Με μεγάλη καθυστέρηση φιλοδώρησε τον ΟΤΕ η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) με βαριά πρόστιμα ύψους 2 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για δύο πρόστιμα ύψους 200.000 ευρώ το πρώτο και 1,8 εκατ. ευρώ το δεύτερο, που επιβλήθηκαν στις αρχές του μήνα και μόλις μερικές ημέρες πριν αποχωρήσει το προεδρείο της ΕΕΤΤ λόγω λήξης της 8ετούς θητείας του.
Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, από το 2007 είχε να βάλει η ΕΕΤΤ τόσο βαριά πρόστιμα στον κυρίαρχο τηλεπικοινωνιακό οργανισμό για παράβαση της τηλεπικοινωνιακής νομοθεσίας. Τα πρόστιμα αφορούσαν παραβάσεις της τηλεπικοινωνιακής νομοθεσίας στο παρελθόν και συγκεκριμένα το 2015 (καταγγελίες Wind Hellas) και το 2018 (καταγγελίες Wind Hellas και Vodafone).
Οι καταγγελίες των δύο εταιρειών αναφέρονταν σε καθυστερήσεις στη διαχείριση βλαβοληψιών από την πλευρά του ΟΤΕ, αλλά και σε καθυστερήσεις στην ενεργοποίηση τοπικών βρόχων. Με άλλα λόγια, ο ΟΤΕ καθυστερεί να ανταποκριθεί στην αντιμετώπιση βλαβών που έχουν να αντιμετωπίσουν πελάτες παρόχων Vodafone και Wind (νυν Nova), που αξιοποιούν γραμμές του ΟΤΕ, αλλά και στις ενεργοποιήσεις γραμμών πελατών Vodafone και Wind, πάλι σε γραμμές του ΟΤΕ.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ο ΟΤΕ φαίνεται ν’ ανταποκρίνεται με μεγάλη καθυστέρηση στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι των ανταγωνιστών του (SLA). Σύμφωνα με την αρχική καταγγελία της Wind (2015) «στο χρονικό διάστημα Απριλίου 2014 – Ιανουαρίου 2015, με αναγωγή στον μέσο όρο καθυστέρησης, από τις συνολικά 21.414 αναγγελθείσες καλωδιακές βλάβες οι 5.300 (περίπου το 25%) αποκαταστάθηκαν σε χρόνο εκτός SLA (Service Level Agreement), και μάλιστα με μέσο όρο καθυστέρησης άρσης βλάβης που άγγιζε τις 10 Ημερολογιακές Ημέρες τον Ιανουάριο του 2015, ενώ από 36.578 αναγγελθείσες απλές βλάβες, 3.746 (περίπου το 10%) αποκαταστάθηκαν, αντίστοιχα, εκτός SLA, με μέσο όρο καθυστέρησης άρσης βλάβης τις 7,5 ΗΗ τον Ιανουάριο του 2015».
Σημειώνεται ότι με βάση τους κανονισμούς ο ΟΤΕ ήταν υποχρεωμένος να αίρει π.χ. τις απλές βλάβες ενός μιας εργάσιμης ημέρας και τις καλωδιακές εντός 3 εργάσιμων ημερών. Ο ίδιος για το 25% των βλαβών της Wind ξεπερνούσε τις 8 εργασίες ημέρες ή τις 10 ημερολογιακές, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τη φήμη της εταιρείας, την αύξηση κλήσεων συνδρομητών, την αύξηση πιστώσεων στους θιγόμενους συνδρομητές για τις καθυστερήσεις, την αύξηση διαχειριστικού κόστους κ.ο.κ.
Όχι αδίκως, επομένως, οι πάροχοι υποστηρίζουν ότι η τακτική αυτή του ΟΤΕ να αφήνει επί μακρό χρονικό διάστημα να σέρνονται οι βλάβες ή να καθυστερεί στις ενεργοποιήσεις τοπικών βρόχων τούς έκανε μεγάλη ζημία. Η ΕΕΤΤ δε με τις αποφάσεις της αυτές έκανε δεκτές εν μέρει τις καταγγελίες, εκτιμώντας ωστόσο ότι ο ΟΤΕ παραβίασε μόνον την τηλεπικοινωνιακή νομοθεσία και όχι τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού.
Το τελευταίο έχει μεγάλη σημασία, καθώς οι παραβιάσεις της τηλεπικοινωνιακής νομοθεσίας επισύρουν πρόστιμα έως 3 εκατ. ευρώ, ενώ οι παραβιάσεις της νομοθεσίας του ανταγωνισμού μπορούν να επισύρουν πρόστιμα μέχρι και το 10% του τζίρου της επιχείρησης. Η ΕΕΤΤ, ωστόσο, δεν διαπίστωσε παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «από τα ανωτέρω στοιχεία δεν τεκμηριώνεται ότι η καταγγελόμενη συμπεριφορά του ΟΤΕ στην αγορά Χονδρικής Τοπικής Πρόσβασης στην Ελληνική επικράτεια, είτε στην κατασκευή ΤοΒ είτε στην άρση βλαβών, αποτελεί “άρνηση προμήθειας” μέσω υπερβολικών καθυστερήσεων, η οποία ενδεχομένως θα οδηγούσε σε εξάλειψη του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά επόμενου σταδίου». Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την ΕΕΤΤ, οι ίδιες καθυστερήσεις σημειώνονταν και στη λιανική του ΟΤΕ.
Ωστόσο, φαίνεται ότι η αποδιοργάνωση του ΟΤΕ τη συγκεκριμένη περίοδο είχε οδηγήσει σε παραβίαση των όρων των κανονισμών παροχής υπηρεσιών χονδρικής προς τους παρόχους της αγοράς. Εξάλλου, όπως αναφέρουν καλά ενημερωμένες πηγές, θα ήταν πολύ δύσκολο για την ΕΕΤΤ να τεκμηριώσει παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού από την πλευρά του ΟΤΕ.
Τώρα, όμως, με βάση τις αποφάσεις της ΕΕΤΤ, οι άμεσα εμπλεκόμενοι, δηλαδή η Nova (διάδοχος της Wind) και η Vodafone μπορούν ν’ αξιώσουν αστικές αποζημιώσεις από τον ΟΤΕ. Δηλαδή οι πάροχοι να προσφύγουν σε αστικά δικαστήρια και να ζητήσουν αποζημιώσεις για διαφυγόντα έσοδα και κέρδη. Επίσης, αγωγές αποζημίωσης θα μπορούσαν να εγείρουν και συλλογικές οντότητες (ενώσεις καταναλωτών κ.λπ.).
Αξίζει ν’ αναφερθεί ότι η απόφαση της ΕΕΤΤ καθυστέρησε τουλάχιστον μια 5ετία και λήφθηκε μόλις πριν από λίγες ημέρες (αποφάσεις ΕΕΤΤ 1183/18 και 1183/19 της 02.02.2026) και μάλιστα δημοσιοποιήθηκαν σε ΦΕΚ στις 16.02.2026, δηλαδή μία ημέρα πριν από τη λήξη της θητείας της Επιτροπής.
