Η επιλογή του Κέβιν Γουόρς από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ως υποψήφιου διαδόχου του Τζερόμ Πάουελ στην προεδρία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Fed, αποτελεί σαφές μήνυμα προς τις αγορές. Πρόκειται για μια προσωπικότητα βαθιά ενσωματωμένη στο χρηματοπιστωτικό κατεστημένο της Wall Street, με μακρά διαδρομή στον χώρο των επενδυτικών τραπεζών, των hedge funds και της οικονομικής πολιτικής.
Ο Γουόρς δεν είναι απλώς ένας τεχνοκράτης· είναι εκπρόσωπος μιας συγκεκριμένης οικονομικής φιλοσοφίας, που δίνει προτεραιότητα στη σταθερότητα των τιμών, στη νομισματική πειθαρχία και στη συρρίκνωση του ρόλου της κεντρικής τράπεζας στις αγορές.
Η υποψηφιότητά του επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον ρόλο της Fed, την ποσοτική χαλάρωση, τον πληθωρισμό και τις νέες τεχνολογικές υποσχέσεις της τεχνητής νοημοσύνης.
Ο Γουόρς, γνήσιο τέκνο της Wall Street
Ο Κέβιν Γουόρς, τον οποίο ο πρόεδρος Τραμπ πρότεινε για να αντικαταστήσει τον Τζέι Πάουελ τον ερχόμενο Μάιο, αποτελεί την επιτομή ενός ανθρώπου της Wall Street και του κόσμου των hedge funds, περιγράφουν οικονομικοί αναλυτές. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, όπου σήμερα είναι και διδακτορικός στη σχολή, ενώ συγκαταλέγεται στα μέλη της κλειστής Λέσχης Bilderberg, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1950 με στόχο τη χάραξη στρατηγικής για τη διατήρηση της «δυτικής δημοκρατίας» κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Είναι παντρεμένος με την κληρονόμο της αυτοκρατορίας καλλυντικών Estée Lauder. Στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα εργάστηκε στη Morgan Stanley, μία από τις μεγαλύτερες αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες.
Ο Γουόρς και η κρίση του 2008
Ως τυπικός Ρεπουμπλικανός, ο Γουόρς εξελίχθηκε σε σύμβουλο της κυβέρνησης Μπους για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταξύ της Federal Reserve, υπό τον Μπεν Μπερνάνκι, και των τραπεζών της Wall Street.
Υποστήριξε τη μετατροπή των καταρρεουσών επενδυτικών τραπεζών σε «κανονικές» τράπεζες, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση σε δάνεια της Fed και να διασωθούν, σημειώνουν αναλυτές. Με τον τρόπο αυτό συνέβαλε στη διάσωση της Morgan Stanley, αποτρέποντας την τύχη της Bear Stearns ή της Lehman Brothers.
Ο άνθρωπος-γέφυρα μεταξύ Fed και τραπεζών
Ο Γουόρς αποτέλεσε τον βασικό κρίκο της Fed στη διαδικασία διάσωσης των τραπεζών από μια κρίση που οι ίδιες είχαν προκαλέσει. Όπως ανέφερε ο πρώην αντιπρόεδρος της Fed, Ντον Κον, «έφερνε πραγματική εμπειρία, γνώριζε τους ανθρώπους της Wall Street και μπορούσε να ξεχωρίσει πότε υπερασπίζονταν τα συμφέροντά τους και πότε παρείχαν αξιόπιστες πληροφορίες».
Ο τότε επικεφαλής της Goldman Sachs, Λόιντ Μπλάνκφαϊν, είχε εκφραστεί με ιδιαίτερα θετικά λόγια για τον Γουόρς, χαρακτηρίζοντάς τον ψύχραιμο ακόμη και στις πιο χαοτικές στιγμές.
Ο Γουόρς, ο Ντράκενμιλερ και η ιδεολογία του
Μέντορας του Γουόρς είναι ο δισεκατομμυριούχος διαχειριστής hedge fund Στάνλεϊ Ντράκενμιλερ, ο οποίος προώθησε επίσης τον σημερινό υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ. Ο Γουόρς εργάζεται ως εταίρος στις δραστηριότητες του Ντράκενμιλερ από το 2011.
Αν και είχε διατελέσει διοικητής της Fed, παραιτήθηκε μετά τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όταν η κυβέρνηση Ομπάμα και ο Μπερνάνκι υιοθέτησαν την πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης (QE).
Ο Γουόρς, πιστός στις αρχές της αυστριακής σχολής και του ελεύθερου ανταγωνισμού, αντιτάχθηκε σθεναρά στο QE, θεωρώντας ότι οδηγεί σε λανθασμένη κατανομή κεφαλαίων και ενθαρρύνει τα δημοσιονομικά ελλείμματα.
Πληθωρισμός, AI και οι αντιφάσεις του Γουόρς
Ως μονεταριστής επηρεασμένος από τον Μίλτον Φρίντμαν, ο Γουόρς προέβλεπε ότι η ποσοτική χαλάρωση θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτο πληθωρισμό – κάτι που δεν συνέβη.
Σήμερα, το 2026, μετά την πληθωριστική έξαρση που ακολούθησε την πανδημία, εμφανίζεται λιγότερο ανήσυχος για τη μείωση των επιτοκίων, καθώς πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αυξήσει τόσο πολύ την παραγωγικότητα ώστε να λειτουργήσει ως ισχυρή αποπληθωριστική δύναμη.
Παρά ταύτα, παραμένει αντίθετος στη διεύρυνση του ισολογισμού της Fed, δημιουργώντας μια εγγενή αντίφαση στη νομισματική του σκέψη.
Οι αγορές υποδέχονται τον Γουόρς
Η αντίδραση των αγορών ήταν άμεση. Το δολάριο ενισχύθηκε σημαντικά έναντι του χρυσού μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Γουόρς, καθώς οι επενδυτές τον θεωρούν «δικό τους άνθρωπο».
Όπως σημείωσε ο Μοχάμεντ Ελ-Εριάν, πρώην επικεφαλής της Pimco και αρθρογράφος των Financial Times, πρόκειται για μια «γνωστή ποσότητα» που εμπνέει εμπιστοσύνη. «Νιώθω ότι είναι πολύ πιο γνωστός και είμαι άνετος με τις περισσότερες από τις απόψεις του».
Σύμφωνα με τη Fulcrum Asset Management, η επιλογή Γουόρς μειώνει τον κίνδυνο ενός γενικευμένου «Sell America», καθώς αναμένεται να τηρήσει σκληρή στάση απέναντι στον πληθωρισμό, καθησυχάζοντας τις διεθνείς αγορές.
Ο Γουόρς ως επιλογή Τραμπ και τα όρια των επιτοκίων
Ο Κέβιν Γουόρς καλύπτει μια μακρά λίστα κριτηρίων για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ: διαχρονικούς πολιτικούς και κοινωνικούς δεσμούς με τον ίδιο, ισχυρές σχέσεις με τη Wall Street και ένα προσεκτικά καλλιεργημένο δημόσιο προφίλ. Παρά ταύτα, το πόσο γρήγορα και πόσο βαθιά θα μειώσει τα επιτόκια, καθώς και το πόσο επιθετικά θα επιχειρήσει να επιβάλει τη δική του «αλλαγή καθεστώτος» στη Fed, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.
Ο Τραμπ έχει ζητήσει μειώσεις επιτοκίων σε επίπεδα που παραπέμπουν σε συνθήκες κρίσης, ακόμη και κοντά στο 1%, στόχος που ο Γουόρς –γνωστός «γεράκι» κατά του πληθωρισμού κατά τη θητεία του στη Fed από το 2006 έως το 2011– ενδέχεται να θεωρήσει υπερβολικά επιθετικό, αναφέρει ανάλυση stoReuters.
Τα οικονομικά δεδομένα αλλά και οι απόψεις των 18 μελών της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής ενδέχεται να καταστήσουν τέτοιες μειώσεις ανέφικτες. Οι αγορές προεξοφλούν μόλις δύο μειώσεις επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης το 2026, από το εύρος 3,50%–3,75%, χωρίς ουσιαστική μεταβολή μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Γουόρς. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι, παρά τη θετική στάση απέναντι στο πρόσωπό του, οι επενδυτές δεν αναμένουν δραστικές ή άμεσες αλλαγές στη νομισματική πολιτική.
Η κριτική του Γουόρς στη Fed και το θεσμικό εμπόδιο
Η πολυετής κριτική του Γουόρς προς τη Fed, που ξεκίνησε μετά την αποχώρησή του το 2011 και εντάθηκε τον τελευταίο χρόνο, καλείται πλέον να μετατραπεί από θεωρητικό λόγο σε εφαρμόσιμη πολιτική. Αυτό προϋποθέτει συναίνεση στο Διοικητικό Συμβούλιο της Fed, έγκριση από τον Τραμπ και τον υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, αλλά και πιθανή έγκριση του Κογκρέσου σε περίπτωση αλλαγών στον νόμο της Federal Reserve. Με άλλα λόγια, η αλλαγή αποδεικνύεται πολύ δυσκολότερη στην πράξη απ’ ό,τι στη ρητορική.
Τα τελευταία 20 χρόνια η Fed εξελίχθηκε σε έναν σύνθετο υβριδικό θεσμό, με διευρυμένες εξουσίες λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της πανδημίας. Ο Γουόρς και ο Μπέσεντ έχουν επικρίνει αυτή τη «θεσμική διολίσθηση», μέρος της οποίας μπορεί να αντιμετωπιστεί εσωτερικά.
Ήδη, υπό τον Πάουελ, η Fed περιόρισε την ενασχόλησή της με την κλιματική αλλαγή και θέματα διαφορετικότητας. Ένας νέος πρόεδρος θα μπορούσε να αλλάξει τον τόνο της επικοινωνίας, να περιορίσει τις δημόσιες παρεμβάσεις των περιφερειακών διοικητών ή να επαναπροσδιορίσει τη σχέση με το υπουργείο Οικονομικών.
Γουόρς, μοντέλα και ισολογισμός της Fed
Η κριτική του Γουόρς στα οικονομικά μοντέλα και τις προβλέψεις της Fed ίσως αποτελέσει την πρώτη ουσιαστική δοκιμασία των προθέσεών του. Ο ίδιος έχει επανειλημμένα στοχοποιήσει τον διογκωμένο ισολογισμό της κεντρικής τράπεζας και είχε αντιταχθεί στην ποσοτική χαλάρωση, παρότι τη στήριξε δημόσια όσο βρισκόταν στο Διοικητικό Συμβούλιο. Ωστόσο, ο ισολογισμός έχει πλέον ενσωματωθεί στον μηχανισμό άσκησης της νομισματικής πολιτικής και δύσκολα μπορεί να συρρικνωθεί περαιτέρω χωρίς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη διεθνή ζήτηση για δολάρια.
