Είναι καλό για τον εγκέφαλο να παίζουμε μουσική;

Φαίνεται ότι ναι, ακόμα και για τους ερασιτέχνες

Πιανίστας © Pexels/Pixabey

Οι άνδρες που σύλησαν τον τάφο του Joseph Haydn ήλπιζαν ότι η ιδιοφυΐα του θα είχε αφήσει τα σημάδια της στο κρανίο του. Μια σάρωση του σε αποσύνθεση εγκεφάλου του Αυστριακού συνθέτη ίσως να ήταν πιο διαφωτιστική. Το μουσικό ταλέντο δεν αφήνει, όπως πίστευαν οι φρενολόγοι του 19ου αιώνα, εξογκώματα στο κρανίο. Ωστόσο, φαίνεται να αφήνει ένα υγιές αποτύπωμα στον εγκέφαλο.

Η δημιουργία μουσικής είναι μια πνευματική άσκηση. Ο εγκέφαλος πρέπει να συντονίζει ταυτόχρονα τον ήχο και την όραση, και παράλληλα τον λεπτό κινητικό έλεγχο, την συγκέντρωση και τη φαντασία. Με την πάροδο του χρόνου, η όλη διαδικασία «τεντώνει» τον εγκέφαλο σαν μυ. Αρκετές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι σε ορισμένες περιοχές οι επαγγελματίες μουσικοί έχουν περισσότερη φαιά ουσία (τον νευρικό ιστό που εμπλέκεται στη σκέψη, την κίνηση και τη μνήμη) σε σύγκριση με τους μη μουσικούς.

Αδιάσειστα στοιχεία είναι δύσκολο να βρεθούν, αλλά οι υπάρχουσες έρευνες υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα οφέλη. Μια μελέτη του 2020 υποδηλώνει ότι οι μουσικοί μπορεί επίσης να έχουν καλύτερη εκτελεστική λειτουργία — το τμήμα του εγκεφάλου που βοηθά στον προγραμματισμό και την επίλυση προβλημάτων. Μια μετα-ανάλυση του 2017 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι μουσικοί έχουν επίσης οξύτερη μνήμη. Μια μελέτη του περασμένου έτους υποδείκνυε ότι μπορεί να είναι ακόμη και λιγότερο ευαίσθητοι στον πόνο. Ένα πείραμα, στο οποίο σε 40 συμμετέχοντες χορηγήθηκε ένεση στο χέρι με μια ένωση που μιμείται τον μυϊκό πόνο, διαπίστωσε ότι τα άτομα με μουσική εμπειρία ανέφεραν λιγότερο πόνο. Η μουσική ως φάρμακο, λοιπόν. Μάλιστα.

Μήπως τα παιδιά με μουσική προδιάθεση έχουν ένα προβάδισμα; Μια μελέτη του 2010 διαπίστωσε ότι οι μουσικοί που αρχίζουν την εκπαίδευσή τους πριν από την ηλικία των επτά ετών έχουν μεγαλύτερο μεσολόβιο, τη νευρική γέφυρα μεταξύ των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου, σε σύγκριση με όσους αρχίζουν αργότερα. Έρευνα του 2014 υποδηλώνει ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου βελτιώνει επίσης την εκμάθηση δεύτερης γλώσσας και τη μη λεκτική λογική των παιδιών.

Η μουσική εκπαίδευση σε μεταγενέστερη ηλικία έχει συνδεθεί με βραδύτερη ηλικιακή φθορά. Μια μικρής κλίμακας μελέτη σε ηλικιωμένους έδειξε ότι η συνέχιση της εκμάθησης ενός μουσικού οργάνου συσχετίστηκε με μικρότερη επιδείνωση της λεκτικής λειτουργικής μνήμης και του όγκου της φαιάς ουσίας. Μια μετα-ανάλυση του 2021 διαπίστωσε επίσης μια συσχέτιση μεταξύ της εξάσκησης στη μουσική και του μειωμένου κινδύνου εμφάνισης άνοιας. Το αν αυτά τα ευρήματα οφείλονται στο ότι οι μουσικοί εγκέφαλοι είναι πιο ανθεκτικοί ή στο ότι όσοι δεν πάσχουν από άνοια συνεχίζουν να παίζουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα είναι ένα δύσκολο ερώτημα που θα πρέπει να διευκρινιστεί σε μελλοντικές μελέτες.

Το όργανο μπορεί επίσης να κάνει τη διαφορά. Μια μελέτη του 2024 σε 1.100 ηλικιωμένους Βρετανούς διαπίστωσε ότι οι πιανίστες και οι παίκτες χάλκινων πνευστών είχαν, κατά μέσο όρο, καλύτερη λειτουργική μνήμη. Οι παίκτες ξύλινων πνευστών είχαν ανώτερη εκτελεστική λειτουργία. Οι τραγουδιστές υπερείχαν στη λεκτική συλλογιστική. Οι επιδειξίες που έπαιζαν πολλά όργανα δεν απολάμβαναν κανένα επιπλέον νευρολογικό όφελος.

Επιπλέον, όταν παίζετε ένα όργανο ενεργοποιείται το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου, το οποίο επεξεργάζεται την ευχαρίστηση και την ανταμοιβή. Όταν βρίσκεστε πλήρως απορροφημένοι σε αυτό που κάνετε, οι ενδορφίνες, οι «ορμόνες της ευεξίας» που ανακουφίζουν από τον πόνο, απελευθερώνονται. Η συμμετοχή σε ένα συγκρότημα, μια ορχήστρα ή μια χορωδία μειώνει το στρες και ενισχύει τους κοινωνικούς δεσμούς. Και αν η εκμάθηση ή η χρήση ενός μουσικού οργάνου δεν είναι εφικτή, ακόμη και η απλή ακρόαση μουσικής μπορεί να αξίζει. Το 2025, μια παρατηρητική μελέτη σε 10.000 άτομα άνω των 70 ετών με φυσιολογική γνωστική λειτουργία έδειξε ότι όσοι άκουγαν τακτικά μουσική είχαν κατά 39% μικρότερο σχετικό κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης. Ωστόσο, η απόδειξη μιας αιτιώδους σχέσης παραμένει δύσκολη.

Τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειάζεται να είστε μουσική ιδιοφυΐα για να νιώσετε τα οφέλη της σκόπιμης και τακτικής εξάσκησης. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η συνεπής εξάσκηση σχετίζεται με την αναδιοργάνωση του εγκεφάλου τόσο σε ερασιτέχνες όσο και σε επαγγελματίες. Στην περίπτωση, όμως, που νιώθετε ότι μπορεί να είστε ένας δεύτερος Haydn, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να προσλάβετε φρουρό για τον τάφο σας.

© 2026 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved. Άρθρο από τον Economist, το οποίο μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε με επίσημη άδεια από το www.powergame.gr. Το πρωτότυπο άρθρο, στα αγγλικά, βρίσκεται στο www.economist.com.