Η ψήφος εμπιστοσύνης Μητσοτάκη στην υδροηλεκτρική ενέργεια και το σήμα προς ΔΕΗ
Μία από τις ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις της «ενεργειακής» συνέντευξης που έδωσε χθες ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο συνέδριο του Bloomberg αφορούσε τις προοπτικές για την ανάπτυξη νέων υδροηλεκτρικών μονάδων στην Ελλάδα, σε μια συγκυρία κατά την οποία η εν λόγω τεχνολογία -βοηθεισών και των βροχοπτώσεων του τελευταίου διαστήματος- συνέβαλε τα μέγιστα στη συγκράτηση των χονδρεμπορικών τιμών ενέργειας. Και έστειλε μήνυμα στη ΔΕΗ -παρόντος του επικεφαλής του Ομίλου, Γιώργου Στάσση- να κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση. «Πιστεύω πολύ στην υδροηλεκτρική ενέργεια, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες περιβαλλοντικές ανησυχίες. Αν το επιτρέπει η γεωγραφία, οφείλει κανείς να την εξετάσει», δήλωσε ο πρωθυπουργός και συνέχισε: «Έχω συζητήσει με τη ΔΕΗ, που είναι ο βασικός παίκτης στον τομέα, και εκτιμώ ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο να προστεθούν 1 έως 2 GW υδροηλεκτρικής ισχύος στην Ελλάδα. Και βεβαίως, αυτά τα έργα μπορούν να συνδεθούν και με σημαντικές αρδευτικές ανάγκες».
Η μεταφορά υδάτων από τον Αχελώο και τα… τρία τρυγόνια
«Ένα από τα μεγάλα έργα που επαναφέρουμε είναι η μεταφορά υδάτων (σ.σ. από τον ποταμό Αχελώο) από τη δυτική προς την ανατολική Ελλάδα, ιδίως προς τη Θεσσαλία, που αποτελεί περιοχή με έντονη αγροτική δραστηριότητα. Αυτό απαιτεί υποδομές. Ένα μέρος τους υπάρχει ήδη και μπορούμε, θα έλεγα, να πετύχουμε τρία τρυγόνια με έναν σμπάρο: να παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια, να διαχειριζόμαστε τις πλημμύρες και ταυτόχρονα να διασφαλίζουμε επαρκή άρδευση για την ανατολική και κεντρική Ελλάδα». Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι οι εν λόγω επισημάνσεις ήρθαν στον απόηχο των εξαγγελιών του πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή του στη Λάρισα το περασμένο Σάββατο για την επανεκκίνηση του έργου της μερικής μεταφοράς νερού από τον Αχελώο (το οποίο συνέδεσε και με το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας της ΔΕΗ, που ξαναμπαίνει μπροστά), με τον κ. Μητσοτάκη να αναθέτει ακόμα μία «επικίνδυνη αποστολή» στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, αν αναλογιστεί κανείς τις δικαστικές εμπλοκές που έχει εντοπίσει το συγκεκριμένο project. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια ψήφο εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού στην υδροηλεκτρική ενέργεια, που προοιωνίζεται εξελίξεις προς την κατεύθυνση της ενίσχυσής της στο μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής στη χώρα μας…
Οι λεπτομέρειες εξαγοράς της Euroxx από την Οptima
Ένα deal που ικανοποιεί και τις δύο πλευρές κλείνει στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά: η Optima Bank εξαγοράζει τη Euroxx Χρηματιστηριακή, διατηρώντας όμως ακέραιη την αυτοτέλεια και το «αυτοδιοίκητο» της εταιρείας. Οι Τζουζέπε Τζιάννο και Γιώργος Πολίτης, μαζί με την ομάδα τους, παραμένουν στην ηγεσία, ενώ η Optima εισέρχεται απευθείας στην κορυφαία τριάδα των χρηματιστηριακών, με μερίδιο αγοράς άνω του 13%. Η Euroxx ξεκίνησε απέναντι από το νούμερο 10 της Σοφοκλέους, στη σκιά του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πριν αποκτήσει δική του έδρα στη Λεωφόρο Αθηνών. Τα ιδρυτικά στελέχη Τζιάννο, Αριστοτέλης Νινιός, Αλέξανδρος Μπίλης και Παύλος Βρανάς, από τα πρώτα χρόνια της εταιρείας, κυνηγούσαν κάθε ευκαιρία: αύξαναν το πελατολόγιο, συμμετείχαν σε αναδοχές και deals, με αποκορύφωμα την είσοδο της εταιρείας στην Εναλλακτική Αγορά του ΧΑ το 2008. Στο παρελθόν η Euroxx υπήρξε και σημείο συνάντησης των δημοσιογράφων, πριν από την ψηφιακή εποχή των άμεσων αναλύσεων.
Το deal ξεκινά τώρα με τον χρηματοοικονομικό και νομικό έλεγχο, που θα ανοίξει τον δρόμο για τις οριστικές υπογραφές. Σύμφωνα με την αγορά, η αξία του υπολογίζεται σε πάνω από 70 εκατ. ευρώ για το 100% της εταιρείας. Το προσωπικό της Euroxx φαίνεται να στηρίζει τη συμφωνία με την Optima, προτιμώντας τη συνεργασία με μια ανεξάρτητη τράπεζα αντί για έναν μεγάλο όμιλο, όπου η πρακτική του cost-cutting και οι εθελούσιες αποχωρήσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν αναταράξεις. Και οι δύο πλευρές μοιράζονται κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη: Αύξηση κύκλου εργασιών μέσα από προμήθειες, νέες δουλειές, αναδοχές, συμβουλευτικές υπηρεσίες, αναλύσεις και διαχείριση χαρτοφυλακίων – χωρίς την πίεση στόχων που πιθανόν θα υπήρχε σε έναν μεγάλο χρηματοπιστωτικό όμιλο. Επιπλέον, η ένταξη σε τράπεζα θα δημιουργούσε σύγκλιση πελατολογίου, αφού πολλοί ξένοι θεσμικοί πελάτες είναι κοινοί.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το deal αναμένεται να οριστικοποιηθεί εντός τριών μηνών, με την ονομασία της εταιρείας να παραμένει Euroxx, προσθέτοντας παράλληλα την Optima: Euroxx – Optima. Η εικόνα της Euroxx για το 2025 λειτουργεί ως το βασικό «διαβατήριο» της συμφωνίας. Η εταιρεία έκλεισε τη χρονιά με προ φόρων κέρδη 17,4 εκατ. ευρώ, έναντι 5,27 εκατ. ευρώ το 2024, και κύκλο εργασιών 46,2 εκατ. ευρώ από 32 εκατ. ευρώ. Το περιθώριο κέρδους εκτινάχθηκε στο 37,6% από 16,4%, ενώ τα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 13,53 εκατ. ευρώ από 3,93 εκατ. ευρώ. Τα ίδια κεφάλαια διαμορφώθηκαν στα 28,53 εκατ. ευρώ. Η εκρηκτική κερδοφορία στηρίχθηκε στις πωλήσεις μετοχών και παραγώγων, που εκτοξεύθηκαν στα 9,4 εκατ. ευρώ από μόλις 0,45 εκατ. ευρώ το 2024, στις προμήθειες χρηματιστηριακών συναλλαγών που έφτασαν τα 20 εκατ. ευρώ από 12,6 εκατ., και στα έσοδα από συμβουλευτικές υπηρεσίες που ανήλθαν στα 22 εκατ. ευρώ από 15,5 εκατ. ευρώ. Η διαχείριση χαρτοφυλακίων παρουσίασε οριακή αύξηση. Η Optima Bank καταθέτει μη δεσμευτική πρόταση για πλειοψηφικό πακέτο, αναμένοντας να φθάσει στο 80%, ενώ Πολίτης και Τζιάννο διατηρούν από 10% ο καθένας. Η ολοκλήρωση του deal εξαρτάται από νομικό, οικονομικό και φορολογικό έλεγχο, την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, την υπογραφή οριστικών συμβάσεων και τη λήψη όλων των απαιτούμενων εγκρίσεων. Από την πλευρά της, η Euroxx επιβεβαιώνει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο έχει ενημερωθεί και η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη.
Στις 30 Μαρτίου ανοίγει το βιβλίο προσφορών για την ΑΜΚ της CrediaBank
Η αναβολή της γενικής συνέλευσης των μετόχων της CrediaBank που ζήτησε στις 16 του μηνός ο μεγαλύτερος μέτοχος, η Thrivest, η οποία ελέγχει ποσοστό 50,17% στην τράπεζα, μπορεί να δημιούργησε εντυπώσεις για προσκόμματα στην Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου που έχει εξαγγείλει η Διοίκηση της Credia για ποσό έως 300 εκατ. ευρώ. Κάθε άλλο, όμως. Η αναβολή ζητήθηκε προκειμένου να συνεννοηθούν οι δύο μεγαλομέτοχοι -η Thrivest και η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (36,16%)- για διαδικαστικές λεπτομέρειες της αύξησης. Όπως είχε γράψει το powergame.gr, η αύξηση θα γίνει πολύ σύντομα. Τελευταίες πληροφορίες της στήλης λένε ότι μόλις τρεις μέρες θα χωρίζουν την έναρξη του book building για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, από τις 27 Μαρτίου, οπότε συγκαλείται η επαναληπτική έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων για να παράσχει τις σχετικές εξουσιοδοτήσεις στη διοίκηση της CrediaBank. Το βιβλίο προσφορών θα ανοίξει στις 30 Μαρτίου και, όπως μαθαίνω, από τη διαδικασία του shadow book building προκύπτει ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον, τόσο από ξένους επενδυτές όσο και από ελληνικά family offices.
Ο μπαταχτσής με τη βίλα και ο ευρωβουλευτής που «μάχεται» για τα κόκκινα δάνεια
Ισχυρά συμφέροντα που πόρρω απέχουν από την προστασία του απλού κόσμου φαίνεται ότι έχουν κάποιοι γιαλαντζί «Ρομπέν των Δασών», οι οποίοι υποκινούν και διακινούν το τελευταίο διάστημα, με επιθετικό δημόσιο λόγο, ένα κλίμα κατά των τραπεζών και των servicers σε σχέση με τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Η στήλη δεν θα έκανε τον συνήγορο των τραπεζών και των servicers αν πίσω από όσα διακινούνται υπήρχαν αγνές προθέσεις και πάνω απ’ όλα αληθές περιεχόμενο. Αντιθέτως, η σχετική φιλολογία που διακινείται περιλαμβάνει διάφορους μύθους, που εξυπηρετούν τους διακινητές τους, αλλά δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Όπως ότι υπάρχει μια υποτιθέμενη «τριγωνική σχέση» μεταξύ τραπεζών, servicers και εταιρειών απόκτησης ακινήτων (REOCOs) – ενώ στην πραγματικότητα οι τράπεζες απλώς διευκόλυναν τη λειτουργία του σχεδίου «Ηρακλής» συνεισφέροντας το κεφάλαιο των REOCOs, και δεν έχουν απολύτως κανένα οικονομικό όφελος από τη λειτουργία τους, αφού όλα τα έσοδά τους πηγαίνουν απευθείας στην τιτλοποίηση και αποπληρώνουν πρώτα τα senior bonds, δηλαδή μειώνουν ευθέως και ισόποσα τις εγγυήσεις του Δημοσίου, αφαιρώντας βάρη από τους φορολογουμένους. Ή ότι τράπεζες και servicers καθυστερούν εσκεμμένα τη διάθεση ακινήτων στην αγορά, περιμένοντας άνοδο των τιμών, ενώ η άμεση πώληση είναι και στόχος και συμφέρον τους και η καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι είναι υποχρεωμένες να τακτοποιήσουν όλες τις πολεοδομικές, νομικές και άλλες εκκρεμότητες κάθε ακινήτου μέσα από τις γνωστές σε όλους χρονοβόρες διαδικασίες. Η στήλη είχε αναφερθεί αναλυτικά στο τι πραγματικά ισχύει.
Πάμε τώρα και στο ενδιαφέρον παρασκήνιο για τη δολιότητα που υπάρχει στους «Ρομπέν των Δασών» που διακινούν τις φημολογίες, οι οποίοι δρουν για ίδιον συμφέρον, εκμεταλλευόμενοι την εύλογη κοινωνική ευαισθησία στο θέμα των κόκκινων δανείων. Οι τύποι αυτοί κρύβονται πίσω από περιπτώσεις ανθρώπων σε πραγματική οικονομική αδυναμία, τους οποίους μάλιστα καλούν διά βοής να τους υποστηρίξουν, υποσχόμενοι «εγγυημένες» λύσεις (προφανώς με το αζημίωτο). Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα επιχειρηματία που προκαλεί θόρυβο με καταγγελίες στις δικαστικές αρχές γύρω από την υπόθεσή του, η οποία παρουσιάζεται σε τηλεοπτικές εκπομπές, συνέδρια, κοινωνικά δίκτυα κ.λπ. Ο εν λόγω επιχειρηματίας αναφέρει όλα τα υποτιθέμενα επιχειρήματα που προαναφέρθηκαν, δεν αναφέρει όμως ότι χρωστάει πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ για επιχειρηματικά δάνεια και άλλες δανειοδοτήσεις που έλαβε από τράπεζες. Για τα επιχειρηματικά δάνεια δεν έχει πληρώσει ούτε ένα ευρώ εδώ και πολλά χρόνια. Εκμεταλλεύεται ως Airbnb και εισπράττει μισθώματα για ακίνητο, για τον πλειστηριασμό του οποίου διαμαρτύρεται. Μένει στα βόρεια προάστια, σε πολυτελή βίλα με πισίνα (για τον πλειστηριασμό της οποίας ομοίως διαμαρτύρεται). Εν κατακλείδι, μιλάμε για τον ορισμό του «στρατηγικού κακοπληρωτή» ή σε απλά ελληνικά του μπαταχτσή, που κρύβεται πίσω από τους αδύναμους οφειλέτες για να μην πληρώσει τις υποχρεώσεις του και να τις φορτώσει σε όποιον βρει – την τράπεζα, τους επενδυτές, το κράτος, τους φορολογούμενους, αρκεί να μην είναι ο ίδιος. Και είναι εξαιρετικά προβληματικό το γεγονός ότι μια τέτοια απεχθής περίπτωση βρίσκει πολιτική υποστήριξη και προβολή από γνωστό ενεργό ευρωβουλευτή. Αυτά (προσώρας) για να ξέρει και ο απλός ο κόσμος ποιος είναι ο κακός ο λύκος…
Η VivaBank μητρική του ομίλου Viva – Απορροφά τη Viva Wallet
Στην απορρόφηση της Viva Wallet προχωρεί η Viva Bank. Τα διοικητικά συμβούλια των δύο εταιρειών αποφάσισαν την περασμένη Παρασκευή τη συγχώνευση των δύο εταιρειών με απορρόφηση της μητρικής από τη θυγατρική. Η θυγατρική Viva Bank θ’ απορροφήσει τη μητρική, η οποία την ελέγχει κατά 100%. Έτσι, δεν αλλάζει τίποτα στη μετοχική σύνθεση της νέας εταιρείας και το 51,5% θα ελέγχει η Werealize.com και το υπόλοιπο 48,5% η JP Morgan. Σημειώνεται ότι μέσα στο 2025 η Viva Bank είχε απορροφήσει και τη Viva Payments, το ίδρυμα πληρωμών της Viva Wallet. Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση των δύο διοικητικών συμβουλίων, «η Συγχώνευση κρίνεται σκόπιμη και συμφέρουσα για τις Συγχωνευόμενες Εταιρείες και τους μετόχους. Ειδικότερα, κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα απλοποιηθεί η εταιρική δομή του Ομίλου εταιρειών VIVA και θα μειωθούν τα λειτουργικά έξοδα (νομικά, διαχειριστικά και λοιπά) των Συγχωνευόμενων Εταιρειών. Διά της προκείμενης συγχώνευσης, η Απορροφώσα ως ενιαία εταιρεία, αδειοδοτημένη για την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών, τίθεται κατόπιν της Συγχώνευσης επικεφαλής του ομίλου εταιρειών της Απορροφωμένης».
Το «boom» του γυναικείου αθλητισμού: Μία αγορά δισεκατομμυρίων
Σε έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς της παγκόσμιας αθλητικής βιομηχανίας εξελίσσεται ο γυναικείος αθλητισμός, προσελκύοντας, εκτός από ολοένα και περισσότερους φιλάθλους, χορηγούς και επενδύσεις. Τα συνολικά έσοδα του τομέα ξεπέρασαν το 1,8 δισ. δολάρια το 2024 και εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 2,35 δισ. το 2025, αναδεικνύοντας ότι η ανάπτυξη του κλάδου γίνεται με πολλαπλασιαστικούς ρυθμούς, σύμφωνα με έρευνα της Bank of America. Η δυναμική αυτή δεν αφορά μόνο τις γυναίκες. Οι φίλαθλοι των γυναικείων σπορ είναι νεότεροι ηλικιακά, πιο εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, ισορροπημένοι ως προς το φύλο και συχνά με υψηλότερο εισόδημα από τον μέσο όρο. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον των εταιρειών, με περισσότερες από 50 μεγάλες επιχειρήσεις να στηρίζουν ήδη κορυφαίες διοργανώσεις και ομάδες γυναικείων αθλημάτων. Οι επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να επενδύουν μαζικά στον γυναικείο αθλητισμό, καθώς βλέπουν σημαντικές αποδόσεις. Σύμφωνα με έρευνες, το 86% των brands που επενδύουν σε χορηγίες γυναικείων αθλημάτων δηλώνουν ότι τα αποτελέσματα είναι ίσα ή καλύτερα από τις προσδοκίες τους. Η άνοδος αυτή συνδέεται και με την οικονομική δύναμη των γυναικών, οι οποίες αναμένεται να ελέγχουν περίπου 32 τρισ. δολάρια σε καταναλωτικές δαπάνες παγκοσμίως μέχρι το 2028. Επιπλέον, οι γυναίκες πραγματοποιούν το 70%-80% των αγορών των νοικοκυριών, γεγονός που καθιστά τη σύνδεση των brands με τον γυναικείο αθλητισμό ιδιαίτερα ελκυστική. Το γυναικείο ποδόσφαιρο αποτελεί τον πιο δημοφιλή κλάδο, με περισσότερους από 500 εκατομμύρια φιλάθλους παγκοσμίως. Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το 53% αυτών έγινε φίλαθλος μέσα στα τελευταία τρία χρόνια, δείχνοντας τη ραγδαία ανάπτυξη του αθλήματος. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2027 αναμένεται να αποφέρει έσοδα περίπου 1 δισ. δολαρίων, με περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια εισιτήρια να προβλέπεται ότι θα πωληθούν και με τηλεοπτικά ρεκόρ θεαματικότητας. Ακολουθούν σε δημοφιλία και προσέλκυση χορηγών και επενδυτών το μπάσκετ, το κρίκετ και το ράγκμπι.
Bally’s Intralot: Μέρισμα έπειτα από 13 χρόνια
Έπρεπε να εξαγοραστεί η Intralot για να μοιράσει μέρισμα στους μετόχους της. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα διανείμει μέρισμα 30 εκατ. ευρώ, για πρώτη φορά μετά το 2013. Πρακτικά η εταιρεία είχε σταματήσει να διανέμει μερίσματα από το 2010, αλλά την τριετία 2011-13 είχε διανείμει πολύ μικρά ποσά στους μετόχους της. Αλλά και τα 30 εκατ. ευρώ είναι ένα μικρό ποσό για μια εταιρεία με 1,87 δισεκατομμύρια μετοχές. Αντιστοιχούν έτσι 1,6 λεπτά ανά μετοχή ή 16 ευρώ για κάθε 1.000 μετοχές. Κάθε αρχή και δύσκολη, που λένε. Ο βασικός μέτοχος, η Bally’s, υποσχέθηκε να διανείμει φέτος και προμέρισμα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων α’ εξαμήνου για το 2026. Έτσι, δεν αποκλείεται η χρηματική διανομή για φέτος ν’ αυξηθεί σημαντικά μέσα στη χρονιά. Σε ό,τι αφορά τη διανομή των 30 εκατ. ευρώ, αυτά είναι κέρδη προηγούμενων χρήσεων. Επίσης, τα pro forma αποτελέσματα του 2025 δείχνουν μεγάλα κέρδη άνω των 150 εκατ. ευρώ, τα οποία ωστόσο προέρχονται από την Bally’s Interactive, παρά από την παλιά Intralot.
Προοδευτική: Ναυάγησε η ΓΣ, μεγαλώνει το ρήγμα μεταξύ των μετόχων
Σε κλίμα έντονης αντιπαράθεσης και σύγχυσης πραγματοποιήθηκε, και τελικά δεν ολοκληρώθηκε, η γενική συνέλευση της Προοδευτικής, επιβεβαιώνοντας ότι η εταιρεία βρίσκεται πλέον σε ανοιχτή φάση εσωτερικής σύγκρουσης. Η διαδικασία οδηγήθηκε σε ματαίωση, όταν το διοικητικό συμβούλιο ενημέρωσε ότι εκκρεμεί αγωγή από δύο μετόχους, η οποία, όπως ανέφερε, περιήλθε σε γνώση του μόλις την προηγούμενη ημέρα. Η νομική αυτή εκκρεμότητα αφορούσε κρίσιμο θέμα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή τον έλεγχο νομιμότητας της απόφασης της 17ης Οκτωβρίου 2025 για την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου υπέρ της LDA Capital. Ωστόσο, η πλευρά των μετόχων που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, μεταξύ των οποίων η Χρύσα Κούτλα και ο Χάρης Κουτουνίδης, αμφισβήτησε ευθέως τη νομιμότητα της διακοπής, υποστηρίζοντας ότι δεν συνέτρεχαν λόγοι για την αναβολή και κάνοντας λόγο για προβληματική στάση του διοικητικού συμβουλίου. Στον αντίποδα, η διοίκηση επικαλέστηκε λόγους ανωτέρας βίας και την ανάγκη να μην προχωρήσει η διαδικασία υπό το βάρος της εκκρεμοδικίας. Παρά τη ματαίωση, η ένταση δεν εκτονώθηκε, αντιθέτως εξελίχθηκε σε πεδίο σφοδρών αντεγκλήσεων, με αιχμές να ανταλλάσσονται μεταξύ των δύο βασικών στρατοπέδων.
Στο επίκεντρο βρέθηκε εκ νέου το αίτημα για αλλαγή διοίκησης, με μερίδα μετόχων να ζητάει ανοιχτά την αποχώρηση του υφιστάμενου Δ.Σ., επιβεβαιώνοντας ότι η σύγκρουση δεν αφορά μόνο στρατηγικές επιλογές, αλλά και τον έλεγχο της εταιρείας. Καταλυτικό ρόλο στη διαμάχη συνεχίζει να διαδραματίζει η συμφωνία με την LDA Capital. Για τη διοίκηση και όσους τη στηρίζουν, η συγκεκριμένη συνεργασία αποτελεί ενδεχομένως τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο χρηματοδότησης και επανεκκίνησης μιας εταιρείας που τα τελευταία χρόνια κινείται με περιορισμένη δραστηριότητα. Αντίθετα, οι αντιδρώντες μέτοχοι εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν εισρεύσει κεφάλαια και ζητώντας απτές εξηγήσεις, ακόμη και απευθείας παρουσία των επενδυτών, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι προθέσεις τους. Το σκηνικό αυτό αναδεικνύει βαθύτερα ζητήματα εταιρικής κατεύθυνσης και διακυβέρνησης, που έρχονται να προστεθούν σε μια ήδη εύθραυστη κατάσταση για την Προοδευτική, η οποία τα τελευταία χρόνια αναζητεί σταθερό βηματισμό και σαφές επιχειρηματικό σχέδιο. Κοινή συνισταμένη, παρά τις αντιθέσεις, φαίνεται να είναι η ανάγκη για άμεσες αποφάσεις. Ήδη από πολλές πλευρές εκφράζεται η πρόθεση να συγκληθεί εκ νέου ΓΣ, καθώς το διακύβευμα, που δεν είναι άλλο από τη χρηματοδότηση, παραμένει κρίσιμο.
Νέες επενδύσεις αξίας 64 εκατ. ευρώ για την PrimeBulk
Η ελληνική ναυτιλία επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο των αγορών ξηρού φορτίου, με την PrimeBulk Shipmanagement να προχωράει στην πρώτη της εξαγορά πλοίων έπειτα από δύο χρόνια αποχής. Σύμφωνα με το Tradewinds, η κίνηση αυτή σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και μεταβλητότητας στις θαλάσσιες μεταφορές αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Κορώνη φέρεται να επενδύει περίπου 64 εκατ. δολάρια για την απόκτηση δύο σύγχρονων bulk carriers τύπου kamsarmax, εξοπλισμένων με scrubbers, από την Goodwill Maritime. Τα πλοία, τα οποία διαχειριζόταν η δανέζικη Norden, εντάσσονται σε μια στρατηγική επιλεκτικών κινήσεων που χαρακτηρίζει διαχρονικά τον ελληνικό εφοπλισμό. Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Ύστερα από ένα κύμα πωλήσεων το 2025, η επανείσοδος της PrimeBulk στην πλευρά των αγορών υποδηλώνει ότι ορισμένοι πλοιοκτήτες διαβλέπουν ευκαιρίες σε μια αγορά που πιέζεται από γεωπολιτικούς κινδύνους, αλλά ταυτόχρονα προσφέρει προοπτικές αποδόσεων. Σε ένα περιβάλλον όπου οι θαλάσσιες οδοί δοκιμάζονται -ιδίως στη Μέση Ανατολή- και τα κόστη αυξάνονται, η επένδυση σε σύγχρονο, αποδοτικό τονάζ αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα. Οι scrubbers, άλλωστε, παραμένουν κρίσιμο εργαλείο για τη διαχείριση του κόστους καυσίμων και τη συμμόρφωση με περιβαλλοντικούς κανονισμούς.
Μάχη για το project της ΠΑΕΓΑΕ στη Μαγούλα
Έντονο ενδιαφέρον φαίνεται να συγκεντρώνει στην αγορά κατασκευών ο διαγωνισμός που «τρέχει» η ΠΑΕΓΑΕ, θυγατρική του ομίλου της Εθνικής Τράπεζας, για τη μελέτη και κατασκευή της επέκτασης των αποθηκών στη Μαγούλα. Πρόκειται, όπως λένε άνθρωποι του κλάδου, για ένα από τα πιο ηχηρά projects που βρίσκονται αυτήν την περίοδο σε εξέλιξη στον χώρο των logistics, σε μια αγορά που συνεχίζει να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στην αγορά, η ΕΚΤΕΡ φέρεται να έχει καταθέσει προσφορά κοντά στα 150 εκατ. ευρώ, ένα επίπεδο που χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σε σχέση με τις προτάσεις άλλων ισχυρών σχημάτων που συμμετέχουν στη διαδικασία, όπως οι Άβαξ, Άκτωρ και METKA, με προσφορές κοντά στα 200 εκατ. Το έργο στη Μαγούλα έχει ειδικό βάρος, όχι μόνο λόγω προϋπολογισμού, αλλά και λόγω θέσης. Η περιοχή έχει αποκτήσει κομβικό ρόλο στον χάρτη των logistics της Αττικής, εξαιτίας της σύνδεσής της με το Θριάσιο, την Αττική Οδό και το λιμάνι του Πειραιά. Για πολλούς στην αγορά, η αναβάθμιση των εγκαταστάσεων εκεί εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια ενίσχυσης των σύγχρονων αποθηκευτικών υποδομών, σε μια συγκυρία όπου το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι ανάγκες των εφοδιαστικών αλυσίδων τροφοδοτούν νέα ζήτηση. Για την ΕΚΤΕΡ η συμμετοχή σε μια διεκδίκηση αυτού του μεγέθους διαβάζεται και ως ένδειξη ότι επιχειρεί να ανεβάσει ακόμη περισσότερο το αποτύπωμά της στα μεγάλα έργα. Η εταιρεία έχει τα τελευταία χρόνια ενισχύσει την παρουσία της σε πιο σύνθετες κατασκευές και φαίνεται να επιδιώκει πιο σταθερά θέση σε έργα υψηλότερου προϋπολογισμού, εν όψει και της ένταξής της στις μεγάλες εταιρείες με πτυχίου μηχανικού 7ης τάξης, μαζί με Τέρνα, ΜΕΤΚΑ, Άβαξ και Άκτωρ.
Κουκάκι: Ξενοδοχείο με «άρωμα» υβριδικού μοντέλου από την Blend και την Bob W
Σε φάση υλοποίησης περνά ένα ακόμη τουριστικό project στο Κουκάκι, με τη ΦΙΞ Αναπτυξιακή Ακινήτων, των Δημήτρη και Πάρι Καλλιτσάντση της Blend Development, να εξασφαλίζει την απαιτούμενη οικοδομική άδεια από την Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Αθηναίων για τη μετατροπή υφιστάμενου κτιρίου σε ξενοδοχείο 4 αστέρων. Η άδεια αφορά την αποκατάσταση της διατηρητέας όψης, την καθ’ ύψος προσθήκη και την αλλαγή χρήσης του ακινήτου στη Λεωφόρο Συγγρού 74, το οποίο έως τα μέσα του 20ού αιώνα φιλοξενούσε τη μακαρονοποιία «Δήμητρα», προμηθευτή ζυμαρικών του παντοπωλείου Κίκιζα, που εξελίχθηκε στη γνωστή βιομηχανία τροφίμων «Μέλισσα». Η επένδυση έχει ήδη περάσει από το «κόσκινο» των αρχαιολογικών αρχών, με ομόφωνη θετική γνωμοδότηση από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και σχετική έγκριση από το υπουργείο Πολιτισμού. Το 7ώροφο βιοκλιματικό ξενοδοχείο περίπου 50 δωματίων θα φέρει την ονομασία «Blend 4 Fix». Πρόκειται για το τέταρτο κατά σειρά ξενοδοχειακό project της Blend Development, η οποία συνεχίζει να «χτίζει» χαρτοφυλάκιο στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας. Στα παρασκήνια, ωστόσο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται και στο operational σκέλος: η εταιρεία έχει ήδη «κλειδώσει» συνεργασία με την Bob W για τη λειτουργία του ακινήτου μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης. Μια επιλογή που επιβεβαιώνει τη στροφή των developers προς υβριδικά μοντέλα φιλοξενίας, αλλά και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό για «θέσεις» στη Συγγρού, έναν άξονα που εξελίσσεται σταθερά σε ξενοδοχειακό hotspot.
Αλεξόπουλος: Οι 3 όροι για να «τρέξει» η ενεργειακή μετάβαση και να ξεκλειδώσουν οι επενδύσεις
Τρεις βασικές θέσεις έβαλε στο τραπέζι ο Γιώργος Αλεξόπουλος, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, σκιαγραφώντας με σαφήνεια το τρίπτυχο πάνω στο οποίο θα κριθεί η επιτυχία, ή η αποτυχία, της ενεργειακής μετάβασης. Η παρέμβασή του στην εκδήλωση της Deloitte με θέμα «Sustainability & Resilience: Creating Value Through Climate Action & Transparency» ανέδειξε τις προϋποθέσεις που, κατά τον ίδιο, πρέπει να διασφαλιστούν, ώστε τα μεγάλα έργα να περάσουν από το στάδιο του σχεδιασμού στην πράξη. Πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση είναι η τεχνολογική ουδετερότητα. Όπως τόνισε, η Πολιτεία οφείλει να θέτει τους στόχους, τη μείωση των εκπομπών, την ενεργειακή ασφάλεια, την ανταγωνιστικότητα, αλλά όχι να υπαγορεύει τα μέσα. Η επιλογή της τεχνολογίας, υπογράμμισε, πρέπει να παραμείνει στην αγορά και στην καινοτομία, διαφορετικά περιορίζεται η αποτελεσματικότητα και αυξάνεται το κόστος της μετάβασης. Δεύτερος κρίσιμος άξονας είναι η ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των τεχνολογιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει. Ο ίδιος ανέδειξε το σημαντικό επενδυτικό κενό που καταγράφεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επισημαίνοντας ότι οι απαιτήσεις για την ενεργειακή μετάβαση υπερβαίνουν κατά πολύ τα σημερινά επίπεδα επενδύσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, υποστήριξε ότι απαιτείται ένας συνδυασμός στοχευμένων ενισχύσεων και βελτιωμένων ρυθμιστικών εργαλείων, ώστε τεχνολογίες όπως η αποθήκευση και το υδρογόνο να καταστούν βιώσιμες και χρηματοδοτούμενες. Η τρίτη και ίσως πιο καθοριστική παράμετρος αφορά τη σταθερότητα του ρυθμιστικού πλαισίου. Ο κ. Αλεξόπουλος ήταν σαφής: οι διαρκείς αλλαγές πολιτικής λειτουργούν αποτρεπτικά για τους επενδυτές, ιδίως σε έργα που απαιτούν υψηλά κεφάλαια και μακροχρόνιο ορίζοντα απόσβεσης. «Οι πολιτικές δεν μπορεί να αλλάζουν συνέχεια», σημείωσε, εξηγώντας ότι χωρίς προβλεψιμότητα, κανένα επενδυτικό σχέδιο δεν μπορεί να «κλείσει» χρηματοδοτικά, ούτε να υλοποιηθεί με ασφάλεια.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν και η έλλειψη αντιβαλλιστικών πυραύλων στην ΕΕ
Mπορεί από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, οπότε ξεκίνησε η νέα αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν, τα φώτα της δημοσιότητας να έχουν πέσει στη Μέση Ανατολή από την ανατολική Ευρώπη, αλλά στις Βρυξέλλες δεν «ξεχνάνε» τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ενδεικτική ήταν η ομιλία του κοινοτικού επιτρόπου, Άντριους Κουμπίλιους, στο Forum Europa προχθές. Τι είπε ο Κουμπίλιους; Πως «οι πύραυλοι για την αεράμυνα, οι αντιβαλλιστικοί πύραυλοι, αποτελούν τώρα το μεγαλύτερο έλλειμμα. Οι αριθμοί είναι σαφείς – το 2025 η Ουκρανία αντιμετώπισε 2.000 ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, 900 από αυτές ήταν βαλλιστικοί. Για να τις καταστρέψει, η Ουκρανία χρειάζεται περίπου 2000 αντιβαλλιστικούς πυραύλους ετησίως. Κυρίως πυραύλους Patriot». Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας πως «οι New York Times ανέφεραν ότι μόνο στις πρώτες πέντε ημέρες των εχθροπραξιών με το Ιράν, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν χρησιμοποιήσει πάνω από 800 αντιβαλλιστικούς πυραύλους Patriot. Δημόσιες πηγές αναφέρουν ότι η συνολική παραγωγή πυραύλων Patriot είναι 750 ετησίως. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ανεξάρτητη παραγωγή πυραύλων στην Ευρώπη», συμπλήρωσε. Ο ίδιος πάντως επισήμανε πως «η Ρωσία είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει από 7 έως 9 εκατομμύρια drones το 2026» και πως το Ιράν «μπορεί να μας πλήξει όχι μόνο με αυξανόμενες τιμές ενέργειας, αλλά και με επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους σε βεληνεκές έως και 3.000 χιλιόμετρα. Και θα υπάρξει έλλειψη προμηθειών αντιβαλλιστικών πυραύλων στην Ουκρανία, στις χώρες του Κόλπου και στην Ευρώπη».
Μία «πανδημία» θα κοστίσει στην Ευρώπη μία ενδεχόμενη ήττα της Δύσης στην Ουκρανία
Είπε, όμως, και κάτι άλλο: «Μια έκθεση του νορβηγικού think tank CORISK δείχνει ότι μια πολύ μικρή ευρωπαϊκή υποστήριξη και κατά συνέπεια η ρωσική νίκη θα κόστιζε στην Ευρώπη διπλάσια από μια επαρκή ευρωπαϊκή υποστήριξη για την Ουκρανία, προκειμένου η Ουκρανία να αρχίσει να επικρατεί και να επιτυγχάνει μια δίκαιη ειρήνη. Οι αμυντικές επενδύσεις είναι πάντα ακριβές, αλλά η μη επένδυση θα κοστίζει πάντα πολύ περισσότερο. Γι’ αυτό είναι απλώς οικονομικά αποδοτικό για εμάς να επενδύσουμε στην αμυντική ισχύ της Ουκρανίας και στην άμυνα της Ευρώπης». Η στήλη έψαξε και βρήκε αυτήν την έκθεση την οποία επικαλέστηκε ο ίδιος ο κοινοτικός επίτροπος και πραγματικά μας βγήκαν τα… μάτια με τα συμπεράσματά της: Σε περίπτωση νίκης των Ρώσων στην Ουκρανία, το κόστος υποστήριξης της Ουκρανίας το 2026-2029 θα ανέλθει σε 1,8 τρισ. ευρώ. Η νίκη των Ουκρανών θα στοιχίσει στην Ευρώπη 900 δισ. ευρώ. Πόσο έδωσαν οι Ευρωπαίοι στην Ουκρανία το 2025; Γύρω στα 200 δισ. ευρώ. Για να έχουμε μία τάξη μεγέθους, η έκθεση των Νορβηγών αναφέρει πως οι δαπάνες στήριξης στους πληττόμενους κατά την περίοδο του κορονοϊού ανήλθαν σε 2 τρισ. ευρώ, ενώ τα πακέτα στήριξης κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους της ευρωζώνης κόστισαν 2,6 τρισ. ευρώ. Σαν να λέμε πως μία ήττα της Δύσης στην Ουκρανία θα κοστίσει στην Ευρώπη άλλη μία… πανδημία. Να σημειωθεί πως κατά την περίοδο της πανδημίας, πέραν του πακτωλού των δαπανών που έριξε καθεμία από τις χώρες-μέλη της ΕΕ χάρη στη χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας, έπεσε και ένα ολόκληρο Ταμείο Ανάκαμψης. Και τώρα τι έχουμε; Ένα νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΕΣΠΑ) 2 τρισ. ευρώ για το 2028-2034, που ένα ελάχιστο ποσό του προβλέπεται για την Ουκρανία, συν ένα δάνειο 90 δισ. ευρώ προς το Κίεβο. Και όλα αυτά πριν ξεσπάσει η πολεμική-ενεργειακή κρίση στη Μέση Ανατολή…
