Η χαμηλότερη ζήτηση και το υψηλότερο κόστος ανάγκασαν τη Stellantis, τον κολοσσό που διατηρεί κάτω από την ομπρέλα του 14 μάρκες αυτοκινήτων, να οπισθοχωρήσει από την παραγωγή των αμιγώς ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων (BEV). Ο διευθύνων σύμβουλος, Αντόνιο Φιλόσα, δήλωσε ότι η εταιρεία «υπερεκτίμησε τον ρυθμό της ενεργειακής μετάβασης» σε μια εποχή που οι ΗΠΑ υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ εγκαταλείπουν την περιβαλλοντική πολιτική και η Κίνα πραγματοποιεί μια «επίθεση» εισαγωγών με φθηνά ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα στην Ευρώπη. Το κόστος που προκύπτει από αυτήν την υποχώρηση της Stellantis ανέρχεται στα 22 δισ. ευρώ.
Αν και δεν έχει ακόμη δοθεί στη δημοσιότητα μια σαφής εικόνα των περσινών οικονομικών αποτελεσμάτων της, ο όμιλος έκανε λόγο για ζημιές 19 με 21 δισ. ευρώ που εντοπίζονται, κυρίως, μέσα στο β’ εξάμηνο του 2025. Αναλυτές που μίλησαν στη γαλλική εφημερίδα Le Monde υπολογίζουν τις ετήσιες ζημιές της Stellantis στα 21 με 33 δισ. ευρώ, ένα ποσό που ξεπερνά το κόστος του «dieselgate» στους ισολογισμούς της γερμανικής Volkswagen προ δεκαετίας.
Σε κάθε περίπτωση, η Stellantis δεν θα καταφέρει να καταβάλει μέρισμα στους μετόχους το 2026. Υπό το βάρος αυτών των κακών μαντάτων, η μετοχή του ομίλου στο Μιλάνο κατέγραψε απώλειες έως και 30%, υποχωρώντας στο χαμηλότερο επίπεδο από τη δημιουργία του με τη συγχώνευση της Fiat Chrysler και της PSA. Ουσιαστικά, η κεφαλαιοποίηση της Stellantis σχεδόν στα 19 δισ. ευρώ είναι χαμηλότερη από το κόστος εγκατάλειψης των αμιγώς ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων και των plug-in υβριδικών Jeep και Chrysler.
Από τον Μάρτιο του 2024, η μετοχή της Stellantis έχει υποχωρήσει πάνω από 70% ενώ ο όμιλος θα πρέπει να καλύψει υποχρεώσεις της τάξεως των 6,5 δισ. ευρώ απέναντι στους προμηθευτές του. Ωστόσο, ο Φιλόσα διαβεβαίωσε τους επενδυτές πως η Stellantis παραμένει οικονομικά ασφαλής καθώς διαθέτει ρευστότητα έως και 46 δισ. ευρώ.
Τα προβλήματα της Stellantis καθρεπτίζουν τις προκλήσεις των ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών αλλά και άλλων επιχειρηματικών ομίλων από την έναρξη της 2ης προεδρικής θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, έναν χρόνο πριν. Εκτός των άλλων, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ απαιτεί δια ροπάλου την αύξηση των άμεσων επενδύσεων στις ΗΠΑ προκειμένου να αυξήσει τη μεταποιητική δραστηριότητα της χώρας του.
Stellantis: Με προϋπολογισμό 13 δισ. δολαρίων δρομολογούνται επενδύσεις σε βάθος τετραετίας
Δεν είναι τυχαίο που η Stellantis – η οποία ελέγχει τις αμερικανικές μάρκες Jeep, Ram, Dodge και Chrysler – αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι δρομολογεί το μεγαλύτερο επενδυτικό πρόγραμμα στις ΗΠΑ. Με προϋπολογισμό 13 δισ. δολαρίων δρομολογούνται επενδύσεις σε βάθος τετραετίας, με στόχο την παρουσίαση πέντε νέων μοντέλων, τη δημιουργία πάνω από 5.000 θέσεων εργασίας, την επιστροφή του «θρυλικού» κινητήρα HEMI V-8 στην Chrysler, την επαναφορά του Jeep Cherokee και την παρουσίαση δίθυρου Dodge Charger SIXPACK.
Αυτή η στρατηγική απέχει έτη φωτός από τα σχέδια του Κάρλος Ταβάρες, προκατόχου του Φιλόσα, ο οποίος στόχευε να προωθήσει την ηλεκτροκίνηση στο 50% των πωλήσεων στις ΗΠΑ και στο 100% στην Ευρώπη μέχρι το 2030. Κίνητρο για τους φιλόδοξους στόχους ήταν το Inflation Reduction Act (IRA) που είχε σχεδιάσει ο προκάτοχος του Τραμπ, Τζο Μπάιντεν. Αυτό το νομοσχέδιο των Δημοκρατικών αποτελούσε ναυαρχίδα για την πράσινη μετάβαση της αμερικανικής οικονομίας. Μέχρι που ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος και το υπερσυντηρητικό κίνημα Make America Great Again (Maga) τορπίλισε τη στροφή αυτή, με αποτέλεσμα να ματαιώνονται εν μια νυκτί τα σχέδια των αυτοκινητοβιομηχανιών για την πράσινη μετάβαση στις ΗΠΑ.
Η στροφή της κυβέρνησης Τραμπ προκάλεσε μια κολοσσιαία καταστροφή όχι μόνον για τη Stellantis. H Ford επωμίστηκε δαπάνες 19,5 δισ. δολαρίων και η General Motors ακόμη 7,1 δισ. δολαρίων. Η Volkswagen κατέγραψε, αντίστοιχα, απομείωση 2,5 δισ. δολαρίων ενώ ματαίωσε σχέδια για την κατασκευή νέου εργοστασίου της Audi. Σε γενικές γραμμές, οι παγκόσμιες αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν καταγράψει συνολικό πλήγμα της τάξεως των 55 δισ. δολαρίων από την κατάργηση των επιδοτήσεων για την ηλεκτροκίνηση που προβλέπονταν στο IRA και τις πιέσεις από τη δασμολογική πολιτική του Λευκού Οίκου.
Εντούτοις, η Stellantis πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα. Σταματάει ακόμη και επαναφορτιζόμενες (plu-in) υβριδικές εκδόσεις της και την κυκλοφορία ορισμένων μοντέλων. Επικεντρώνεται εκ νέου στα πιο κερδοφόρα παραδοσιακά μοντέλα των ΗΠΑ. Και θα πρέπει να αναπληρώσει άμεσα τα περιθώρια κέρδους του ομίλου, με την αλλαγή πλεύσεις στις ΗΠΑ να αντικατοπτρίζει το ήμισυ του κόστους αναπροσαρμογής της στρατηγικής της.
