Ο Μητσοτάκης και το αγκάθι της Όλγας
Από το καλοκαίρι, που ο πρόεδρος Μητσοτάκης αποφάσισε να μου επιβάλει εμπάργκο, σας έχω γράψει ότι προφανώς και δεν μου πέφτει λόγος για όσα αποφασίζουν (μόνος ή όλοι μαζί) εκεί στο επιτελικό κράτος. Άλλωστε, δικιά του είναι η κυβέρνηση και τη λειτουργεί όπως εκείνος κρίνει καλύτερα και δεν σας κρύβω ότι μέχρι τώρα έχει δικαιωθεί από τα αποτελέσματα, αν και η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ σε κάθε ευκαιρία μου έλεγε ότι «τον κολυμβητή θα τον χαίρεσαι όταν θα βγαίνει από τη θάλασσα». Και αυτό γιατί, όπως υποστήριζε η ίδια, στον γιαλό μπαίνουν και αυτοί που ξέρουν μπάνιο και αυτοί που δεν ξέρουν και οι κουτσοί και οι στραβοί. Το θέμα είναι πώς βγαίνουν αυτοί που μπαίνουν στη θάλασσα. Στη περίπτωση της φίλης μου της Όλγας, μέχρι στιγμής έχει γίνει ο απόλυτα λανθασμένος χειρισμός. Το Μαξίμου προσπάθησε να κρύψει την είδηση, με αποτέλεσμα το όλο θέμα να φουντώσει στα social media, κάνοντας ανυπολόγιστη ζημιά στην κυβέρνηση. Αν και δεν είμαι ειδικός, έχω την αίσθηση ότι ο αρχηγός Κυριάκος έχει υποτιμήσει το όλο θέμα, επιλέγοντας να το αφήσει να ξεχαστεί, κάτι που φυσικά δεν πρόκειται να γίνει.
Οι ευθύνες Φλωρίδη – Κουτνατζή
Με δεδομένο ότι είμαι αποκλεισμένος από κάθε δίαυλο που οδηγεί στο Μαξίμου, έψαξα να μάθω τι σκέφτεται ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Από τα δεκάδες (ομολογώ) τηλεφωνήματα, μου προέκυψε ότι την Παρασκευή, και αφού είχε επιστρέψει από τις Βρυξέλλες, είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τους ενοίκους του πρωθυπουργικού Μεγάρου το θέμα. Παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις, ο αρχηγός Κυριάκος έκρινε σκόπιμο να μη δράσει εν θερμώ. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, δεν είχε και πολλά (τέτοια) περιθώρια, από τη στιγμή που η επίμαχη ρύθμιση εγκρίθηκε εκτός των άλλων και από τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ, Στέλιο Κουτνατζή. Αν δεν το καταλάβατε, με δεδομένη τη λειτουργία του επιτελικού κράτους, όλα τα νομοθετήματα των υπουργών τελούν υπό την έγκριση της κεντρικής κυβέρνησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν αποφάσιζε να καρατομήσει την Κεφαλογιάννη, προηγουμένως θα έπρεπε να φάει με τη σειρά τον Φλωρίδη και τον Κουτναντζή. Επειδή είναι δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο, αποφάσισε να πάρει τον πιο εύκολο δρόμο, που δεν είναι άλλος από το να κάνει γαργάρα το όλο θέμα. Πάντως, εδώ που τα λέμε, σε οποιαδήποτε στοιχειωδώς σοβαρή χώρα, όσοι ασχολήθηκαν με τη συγκεκριμένη διάταξη δεν θα μπορούσαν να παραμείνουν ούτε για ένα λεπτό στις θέσεις τους.
«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν»
Δεν ξέρω πόσοι και ποιοι τόλμησαν να μεταφέρουν έστω και ελάχιστα από αυτά που γράφονται στα social media στον πρόεδρο Μητσοτάκη, υπό τον φόβο να του χαλάσουν τη διάθεση μετά το χαλαρό Σάββατο στα χιονισμένα Καλάβρυτα. Επειδή είμαι (σχεδόν) σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα έβγαλαν το θυμιατό για να τον θυμιάσουν για τη θεόσταλτη απόφαση να μην κάνει απολύτως τίποτα επί του θέματος, κρίνω σκόπιμο, πρωί πρωί με την αυγούλα, να καταγράψω αυτό που έβγαλα ως συμπέρασμα από τα όσα διάβασα. Η νομοθέτηση της συγκεκριμένης διάταξης επί της ουσίας εμπεδώνει ακόμη και στον σκληρό πυρήνα των Νεοδημοκρατών την αίσθηση ότι η κυβέρνηση λειτουργεί με τη λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Αν σε αυτό προστεθεί και η εκτίναξη της αλαζονείας των κυβερνητικών στελεχών, τότε μιλάμε για ένα μείγμα που είναι δύσκολο να βρει κανείς δεύτερο στον πλανήτη Γη.
Κόστος όπως ο γάμος των ομόφυλων
Σερφάροντας στα social, δεν σας κρύβω ότι η αίσθηση που αποκόμισα ήταν ότι αυτοί που ενοχλήθηκαν περισσότερο από τον καθένα με τη ρύθμιση για το οικογενειακό δίκαιο δεν είναι άλλοι από τον σκληρό πυρήνα της ΝΔ. Για να ακριβολογώ, όσοι απέμειναν πιστοί στις αρχές και τις αξίες της παράταξης, ύστερα από αυτούς που την έκαναν αντιδρώντας στον γάμο για την ισότητα στον γάμο. Αν, λοιπόν, το μεγάλο δημοσκοπικό (προς τα κάτω και τον πάτο) σκαλοπάτι για τον πρόεδρο Μητσοτάκη ήταν η λάθος νομοθέτηση για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ανεπιφύλακτα το δεύτερο είναι το νομοθέτημα Φλωρίδη, του οποίου έσπευσε να κάνει χρήση πρώτη και καλύτερη η Όλγα Κεφαλογιάννη. Επειδή, όπως και τότε, έτσι και τώρα, ο αρχηγός Κυριάκος, δείχνει να μην αξιολογεί τη ζημιά, ας του εισηγηθούν όσοι του εισηγούνται το πολιτικά προφανές…
Χρεώνουν στον Βιτώρο τη διαρροή
Και επειδή μου αρέσει το ρεπορτάζ, αν και δεν είμαι από αυτούς τους καλούς της πιάτσας, σπεύδω να σας πω ότι τόσο η υπουργός Κεφαλογιάννη όσο και το Μέγαρο Μαξίμου έχουν εντοπίσει την πηγή από την οποία διέρρευσε προς τα έξω το θέμα. Σύμφωνα με τα όσα έλεγαν, ο άνθρωπος που γνώριζε ως δικηγόρος του Μάτσα την όλη ιστορία είναι ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Βιτώρος, ο οποίος προφανώς και είχε κάθε λόγο να το κάνει, ως υπερασπιστική γραμμή του πελάτη του. Για όση αξία έχει, ο Βιτώρος είναι συνεταίρος (εκτός από καλός δικηγόρος) του πρώην γενικού γραμματέα της κυβέρνησης, Γρηγόρη Δημητριάδη. Ωστόσο κάποιοι, όπως αποδείχθηκε, μπέρδεψαν του Βιτώρους και δη τους δικηγόρους. Και αυτό γιατί ο δικηγόρος του Μάτσα δεν είναι ο Κωνσταντίνος, συνέταιρος του Δημητριάδη, αλλά ο συνεπώνυμός του, Νίκος. Συμβαίνει. Όμως όλα αυτά και στις καλύτερες οικογένειες, αν και οι δύο Βιτώροι δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ούτε καν συγγενική.
Ο άνδρας της Σδούκου στην Όλγα
Μια και πιάσαμε τους δικηγόρους των αντιμαχόμενων πλευρών, να σας πω ότι στην αντίθετη πλευρά, αυτή της Όλγας Κεφαλογιάννη, τη νομική υπεράσπιση έχει αναλάβει ο δικηγόρος Γιώργος Γεωργιάδης. Για όσους δεν τον γνωρίζουν, πρόκειται για τον σύζυγο της εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ, Αλεξάνδρας Σδούκου.
Το νομικό κομμάτι της υπόθεσης Κεφαλογιάννη
Πάντως, να σας πω ότι σχετικά με το θέμα που έχει προκύψει με τη συντρόφισσα Όλγα, όσο λάθος είναι να το προσεγγίζει κανείς αποκλειστικά από νομικής άποψης, άλλο τόσο εσφαλμένο είναι να μένει μόνο στο πολιτικό κομμάτι. Ξεκινώντας από τα επιστημονικά χωράφια των φίλων μου των δικηγόρων (στα οποία αποφεύγω συστηματικά να μπαίνω), έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για την περίφημη διάταξη. Είμαι ο τελευταίος που θα αξιολογήσει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ωστόσο μου φαίνεται πιο πειστική η άποψη ότι η νέα διάταξη αποτελεί «διόρθωση» ενός κενού που υπήρχε στην αρχική μορφή του άρθρου – κενού που καλύφθηκε σύμφωνα με την ερμηνεία των δικαστηρίων μέχρι σήμερα. Υπό αυτήν την έννοια, μου εξήγησαν, η διάταξη είναι σωστή στην ουσία της -αυτό μου είπαν οι ειδικοί, αυτό σας λέω, γιατί με τα κολλυβογράμματα που γνωρίζω από πλευράς νομικής, ομολογώ ότι δεν ξέρω και τι ακριβώς μου λένε. Στο πολιτικό κομμάτι, όμως, δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος (πέραν της ίδιας) που να μη συμφωνεί ότι η φίλη μου η Όλγα είναι έκθετη. Όχι γιατί εισηγήθηκε, τάχα, την «τροπολογία» (που ούτε τροπολογία ήταν τελικά ούτε την εισηγήθηκε η Κεφαλογιάννη), ούτε υπό τη στενή έννοια γιατί έκανε χρήση της, αλλά για τον τρόπο που το έκανε. Και εξηγούμαι: είμαι ο τελευταίος που θα πει σε έναν γονιό να μην ασκήσει ένα δικαίωμά του για να εξασφαλίσει το καλό των παιδιών του, υπό τον φόβο του «τι θα πει ο κόσμος». Αν, όμως, η μεταβολή των συνθηκών είναι ότι τα παιδιά έχουν μάθει στα 300 τετραγωνικά του νέου της σπιτιού και γι’ αυτό δεν τους φτάνουν τα 120 τετραγωνικά στα οποία μένει ο πατέρας τους (γιατί αυτό έχει διαρρεύσει από την πλευρά Μάτσα και έως τώρα δεν έχει διαψευστεί), τότε λυπάμαι που το λέω, αλλά η καλή υπουργός κάπου έχει χάσει το μέτρο (και το όποιο δίκιο της).
Δύο φάουλ για κίτρινη
Ανεξάρτητα, όμως, από το αν και πώς πιστεύει ο καθένας ότι έπρεπε να κάνει χρήση του νόμου η Κεφαλογιάννη, αυτό που σίγουρα δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί είναι ότι μετά τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση, η υπουργός Όλγα έκανε δύο «χοντρά» φάουλ. Το πρώτο που μαθαίνω ότι χρεώνουν (ακόμη και οι του Μαξίμου) στην υπουργό Τουρισμού είναι ότι με την αρχική της ανακοίνωση άφησε πολιτικά εκτεθειμένη την κυβέρνηση στο κομμάτι της διαδρομής της τροπολογίας μέχρι την ψήφιση. Το δεύτερο, όμως, και χειρότερο φάουλ της φίλης μου της Όλγας είναι η αναδημοσίευση μιας ανάρτησης που συσχέτιζε τη διάταξη με τη συνεπιμέλεια. Αρχικά, κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς η διάταξη δίνει τη δυνατότητα για αίτηση τροποποίησης κάθε απόφασης σχετικά με την επιμέλεια. Κυρίως, όμως, η ανάρτηση που αναδημοσίευσε η Κεφαλογιάννη περιείχε ευθείες μομφές για τη συνεπιμέλεια, μια εμβληματική οφείλω να ομολογήσω μεταρρύθμιση, που συντελέστηκε επί ημερών Μητσοτάκη. Το γεγονός ότι η (βουλευτής τότε) Όλγα καταψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο δεν δίνει στην (υπουργό σήμερα) Κεφαλογιάννη κανένα δικαίωμα να στρέφεται κατά του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης στην οποία συμμετέχει – πολλώ δε μάλλον όταν αυτό γίνεται για (ιερή μεν, αλλά) προσωπική της υπόθεση. Όπως μου είπε ο πληροφοριοδότης μου στην πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου, στο πρωθυπουργικό στρατηγείο θεωρούν πως και τα δύο φάουλ «είναι για κίτρινη». Και επειδή μεγάλα παιδιά είστε και ξέρετε τι είναι οι δύο κίτρινες κάρτες, μην εκπλαγείτε αν το σημερινό είναι το τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο της φίλης μου της Όλγας.
Οδηγείται σε παραίτηση
Κάτι μου λέει, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς, ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, ακόμη και εντός της ημέρας, θα ξαναδεί το όλο θέμα και αναλόγως θα πράξει. Αν, για παράδειγμα, διαπιστώσει ότι δεν βγαίνει η παρτίδα, το πρώτο που θα επιδιώξει είναι να ζητήσει από την υπουργό Όλγα να τον διευκολύνει. Βλέπετε, εκείνο που δεν μπορεί να μαζευτεί με τίποτα δεν είναι τόσο το περιεχόμενο της ρύθμισης αυτής καθ’ αυτής, όσο το γεγονός ότι η Κεφαλογιάννη έσπευσε την επομένη της ψήφισής της να την εκμεταλλευτεί.
Απευθείας κόκκινη στον Ζούλα
Κλείνω για σήμερα το κεφάλαιο Κεφαλογιάννη με μια πληροφορία που μου ήρθε πάλι από τον ωτακουστή μου, που χθες είχε ξεμείνει μέχρι αργά στην Ηρώδου Αττικού. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό ανακουφίζει κάπως (με την καλή έννοια της λέξης ανακούφιση) τη φίλη μου την Όλγα, αλλά μαθαίνω ότι το όνομά της δεν βρίσκεται στην πρώτη θέση της «μαύρης λίστας» σχετικά με αυτήν την υπόθεση. Και το πρόσωπο που της έχει στερήσει αυτήν την «κορυφή» δεν είναι άλλο από τον φίλο της στήλης Κωνσταντίνο Ζούλα, με τον οποίο μαθαίνω ότι είναι πυρ και μανία ο πρόεδρος Κυριάκος. Βλέπετε, το θέμα της διάταξης όχι μόνο «σηκώθηκε» στην επικαιρότητα από τον ΣΚΑΪ, αλλά πρωτίστως προβλήθηκε μονομερώς και με πλείστες όσες υπερβολές. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μύθευμα περί «τροπολογίας» ξεκίνησε από το ρεπορτάζ του φαληρικού καναλιού, αναπαράγοντας σχεδόν αυτούσιο το εξώδικο του Μάτσα. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Έλληνας Μπετόβεν είναι κολλητός του Ζούλα, ο οποίος για να φτάσει να «κόβει και να ράβει» (όχι για πολύ ακόμα) στη ναυαρχίδα του Ομίλου Αλαφούζου, πέρασε πρώτα από το γραφείο Τύπου του αρχηγού Κυριάκου και, κατόπιν, με πρωθυπουργική βούλα, από τη διοίκηση της ΕΡΤ. Μαθαίνω, λοιπόν, ότι στο Μαξίμου περίμεναν κάτι (πολύ) καλύτερο από έναν άνθρωπο που έτυχε καλής μεταχείρισης (για να το θέσω κομψά) και προκειμένου να «βάλει πλάτη» στον κολλητό του, προωθεί στην ατζέντα του καναλιού του εξόφθαλμες ανακρίβειες.
! Επειδή η χώρα είναι σαν χωριό, να σας πω ότι Ζούλας και Μάτσας έχουν μια οικογενειακή σχέση, αφού, όπως μαθαίνω, η μαμά Ζούλα σχεδόν ξεκαλοκαιριάζει στο εξοχικό των Ματσαίων στις Σπέτσες.
Το ρεσιτάλ Διαμαντοπούλου
Άκουσα τη συνέντευξη της συντρόφισσας Διαμαντοπούλου (της Άννας) στον συναγωνιστή Φουσκίδη στο vidcast των «Παραπολιτικών» και δεν σας κρύβω ότι άρχισα να πιστεύω ότι η κοπέλα κάπως τα έχει χαμένα. Από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω, με την καλή πάντα έννοια. Από το γεγονός ότι έθεσε εμπάργκο στην εισαγωγή αμερικανικού LNG, κηρύσσοντας πόλεμο στον Τραμπ, ή το άλλο, που προανήγγειλε την υποψηφιότητά της στον Νότο της Αθήνας; Μιλάμε για την απόλυτη Βαβέλ, δεδομένου ότι με τα όσα αράδιασε η Αννούλα του ΠΑΣΟΚ, απλώς επιβεβαίωσε το σκορποχώρι του Ανδρουλάκη. Εκτός κι αν υπάρχει έστω και ένας σοβαρός άνθρωπος που να πιστεύει ότι είναι πολιτικά ορθό να τα βάλουμε με τους Αμερικανούς και, αφού τελειώσουμε με αυτούς, να πλακώσουμε και τους Κινέζους. Το χειρότερο, όμως, για τον αρχηγό Νίκο είναι ότι ο καθένας κάνει του κεφαλιού του, με τη Διαμαντοπούλου να σπεύδει να ανακοινώσει την υποψηφιότητά της, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τα όργανα που δήθεν προετοιμάζουν τις υποψηφιότητες της Χαριλάου Τρικούπη.
! Πάντως, ο Παύλος Χρηστίδης, που εκλέγεται βουλευτής στον Νότο, δεν είδε και με το καλύτερο μάτι την εσωκομματική αυθαιρεσία της Διαμαντοπούλου να ανακοινώσει μόνη της την υποψηφιότητά της.
Ανακοινώνει ο Τσίπρας
Κάτι μου λέει ότι ο πρόεδρος Τσίπρας, μετά τα τελευταία με την Καρυστιανού, έχει αποφασίσει να επισπεύσει τις αποφάσεις του. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποκλείω να τον δούμε να βγαίνει στο πολιτικό κλαρί και πριν από τον βασιλιά Καρνάβαλο.
Κρίσεις με κρίση
Όπως σας έγραφα, την Παρασκευή ξεκίνησαν και χθες ολοκληρώθηκαν οι κρίσεις στην Αστυνομία. Από κάτι φίλους που ασχολούνται με τον χώρο και γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα έμαθα ότι οι αλλαγές που έκανε το δίδυμο Χρυσοχοΐδη – Μάλλιου είναι για να διδάσκονται! Βλέπετε, η εποχή που ο υπουργός έπαιρνε το ραβασάκι από το Μαξίμου ανήκουν ανεπιστρεπτί στο κακό για την ΕΛΑΣ (πρόσφατο) παρελθόν.
Ο Κυριακού ψάχνει sites
Με δεδομένο ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να πάρει θέση στην επόμενη μέρα των media, εσχάτως ο Θοδωρής Κυριακού του ΑΝΤ1 άρχισε να αναζητεί επενδυτικές ευκαιρίες στην ντόπια πιάτσα, ψάχνοντας να αγοράσει sites. Λογικό, αφού η επιμονή στη συμβατική τηλεόραση ίσως σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να τον αφήσει εκτός αγοράς, αν και, εδώ που τα λέμε, δεν την έχει και τόσο μεγάλη ανάγκη την ντόπια πιάτσα, δεδομένου ότι έχει ανοιχτεί σε ξένες αγορές.
Ενδιαφέρον για τη διαφημιστική aia
Από μια καλή πηγή της πιάτσας πληροφορήθηκα ότι, εκτός όλων των άλλων που βολιδοσκοπεί εσχάτως ο επιχειρηματίας Γιώργος Πουλόπουλος, βρίσκεται και η διαφημιστική εταιρεία aia της Αλεξίας Μπακογιάννη. Μάλιστα, είναι τόσο προχωρημένες οι συζητήσεις, που στο τραπέζι έχει πέσει μέχρι και το τίμημα που ζητάει η Αλεξία για να αποεπενδύσει. Αν δεν κάνω λάθος, ανέρχεται στα 18 εκατ. ευρώ.
Αποφάσισε Α’ Αθηνών ο Μπακογιάννης
Ύστερα από μπόλικη σκέψη, ο πρώην δήμαρχος της Αθήνας, Κώστας Μπακογιάννης, αποφάσισε (τελικά) να μετακομίσει από την αυτοδιοίκηση στην κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτό σημαίνει ότι κατέληξε στην απόφαση να είναι υποψήφιος στην Α’ Αθήνας, Θεού θέλοντος και Μητσοτάκη επιτρέποντος. Αυτό σημαίνει ότι στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι σχετικές πληροφορίες, δεν θα είναι εκ νέου υποψήφια στα Χανιά η Ντόρα Μπακογιάννη, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο στον γιο της για τη Βουλή.
Σύναξη με Κακλαμάνη, Χατζηδάκη και Καραμανλή
Μια σύναξη έτσι, χωρίς πρόγραμμα, στα κουτουρού για να ακριβολογώ, έγινε το Σάββατο το βράδυ με οικοδεσπότη τον καθηγητή Θανάση Διαμαντόπουλο. Από κάτι καλές πηγές έμαθα ότι ήταν εκεί εκλεκτά ονόματα από κάθε πολιτικό μετερίζι. Το «παρών» έδωσαν, μεταξύ πολλών, ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, και, αργότερα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης. Όμως την παράσταση (και δεν αναφέρομαι προφανώς σε θεατρική) έκλεψε ο Κώστας Καραμανλής (της Ραφήνας). Δηλαδή την έκλεψε τρόπος του λέγειν, αφού δεν βγήκε και καμιά είδηση – έπιασε μια γωνία και απολάμβανε τα εδέσματα χωρίς πολλά πολλά. Παρών και ο πρώην υπουργός Οικονομικών και καθηγητής Γιώργος Αλογοσκούφης. Η σύναξη είχε και διακομματικό χρώμα, καθώς μου είπαν ότι ήταν εκεί η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη και ο βουλευτής Δράμας, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, που έλεγε στους συνδαιτυμόνες του ότι πέρασε υπέροχα. Και πώς να μην πέρναγε όμορφα, καθώς, μετά τα εδέσματα, μία από τις καλεσμένες του καθηγητή κάθισε στο πιάνο και ακούστηκαν αποσπάσματα από όπερες, μέχρι και ο μπάρμπα Γιάννης ο κανατάς. Μια ωραία ατμόσφαιρα, γιορτινή, μακριά από τα πάθη της πολύπαθης Βουλής, ό,τι έπρεπε δηλαδή για τον πρώην πρωθυπουργό της καρδιάς μας (εκ Ραφήνας) για να αποφύγει τις κακοτοπιές. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, σταθερά και διαχρονικά δείχνει μεγαλύτερη προτίμηση στα κοψίδια και τα ουίσκι, απ’ ό,τι στα διεθνοπολιτικά τσιμπούσια.
Ένας πρώην ΠτΔ στον ΠτΔ
Χαζεύοντας χθες το μεσημέρι στα ομογάλακτα «Παραπολιτικά» τα του δείπνου που παρέθεσε ο Βαγγέλης Βενιζέλος για τα δέκα χρόνια του Κύκλου Ιδεών (του), δεν σας κρύβω ότι το όνομα στο οποίο «έπεσε» περισσότερο το μάτι μου ήταν αυτό του Προκόπη Παυλόπουλου. Ο λόγος που μου έκανε εντύπωση η παρουσία του πάλαι ποτέ ανώτατου πολιτειακού παράγοντα δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι ο Κύκλος δημιουργήθηκε και λειτούργησε αυτά τα δέκα χρόνια ως ένα ιδεολογικό ανάχωμα στον «Τσιπροκαραμανλισμό» – το δόγμα, δηλαδή, που υπηρέτησε πιστά ο πρόεδρος Προκόπης. Βέβαια, λίγο τα «καρφιά» Τσίπρα κατά του Καραμανλή των Καπνών, λίγο η όψιμη προσέγγιση του πρώην προέδρου Βαγγέλη προς τους φίλους του πρώην προέδρου Κώστα, φαίνεται ότι το πολιτικό χάσμα μεταξύ των δύο διαπρεπών συνταγματολόγων μας βρίσκεται σε κατάσταση «γεφύρωσης». Στην τελική, πρώην ΠτΔ ο ένας, εσχάτως ΠτΔ (Προσκεκλημένος της «Δημοκρατίας») ο άλλος, γιατί όχι;
! Με δεδομένες τις αρκετές παρουσίες στελεχών του ΠΑΣΟΚ, διάβασα για «μουρμούρες» σχετικά με την απουσία Ανδρουλάκη από το δείπνο. Σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει το αξίωμα ότι, όταν λείπεις από το τραπέζι, ενδεχομένως να περιλαμβάνεσαι στο μενού.
Η σύναξη των συμβολισμών
Πάντως, δεν σας κρύβω ότι ανάμεσα στα άλλα ξεχώρισα και την οδό που βρισκόταν ο χώρος που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση του προέδρου «Μπένι». Αρματολών και Κλεφτών, στο Κολωνάκι. Προφανώς και δεν σας κάνω πλάκα, αν και, εδώ που τα λέμε, ομολογώ ότι πιο εύστοχη επιλογή, εφόσον υπάρχει τέτοιος δρόμος, θα ήταν αυτός των… Αμαρτωλών και Κλεφτών.
Αποδίδει η πολιτική Πλεύρη
Ικανοποίηση φαίνεται ότι υπάρχει στο Μαξίμου από τα πρώτα αποτελέσματα των μέτρων για τη μετανάστευση, που δεν σας κρύβω ότι μέρος αυτών έχει να κάνει και με το γεγονός της επιβολής εμπάργκο από τον πρόεδρο Μητσοτάκη στη λαθροδιακινητή μάνα μου. Προφανώς το μέτωπο της Λιβύης προς την Κρήτη είναι ανησυχητικό και χρειάζεται συνεχή επιφυλακή, λόγω των αυξημένων ροών το προηγούμενο διάστημα. Στο συγκεκριμένο πεδίο, βλέπω τη μάνα μου να θέλει να βοηθήσει τόσο τη Σέβη Βολουδάκη όσο και τον Χανιώτη γαμπρό Θάνο Πλεύρη. Αφήνω, όμως, τα Χανιά, για να ασχοληθώ με τα νούμερα. Τα κανονικά. Όπως προκύπτει από στοιχεία που έφτασαν στα χέρια μου, η χρονιά έκλεισε με δύο ενδιαφέροντα στοιχεία. Οι ροές το 2025 ήταν κατά 13.000 λιγότερες έναντι του 2024. Συγκεκριμένα, 61.000 το 2024 και 48.000 το 2025. Όλη η μείωση αφορά το τελευταίο πεντάμηνο, που εφαρμόζονται τα σκληρά μέτρα, καθώς έως τα τέλη Ιουλίου η τάση ήταν ανησυχητικά αυξητική. Τότε ο Πλεύρης αποφάσισε την αναστολή ασύλου και εφάρμοσε το δόγμα «φυλακή ή επιστροφή», με αποτέλεσμα η μείωση από τον Αύγουστο έως το τέλος του χρόνου να φθάνει το 40% και το έτος να κλείσει με μείωση 21%. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι μειώθηκαν οι αιτήσεις ασύλου που γίνονται δεκτές κατά 15.000, πράγμα που δείχνει ότι η παροχή ασύλου το τελευταίο διάστημα γίνεται πιο αυστηρή.
«Μονομαχία» Καρυστιανού – Ζωής (και) για στελέχη
Ότι οι σχέσεις μεταξύ Μαρίας Καρυστιανού και Ζωής Κωνσταντοπούλου βρίσκονται υπό το μηδέν (που τραγουδά και ο φίλος μου ο Νίκος ο Μακρόπουλος) είναι από καιρό γνωστό. Αυτό, όμως, που ακούγεται στην «πιάτσα» τον τελευταίο καιρό είναι ότι το «χαμηλό βαρομετρικό μεταξύ των δύο κυριών ενδέχεται να επιδεινωθεί περαιτέρω -και δη ραγδαία- όταν αρχίσουν να ανακοινώνονται τα στελέχη του Κινήματος Πολιτών της οσονούπω προέδρου Μαρίας. Κι αυτό γιατί η Καρυστιανού φαίνεται να έχει «κυκλώσει» αρκετά ονόματα που βρίσκονταν προς αξιοποίηση στο μπλοκάκι της προέδρου Ζωής, με πρώτο και καλύτερο αυτό του πρώην προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Δημήτρη Βερβεσού. Για όποιον ενδεχομένως δεν το θυμάται, ο (ΠΑΣΟΚογενής) «γερόλυκος» του δικηγορικού συνδικαλισμού είχε ακουστεί έντονα προ αρκετών μηνών για το ψηφοδέλτιο της Πλεύσης Ελευθερίας στην Α’ Αθηνών. Για να είμαι δίκαιος, δεν ξέρω αν οι φήμες περί ενδιαφέροντος της οσονούπω προέδρου Μαρίας τελούν έστω σε γνώση (πολλώ δε μάλλον σε έγκριση) του προέδρου Δημήτρη, αλλά σίγουρα η απόπειρα στρατολόγησης στελεχών που η Καρυστιανού γνώρισε την περίοδο της συμπόρευσης με την Κωνσταντοπούλου δεν νομίζω ότι θα γίνει δεκτή με ενθουσιασμό από την τελευταία.
Μήλον της Έριδος ο Χαρίτσης
Μέχρι αργά χθες το βράδυ στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς του 1,5% γινόταν ο κακός χαμός. Αν και μικροί στο ποσοστό, πιστοί στην παράδοση των διασπάσεων, στην πράξη έγιναν από τουλάχιστον δύο χωριά. Μέσα σε αυτό το τουρλουμπούκι, που κράτησε τέσσερις μέρες (!), ο μόνος που έχει γίνει περιζήτητος είναι ο Αλέξης Χαρίτσης. Δεν είναι μυστικό ότι τα τελευταία 24ωρα στις σκέψεις του προέδρου Ανδρουλάκη τριγυρνάει η μεταγραφή του Χαρίτση ως μια πράξη ανοίγματος στην Αριστερά. «Αποκλείεται να γίνει κάτι τέτοιο», μου σφύριξε άνθρωπος του Αλέξη. «Τον έχουμε δεμένο εμείς». Τώρα εγώ θα ρωτήσω πώς γίνεται να συζητιέται ως μείζονα πολιτική κίνηση η απόκτηση του Χαρίτση, που εκπροσωπεί πλέον τον εαυτό του και μόνο – άντε και λίγους συνεργάτες του…
Οι παρενέργειες του νόμου Παρασκευόπουλου
Δεν ξέρω για πότε και για πού είναι προγραμματισμένη η επόμενη παρουσίαση της «Ιθάκης», ωστόσο τώρα, που ο σύντροφος Τσίπρας είναι «ζεστός» για να κλείσει τις εκκρεμότητες με το παρελθόν του, καλό θα ήταν να πει δυο κουβέντες και για τον περίφημο νόμο Παρασκευόπουλου. Και αυτό γιατί η χθεσινή τραγωδία στη Γλυφάδα αποτελεί μία από τις (δυστυχώς πολλές) «παρενέργειες» ενός νόμου που οδήγησε πρόωρα εκτός φυλακής καταδικασμένους για βαρύτατα και στυγερά εγκλήματα. Συγκεκριμένα, όπως έχετε διαβάσει και αλλού, το 2015 ο πατροκτόνος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 16 ετών για τη δολοφονία της μητέρας του. Ωστόσο, αποφυλακίστηκε από το Ψυχιατρικό Κατάστημα Κορυδαλλού το 2018, χάρη στην τελευταία εκδοχή του νόμου Παρασκευόπουλου, έχοντας εκτίσει μόλις τέσσερα χρόνια ποινής, τα οποία με τον ευεργετικό υπολογισμό ανήλθαν στο μισό του χρόνου έκτισης (το ελάχιστο που προέβλεπε ο νόμος για την αποφυλάκιση). Από εκεί, με γνωμάτευση του γιατρού οδηγήθηκε στο Δρομοκαΐτειο, από το οποίο αφέθηκε τελικά ελεύθερος. Τώρα, αν για τους υπερασπιστές των πεπραγμένων Τσίπρα στον τομέα της Δικαιοσύνης αυτό λέγεται σωφρονισμός, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.
! Πάντως, αν κρίνω από τη σιωπή που έχει πέσει εσχάτως, μάλλον οι διάφοροι «προοδευτικοί» επαΐοντες και αναλυτές έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους – κάτι που θα έπρεπε να είχαν κάνει νωρίτερα, τότε που κατηγορούσαν την κυβέρνηση και ιδίως τον εκπρόσωπο Μαρινάκη, όταν ο τελευταίος είχε πει ότι «στους μόνους που έχει λείψει ο πρόεδρος Αλέξης είναι οι βαρυποινίτες που έχουν αποφυλακιστεί χάρη στους νόμους του».
Ο Γιάννης, η Μαρία, ο ΔΕΔΔΗΕ και οι… ρευματοκλέφτες
Στην αντεπίθεση πέρασε ο ΔΕΔΔΗΕ, που διαχειρίζεται το δίκτυο διανομής ηλεκτρισμού, μετά το κύμα αρνητικής δημοσιότητας που δέχθηκε λόγω καταγγελιών πολιτών (πολλοί εκ των οποίων βγήκαν στις τηλεοράσεις) για αστοχίες στους -πολύ αυξημένους- ελέγχους για ρευματοκλοπές. Και επιχειρεί να «γυρίσει» το επικοινωνιακό παιχνίδι, αναδεικνύοντας με απλό τρόπο στη δημόσια σφαίρα το κόστος των ρευματοκλοπών, το οποίο, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη φοροδιαφυγή, επιβαρύνει όλους τους καταναλωτές. Στην καμπάνια του ΔΕΔΔΗΕ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λοιπόν, που έχει ως κεντρικό μήνυμα «Όταν κάποιος κλέβει ρεύμα, κάποιος άλλος πληρώνει τον λογαριασμό», πρωταγωνιστούν η Μαρία και ο γείτονάς της, ο «πονηρούλης» Γιάννης. Όπως αναφέρει το story, «Ο Γιάννης έχει σπάσει τη σφραγίδα του μετρητή και διαπράττει ρευματοκλοπή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Μαρία να πληρώνει -στον λογαριασμό ρεύματός της- 60 ευρώ τον χρόνο. Μη γίνεις σαν τον Γιάννη!», καταλήγει ο ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος, πολύ σωστά, μαζί με την ανάδειξη του «αγκαθιού» των ρευματοκλοπών πήγε και ένα βήμα πίσω και είδε και τα του «οίκου του». Αναγνώρισε δηλαδή και τις δικές του αστοχίες και δεσμεύτηκε να επανεξετάσει όλες τις βεβαιωμένες υποθέσεις του 2025, αλλά και να μην κόβει το ρεύμα λόγω οφειλών για ρευματοκλοπή σε μικρά νοικοκυριά. Μαθαίνω, πάντως, ότι για να φτάσουμε εδώ υπήρξε παρέμβαση του υπουργού Παπασταύρου, αλλά και σύσκεψη υπό τον Νίκο Τσάφο στη Μεσογείων. Μάλιστα, οφείλω να παραδεχτώ ότι έπραξε άριστα η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ για ένα θέμα με έντονο κοινωνικό πρόσημο και φυσικά καλά κάνει και ο ΔΕΔΔΗΕ, αυξάνοντας όχι μόνο τους ελέγχους, ώστε να αντιμετωπίσει τη μάστιγα των ρευματοκλοπών -που κοστίζει 450 εκατ. ευρώ το χρόνο σε όλους εμάς-, αλλά και τις δικλίδες ασφαλείας, ώστε να αποφεύγονται τα λάθη…
