κατέγραφε 6.268 κρατούμενους στα τέλη Μαρτίου.
Σύμφωνα με τον Ίμαντ αλ-Χουτ, από τους πιο δραστήριους βουλευτές για το θέμα, ο νόμος θα επιτρέψει να μειωθούν οι ποινές καταδικασμένων σε θάνατο και ισόβια σε περίπου δέκα χρόνια κάθειρξης.
Προβλέπει επίσης την απελευθέρωση κρατουμένων που βρίσκονται στη φυλακή για περισσότερα από 12 χρόνια εν αναμονή της δίκης τους.
Το θέμα της αμνηστίας επανεμφανίστηκε μετά την πτώση του πρώην προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ στα τέλη του 2024.
Από το μέτρο αναμένεται να επωφεληθούν κυρίως ισλαμιστές κρατούμενοι, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται στη φυλακή εδώ και πολλά χρόνια, συχνά χωρίς δίκη, για περιστατικά που συνδέονται με τον πόλεμο στη γειτονική Συρία.
Οι περισσότεροι απ’ αυτούς κατάγονται από την Τρίπολη, τη μεγάλη πόλη του κυρίως σουνιτικού βορρά, και ορισμένοι κατηγορούνται ότι διενήργησαν επιθέσεις κατά του στρατού και βομβιστικές επιθέσεις.
Παράλληλα, συγγενείς χιλιάδων κρατουμένων και φυγάδων από την Μπααλμπέκ και τη Χερμέλ, περιοχές όπου ασκεί επιρροή η σιιτική Χεζμπολάχ στα ανατολικά, έχουν κινητοποιηθεί με την ελπίδα ο νόμος να συμπεριλάβει εγκλήματα που συνδέονται με διακίνηση ναρκωτικών και κλοπή αυτοκινήτων, για τα οποία διώκονται.
Παράλληλα, και χριστιανικά κόμματα ζήτησαν από την πλευρά τους να δοθεί αμνηστία σε πρώην μέλη του Στρατού του Νοτίου Λιβάνου (ALS), πρώην παραστρατιωτικής δύναμης που συνδεόταν με το Ισραήλ και η οποία ήταν ενεργή από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 στην περιοχή των συνόρων στον νότιο Λίβανο, που τελούσε τότε υπό ισραηλινή κατοχή, καθώς και σε κατοίκους που διέφυγαν προς το Ισραήλ μετά την αποχώρησή του από τον Λίβανο.
Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου (1975-1990), νόμος περί αμνηστίας είχε ψηφιστεί για πολιτικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη διάρκεια της σύγκρουσης, χωρίς όμως να συνοδεύεται από διαδικασία συμφιλίωσης ή δικαιοσύνης για τα θύματα.
