*** Έχω μια απορία και θέλω να την καταθέσω εδώ: Αν τελικώς έρθει την Τρίτη στα μέρη μας ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαρκ Ρούμπιο, θα πάει μετά και στην Τουρκία; Θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μας «χρωστά» μια επίσκεψη εδώ και περίπου έναν χρόνο. Για τον έκτο κύκλο των ελληνο-αμερικανικών συνομιλιών.
*** Υποτίθεται – και δεν έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω – ότι θα πάρει το αεροπλάνο και θα έρθει στην Αθήνα κάποια στιγμή την Τρίτη το βράδυ και θα μείνει έως την Πέμπτη το πρωί. Θα πάει όμως και απέναντι μετά;
*** Αν το κάνει, πάντως, να σημειώσω ότι δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό. Αντιθέτως. Και εξηγούμαι. Ο Ρούμπιο, πηγαίνοντας και στην Άγκυρα, φαντάζομαι ότι θα ηρεμήσει τα πνεύματα των Τούρκων για την επικείμενη έναρξη των εργασιών πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.
*** Αν ο Ρούμπιο πει «παιδιά φρόνιμα», δεν νομίζω ότι θα βρεθεί κανείς απέναντι για να τα κάνει λαμπόγυαλο στο Αιγαίο. Το θέμα όμως είναι αν θα πάει (μετά την Αθήνα) κι εκεί; Και αν θα τους κάνει τις απαραίτητες συστάσεις. Για να δούμε.
*** Ένας δείκτης που έχει πολύ μεγάλη σημασία στις δημοσκοπήσεις που διαβάζουμε το τελευταίο διάστημα – γιατί κατά την άποψη μου «λέει» πολλά – είναι αυτός που μετράει την παράσταση νίκης. Κι αυτό γιατί αποτυπώνει το κλίμα στην κοινωνία, σχετικά με τον επόμενο νικητή των εκλογών.
*** Μου κάνει εντύπωση ότι δεν του δίνεται μεγάλη σημασία, γιατί πολλές φορές είναι αυτός που κρίνει το αποτέλεσμα. Πώς; Όσοι ψηφίζουν με βάση το ποιος θα είναι ο νικητής (και πιστέψτε με είναι πάρα πολλοί) το βράδυ των εκλογών λαμβάνουν σοβαρά υπόψη το κλίμα που αποτυπώνεται από την παράσταση νίκης.
*** Και αναρωτιέμαι λοιπόν: Αν φτάνει κοντά στο 60% για τη ΝΔ, τότε εύλογα μπορώ να συμπεράνω ότι η κυβερνητική παράταξη θα την «σκουπίσει» αυτή την πολυπληθή κατηγορία ψηφοφόρων. Κι έτσι θα γίνει. Αυτό διδάσκει η έως τώρα εμπειρία. Και μην έχετε καμία αμφιβολία.
*** Άλλα είναι τα προβλήματα που θα πρέπει να λύσουν στην Πειραιώς…
*** Και πάμε τώρα στην Κουμουνδούρου. Εκεί φαίνεται ότι τα πράγματα είναι ξεκάθαρα σε ό,τι αφορά στη στρατηγική τους στον δρόμο προς τις εκλογές. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Καταρχήν θα ανοίξουν διάπλατα τις πόρτες για να ξαναμπούν οι πρώην βουλευτές τους που σήμερα βρίσκονται στην κατηγορία «ανεξάρτητοι».
*** Την ίδια κατηγορία μπορείτε να την πείτε επίσης «εξαπατηθέντες από την Αμαλίας». Γιατί έτσι αισθάνονται κυρίως αυτοί. Γιατί περίμεναν επί μήνες για ένα νεύμα ένταξης τους στην ΕΛΑΣ, που δεν τους έγινε ποτέ. Οπότε ξαναβλέπουν την Κουμουνδούρου.
*** Η τελευταία δεν έχει κανέναν λόγο να τους κρατάει κακία. Ειδικά από τη στιγμή που φεύγοντας δεν αντάλλαξαν «βαριές» κουβέντες. Θα τους υποδεχθεί λοιπόν, στην προσπάθεια που κάνει για να πολλαπλασιάσει τη δυναμική της, για να πετύχει τον μεγάλο στόχο: Ένα 3% στις επόμενες κάλπες, που θα επιτρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ να μπει ξανά στη Βουλή.
*** Ωστόσο, δεν σταματούν μόνο σε αυτούς. Η τριαρχία, που – να μην τα ξαναγράφουμε – έχω την εντύπωση ότι έχει γίνει πλέον διαρχία (λόγω απουσίας Πολάκη) έχει ρίξει τα δίχτυα της και σε άλλες προσωπικότητες του χώρου.
*** Ξεκινώντας από τον Νίκο Κοτζιά και φτάνοντας ακόμα και (πολύ) αριστερότερα
