Η CrediaBank που ετοιμάζεται για έξοδο στις αγορές, οι επαφές υψηλού επιπέδου με ΗΠΑ για το mega data center της ΔΕΗ και το ράλι των σούπερ μάρκετ

Οι στόχοι της CrediaBank μετά την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και τα μυστικά για τις ρυθμίσεις των δανείων σε ελβετικό φράγκο

Η CEO της CrediaBank, Ελένη Βρεττού © CrediaBank

Η Crediabank ετοιμάζεται για έξοδο στις αγορές

Το σήμα για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 300 εκατ. ευρώ, όπως έγραφε το powergame.gr, έδωσε η χθεσινή απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Crediabank να συγκαλέσει έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων στις 16 Μαρτίου. Για την ακρίβεια, η Διοίκηση της Τράπεζας ζητάει από τους μετόχους να της δώσουν νέες εξουσιοδοτήσεις (ανακαλώντας παλαιότερες οι οποίες είχαν δοθεί επί εποχής Attica Bank) προκειμένου να προχωρήσει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με διττό στόχο: α) την άντληση νέων κεφαλαίων έως 300 εκατ. ευρώ και β) την κεφαλαιοποίηση αποθεματικών στο πλαίσιο προγράμματος δωρεάν διάθεσης μετοχών. Τυπικά οι μέτοχοι δεν θα εγκρίνουν την ΑΜΚ στις 16 του μηνός, αλλά πρακτικά έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα ο χρόνος που η Crediabank θα βγει στις αγορές για να αντλήσει νέα κεφάλαια. Και όπως προκύπτει από το περιρρέον θετικό κλίμα στις αγορές, η έξοδος αυτή θα γίνει εντός του πρώτου εξαμήνου. Οι ρυθμοί με τους οποίους «τρέχει» την Τράπεζα η CEO Ελένη Βρεττού, οι επιδόσεις που παρουσιάζει, αλλά και κινήσεις όπως η απόκτηση της HSBC Malta, δημιουργούν πολύ θετικό απόηχο στους επενδυτές. Και αυτό αναμένεται να επιβεβαιωθεί στις 9 Μαρτίου, στο Λονδίνο, όπου η CEO της Crediabank θα παρουσιάσει το business plan της Τράπεζας σε διεθνείς επενδυτές. Οι τελευταίοι εκδηλώνουν ισχυρό ενδιαφέρον για την Crediabank και στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που θα πραγματοποιήσει η Τράπεζα, επιδίωξη θα είναι η προσέλκυση anchor investors. Και βεβαίως, η ενίσχυση του free float της μετοχής, η οποία κινείται τώρα γύρω στο 13%, χαμηλότερα του απαιτούμενου 15%.

Τα κρίσιμα σημεία για τους μετόχους

Οι δύο παραπάνω στόχοι και το ενδιαφέρον των ξένων, οδηγούν σε placement μετοχών της Crediabank, μια απόφαση που βεβαίως δεν είναι θέμα της Διοίκησης, αλλά των μετόχων. Της Thrivest Holding που ελέγχει το 50,17% και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας στην οποία έχει μεταβιβαστεί το ποσοστό 36,16% που κατείχε το πρώην Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Το υπόλοιπο 13,67% του μετοχικού κεφαλαίου της Crediabank ελέγχουν μέτοχοι με ποσοστά χαμηλότερα του 5%. Όπως μαθαίνω, οι μικρομέτοχοι δεν πρόκειται να μείνουν στο περιθώριο της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Η πρόβλεψη για κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης αποτελεί κρίσιμο σημείο για τους υφιστάμενους μετόχους, καθώς ενδέχεται να επιφέρει μετοχική απομείωση (dilution). Ωστόσο, στους μικρομετόχους μαθαίνω ότι θα δοθεί το δικαίωμα να μπουν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και να διατηρήσουν το ποσοστό συμμετοχής τους. Θα ακολουθηθεί δηλαδή, η προνομιακή κατανομή που έχουν εφαρμόσει μεγάλες συστημικές τράπεζες κατά τις αυξήσεις του μετοχικού τους κεφαλαίου μέσω book building. Μέχρι να έχουμε τις επίσημες αποφάσεις των μετόχων για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, θα επαναλάβω το σοβαρό ενδιαφέρον που διαπιστώνεται από ξένους επενδυτές για την Crediabank. Δεν είναι λίγο αυτό που έχει καταφέρει η CEO Ελένη Βρεττού και η ομάδα της, να βάλει δυναμικά στο προσκήνιο την Τράπεζα, καταφέρνοντας π.χ. με μερίδιο αγοράς 3%, να πετυχαίνει μερίδιο αγοράς στις χορηγήσεις 15% στο εννεάμηνο του 2025, δίνοντας τα 15 από τα 100 δάνεια που δόθηκαν στην αγορά. Ή να κάνει στρατηγικές κινήσεις εξωστρέφειας όπως η απόκτηση της HSBC Malta. Σημειώνω ότι η εξαγορά αυτή ήταν αυτοχρηματοδοτούμενη και δεν απαιτεί νέα κεφάλαια από την Crediabank, με βάση τους σημερινούς δείκτες των δύο τραπεζών. Όμως η HSBC Malta είναι συστημική τράπεζα και «συμπαρασύρει» στο status αυτό και τη μη συστημική Crediabank. Άρα, δυνητικά ο επόπτης μπορεί να ζητήσει ενίσχυση των κεφαλαιακών δεικτών της Crediabank (σ.σ. ο δείκτης CET1 εκτιμάται ότι θα κλείσει στο 11% το 2025). Όμως αυτή είναι μια υπόθεση του μέλλοντος, δεδομένου ότι η συναλλαγή αναμένεται να κλείσει το α΄ τρίμηνο του 2027, και δεν αφορά την επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Επαφές υψηλού επιπέδου με ΗΠΑ για το mega data center της ΔΕΗ στην Κοζάνη

Στο «τραπέζι» της συνεργασίας Ελλάδας- ΗΠΑ έχει βρεθεί -μεταξύ άλλων- και το mega data center της ΔΕΗ στην Κοζάνη, για το οποίο έχουν γίνει σειρά επαφών σε πολύ υψηλό επίπεδο, σε διάφορα φόρα, εντός και εκτός συνόρων. Ο τελευταίος κύκλος συζητήσεων έγινε χθες (Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026) στο πλαίσιο διεθνούς φόρουμ για την Τεχνητή Νοημοσύνη στην Ινδία, κατά το οποίο το εμβληματικό project της ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία βρέθηκε στην ατζέντα του τετ α τετ που είχε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Michael Kratsios, διευθυντή του Γραφείου Επιστήμης και Τεχνολογικής Πολιτικής του Λευκού Οίκο. Όπως επισημαίνουν έγκυρες πηγές που μίλησαν στη στήλη, αυτό καταδεικνύει ότιη επένδυση για ένα data center/AI hub έχει μπει και σε επίπεδο διμερών πολιτικών συζητήσεων πέρα από απλές επιχειρηματικές επαφές , με εκπροσώπους του Λευκού Οίκου να συμμετέχουν στις συνομιλίες. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο επικεφαλής της ΔΕΗ, Γιώργος Στάσσης, είχε δώσει το «παρών» στην P-TEC τον περασμένο Νοέμβριο και είχε σειρά συναντήσεων με μέλη της πολυπληθούς αμερικανικής αποστολής, τόσο από την κυβέρνηση όσο και τον επιχειρηματικό κόσμο. Ο CEO της ΔΕΗ εξάλλου ήταν ένας από τους λίγους Έλληνες επιχειρηματίες που είχε προσκληθεί και συμμετείχε στις εργασίες της «κεντρικής σκηνής» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός τον περασμένο μήνα.

Και ένα από τα πιο σημαντικά ραντεβού που είχε ήταν αυτό με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της JP Morgan, τον (ελληνικής καταγωγής) κορυφαίο τραπεζίτη, Τζέιμι Νταίμον. Με δεδομένο ότι η ΔΕΗ «τρέχει» ένα τεράστιο επενδυτικό πλάνο 10 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2028, εύλογα θα υπέθετε κανείς ότι τέτοιου είδους επαφές -σε τόσο υψηλό επίπεδο- δεν είναι ασφαλώς μόνο κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά πιθανότατα παραπέμπουν σε χρηματοδοτικές ή επενδυτικές συζητήσεις για μεγάλα projects όπως αυτό του mega data center, επένδυση άνω των 2 δισ. ευρώ που πάντως δεν περιλαμβάνεται στον σχεδιασμό της τριετίας καθώς δεν είναι ακόμα αρκετά ώριμη. Πάντως, οι επαφές του κ. Στάσση και της διοίκησης της ΔΕΗ με εκπροσώπους της επενδυτικής κοινότητας και των μεγάλων Αμερικανών hyperscalers (Google, Amazon, Microsoft, Oracle κ.α.) από τη μια και του Πρωθυπουργού με στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης από την άλλη παραπέμπουν σε αυξημένη κινητοποίηση, με στόχο να κλείσουν οι συμφωνίες με τους hyperscalers έως το τέλος του έτους ώστε να «μπει στην πρίζα» για τα καλά το σχέδιο για μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ευρώπη…

Τα μυστικά για τις ρυθμίσεις των δανείων σε ελβετικό φράγκο

Τη δυνατότητα να ρυθμίσουν τα δάνειά τους σε ελβετικό φράγκο, μετατρέποντας το υπόλοιπο της οφειλής σε ευρώ και λαμβάνοντας κούρεμα και αποπληρωμή με χαμηλό σταθερό επιτόκιο, έχουν οι δανειολήπτες, καθώς χθες τέθηκε σε λειτουργία η ειδική πλατφόρμα της Γενικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους. Όπως είχε γράψει το powergame.gr, η προθεσμία υποβολής αίτησης στην πλατφόρμα για να εκκινήσει η διαδικασία με τους πιστωτές είναι εξάμηνη, μέχρι τις 19 Αυγούστου. Ωστόσο, όσοι δανειολήπτες δεν εμπίπτουν σε κάποια κατηγορία εισοδηματικών/περιουσιακών κριτηρίων (πρόκειται για αυτούς που λαμβάνουν το μικρότερο κούρεμα, 15%, και το υψηλότερο επιτόκιο αποπληρωμής, σταθερό 2,90%), η εξάμηνη προθεσμία εκτείνεται μέχρι τις 19 Ιουνίου 2026, καθώς ο χρόνος αρχίζει να μετράει από τις 19 Δεκεμβρίου 2025, όταν εκδόθηκε το ΦΕΚ για τη νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης (ν.5264/2025). Στη ρύθμιση μπορούν να ενταχθούν και δανειολήπτες που έχουν ασκήσει αγωγή κατά της τράπεζας για την οφειλή τους σε ελβετικό φράγκο. Με την ένταξη στη ρύθμιση καταργούνται εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί, σε οποιοδήποτε στάδιο και αν βρίσκονται. Όπως επίσης παύουν και τυχόν διωκτικά μέτρα που μπορεί να έχουν ασκήσει κατά του δανειολήπτη η τράπεζα ή ο servicer. Οι δανειολήπτες με οφειλές σε ελβετικό φράγκο, πάντως, δεν παίρνουν «ασυλία» στην περίπτωση που ενταχθούν στη ρύθμιση και δεν εξυπηρετούν κανονικά το δάνειό τους. Σε περίπτωση καταγγελίας του δανείου επειδή δεν εξυπηρετείται, ο δανειολήπτης θα οφείλει και το ποσό σε ευρώ που προκύπτει εάν η μετατροπή είχε γίνει στην τρέχουσα ισοτιμία ευρώ – ελβετικού φράγκου (ισοτιμία αναφοράς), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο ευνοϊκός υπολογισμός της ισοτιμίας που προβλέπει η νομοθετική διάταξη. Δηλαδή, η οφειλή παραμένει σε ευρώ (δεν επανέρχεται σε ελβετικό φράγκο), αλλά επανέρχεται στο αρχικό ποσό της μετατροπής από ελβετικό φράγκο σε ευρώ χωρίς τη βελτιωμένη σχέση ισοτιμίας που προβλέπει η διάταξη (δηλ. ο οφειλέτης χάνει το «κούρεμα» που είχε λάβει κατά τη βελτιωμένη μετατροπή της ισοτιμίας).

Τι θα ισχύσει για τα «κουρέματα» που έχουν γίνει

Με την ένταξη στη ρύθμιση παύουν να ισχύουν τυχόν συμβάσεις ρύθμισης οφειλών που «τρέχουν» για τον δανειολήπτη. Και το ερώτημα είναι τι γίνεται στην περίπτωση που ο οφειλέτης είχε ήδη λάβει «κούρεμα» της οφειλής λόγω σύμβασης ρύθμισης. Αν, λοιπόν, έχει ήδη υπάρξει «κούρεμα» της οφειλής, ο ευνοϊκός υπολογισμός της ισοτιμίας (σ.σ. για τη μετατροπή του δανείου από ελβετικό φράγκο σε ευρώ) γίνεται στο ποσό της οφειλής, όπως είχε διαμορφωθεί κατά τον χρόνο πριν από την τελευταία ρύθμιση, αφού αφαιρεθούν τυχόν καταβολές κεφαλαίου που έγιναν από τον οφειλέτη από τον χρόνο της ρύθμισης έως την ημέρα υποβολής της αίτησής του στον πιστωτή για τη μετατροπή της ισοτιμίας. Δηλαδή, θα ληφθεί υπόψη το ποσό της οφειλής πριν από τυχόν αναδιαρθρώσεις συνεπεία της προηγούμενης ρύθμισης, ωστόσο θα αφαιρεθούν από το ποσό αυτό τυχόν καταβολές κεφαλαίου που έγιναν στο πλαίσιο της προηγούμενης ρύθμισης.

Πώς μπορούν να κινηθούν οι εγγυητές των δανείων σε ελβετικό

Τα χρέη από τα δάνεια σε ελβετικό δεν απασχολούν μόνο τους οφειλέτες, αλλά και τους συνοφειλέτες και τους εγγυητές των δανείων. Αυτοί ή ακόμη και τρίτοι που έχουν παράσχει εμπράγματη ασφάλεια για το δάνειο, συναινούν με απλή έγγραφη δήλωσή τους προς τον πιστωτή για το αίτημα μετατροπής της οφειλής σε ευρώ που έχει υποβάλει ο πρωτοφειλέτης, ώστε να επωφεληθούν και αυτοί από την ευνοϊκή ρύθμιση. Μπορούν βεβαίως και να μη συναινέσουν στο αίτημα του οφειλέτη, αλλά τότε η ρύθμιση θα γίνει μόνο για τον δανειολήπτη, μη δυνάμενων των εγγυητών ή συνοφειλετών να επωφεληθούν από τα ευεργετήματά της. Από την άλλη (που είναι και το πιο πιθανό) μπορεί να θέλει ο εγγυητής να ρυθμίσει την οφειλή ο εγγυητής και να μη θέλει ο πρωτοφειλέτης. Κατ’ αρχάς για να επιθυμεί να ρυθμίσει ο εγγυητής, σημαίνει ότι η οφειλή είναι μη εξυπηρετούμενη, άρα μπορεί με βάση τα ισχύοντα να ενταχθεί στον εξωδικαστικό μηχανισμό όπου και θα λάβει τεκμαιρόμενη συναίνεση για την οφειλή σε ελβετικό φράγκο. Εάν, όμως, επιθυμεί να λάβει το προνομιακό πρόγραμμα μετατροπής, θα πρέπει να έρθει σε επαφή με τον πιστωτή για να διερευνήσει τα περιθώρια προηγούμενης ρύθμισης στο πρόσωπό του. Εξυπακούεται ότι προσωπικές εγγυήσεις ή εμπράγματες εξασφαλίσεις (π.χ. προσημείωση ακινήτου) που συνοδεύουν τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, συνεχίζουν να παράγουν τα έννομα αποτελέσματά τους ως προς την εξασφάλιση της οφειλής που μετατρέπεται από ελβετικό φράγκο σε ευρώ.

Συνεχίζεται το ράλι των σούπερ μάρκετ

Παρά τη συνεχιζόμενη πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, τα στοιχεία της αγοράς δείχνουν ότι τα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα εξακολουθούν να κινούνται σε τροχιά ανάπτυξης, με βασικό «καύσιμο» τις αυξήσεις τιμών, τις στοχευμένες προσφορές και τη μετατόπιση της κατανάλωσης σε βασικά αγαθά. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα δεδομένα, οι πωλήσεις σε αξία στο οργανωμένο λιανεμπόριο καταγράφουν άνοδο 8,6% στο σύνολο της αγοράς στο διάστημα του Ιανουαρίου του 2026, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Θυμίζουμε ότι το 2025 οι πωλήσεις τους έκλεισαν με άνοδο κοντά στο 7%, ανερχόμενες σε περίπου 16 δισεκατομμύρια ευρώ. Το μεγαλύτερο βάρος της ανάπτυξης συνεχίζει να σηκώνει η κατηγορία τροφίμων και ποτών, με αύξηση 8,7% και κύκλο εργασιών που ξεπερνά τα 650 εκατ. ευρώ. Τα τρόφιμα εμφανίζουν άνοδο 8,5% και τα ποτά 9,3%, επιβεβαιώνοντας ότι οι καταναλωτές, ακόμη και σε περιβάλλον ακρίβειας, δεν μειώνουν δραστικά τις αγορές βασικών προϊόντων. Αντίθετα, προσαρμόζουν τη σύνθεση του καλαθιού τους, επιλέγοντας συχνότερα ιδιωτική ετικέτα, προσφορές και μεγαλύτερες συσκευασίες.

Η νέα Γενική Διευθύντρια του ΣΒΕ

Η πρώην Γενική Γραμματέας Βιομηχανίας του υπουργείο Ανάπτυξης Βίκυ Λοϊζου ανέλαβε καθήκοντα Γενικής Διευθύντριας στον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ). Η πρόεδρος του ΣΒΕ Λουκία Σαράντη, υποδέχθηκε με εγκάρδιο λόγο τη νέα Γενική Διευθύντρια του «Με χαρά καλωσορίζουμε στην οικογένεια του ΣΒΕ τη νέα Γενική Διευθύντρια κα Βίκυ Λοΐζου. Είμαι σίγουρη ότι θα βοηθήσει πολύ στη συνεχή προσπάθειά μας να γίνει ο ΣΒΕ ακόμα πιο αποτελεσματικός για τις επιχειρήσεις – μέλη του και ακόμα πιο ουσιαστικός στις παρεμβάσεις του για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής βιομηχανίας», σχολίασε σχετικά. Η Βίκυ Λοΐζου υπήρξε επίσης ΓΓ Ιδιωτικών Επενδύσεων στο υπ. Ανάπτυξης, ΓΓ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων & Εξωστρέφειας στο υπ. Εξωτερικών και πιο πριν ΓΓ Τουρισμού. Θεωρείται γνώστης των θεμάτων που απασχολούν την βιομηχανία, τις εξαγωγές και τις επενδύσεις. Έχει σπουδάσει πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σε νέες επενδύσεις προχωρεί η Navios Partners

Η Navios Maritime Partners, συμφερόντων της Αγγελικής Φράγκου, στρέφεται δυναμικά στην αγορά των bulkers, ανακοινώνοντας την παραγγελία δύο νεότευκτων capesize 181.500 dwt στην Ιαπωνία. Σύμφωνα με το Tradewinds, τα πλοία αποκτήθηκαν τον Δεκέμβριο έναντι 134,8 εκατ. δολαρίων και αναμένεται να παραδοθούν το 2028 και το 2029 αντίστοιχα, αποτελώντας τις πρώτες νέες παραγγελίες bulkers της εταιρείας από τότε που η εταιρεία μετατράπηκε στην κύρια εισηγμένη εταιρεία του ομίλου, πριν από τέσσερα χρόνια. Παράλληλα, η εταιρεία διαψεύδει εμμέσως τα σενάρια που τη συνέδεαν με παραγγελία τεσσάρων δεξαμενόπλοιων VLCC στην Κίνα, επιλέγοντας αντίθετα να ρευστοποιήσει μέρος του στόλου της στα δεξαμενόπλοια. Συγκεκριμένα, συμφώνησε στην πώληση των VLCC Nave Galactic (2009) και Nave Buena Suerte (2011) έναντι συνολικά 136,5 εκατ. δολαρίων, με την ολοκλήρωση των συναλλαγών να αναμένεται το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Η Navios κατέγραψε ισχυρές επιδόσεις το τέταρτο τρίμηνο, με καθαρά κέρδη 117,3 εκατ. δολάρια, αυξημένα κατά 24% σε ετήσια βάση, σημειώνοντας την καλύτερη επίδοση οκταμήνου. Ο μέσος ημερήσιος ναύλος (TCE) διαμορφώθηκε στα 25.567 δολάρια, στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαετίας. Η διοίκηση διατηρεί αμετάβλητο το μέρισμα για 23ο συνεχόμενο τρίμηνο, ενώ από το επόμενο τρίμηνο θα αυξηθεί στα 0,06 δολάρια ανά μετοχή, ενισχυμένο από πρόγραμμα επαναγοράς ιδίων μεριδίων.

Η νέα γενιά boutique επενδύσεων και οι σκιές που τη συνοδεύουν

Η αυξανόμενη είσοδος νέων καταλυμάτων στην αγορά φιλοξενίας έχει αρχίσει να προκαλεί συζητήσεις εντός του κλάδου. Σύμφωνα με επαγγελματίες του τουρισμού και στελέχη εταιρειών online κρατήσεων, η προσφορά αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, όχι μόνο από ξενοδοχειακές επενδύσεις αλλά κυρίως από μικρότερης κλίμακας projects: βίλες, συγκροτήματα βιλών και boutique hotels. Πρόκειται για μονάδες που ξεφυτρώνουν σε νησιά και δημοφιλείς προορισμούς της ηπειρωτικής χώρας, διευρύνοντας το ήδη έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, εντοπίζεται στο προφίλ των νέων επενδυτών. Παράγοντες της αγοράς σημειώνουν ότι σημαντικό μέρος των νέων projects δεν προέρχεται από επαγγελματίες της φιλοξενίας, αλλά από ιδιώτες άλλων κλάδων -γιατρούς, δικηγόρους ή ελεύθερους επαγγελματίες- που εισέρχονται δυναμικά στον τουρισμό. Η εξήγηση που δίνεται επισήμως είναι η αναζήτηση υψηλότερων αποδόσεων σε έναν κλάδο που εμφανίζει διαχρονική ανάπτυξη και ισχυρή διεθνή ζήτηση.

Στους διαδρόμους της αγοράς, όμως, η συζήτηση αποκτά πιο υπαινικτικό χαρακτήρα. Δεν είναι λίγοι όσοι ψιθυρίζουν ότι μέρος αυτών των επενδύσεων μπορεί να συνδέεται με «μαύρο χρήμα» που κατευθύνεται σε ακίνητα και τουριστικά projects, αξιοποιώντας τη σχετική ευκολία εισόδου και τη δυσκολία ιχνηλάτησης κεφαλαίων. Πρόκειται, φυσικά, για εκτιμήσεις που δύσκολα τεκμηριώνονται δημόσια, αλλά επανέρχονται όλο και συχνότερα σε κλειστές συζητήσεις του κλάδου. Το βέβαιο είναι ότι η μαζική είσοδος νέων παικτών αλλάζει τις ισορροπίες. Από τη μία αυξάνει την προσφορά και πιέζει αποδόσεις, από την άλλη δημιουργεί ερωτήματα για τη βιωσιμότητα και τη διαφάνεια της αγοράς. Και όσο ο τουρισμός παραμένει ο πιο «σίγουρος» επενδυτικός προορισμός της χώρας, τόσο αυτές οι συζητήσεις θα πυκνώνουν – είτε ειπωθούν φωναχτά είτε παραμείνουν σε χαμηλό τόνο.

Τα υπουργεία Υποδομών, Εθνικής Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης κρατούν τα πρωτεία στο ΠΔΕ 2026

Στα 9,19 δισ. ευρώ ανέρχεται το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) του 2026, με την κατανομή πιστώσεων να δείχνει ως τους μεγαλύτερους αποδέκτες το υπουργείου Υποδομών και το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Το υπουργείο Υποδομών έχει λαμβάνειν φέτος 1,71 δισ. ευρώ, δηλαδή το 18% των πόρων του προγράμματος εκ των οποίων τα 950 εκατ. ευρώ προέρχονται από το Εθνικό Σκέλος του προϋπολογισμού και τα υπόλοιπα 760 εκατ. ευρώ από το συγχρηματοδοτούμενο. Ο δεύτερος μεγαλύτερος αποδέκτης είναι το υπ. Εθνικής Οικονομίας, με πόρους ύψους 0,9 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 150 εκατ. ευρώ προέρχονται από το εθνικό σκέλος και τα υπόλοιπα 0,75 δισ. ευρώ από το συγχρηματοδοτούμενο. Τρίτος κατά σειρά αποδέκτης χρημάτων του ΠΔΕ είναι το υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης με ποσό ύψους 842 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων μόλις 11 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από το Εθνικό Σκέλος και τα υπόλοιπα 831 εκατ. ευρώ από το συγχρηματοδοτούμενο. Εδώ τα περισσότερα τα «τσοντάρει» η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), ενώ στο υπ. Εθνικής Οικονομίας και στο υπ. Υποδομών το ΕΣΠΑ και τα επιχειρησιακά του προγράμματα. Επίσης «ψωμωμένες» κατανομές έχουν τα υπουργεία Παιδείας & Εθνικών Θρησκευμάτων (645 εκατ. ευρώ) και Περιβάλλοντος & Ενέργειας (600 εκατ. ευρώ), ενώ για το σύνολο των περιφερειών της χώρας προβλέπονται συνολικά 1,85 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 1,26 δισ. ευρώ αφορούν στο συγχρηματοδοτούμενο σκέλος και τα υπόλοιπα 0,59 δις. σε εθνικούς πόρους. Όλα τα προαναφερόμενα μεγέθη δεν περιλαμβάνουν τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης που για φέτος αναμένονται στα 7,2 δισ. ευρώ. Ωστόσο επειδή εδώ οι κατανομές γίνονται κατόπιν ολοκλήρωσης των έργων, δεν μπορούν να προβλεφθούν οι ακριβείς κατανομές. Πάντως όλα δείχνουν ότι θα έχουμε μια ιστορική δημόσια δαπάνη σε επενδύσεις που θα φτάσει τα 16 δισ. ευρώ, όταν πριν 10 χρόνια δεν ξεπερνούσε τα 5-6 δισ. ευρώ.

Επ. Κεφαλαιαγοράς: Οι αστερίσκοι στα αμοιβαία κεφάλαια

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς αλλάζει τόνο. Και για πρώτη φορά, επιλέγει να μιλήσει απευθείας στον μικροεπενδυτή με έναν απλό, αλλά σαφή οδηγό: τι πρέπει να γνωρίζει -και κυρίως τι πρέπει να προσέχει- πριν τοποθετήσει τα χρήματά του σε αμοιβαία κεφάλαια. Σε μια περίοδο όπου οι αποδόσεις ξαναμπαίνουν στο επίκεντρο και οι καταθέσεις δεν αρκούν για να καλύψουν τον πληθωρισμό, όλο και περισσότεροι ιδιώτες στρέφονται στα αμοιβαία κεφάλαια. Η παρέμβαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς έρχεται να υπενθυμίσει ότι η επένδυση δεν είναι υπόσχεση· είναι επιλογή με κόστος και ευθύνη. Δεν πρόκειται για μια τυπική υπενθύμιση υποχρεώσεων. Είναι μια θεσμική παρέμβαση με αποδέκτη τον ιδιώτη που συχνά παρασύρεται από τις αποδόσεις, χωρίς να σταθμίζει επαρκώς τους κινδύνους. Βεβαίως, οι ΑΕΔΑΚ οφείλουν ήδη να συλλέγουν στοιχεία για το επενδυτικό προφίλ και τις γνώσεις των πελατών τους. Όμως η Αρχή έρχεται να προσθέσει το αυτονόητο που συχνά παραβλέπεται: οι λεγόμενες «συλλογικές επενδύσεις» δεν προσφέρουν εγγυημένη απόδοση. Και ενσωματώνουν ρίσκο – σε περισσότερες από μία μορφές.

Η Επιτροπή απαριθμεί τέσσερις πυλώνες κινδύνου:

  • Κίνδυνος αγοράς. Η αξία του ενεργητικού μπορεί να μειωθεί λόγω μεταβολών στα επιτόκια, στις συναλλαγματικές ισοτιμίες ή στις τιμές των τίτλων. Οι αγορές ανεβαίνουν, αλλά και κατεβαίνουν.
  • Κίνδυνος ρευστότητας. Σε περιόδους έντασης, ενδέχεται να μην είναι εύκολη ή άμεση η εξαγορά μεριδίων, εάν τα επιμέρους στοιχεία του χαρτοφυλακίου δεν μπορούν να ρευστοποιηθούν σε εύλογη τιμή.
  • Λειτουργικός κίνδυνος. Από ένα τεχνικό σφάλμα έως μια κυβερνοεπίθεση, γεγονότα εκτός αγοράς μπορούν να επηρεάσουν την αξία της επένδυσης.
  • Λοιποί κίνδυνοι. Η πιθανότητα αδυναμίας ενός εκδότη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ή η στρέβλωση αποτιμήσεων σε περιόδους δυσλειτουργίας της αγοράς.

Το μήνυμα είναι καθαρό: απόδοση χωρίς ρίσκο δεν υπάρχει.

Πρέσινγκ από τις Βρυξέλλες για το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ

Σε κατάσταση πορτοκαλί συναγερμού έχουν μπει οι αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΕ για το διαδοχικό τέλος δυο χρηματοδοτικών εργαλείων-μαμούθ. Το ένα είναι το Ταμείο Ανάκαμψης που λήγει τον Αύγουστο του 2026. Το άλλο είναι το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΕΣΠΑ) του 2021- 2027 που τυπικά λήγει το 2027. Είναι για αυτό που στο τελευταίο ecofin, το ευρωπαϊκό συμβούλιο καλεί την Κομισιόν να συνοδεύσει το σχέδιο προϋπολογισμού με το πλήρες σύνολο των σχετικών εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 41 του δημοσιονομικού κανονισμού. Το Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να εγγυηθεί πλήρη διαφάνεια και προβολή της παρεχόμενης οικονομικής βοήθειας και των σχετικών πληρωμών τόκων που θα πραγματοποιηθούν για χρέος που εκδόθηκε, όπως αναφέρεται στο άρθρο 224 του δημοσιονομικού κανονισμού, καθώς και όλων των ταμείων στο πλαίσιο του Μέσου Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EURI), παρέχοντας όλες τις σχετικές πληροφορίες εγκαίρως, συμπεριλαμβανομένων συνοπτικών πινάκων για τις πιστώσεις του προϋπολογισμού και πληροφοριών σχετικά με τη διαχείριση του χρέους και άλλων υποχρεώσεων του προϋπολογισμού της Ένωσης, καθώς και μια επισκόπηση του τρόπου χρηματοδότησης των υπερβάσεων του κόστους πληρωμών τόκων του EURI το 2027, σύμφωνα με το αναθεωρημένο Πρόγραμμα Δημοσιονομικού Πλαισίου 2021-2027. Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο καλεί την Κομισιόν να διεξάγει τις δανειοληπτικές της πράξεις σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες, ώστε να αποφευχθεί η υπερβολική ρευστότητα και το αντίστοιχο κόστος τόκων. Επιπλέον, το Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να παρέχει, όποτε είναι διαθέσιμο και σκόπιμο, τη διαβίβαση ειδοποιήσεων επιβεβαίωσης για μεταφορές μη επιστρεπτέας στήριξης που πραγματοποιούνται από το χρηματοδοτικό σύνολο στον προϋπολογισμό της ΕΕ, οι οποίες οδηγούν στην αίτηση δαπανών από την Επιτροπή, καθώς και στις αναμενόμενες εκταμιεύσεις και προβλέψεις αποδεσμεύσεων του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) που επηρεάζουν το 2027. Το Συμβούλιο σημειώνει, επίσης, ότι, για να λάβει ουσιαστική θέση επί του σχεδίου προϋπολογισμού όσον αφορά το κόστος τόκων, μπορεί να λάβει υπόψη μόνο τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν εγκαίρως ώστε να καταστεί δυνατή μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση από τα κράτη-μέλη.

Μητρώα παντού

Αν για κάτι -μεταξύ άλλων- δεν μπορεί να παραπονεθεί κανείς είναι για το πόσα πολλά Μητρώα έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και για όσα ακόμα μένουν να δημιουργηθούν. Μια ματιά στο ενοποιημένο σχέδιο κυβερνητικής πολιτικής θα σας πείσει. Το Game Over έκατσε με το «μικροσκόπιο» και βρήκε κάμποσα. Έχουν και λέμε λοιπόν: Εθνικό Ποινικό Μητρώο, Εθνικό Μητρώο Αναπηρίας και Μητρώο Δικαιούχων Παροχών Αναπηρίας, Ψηφιακό Μητρώο παρακολούθησης υποθέσεων διαφθοράς, Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών «ΜΙΤΟΣ», Εθνικό Μητρώο Παροχών και Ενισχύσεων, Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους, Μητρώο Ομογενειακών Οργανώσεων, Μητρώο Ομογενειακών ΜΜΕ, Μητρώο Ελληνικών Εδρών σε ξένα πανεπιστήμια και Μητρώο Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, «Μητρώο Πολιτών ΙΙ», Εθνικό Μητρώο Δωρητών, Μητρώο Ανελκυστήρων, Μητρώο Διαθηκών, Ηλεκτρονικό Μητρώο Ξεναγών κρατών-μελών της ΕΕ, Εθνικό Μητρώο Διαλειτουργικότητας και του Κέντρου Διαλειτουργικότητας, Μητρώα «alto.gov.gr» και «events.gov.gr», Ενιαίο Μητρώο Ενεχύρων, Μητρώο ακινήτων βραχυχρόνιας μίσθωσης, Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων της ΑΑΔΕ (ΜΙΔΑ), Μητρώο Πολιτικών Κομμάτων, Μητρώο Σωματείων, Μητρώου Εκπαιδευτών, Εθνικό Μητρώο Βιοϊατρικής Έρευνας (ΕΜΒιΕ), Μητρώο Προσωπικού Αρχαιολογικών Εργασιών, Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων, Εθνικό Μητρώο Ασθενών Ανακουφιστικής Φροντίδας, Μητρώο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) και μελών ΜΚΟ, Μητρώο Επιμελητών/-τριών…

Γιατί καθυστερούν οι μεταβιβάσεις ακινήτων

Η ολοκλήρωση μιας αγοραπωλησίας ακινήτου και, συγκεκριμένα, κατοικίας, είναι μία πολύμηνη υπόθεση που απαιτεί συνήθως 6-7 μήνες, ενώ μπορεί να τραβήξει και περισσότερο. Για να γίνει η μεταβίβαση, δεν αρκεί η συμφωνία μεταξύ πωλητή και αγοραστή. Για να γίνει η μεταβίβαση μίας διηρημένης ιδιοκτησίας, ενός διαμερίσματος, πρέπει να υπάρχει ενημερωμένη η ηλεκτρονική ταυτότητα του ακινήτου , κάτι που απαιτεί τη συγκέντρωση αρκετών δικαιολογητικών, περίπου δέκα. Η διαδικασία δεν είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα, εάν πρόκειται για καινούργια ακίνητα και ο αγοραστής έχει όλα τα χρήματα «στη τσέπη», αλλά μπορεί να πάρει αρκετό χρόνο και περισσότερα χρήματα, αν πρόκειται για παλιά κτίσματα καθώς σε αυτά, είτε υπάρχουν μικρές ή μεγαλύτερες αυθαιρεσίες από τους ιδιοκτήτες-πωλητές, αλλά και σε πάρα πολλές περιπτώσεις, από τον εργολάβο που κατασκεύασε την οικοδομή. Οι αυθαιρεσίες που έγιναν κατά τη φάση κατασκευής ενός κτιρίου, είναι πολύ συχνό φαινόμενο, αν και οι περισσότερες δεν είναι μεγάλης έκτασης. Οπότε, η τακτοποίηση των αυθαιρεσιών «τρώει» χρόνο, η συγκέντρωση των δικαιολογητικών επίσης θα απαιτήσει κάποιο χρόνο, ενώ εάν μεσολαβούν και τράπεζες για τη χορήγηση στεγαστικού δανείου στον αγοραστή, τότε ο χρόνος για την ολοκλήρωση της μεταβίβασης, επιμηκύνεται σημαντικά. Οι τράπεζες, έχουν τις δικές τους διαδικασίες και o digital τρόπος λειτουργίας για κάποιον που χρειάζεται και συμβουλευτική, όταν σκέπτεται να πάρει στεγαστικό δάνειο, δεν συνεπάγεται εξοικονόμηση χρόνου. Το ζήτημα είναι, ότι σε μία αγορά που βιάζεται να κινηθεί, την οικιστική, ο περιορισμός του χρόνου των μεταβιβάσεων, παραμένει ζητούμενο.

Habemus «Pharos AI Factory»

Εκτός συνόρων, η Ελλάδα προσπαθεί να χτίσει γέφυρες με το παγκόσμιο οικοσύστημα της τεχνητής νοημοσύνης. Εντός συνόρων, η χώρα αποκτά -και τυπικά από χθες- εθνικό κόμβο ΑΙ, με την ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας «Ελληνικό Εργοστάσιο Τεχνητής Νοημοσύνης ΑΕ» και διακριτικό τίτλο «Pharos AI Factory». Η ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας, της οποίας δεν θα αργήσουμε οσονούπω να μάθουμε και τον επικεφαλής, καταχωρίστηκε χθες στο ΓΕΜΗ. Η νέα εταιρεία, όπως αναφέρει η σύστασή της, λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος, αλλά με κανόνες ιδιωτικής οικονομίας, γεγονός που την τοποθετεί ουσιαστικά ως έναν ημικρατικό οργανισμό τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας. Έδρα της είναι το τεχνολογικό πάρκο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», ενώ προβλέπεται δυνατότητα δημιουργίας υποκαταστημάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το μετοχικό κεφάλαιο ανέρχεται σε 25.000 ευρώ, με μετόχους το Ελληνικό Δημόσιο κατά 30% και την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας κατά 70%, ενώ η διάρκεια της εταιρείας ορίζεται αρχικά σε δέκα έτη. Το «Pharos», σύμφωνα με το καταστατικό του, θα λειτουργεί, μεταξύ άλλων, και ως κέντρο εξυπηρέτησης για startups, ΜμEκαι ερευνητικά ιδρύματα, ενώ θα μπορεί να ιδρύει spin-offs, να εκμεταλλεύεται δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και να εμπορεύεται προϊόντα και υπηρεσίες ΑΙ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Το κόστος του ρεύματος που «βαραίνει» την ΕΕ και το ελληνικό παράδειγμα

Το μήνυμα που μετέφερε ο υφυπουργός Ενέργειας, Νίκος Τσάφος, από την Υπουργική Σύνοδο του IEA ήταν απολύτως καθαρό: το μεγαλύτερο βάρος της ενεργειακής μετάβασης σήμερα δεν αφορά την επάρκεια, αλλά το κόστος. «Ο βασικός άξονας που διαπέρασε σχεδόν όλες τις συζητήσεις ήταν η προσιτότητα – το πώς θα μειωθεί το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις», σημείωσε, περιγράφοντας μια διεθνή συζήτηση που επιστρέφει στα βασικά: στους λογαριασμούς. Η διεθνής εικόνα παρουσιάζει αντιφάσεις. Οι τιμές πετρελαίου παραμένουν συγκρατημένες, παρά την έντονη γεωπολιτική αβεβαιότητα, στοιχείο που λειτουργεί σταθεροποιητικά. Στο φυσικό αέριο, όμως, η Ευρώπη εξακολουθεί να κινείται σε υψηλά επίπεδα, χωρίς να έχει απορροφήσει πλήρως το σοκ του 2022. Η προσδοκία εστιάζεται στο νέο κύμα προσφοράς LNG κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που αναμένεται να επηρεάσει καθοδικά τις τιμές τα επόμενα χρόνια. Μέχρι τότε, όμως, το περιβάλλον παραμένει εύθραυστο.

Για τον ίδιο τον υφυπουργό το πιο δύσκολο κεφάλαιο είναι η ηλεκτρική ενέργεια. Ο παγκόσμιος εξηλεκτρισμός επιταχύνεται, τα συστήματα γίνονται πιο «πράσινα», αλλά οι τιμές ρεύματος εξακολουθούν να αποτελούν βασική πρόκληση. Το 2025 οι τιμές χονδρικής ήταν κατά 62% υψηλότερες σε σχέση με το 2019, κυρίως λόγω των υψηλών τιμών φυσικού αερίου και διοξειδίου του άνθρακα. Ταυτόχρονα, αυξάνονται τα κόστη εξισορρόπησης και ανακατανομής φορτίου, ενώ οι επενδύσεις στα δίκτυα προσθέτουν επιπλέον πίεση. Και η ευρωπαϊκή αγορά, αντί να συγκλίνει, εμφανίζει διευρυνόμενες αποκλίσεις τιμών. Σε αυτό το σύνθετο τοπίο, η Ελλάδα προβάλλει τη δική της εμπειρία. Όπως τόνισε η χώρα μετασχημάτισε το ηλεκτρικό της σύστημα, περνώντας από τον λιγνίτη σε ένα μείγμα που στηρίζεται στον ήλιο, τον άνεμο, τα υδροηλεκτρικά και το φυσικό αέριο. Από έκτη μεγαλύτερη καθαρή εισαγωγός ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, έχει εξελιχθεί σε έβδομη μεγαλύτερη καθαρή εξαγωγό. Η πρόκληση, ωστόσο, παραμένει: πώς διασφαλίζεται η ηλεκτρική ασφάλεια και η ανταγωνιστικότητα σε ένα σύστημα πιο σύνθετο και πιο ακριβό. Η ελληνική παρέμβαση κινήθηκε στη λογική ταχύτερων περιφερειακών αντιδράσεων σε περιόδους υψηλών τιμών, πλήρους αξιοποίησης της διασυνοριακής δυναμικότητας και καλύτερου συντονισμού στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Σε μια περίοδο μετασχηματισμού, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η μετάβαση είναι το κόστος της.