*** Σε τεντωμένο σκοινί πρέπει να κινείται συνεχώς η ελληνική διπλωματία αυτόν τον καιρό. Οι ισορροπίες που πρέπει να κρατάει είναι πολλές και ευαίσθητες, αλλά -το σημαντικότερο;- πολύ δύσκολες. Μόνο αυτές που οφείλει να τηρεί ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Άραβες αρκούν για να πείσουν για του λόγου το αληθές.
*** Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι τα πάει εξαιρετικά. Δείτε, για παράδειγμα, τους χειρισμούς του υπουργού Εξωτερικών στην περίπτωση της Λιβύης. Η χώρα είναι διαιρεμένη. Η σύγχυση, απόλυτη. Η εξουσία βρίσκεται και στις δύο πλευρές. Και τι κάνει η Αθήνα;
*** Κάνει μια επίσκεψη (την περασμένη Κυριακή) στη Βεγγάζη, όπου βρίσκεται η έδρα της μιας πλευράς, επιστρέφει και 48 ώρες μετά ξαναπετάει για Λιβύη, αλλά αυτήν τη φορά στην Τρίπολη. Όπου βρίσκεται η έδρα της άλλης πλευράς. Κανονικά, διπλωματικά, ακροβατικά.
*** Ας όψεται εκείνη η ιστορία του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου και της χάραξης των μεταξύ μας θαλάσσιων ζωνών, όμως…
*** Με πολύ μεγάλη προσοχή παρακολουθούν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης τις αποδόσεις των ομολόγων, τόσο των ελληνικών όσο και των ευρωπαϊκών, αλλά και των αμερικανικών. Και, όπως καταλαβαίνετε, η ανησυχία είναι μεγάλη.
*** Όταν το γερμανικό σπάει -όπως τώρα- προς τα πάνω το φράγμα του 3%, για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια, τότε τα καμπανάκια αρχίζουν να χτυπούν. Για την ιστορία, κάτι ανάλογο είχε να συμβεί από το μακρινό 2011.
*** Δηλαδή, από τα χρόνια της μεγάλης κρίσης, που όλοι προσπαθούμε να ξεχάσουμε. Και ειδικά εμείς, εδώ στην Ελλάδα.
*** Μαθαίνω ότι ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να αναπροσαρμόσει το βασικό οικονομικό σχέδιό του. Για την περίοδο από τώρα έως τον Μάρτιο του 2027. Λαμβάνοντας υπόψη, εννοείται, τα νέα δεδομένα.
*** Τι άλλο μαθαίνω; Ότι πριν από την τελευταία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, την περασμένη εβδομάδα, ο πρωθυπουργός είχε και μια ιδιαίτερη συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών. Λογικό.
*** Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι αυτήν τη στιγμή αυτός που κρατάει τα κλειδιά βασικών δεικτών. Συν τοις άλλοις, έχει ένα επιπλέον αβαντάζ. Ως πρόεδρος του Eurogroup έχει την καλύτερη εικόνα αυτήν τη στιγμή στην Αθήνα, για το «πού πάει το πράγμα».
*** Μου λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι (πολύ) δυσαρεστημένος με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ούτε λίγο ούτε πολύ, τον θεωρεί αχάριστο. Γιατί μολονότι ευεργετημένος (όπως πιστεύει πάντα) από τον ίδιο, αυτός γυρνάει δεξιά και αριστερά και μιλάει εναντίον του. Πολιτικά πάντα.
*** Η αλήθεια είναι ότι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είπε μέχρι σήμερα τις πιο βαριές κουβέντες εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού. Ειδικά όταν διευκρίνισε ότι «ο Τσίπρας δεν είναι μέρος του προβλήματος, αλλά η πηγή του» ή κάπως έτσι τέλος πάντων.
*** Ο δε Αλέξης Τσίπρας είχε μείνει με την εντύπωση ότι αρκούσε ένα νεύμα του για να κάνει όλους τους πρώην συντρόφους του να τρέξουν προς την πλευρά του. Αλλά διαπιστώνει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα.
*** Μια και ο λόγος στον Σακελλαρίδη, πάντως, να σας γράψω εδώ ότι στη Νέα Αριστερά, αντί να ξεκαθαρίσει κάπως η κατάσταση μετά την παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση, μπερδεύτηκε ακόμα περισσότερο. Γιατί αποδείχθηκε ότι υπάρχουν κι άλλα μεγάλα -και σχεδόν αξεπέραστα- προβλήματα.
*** Όπως, για παράδειγμα, αυτά που αφορούν στον Ευκλείδη Τσακαλώτο και στην (δική του) επόμενη μέρα.
