Οικονομολόγοι προτείνουν να καταργηθεί η πρόωρη συνταξιοδότηση, αφού τη θεωρούν ως την ενδεδειγμένη λύση στην επιβράδυνση της γνωστικής παρακμής. Ειδικότερα, ενώ οι οικονομολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ανεργία της Γενιάς Ζ, νέα έρευνα υποδεικνύει μια πιο ήσυχη κρίση: Οι εργαζόμενοι της Γενιάς Χ συνταξιοδοτούνται χρόνια πριν από τα 65 – και πληρώνουν ένα υψηλό γνωστικό τίμημα γι’ αυτό.
Περίπου το 35% των εργαζομένων που είναι άνεργοι για περισσότερες από 24 εβδομάδες είναι άνω των 55 ετών, σύμφωνα με ανάλυση τον Απριλίου του 2025. Τα τελευταία 35 χρόνια, η ηλικία συνταξιοδότησης, ιδίως για τους άνδρες, έχει μειωθεί, με περίπου τους μισούς συνταξιούχους να δηλώνουν ότι επέλεξαν να σταματήσουν να εργάζονται.
Για αυτούς τους εργαζόμενους, οι οικονομικοί κίνδυνοι είναι αρκετοί: Λίγοι συνταξιούχοι έχουν σύνταξη εκτός Κοινωνικής Ασφάλισης και, με το μέσο επίδομα Κοινωνικής Ασφάλισης να ανέρχεται σε περίπου 18.000 δολάρια ετησίως, πολλοί θα λάβουν το επίδομα πριν από την κορύφωσή του, λαμβάνοντας πολύ λιγότερα χρήματα συνταξιοδοτούμενοι στα 62 από ό,τι στα 70.
H εγκατάλειψη της εργασίας οδήγησε σε γνωστική παρακμή
Ωστόσο, νέα έρευνα υποδηλώνει ότι δεν είναι μόνο τα χρήματα που πρέπει να ανησυχούν οι πρόωρα συνταξιοδοτούμενοι, αλλά και η υγεία τους. Μια εργασία που δημοσιεύθηκε από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών διαπίστωσε ότι μεταξύ των Αμερικανών ηλικίας 51 έως 75 ετών, η εγκατάλειψη της εργασίας οδήγησε σε γνωστική παρακμή, ενώ η συνεπής απασχόληση προκάλεσε μεγαλύτερη και παρατεταμένη γνωστική παρακμή.
Αν και η έρευνα έχει δείξει στο παρελθόν μια συσχέτιση μεταξύ της πρόωρης συνταξιοδότησης και της γνωστικής παρακμής, οι οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Irvine προσπάθησαν να αποδείξουν μια αιτιώδη σχέση μεταξύ των δύο. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 40.000 συμμετέχοντες από τη Μελέτη Υγείας και Συνταξιοδότησης (HRS) του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, μια διαχρονική μελέτη που μετρά, μεταξύ άλλων μεταβλητών, τη γνωστική ικανότητα με την πάροδο του χρόνου. Συνδύασαν αυτά τα δεδομένα με δεδομένα Επιχειρηματικών Προτύπων Κομητείας που δημιουργήθηκαν από την Απογραφή των ΗΠΑ για να εξετάσουν τις αλλαγές στις γνωστικές ικανότητες μετά από μεγάλες κρίσεις στη ζήτηση εργασίας, βρίσκοντας «ουσιαστικές μειώσεις» στις γνωστικές βαθμολογίες μετά από περιόδους σημαντικών αρνητικών μετατοπίσεων στην απασχόληση.
Τα αποτελέσματα της μελέτης είναι σαφή στον David Neumark, καθηγητή οικονομικών στο UC Irvine και συν-συγγραφέα της μελέτης: Υπάρχει ένας επείγων λόγος για να διατηρηθεί η Γενιά Χ στο εργατικό δυναμικό.
«Αυτός θα ήταν ένας ακόμη λόγος για να πούμε: “Πρέπει πραγματικά να σκεφτούμε τις πιθανές συνέπειες μιας πραγματικά μεγάλης κλίμακας μείωσης της απασχόλησης”», δήλωσε ο Νόιμαρκ στο Fortune. «Αυτή είναι πιθανώς η ομάδα για την οποία αυτό μπορεί να είναι πιο σοβαρό».
Η γνωστική παρακμή ως αφύπνιση για το τι κρατά τη Γενιά Χ μακριά από το εργατικό δυναμικό
Οι αρνητικές οικονομικές συνέπειες της πρόωρης συνταξιοδότησης μπορεί να ξεκινούν από το πώς ένας γηράσκων πληθυσμός θα μπορούσε να επηρεάσει τα κοινωνικά οφέλη. «Η γνωστική παρακμή είναι πραγματικά δαπανηρή», δήλωσε ο Neumark.
Η νόσος Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας, οι οποίες συχνά ξεκινούν με γνωστική έκπτωση, κοστίζουν στην οικονομία των ΗΠΑ περίπου 781 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σύμφωνα με ανάλυση του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια. Εκτός από το κόστος περίθαλψης, το ποσό αυτό περιλαμβάνει χρήματα από την απώλεια εισοδήματος από ασθενείς και φροντιστές που δεν μπορούν να εργαστούν. Ακόμη και η στενότερη πρόβλεψη από την Ένωση Αλτσχάιμερ προβλέπει ότι το άμεσο κόστος υγείας και μακροχρόνιας φροντίδας μόνο θα φτάσει τα 384 δισεκατομμύρια δολάρια έως 409 δισεκατομμύρια δολάρια την περίοδο 2025-2026, με επιπλέον 413,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε απλήρωτη φροντίδα που θα καταβληθούν το 2025.
Η θεραπεία συχνά παρατείνεται, εξήγησε ο Neumark, επειδή η γνωστική εξασθένηση είναι μια πάθηση με την οποία τα άτομα μπορεί να ζουν για χρόνια και όχι μια πάθηση από την οποία πεθαίνουν.
Αυτό το κόστος μπορεί να προστίθεται σε έναν γηράσκοντα πληθυσμό που δεν εργάζεται πλέον. Μια μελέτη του 2016 προέβλεψε ότι η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί κατά 1,2% μεταξύ 2016 και 2026 ως αποτέλεσμα ενός γηράσκοντος πληθυσμού. Ωστόσο, αν και περίπου το ένα τρίτο αυτής της επιβράδυνσης ήταν αποτέλεσμα του ότι λιγότεροι ηλικιωμένοι στο εργατικό δυναμικό δημιουργούσαν λιγότερη παραγωγή, το μεγαλύτερο μέρος του αντίκτυπου ενός γηράσκοντος πληθυσμού στο ΑΕΠ ήταν αποτέλεσμα του ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι ήταν λιγότερο παραγωγικοί.
Ωστόσο, είπε ο Neumark, υπάρχουν περισσότερα που μπορούν να γίνουν για να διασφαλιστεί ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι θα παραμείνουν στο εργατικό δυναμικό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, περίπου το 28% των δικαιούχων Κοινωνικής Ασφάλισης Αναπηρίας (SSDI) προσπαθούν να επιστρέψουν στην εργασία εντός 10 ετών από τη λήψη παροχών. Ενώ ορισμένοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία λόγω μόνιμης αναπηρίας, άλλοι θα μπορούσαν να κερδίσουν περισσότερα χρήματα από ό,τι με SSDI, υποστήριξε ο Neumark. Πέρα από την ήδη υπάρχουσα βοήθεια για την προσαρμογή του εμπορίου και τις προσπάθειες επανεκπαίδευσης, ζήτησε προληπτικές πολιτικές απασχόλησης, όπως η προσαρμογή σε ευέλικτα ωράρια ή σε προγράμματα σταδιακής συνταξιοδότησης.
Ο Νόιμαρκ δήλωσε ότι η μεγαλύτερη επίγνωση των μειονεκτημάτων της παραμονής εκτός εργασίας -αυξημένη πιθανότητα γνωστικής παρακμής και των σχετικών ασθενειών- θα μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα κινήτρου για τα άτομα που σκέφτονται να πάρουν την πρόωρη συνταξιοδότηση.
«Έχουμε κάποια επιρροή στα περιθώρια τόσο για τους ανθρώπους που χάνουν τις δουλειές τους όσο και για πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τους βοηθήσουμε να βρουν ξανά απασχόληση εάν το έκαναν», κατέληξε.
