Ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται δυναμικά με φόντο τη νέα πολιτική περίοδο και την παρουσία του στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο. Ειδικότερα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, παρουσιάζει, αρχής γενομένης από σήμερα, ένα πολιτικό ντοκιμαντέρ, αλλά και ταυτόχρονα μια νέα πρόταση πολιτικής επικοινωνίας σε τρείς συνέχειες.
Η τριλογία, σύμφωνα με το iefimerida.gr, αποτελείται από τα επεισόδια «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης», τα οποία αποτελούν τα τρία μέρη μιας ενιαίας αφήγησης. Η λογική πάνω στην οποία οικοδομήθηκαν είναι η μετάβαση από το πρόσωπο στην κοινωνία και στη συνέχεια στη συλλογικότητα, από το βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη. Στον πυρήνα της βρίσκεται ένα ευρύτερο ερώτημα: τι σημαίνει πολιτική σήμερα και πώς μπορεί να ξανασυνδεθεί με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων.
Στο πρώτο επεισόδιο, «Το πρόσημο της πολιτικής», στο επίκεντρο βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν πρόκειται, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της παραγωγής, για μια βιογραφική αναδρομή ή για έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Ο πρώην πρωθυπουργός μιλά μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, με την αφήγηση να περιστρέφεται γύρω από το τι σημαίνει σήμερα πολιτική και δημόσια ευθύνη. Το πρόσωπο του Τσίπρα αποτελεί ουσιαστικά την αφετηρία και όχι τον τελικό προορισμό της αφήγησης.
Στην «Ελπίδα της ανατροπής» το βλέμμα στρέφεται στη νέα γενιά και σε ζητήματα που καθορίζουν πλέον την καθημερινότητά της. Εργασία, στέγη, οικονομική αβεβαιότητα, προσδοκίες και σχέδια ζωής που αναβάλλονται βρίσκονται στο επίκεντρο, αυτή τη φορά μέσα από τις αφηγήσεις νέων ανθρώπων. Η ελπίδα επιχειρείται έτσι να αποκτήσει συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο, συνδεδεμένο με τη δυνατότητα των νέων να σχεδιάζουν το μέλλον τους, να δημιουργούν αλλά και να αισθάνονται ότι μπορούν να συμμετέχουν στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζουν.
Η διαδρομή ολοκληρώνεται με την «Ώρα της ευθύνης», όπου η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη και η αφήγηση φτάνει στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, την ευθύνη και την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής, με τον νέο φορέα να παρουσιάζεται πρωτίστως μέσα από όσους επιλέγουν να συμμετάσχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
