** Σας έγραφα χθες για την Κατερίνα Νοτοπούλου και την αβεβαιότητα που ζει σχετικά με το πολιτικό της μέλλον. Ξέρω ότι δεν «καίγεστε» και ιδιαίτερα, αλλά θα επανέλθω σήμερα με το ανάλογο δράμα ενός πρώην συντρόφου της: Του Σωκράτη Φάμελλου.
*** Ο οποίος θα πρέπει να διαχειριστεί και το γεγονός ότι από πρόεδρος – έστω του ΣΥΡΙΖΑ ή ό,τι του είχε απομείνει τέλος πάντων – βρέθηκε ξαφνικά στα αζήτητα. Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να ζει ένα δράμα.
*** Μέχρι πρότινος, «έβηχε» και το γεγονός «έπαιζε» στα δελτία ειδήσεων, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά. Και να η φωτογραφία του στα ενημερωτικά σάιτς και να οι αναφορές στις εφημερίδες και να οι προσκλήσεις και να οι παρεμβάσεις.
*** Και ξαφνικά, το τηλέφωνο σίγησε. Απολύτως. Και σας βεβαιώ ότι δεν χτύπησε ποτέ και από κανέναν της ΕΛΑΣ. Τουλάχιστον από το στενό περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα, γιατί για τον ίδιο ούτε που το συζητάω. Έχει να του μιλήσει μήνες, αν όχι χρόνια.
*** Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά; Επειδή μαθαίνω ότι προ ημερών επισκέφθηκε τον Στέλιο Αγγελούδη στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Για ενημέρωση, σχετικά με τα θέματα της περιοχής υποθέτω. Άλλωστε, ο Φάμελλος είναι βουλευτής της εκεί Β’ περιφέρειας.
*** Το σίγουρο πλέον είναι πως δεν θα ξανακατέβει υποψήφιος είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε με την ΕΛΑΣ. Κι αν με ρωτάτε, περισσότερο πιθανό το βλέπω να είναι ανεξάρτητος υποψήφιος για κανέναν δήμο της περιοχής ή το πολύ – πολύ για την Περιφέρεια, παρά για βουλευτής πλέον.
*** Μου λένε ότι οι σχέσεις του Μαργαρίτη Σχοινά με τους προκατόχους του, στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, δεν είναι ακριβώς οι καλύτερες. Ειδικά με τον Κώστα Τσιάρα, που φέρεται να παραπονιέται για τα «αδειάσματα» που (νομίζει ότι) «τρώει». Ειδικά σε πολύ λεπτά θέματα, όπως οι κοινοτικές επιδοτήσεις.
*** Εγώ, πάντως, τον Σχοινά δεν τον βλέπω να στενοχωριέται ιδιαιτέρως για το θέμα. Προφανώς, από κάπου έχει διαβεβαιώσεις και προχωρά. Και μάλιστα δεν αποκλείεται να τον δείτε και σε ακόμα καλύτερα πόστα προσεχώς.
*** Γιατί το γράφω; Επειδή το όνομα του παίζει πολύ, ξανά, για την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, όταν έρθει η ώρα να αποχωρήσει ο Παύλος Μαρινάκης, για να ασχοληθεί με την εκλογή του στον Βόρειο Τομέα.
*** Μην το δένετε και κόμπο, βεβαίως, αλλά αν ισχύει η πληροφορία, τότε συνεπάγεται δυο πράγματα: α) ότι δεν θα κατέβει υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης ή στην Χαλκιδική, όπως ακούγεται (και μετριέται) και β) ότι μπορεί και να είναι υποψήφιος σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ.
*** Αν με ρωτάτε, σ’ αυτό το τελευταίο δίνω ελάχιστες πιθανότητες. Είναι τόσοι πολλοί οι υποψήφιοι, για τόσο λίγες θέσεις, που το θεωρώ έως και απίθανο.
*** Πώς αλλάζουν οι καιροί και μαζί και οι ισορροπίες στην πολιτική, εντός και εκτός Ελλάδας. Με αφορμή την τελευταία Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θυμήθηκα ότι στην περσινή ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν είχε ανέβει στο βήμα της ολομέλειας και κράδαινε κάτι φωτογραφίες με τις οποίες «αποδείκνυε» ότι η «κακή Ελλάδα» συμπεριφέρεται περίπου δολοφονικά στους πρόσφυγες.
*** Φέτος, όμως, κύριος ο Ερντογάν. Θεσμικός, τόσο στην ομιλία του όσο και στις δηλώσεις του μετά. Γιατί; Όχι επειδή μας αγάπησε, αλλά επειδή ήξερε ότι τον «ακούει» η αμερικανική Γερουσία. Για αυτό.
