Κάποτε, η εικόνα του επικεφαλής επιχείρησης με κοστούμι, γκρίζα μαλλιά και ελαφριά κοιλίτσα αποτελούσε εγγύηση επιτυχίας και αξιοπιστίας. «Σήμερα, αυτή η εικόνα είναι ξεπερασμένη», σχολιάζει χωρίς… ενοχές η 60χρονη Αλεξαντρίν, η οποία κατέχει εδώ και τριάντα χρόνια υψηλόβαθμες θέσεις στον χρηματοοικονομικό τομέα.
«Στις εκτελεστικές επιτροπές των επιχειρήσεων, τα φρύδια είναι περιποιημένα, τα νύχια έχουν δεχτεί μανικιούρ και τα μαλλιά είναι συχνά βαμμένα», συνεχίζει. «Πρέπει να γυμνάζεσαι για να χωράς στο στενό σου πουκάμισο, το οποίο φοράς χωρίς γραβάτα, και να κάνεις ενέσεις για να δείχνεις λιγότερο κουρασμένος. Ο χρηματοοικονομικός τομέας έχει υιοθετήσει όλους τους κώδικες της τεχνολογικής βιομηχανίας και η λατρεία της νεότητας έχει γίνει συνώνυμο της απόδοσης».
Ανάμεσα σε δύο συσκέψεις, οι επικεφαλής των εταιρειών του γαλλικού χρηματιστηριακού δείκτη CAC 40 φαίνεται ότι επισκέπτονται διακριτικά τους γιατρούς αισθητικής ιατρικής, προκειμένου να γεμίσουν τις ρυτίδες, να εξαφανίσουν τις κηλίδες, να μειώσουν τους μαύρους κύκλους και να ενισχύσουν την πυκνότητα των μαλλιών τους, που αρχίζουν να αραιώνουν, σημειώνει η Figaro.
Στη Silicon Valley, μάλιστα, το χειρουργικό λίφτινγκ φαίνεται ότι έχει ήδη αντικαταστήσει τις ενέσεις Botox και τις συνεδρίες βιοδιέγερσης —με φωτοθεραπεία LED, μικρορεύματα και λέιζερ— σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Αρκετοί πλαστικοί χειρουργοί της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ επισημαίνουν αύξηση κατά 50%, μετά την πανδημία, στις επεμβάσεις ανόρθωσης βλεφάρων μεταξύ των λεγόμενων «tech bros» και των επαγγελματιών του private equity.
«Στη Γαλλία δεν έχουμε φτάσει ακόμη σ’ αυτό το σημείο, αλλά υπάρχει μια ορισμένη πίεση να καταφεύγει κανείς στις ενέσιμες θεραπείες. Για να διατηρεί την εμπορική του αξία και τον ρόλο επιρροής του, πρέπει να συμμορφώνεται με τα σημερινά αισθητικά πρότυπα», συνεχίζει η Αλεξαντρίν.
«Είναι σκληρό, αλλά ένας ηλικιωμένος άνδρας —και αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για μια γυναίκα— δεν έχει πλέον φωνή που ακούγεται μέσα στην επιχείρηση. Κατά μία έννοια, το να κάνεις λίγο Botox αποδεικνύει ότι έχεις κατανοήσει τους κανόνες του παιχνιδιού».
Για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί στον κόσμο της τεχνολογίας ή των χρηματοοικονομικών, όπου η εναλλαγή προσωπικού είναι ιδιαίτερα έντονη, ορισμένοι αποφασίζουν να περάσουν το κατώφλι των ιατρείων αισθητικής ιατρικής σε ολοένα και μικρότερη ηλικία.
Αισθητική ιατρική, ροφήματα κολλαγόνου και γιόγκα σε καθημερινή βάση
«Στη θέση που κατέχω και μπροστά στις ομάδες μου, δεν μπορώ να εμφανίζομαι κουρασμένη ή αγχωμένη», εκτιμά η Αν, διευθύντρια συγχωνεύσεων και εξαγορών (M&A) σε μεγάλη επιχείρηση.
«Ξεκίνησα με μεσοθεραπεία, αρχικά για να μειώσω τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια μου. Είχα δύο μικρά παιδιά και εξαντλητικά ωράρια».
Έκτοτε, κάνει ενέσιμες θεραπείες κάθε έξι μήνες και, πριν από μια σημαντική δημόσια ομιλία, ενδέχεται να κλείσει ραντεβού για θεραπεία LED ή ακόμη και για ενέσεις υαλουρονικού οξέος.
«Τα ραντεβού μου με τον γιατρό αισθητικής ιατρικής αποτελούν πλέον μέρος της καθημερινής μου ρουτίνας, όπως ακριβώς τα ροφήματα κολλαγόνου και τα μαθήματα γιόγκα».
Πρόκειται για αλλαγή των αντιλήψεων, όπως επιβεβαιώνει η Μαρτίν Μπασπεϊράς, δερματολόγος και πρόεδρος της Γαλλικής Εταιρείας Αισθητικής Δερματολογίας (Sfed).
«Παλαιότερα, οι ασθενείς έρχονταν αποκλειστικά για θεραπείες αντιγήρανσης. Σήμερα, θέλουν πάνω απ’ όλα να δείχνουν σε φόρμα, ευδιάθετοι και ξεκούραστοι».
Το λεξιλόγιο τώρα έχει αλλάξει: η λάμψη (glow) έχει αντικαταστήσει την αντιμετώπιση της χαλάρωσης.
«Ασφαλώς, εξακολουθούν να θέλουν να γεμίσουν τις ρινοπαρειακές ρυτίδες, αλλά προτιμούν πάνω απ’ όλα το δέρμα τους να είναι καθαρό, να δείχνει υγιές, χωρίς κηλίδες, ερυθρότητα ή ουλές», σημειώνει η γιατρός. Παρατηρεί, άλλωστε, ότι και οι θεραπείες έχουν εξελιχθεί.
«Τα υπερβολικά ισχυρά χημικά πίλινγκ και οι θεραπείες δερμοαπόξεσης έχουν αντικατασταθεί από θεραπείες LED, μη αφαιρετικά λέιζερ και πιο διακριτικές ενέσεις, οι οποίες δεν παγώνουν ούτε φουσκώνουν το πρόσωπο. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν επιθυμούν πλέον επεμβατικές πράξεις ούτε να χρειάζεται να αποσυρθούν από τις κοινωνικές τους δραστηριότητες. Το ζητούμενο είναι να μπορούν να πάνε κατευθείαν στη δουλειά!»
Δεν είναι ηλικιακός ρατσισμός, είναι «καλή γήρανση»
Ο στόχος δεν είναι πλέον αποκλειστικά η αποκατάσταση του όγκου του προσώπου με μια θεραπεία που θα αφαιρούσε μονομιάς πέντε χρόνια από την εμφάνιση κάποιου, αλλά κυρίως η συντήρηση της επιδερμίδας, ώστε σε δέκα χρόνια να δείχνει «με φυσικό τρόπο» πέντε χρόνια νεότερη.
Αυτή η νέα δυναμική της «καλής γήρανσης» βρέθηκε στο επίκεντρο του τελευταίου συνεδρίου της IMCAS, της παγκόσμιας συνάντησης ειδικών στη δερματολογία, την πλαστική χειρουργική και την αισθητική ιατρική.
Οι επαγγελματίες του κλάδου επισήμαναν τη «μετάβαση σε μια αισθητική της πρόληψης, όπου το δέρμα και οι ιστοί γερνούν καλύτερα επειδή υποστηρίζονται, προστατεύονται και ανανεώνονται με την πάροδο του χρόνου».
Σημείωσαν επίσης ότι οι ασθενείς υιοθετούν πλέον πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία συνδυάζει την αισθητική, την υγεία και τη μακροζωία.
«Οι θεραπείες τρεις ή τέσσερις φορές τον χρόνο έχουν ενσωματωθεί στη συνηθισμένη φροντίδα πολλών ασθενών μου, είτε πρόκειται για επιχειρηματίες είτε για στελέχη επιχειρήσεων είτε για δικηγόρους επιχειρηματικού δικαίου», παρατηρεί ο γιατρός αισθητικής ιατρικής Αρνό Λαμπέρ.
Η ευεξία κατηφορίζει από τα στελέχη σε ολόκληρη την κοινωνία – Παρακολουθείται και με εφαρμογές
«Αυτές οι παρεμβάσεις εκδημοκρατίζονται σταδιακά σε ολόκληρη την κοινωνία. Δεν θεωρούνται πλέον ένδειξη ματαιοδοξίας, ούτε καν ταμπού, ακόμη και στο επαγγελματικό περιβάλλον».
Ορισμένα ανώτατα στελέχη εξαιρετικά εξοικειωμένα με την τεχνολογία παρακολουθούν μέσω των έξυπνων ρολογιών και άλλων προηγμένων τεχνολογικά βραχιολιών τους τη διάρκεια του ύπνου τους, τους καρδιακούς παλμούς και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μετρούν τις θερμίδες που καταναλώνουν και καταγράφουν τη σωματική τους δραστηριότητα.
«Η προσοχή στην εμφάνιση ξεκίνησε από τη διατροφή: καμία παρέκκλιση στα επαγγελματικά γεύματα, ούτε κρασί. Στη συνέχεια επεκτάθηκε στους ψυχολόγους, στους coaches και στους δερματολόγους», σημειώνει η Μαριόν Νταριετόρ, ιδρύτρια της συμβουλευτικής εταιρείας The Arcane, η οποία υποστηρίζει πολλά ανώτατα στελέχη στη διαχείριση της εικόνας και της επικοινωνίας τους.
«Πρέπει να παρουσιάζουν “φρέσκο” πρόσωπο και γυμνασμένο σώμα», διευκρινίζει.
«Ορισμένα ανώτατα στελέχη έχουν εξελιχθεί σε… αθλητές υψηλού επιπέδου, κάνοντας ποδηλασία, Hyrox και μαραθώνιο. Το ενδιαφέρον είναι ότι βρίσκουν χρόνο για συνεδρίες άθλησης και αισθητικής ιατρικής».
Η κατασκευασμένη ομορφιά είναι (και) ανδρική υπόθεση
Η αναζήτηση της ομορφιάς, που για μεγάλο διάστημα θεωρούνταν αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση, δεν αφήνει πλέον ανεπηρέαστους ούτε τους άνδρες, οι οποίοι αισθάνονται υποχρεωμένοι να ελέγχουν την εμφάνισή τους, να τη διαμορφώνουν και να τη βελτιώνουν.
Άλλωστε, έχουν δημοσιευτεί πολλές μελέτες σχετικά με την πρόσθετη αξία που συνδέεται με την ομορφιά στον εργασιακό κόσμο.
«Τα πιο ελκυστικά άτομα συχνά θεωρείται ότι διαθέτουν περισσότερα προσόντα, όπως ικανότητα, ευφυΐα και εντιμότητα. Θα μπορούσαν μάλιστα να εξασφαλίζουν καλύτερες θέσεις εργασίας και υψηλότερες αμοιβές, με μισθολογικό πλεονέκτημα που μπορεί να φτάνει το 15% έως 20%. Όλα αυτά είναι πολύ καλά τεκμηριωμένα», εκτιμά.
«Η λατρεία της νεότητας και του αδύνατου σώματος ξεπερνά την απλή ναρκισσιστική επιδίωξη και συνδέεται με μια ορισμένη λατρεία της απόδοσης», υπογραμμίζει ο Φρανσουά Ουρμάν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Ανζέ.
«Το νεανικό πρόσωπο θεωρείται ένδειξη ζωτικότητας, προσαρμοστικότητας και ευελιξίας, ιδιοτήτων που αναζητούν οι επιχειρήσεις. Ο καθένας γίνεται επιχειρηματίας του εαυτού του και πρέπει να προσαρμόζεται στα νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Θα μπορούσαμε να παραφράσουμε τον Ουελμπέκ λέγοντας ότι πρόκειται για επέκταση του πεδίου της απασχολησιμότητας, καθώς αυτές οι απαιτήσεις προέρχονται απευθείας από την αγορά εργασίας», συνεχίζει ο Φρανσουά Ουρμάν.
Πάνω από τα 50 αρχίζουν τα δύσκολα…
Τα στερεότυπα καθίσταναι ιδιαίτερα αρνητικά απέναντι στην αύξηση του βάρους και τη γήρανση, ιδίως στον επαγγελματικό χώρο. Στο πλαίσιο αυτό, το 64% των εργαζομένων θεωρεί πως η ηλικία άνω των 50 ετών αποτελεί εμπόδιο στην πρόσληψη, σύμφωνα με το βαρόμετρο του Club Landoy, συλλογικότητας επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται με στόχο τη μακροζωία.
«Είμαι 57 ετών και δίσταζα για πολύ καιρό να κάνω ενέσιμες θεραπείες. Τώρα είναι λίγο αργά, έχασα την ευκαιρία, γιατί φαντάζομαι ότι η αλλαγή θα γινόταν περισσότερο αντιληπτή και θα αλλοίωνε υπερβολικά τις εκφράσεις μου», αναλύει η Λουίζ, διευθύντρια επικοινωνίας.
«Πόσο μάλλον που στις εκτελεστικές επιτροπές και στις διοικητικές επιτροπές είναι σημαντικό να ανταποκρίνεσαι στις απαιτήσεις της θέσης σου με τον κατάλληλο τρόπο. Οι κώδικες διαφέρουν ανάλογα με το αν εργάζεσαι στη βιομηχανία τροφίμων, στην υγεία, στην ψηφιακή τεχνολογία ή στον κλάδο της πολυτέλειας. Και, σε ορισμένες επιχειρήσεις, τα στερεότυπα παραμένουν ισχυρά. Το να κάνεις ενέσεις εξακολουθεί να σημαίνει ότι δεν αποδέχεσαι την ηλικία σου, ιδίως όταν πρόκειται για γυναίκα».
Αυτό είναι και το παράδοξο των αισθητικών παρεμβάσεων: δεν πρέπει να είναι επιδεικτικές, αλλά να παραμένουν αόρατες.
«Η πιο δύσκολη μετάβαση είναι στα 50, γιατί σε αυτή την ηλικία αισθάνεσαι ότι αρχίζεις να αποτελείς μέρος της επίπλωσης», επαναλαμβάνει η Λουίζ.
«Φαίνεται μάλιστα ότι σήμερα, ήδη από τα 45, θεωρείσαι ηλικιωμένος…».
