Η Αμερική κοίταξε αυτή την εβδομάδα κατάματα το κενό, αλλά έκανε πίσω. Η ομοσπονδιακή δράση στους δρόμους της Μινεάπολης υπερβαίνει κατά πολύ το ζήτημα της μετανάστευσης. Αποτελεί δοκιμασία της εξουσίας του κράτους να ασκεί βία εναντίον των ίδιων του των πολιτών — μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην ελευθερία και την τυραννία. Και δεν θα είναι η τελευταία.
Μετά το γεγονός ότι πράκτορες μετανάστευσης σκοτώσαν τον Alex Pretti στις 24 Ιανουαρίου και η κυβέρνηση Trump δυσφήμισε έναν καλό Σαμαρείτη ως εν δυνάμει μαζικό δολοφόνο, η Αμερική φαινόταν να οδεύει προς κοινωνική αναταραχή. Ευτυχώς, οι διαδηλωτές επέδειξαν αυτοσυγκράτηση. Η κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον της ICE, μια ονομασία ομπρέλα για τον μηχανισμό απέλασης των ΗΠΑ. Ακόμη και ορισμένοι συντηρητικοί εκφράζουν αμφιβολίες. Ο Donald Trump κατέληξε να κατανοήσει ότι το μεταναστευτικό ζήτημα, που κάποτε ήταν ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά του θέματα, έχει πλέον μετατραπεί σε «βαρίδι». Στις 26 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος επιχείρησε να μειώσει τις εντάσεις, συμπεριλαμβάνοντας τη μεταβίβαση της ευθύνης της ομάδας στη Μινεάπολη σε νέα διοίκηση.
Η ICE έχει λόγο ύπαρξης στις πόλεις της Αμερικής. Ο κ. Trump έχει εντολή να απελάσει παράνομους μετανάστες και, αφού έχει περιορίσει σημαντικά τις παράνομες ροές κατά μήκος των νότιων συνόρων, δηλώνει ότι επιδιώκει να συλλάβει «τους χειρότερους των χειρότερων». Ωστόσο, αυτό δεν αντανακλά την πρακτική των εκτελεστικών του οργάνων. Πρόσφατα, μόνο το 5% των κρατουμένων ήταν άτομα καταδικασμένα για βίαια εγκλήματα. Αντίθετα, οι σκληρές μέθοδοι της ICE δείχνουν σκοπούς που είναι πιο σκοτεινοί από τον απλό έλεγχο της μετανάστευσης, για διάφορους λόγους.
Ένας από αυτούς είναι ότι η κυβέρνηση φαίνεται να πιστεύει ότι η ICE πρέπει να είναι νόμος από μόνη της. Στον ζήλο τους να συμπληρώσουν τις ποσοστώσεις και να ζήσουν την κουλτούρα του «Destroy the Flood»[1], οι πράκτορες της ICE έχουν επιδοθεί σε αλόγιστη χρήση βίας. Αξιωματούχοι της διοίκησης έχουν πει ωστόσο στους πράκτορες ότι απολαμβάνουν «απόλυτη ασυλία» στην άσκηση των καθηκόντων τους και, όπως καταγγέλλει ένας δικαστής, έχουν αψηφήσει δικαστικές εντολές. Έσπευσαν να στιγματίσουν τον κ. Pretti και τη Renee Good, μια γυναίκα που πυροβολήθηκε νωρίτερα, ως τρομοκράτες. Έχουν προσπαθήσει να διασφαλίσουν ότι οι έρευνες για αυτές τις δολοφονίες θα βρίσκονται με ασφάλεια υπό τον δικό τους έλεγχο. Η ατιμωρησία είναι η συνταγή για περισσότερη βία.
Ένας άλλος λόγος ανησυχίας είναι ότι η ICE και οι ηγέτες της καταπατούν το σύνταγμα. Επιμένοντας ότι οι μάρτυρες και οι διαδηλωτές είναι εγκληματίες, αρνούνται στους ανθρώπους τα δικαιώματα της Πρώτης Τροπολογίας για την ελευθερία του λόγου και του συνεταιρίζεσθαι. Σε μια πολιτεία όπως η Μινεσότα, όταν ο επικεφαλής του FBI λέει ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να φέρουν όπλο σε μια διαμαρτυρία, αρνείται τα δικαιώματα της Δεύτερης Τροπολογίας. Και όταν πράκτορες της ICE σταματούν ή συλλαμβάνουν ανθρώπους χωρίς αιτία και ερευνούν τα σπίτια τους χωρίς δικαστικό ένταλμα, αρνούνται τα δικαιώματά τους στην Τέταρτη Τροπολογία.
Τέλος, η ανάπτυξη της ICE στη Μινεάπολη, μια πόλη με σχετικά λίγους παράνομους μετανάστες, φαίνεται να εξυπηρετεί μια ανησυχητικά ευρεία ατζέντα: να τραβήξει την προσοχή σε εθνοτικούς Σομαλούς που έχουν εμπλακεί σε ένα σκάνδαλο παροχών εκεί, να τιμωρήσει τις «πόλεις-άσυλα» που περιορίζουν τη βοήθεια που παρέχουν στην ICE, ή ίσως ως θέατρο για να τρομάξει τους ανθρώπους και να αποτρέψει κάθε είδους μετανάστευση προς την Αμερική. Ο κ. Trump θα μπορούσε επίσης να προσπαθήσει να ενισχύσει την υποστήριξη προς τους Ρεπουμπλικάνους παρουσιάζοντας τις πόλεις που διοικούνται από τους Δημοκρατικούς ως ζώνες καταστροφής όπου οι παράνομοι μετανάστες προστατεύονται από βίαιους ριζοσπάστες αριστερούς εξτρεμιστές.
Η πιο ανησυχητική πιθανότητα είναι ότι ο πρόεδρος δημιουργεί μια πολιτοφυλακή που λογοδοτεί μόνο σε αυτόν. Όπως εξηγεί η ενημέρωσή μας, από τους Texas Rangers μέχρι τη χρήση του στρατού και των σερίφηδων από τον Grover Cleveland τη δεκαετία του 1890, οι Αμερικανοί κατά καιρούς ανησυχούν για τη μη ελεγχόμενη χρήση κρατικής βίας. Στο εξωτερικό, από το Ελ Σαλβαδόρ μέχρι τις Φιλιππίνες, οι επίδοξοι δεσπότες συχνά στρέφουν το στρατό και την αστυνομία εναντίον του λαού τους στο όνομα της τήρησης της τάξης.
Οι υποστηρικτές του κ. Trump θα αντιμετωπίσουν αυτό το επιχείρημα ως υπερβολικό. Από νωρίς στην ιστορία της η Αμερική δημιούργησε μηχανισμούς για τον περιορισμό της εξουσίας του προέδρου. Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να φέρουν όπλα. Οι πολιτείες έχουν εθνικές φρουρές για να αντισταθμίζουν τον στρατό. Ο νόμος περί εξέγερσης ορίζει σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες ο πρόεδρος μπορεί να χρησιμοποιήσει νόμιμα τον στρατό για να ελέγξει τον όχλο. Τα δικαστήρια και το Κογκρέσο μπορούν να παρέμβουν.
Ωστόσο, η ICE είναι σε ιδανική θέση ώστε να παρακάμψει τα αναχώματα. Οι παράνομοι μετανάστες είναι διασκορπισμένοι σε όλη την Αμερική και ο κ. Trump ισχυρίζεται ότι οι Δημοκρατικοί τους χρησιμοποιούν ως ψηφοφόρους. Επομένως, οι πράκτορες μπορούν να οργανώνουν προβοκάτσιες σχεδόν οπουδήποτε ατιμώρητα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των εκλογών. Όταν μια διαμαρτυρία τελικά εξελίσσεται σε βίαιη, η εξέλιξη αυτή είναι πολιτικά χρήσιμη και αποτελεί δικαιολογία για περαιτέρω αναπτύξεις. Και όταν οι πολιτικοί διαμαρτύρονται για την ICE, όπως έκαναν ο κυβερνήτης της Μινεσότα και ο δήμαρχος της Μινεάπολης, το Υπουργείο Δικαιοσύνης μπορεί να τους ερευνήσει για παρεμπόδιση ομοσπονδιακών υπαλλήλων.
Ένα θέμα της δεύτερης θητείας του κ. Trump ήταν η συσσώρευση προεδρικής εξουσίας. Ακόμη και αν ο 47ος πρόεδρος δεν χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακούς πράκτορες ως εργαλείο εξαναγκασμού για όλες τις χρήσεις, ο 48ος ή ο 49ος μπορεί να το κάνει -και, οι Ρεπουμπλικάνοι θα πρέπει να θυμούνται ότι μπορεί να είναι Δημοκρατικοί. Αν ο κ. Trump δεν έχει αντιδημοκρατικά σχέδια για την ICE, θα πρέπει να είναι πρόθυμος να περιορίσει τις δράσεις της.
Αυτό δεν θα ήταν δύσκολο. Ο πρόεδρος θα πρέπει να τιμήσει τη δέσμευσή του ότι η έρευνα για τις δολοφονίες της Good και του Pretti θα είναι «έντιμη και ειλικρινής». Ως πρώτο βήμα στο μακρύ δρόμο για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης του κοινού, οι πράκτορες της ICE θα πρέπει να εκπαιδευτούν καλύτερα, να σταματήσουν να φορούν μάσκες και να αρχίσουν να φορούν κάμερες σώματος και αριθμούς αναγνώρισης. Οι ποσοστώσεις απέλασης οδηγούν σε βίαιες τακτικές και πρέπει να σταματήσουν. Η Kristi Noem, η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, είπε απροκάλυπτα ψέματα. Έπρεπε να απολυθεί.
Ακόμη και μετά από αυτή την εβδομάδα, ακόμα και αυτές οι εξελίξεις δεν θα απομακρύνουν το φάσμα μιας προεδρικής πολιτοφυλακής. Εξ ου και τα δικαστήρια πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι τα κράτη έχουν πράγματι τη δυνατότητα να διώξουν ποινικά ομοσπονδιακούς πράκτορες που διαπράττουν εγκλήματα, ότι η θεώρηση του Συντάγματος από την ICE είναι εσφαλμένη, και ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοεί πλήρως τις πολιτείες. Παράλληλα, το Κογκρέσο πρέπει να θέσει την κυβέρνηση υπόλογη. Μια πρώιμη δοκιμασία, καθώς δημοσιεύεται αυτό το άρθρο, ήταν η απειλή να παγώσουν πόροι του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (Homeland Security) εκτός αν ο πρόεδρος συμφωνήσει στη μεταρρύθμιση της ICE.
Οι Αμερικανοί ξύπνησαν αντιμέτωποι με μια σοβαρή απειλή αυτή την εβδομάδα. Ωστόσο, μια δημοκρατία δεν υπερασπίζεται μόνο με δημοσκοπήσεις. Οι θεματοφύλακες των θεσμών της Αμερικής θα πρέπει να δουν την αλλαγή τόνου του κ. Trump όχι ως μήνυμα χαλάρωσης, αλλά ως άνοιγμα για να επιβάλουν την αλλαγή.
[1] ΣτΜ. Ο όρος «Destroy the Flood» αναφέρεται σε μια εκστρατεία στρατολόγησης της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων των ΗΠΑ (ICE) την περίοδο 2025–2026, η οποία χρησιμοποίησε εικονογραφία από τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Halo. Η καμπάνια, με σύνθημα «Finishing this fight» και με απεικονίσεις χαρακτήρων που μάχονται το παράσιτο «Flood», δέχθηκε έντονη κριτική επειδή παρομοίαζε τους μετανάστες με παράσιτα.
© 2026 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved. Άρθρο από τον Economist, το οποίο μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε με επίσημη άδεια από το www.powergame.gr. Το πρωτότυπο άρθρο, στα αγγλικά, βρίσκεται στο www.economist.com.
