Η πρόσφατη ψήφιση τροπολογίας στις 19 Δεκεμβρίου, κατατεθείσα από την Όλγα Κεφαλογιάννη για συνεπιμέλεια τέκνων, εντελώς άσχετης με το νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όπου συμπεριελήφθη, και μάλιστα με τη διαδικασία του επείγοντος, δημιουργεί σοβαρά και πολλά ερωτήματα για τον τρόπο άσκησης της νομοθετικής εξουσίας, καθώς φαίνεται να επιτρέπει την παράκαμψη δυσάρεστων δικαστικών αποφάσεων μέσω νομοθετικής παρέμβασης.
Δυνατότητα εκ νέου αγωγής
Συγκεκριμένα, η τροπολογία προβλέπει ότι σε υποθέσεις γονικής μέριμνας ανήλικων τέκνων, εάν ένας γονέας δεν ικανοποιείται από την απόφαση πρωτοδικείου, μπορεί, επικαλούμενος αόριστα «μεταβολή των συνθηκών», να καταθέσει εκ νέου αγωγή και να οδηγήσει την υπόθεση ξανά σε πρωτοβάθμια κρίση, χωρίς να αναμένει την εκδίκαση της έφεσης, ενώ τα δικαστήρια υποχρεώνονται να εξετάζουν κατά προτεραιότητα τέτοια αιτήματα.
Αν και δεν είναι σαφές ποιος βουλευτής εισηγήθηκε τη ρύθμιση, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι πρώτη που έκανε χρήση της ήταν η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία λίγες ημέρες πριν την ψήφιση της τροπολογίας είχε απολέσει την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της με απόφαση πρωτοδικείου από τον κ. Μάτσα.
Μέχρι σήμερα, όταν ένας γονέας διαφωνούσε με πρωτόδικη απόφαση επιμέλειας, μπορούσε να ασκήσει έφεση και να περιμένει την κρίση του Εφετείου. Ο Αστικός Κώδικας, μέσα από το άρθρο 1536, επέτρεπε την τροποποίηση για λόγους που σχετίζονταν κυρίως με την ασφάλεια και τη φροντίδα του παιδιού, ενώ η νομολογία απέφευγε επαναλαμβανόμενες δίκες.
Παράλληλα, το 2021 ο Ν. 4800 εισήγαγε τη λογική της συνεπιμέλειας και της ισχυρότερης συμμετοχής και των δύο γονέων μετά από διάσταση ή διαζύγιο, ενισχύοντας την παρουσία και του δεύτερου γονέα στην ανατροφή του παιδιού.
Το εξώδικο του Μίνου Μάτσα στην Όλγα Κεφαλογιάννη
Ο Μίνως Μάτσας, μέσω εξωδίκου, κατηγορεί την Όλγα Κεφαλογιάννη ότι επί ενάμιση χρόνο δημιουργεί τεχνητές εντάσεις και σωρεία νομικών ενεργειών εις βάρος του.
Υποστηρίζει ότι πρόσφατη τροπολογία νόμου, την οποία συνυπέγραψε η ίδια, ψηφίστηκε αμέσως μετά δικαστική απόφαση που της ήταν δυσμενής για την επιμέλεια των παιδιών και επιχειρεί να ανατρέψει δικαστική κρίση ενώ εκκρεμεί έφεση.
Χωρίς να δηλώνει ρητά ότι ο νόμος έγινε για προσωπικό όφελος, τονίζει ότι η άμεση χρήση του από την ίδια την εκθέτει ηθικά και πολιτικά.
Τέλος, χαρακτηρίζει την αγωγή της νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
