*** Μπορεί οι αλλαγές του υπουργείου Εσωτερικών, σε ό,τι αφορά στην εκλογή των βουλευτών εξωτερικού, εμάς, να έπαψε να μας απασχολεί, όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με τους ομογενείς. Τι μαθαίνω;
*** Ότι άρχισε ο άτυπος προεκλογικός αγώνας εκείνων που ενδιαφέρονται: α) να μπουν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων και β) να εκλεγούν, αν είναι δυνατόν. Τι άλλο παρατηρώ; Ότι εκείνοι που ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στη διαδικασία, ως επί το πλείστον, είναι οι «συνήθεις ύποπτοι».
*** Δηλαδή, οι πρόεδροι των διαφόρων ομογενειακών σωματείων, που -όσο και να το κάνεις- είναι χρωματισμένοι πολιτικά. Και πολλά μέσω των διοικητικών συμβουλίων τους. Αυτοί έχουν το «μικρόβιο», αυτούς «χτύπησε» πρώτους η αλλαγή του καθεστώτος εκλογής.
*** Βέβαια, οι ηγεσίες των κομμάτων θα ήθελαν κάτι πιο ψαγμένο, αλλά μάλλον θα αρκεστούν σε αυτούς.
*** Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ενταχθεί, κάποτε, η Τουρκία στην ΕΕ; Κανένα απολύτως, μου λένε όσοι γνωρίζουν καλά το παρασκήνιο στις Βρυξέλλες. Και μπορεί η αρμόδια Επίτροπος Διεύρυνσης να πηγαινοέρχεται στην Άγκυρα και μπορεί διάφορες διαρροές από τις Βρυξέλλες να υποστηρίζουν το αντίθετο, όμως…
*** Αν η Τουρκία γίνει χώρα – μέλος της ΕΕ θα είναι ο μεγαλύτερος κι εξ αυτού του λόγου ισχυρότερος παίκτης στην Ευρώπη. Θα απορροφά το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι των κοινοτικών πόρων, σε όλα τα επίπεδα και σε κάθε περίπτωση «θα αλωθεί» η Ευρώπη από την Τουρκία.
*** Σας διαβεβαιώ ότι κανείς πολιτικός ή γραφειοκράτης στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στις μεγάλες και μικρότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δεν το θέλει αυτό. Γι’ αυτό σας λέω. Μην πιστεύετε εύκολα ότι υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Τότε, προς τι αυτή η κινητικότητα;
*** Για έναν απλό λόγο: Η Άγκυρα θα πρέπει να βρίσκεται πάντα σε καταστολή. Συνεπώς, θα πρέπει να της δίνεται πάντα ένα κόκκαλο. Τώρα, τι θα είναι αυτό στην παρούσα φάση, θα το μάθουμε πολύ γρήγορα.
*** Πάντως, για να έχετε όλη την εικόνα, να σας αναφέρω και το εξής: Οι ΗΠΑ, παρά τις πιέσεις που δέχτηκαν (και δέχονται) από την Τουρκία, δεν ικανοποιούν βασικά της αιτήματα. Για παράδειγμα, στην Ουάσιγκτον ουδείς ασχολείται με την απαίτηση της Άγκυρας να ενταχθεί -κι αυτή- στον IMEC.
*** Ο λόγος αφορά στον μεγάλο, συνδυαστικό, άξονα που θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη. Η Τουρκία θέλει πολύ να είναι βασικός κρίκος της, αλλά δεν τη θέλει η Ινδία. Για την ακρίβεια, δεν συζητά καν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
*** Κι αυτό γιατί είναι ταυτισμένη με το Πακιστάν, που είναι ο βασικός εχθρός της Ινδίας. Η οποία, το τελευταίο διάστημα, έχει διασυνδεθεί (κι εξ αυτού του λόγου) με την Ελλάδα. Άρα, ήταν και θα παραμείνει αποκλεισμένη από το συγκεκριμένο mega-project.
*** Και κάτι τελευταίο που άκουσα και μου έκανε εντύπωση, γιατί δείχνει ευαισθησίες που χρειάζονται στην εποχή μας. Αναφέρομαι στην πρωτοβουλία της Προεδρίας της Δημοκρατίας να αναβαθμίσει ενεργειακά το κτίριο όπου στεγάζεται.
*** Πρόκειται για ένα από τα εμβληματικά, του κέντρου της Αθήνας, με πολύ μεγάλη ιστορία και βεβαίως -πάνω απ’ όλα- την υπογραφή του Τσίλερ. Συνεπώς, ο εκσυγχρονισμός του είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητος.
*** Ο προϋπολογισμός του project υπολογίζεται σε κάτι παραπάνω από 3 εκατ. ευρώ.
