Η ώρα των υπογραφών
Η μεγάλη ημέρα των υπογραφών (είναι η σημερινή) για την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy έφτασε – και το πρόγραμμα έχει έντονο πολιτικό και διπλωματικό συμβολισμό. Με βάση τα προβλεπόμενα, πρώτη στάση (με την καλή έννοια, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) θα είναι το Μέγαρο Μαξίμου, όπου τα συμβαλλόμενα μέρη (ΥΠΕΝ, ΕΔΕΥΕΠ, Chevron και Helleniq Energy) θα ρίξουν τις τζίφρες παρουσία του προέδρου Μητσοτάκη. Κατά κοινή παραδοχή, μιλάμε για «ιστορική στιγμή», αφού θα σημάνει την επανεκκίνηση των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Αμέσως μετά, το σκηνικό μεταφέρεται στο Μουσείο Ακρόπολης – επιλογή με σαφή σημειολογία, όπως και στο P-TEC με το Ζάππειο. Εκεί θα απευθύνουν χαιρετισμό η πρέσβειρα των ΗΠΑ, Kimberly Guilfoyle, ο υπουργός Σταύρος Παπασταύρου, ο CEO της ΕΔΕΥΕΠ, Αριστοφάνης Στεφάτος, ο αντιπρόεδρος της Chevron, Gavin Lewis, και ο CEO της Helleniq Energy, Ανδρέας Σιάμισιης. Στην εκδήλωση αναμένονται πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν -αθόρυβα ή εμφανώς- στη διαμόρφωση της νέας στρατηγικής για τους υδρογονάνθρακες, αλλά και εκπρόσωποι της αγοράς, της διπλωματικής κοινότητας και θεσμικοί stakeholders του project. Με αυτά και κάτι άλλα, σπεύδω να σας πω ότι το μήνυμα της κυβέρνησης είναι σαφές και εκπέμπεται προς πάσα κατεύθυνση και αποδέκτη: Η Ελλάδα περνά από τη θεωρία στην πράξη, με διεθνείς εταίρους και γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Ανεβαίνει η ΝΔ σε νέα δημοσκόπηση της GPO
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με διάφορα προβληματικά (για την ίδια) θέματα, εξ όσων πληροφορούμαι, στη δημοσκόπηση της GPO, που διενεργήθηκε για λογαριασμό του iefimerida, η ΝΔ όχι μόνο δεν καταγράφει φθορά, αλλά απεναντίας κρατά και… ανεβαίνει. Βλέπετε, όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές τόσο οι σοβαροί θα μαζεύονται πέριξ του Μητσοτάκη. Το θέμα από κει και πέρα είναι να μη βάζουν (οι κυβερνητικοί) τα χέρια τους και βγάζουν τα μάτια τους.
«Δίνει» υπουργούς το δίδυμο Στρατινάκη – Γεωργίου
Αντιλαμβανόμενοι τη δυσχερή θέση στην οποία έχουν βρεθεί και κυρίως διαβάζοντας τι τους έρχεται, είναι λογικό το δίδυμο Στρατινάκη – Γεωργίου να αναζητεί ασπίδες και σωσίβια. Στην προσπάθειά τους αυτήν μαθαίνω ότι άρχισαν να «δίνουν» φόρα παρτίδα ονοματεπώνυμα υπουργών, υφυπουργών και άλλων προσώπων με τους οποίους έχουν συνεργαστεί! Αν τα μισά απ’ όσα φτάνουν στ’ αυτιά μου ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, φοβάμαι ότι απλά σε λίγο θα μιλάμε περί κανονικού ολοκαυτώματος.
Σήμερα «κληρώνει» για την έδρα των Τεμπών
Με δεδομένο ότι μέσα στον Μάρτη ξεκινά η δίκη για τα Τέμπη, είναι λογικό να έχουμε εισέλθει στην τελική ευθεία και των διαδικαστικών. Όπως με πληροφορεί μια καλή δικαστική πηγή, ακόμη και μέσα στη μέρα δεν αποκλείεται να ανακοινωθούν και τα ονόματα των δικαστών που θα ανέβουν στην έδρα του δικαστηρίου, προκειμένου να δικάσουν την πολύκροτη αυτήν υπόθεση.
Ποιοι θέλουν τον Μητσοτάκη «στο σκαμνί»;
Πριν από πάρα πολλά χρόνια ο συχωρεμένος ο Ανδρέας Παπανδρέου οδηγήθηκε στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και αν θυμάστε (οι παλιότεροι), δημιουργήθηκε, το 1989, η «κυβέρνηση ειδικού σκοπού», της ΝΔ με την Αριστερά. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια για να υπάρξει μια αναγνώριση απ’ όλες τις πλευρές ότι η παραπομπή αυτή ήταν λάθος. Μάλιστα, έβρισκε δικαίωση η ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Εθνάρχη, ότι τους πολιτικούς δεν τους στέλνεις δικαστήριο ή φυλακή, αλλά στο σπίτι τους. Πέρασαν τα χρόνια, ήρθε μετά την κρίση η κυβέρνηση της ΝΔ και ο νυν πρωθυπουργός, που επέλεξε -παρά τις ουκ ολίγες αντίθετες εισηγήσεις- να μην ανοίξει (αν και είχε πολλές ευκαιρίες) ανάλογο δικαστικό γαϊτανάκι για τον Τσίπρα και τα έργα και τις ημέρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τα γράφω όλα αυτά με αφορμή τα όσα άρχισαν να διακινούνται δεξιά κι αριστερά, προτάσσοντας «τα σκαμνιά» και προαναγγέλλοντας τις κυβερνήσεις ειδικού σκοπού. Μάλιστα, αν το πιάνω από τη σωστή πλευρά τις ιστορίας, κάτι μου λέει ότι κεντρικό ρόλο σε αυτό το σχέδιο έχει ο πρόεδρος Βενιζέλος, ο οποίος έχει μπερδέψει το Σύνταγμα με την όψιμη αναγνώριση στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή της Ραφήνας.
Στο παιχνίδι και η διαπλοκή
Πάντως, με αφορμή τα παραπάνω, να σας πω ότι και η διαπλοκή έχει αρχίσει να κουβεντιάζει κάτι αντίστοιχα. Λένε, δηλαδή, ότι στην περίπτωση που η ΝΔ δεν καταφέρει να ξεπεράσει το 25%, (πράγμα που δεν φαίνεται), το βράδυ κιόλας των εκλογών, θα θέσουν επί τάπητος το θέμα της συγκρότησης κυβέρνησης εθνικού σκοπού. Αν η εξέλιξη αυτή είναι μακριά ή κοντά, θα φανεί κατά το αμέσως προσεχές διάστημα. Ωστόσο, εκείνο που κρατώ είναι ότι από στιγμή που κάποιοι ξεκίνησαν να συνωμοτούν μεγαλοφώνως, καλό θα ήταν εκεί στο Μαξίμου να τα συνυπολογίσουν όλα, πριν να είναι αργά. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι πρώτοι και καλύτεροι οι ισχυροί ζουν και αναπνέουν στην προοπτική ενός αδύναμου Μητσοτάκη, που μέχρι στιγμής δεν κατάφεραν να τον δουν…
Η παρουσία Κυρανάκη στο μνημόσυνο για τα Τέμπη
Μια κίνηση ανθρώπινη, αλλά με καθαρό πολιτικό ρίσκο, που έσπασε μια άτυπη «γραμμή ασφαλείας» των προηγούμενων τριών ετών, που έλεγε «Μακριά από δύσκολες, φορτισμένες, απρόβλεπτες στιγμές», έκανε ο αναπληρωτής Κυρανάκης πηγαίνοντας στο μνημόσυνο για τα Τέμπη. Κι αυτό από μόνο του λέει κάτι, αν όχι πολλά. Το αν η κοινωνία τώρα είναι έτοιμη να το «χωνέψει», είναι άλλη κουβέντα και θα φανεί τις επόμενες μέρες. Πάντως, οφείλω να ομολογήσω πως η παρουσία Κυρανάκη δεν ήταν από τις παρουσίες που δηλώνονται για να βγει η υποχρέωση. Και σίγουρα δεν θα το δοκίμαζαν πολλοί στη θέση του. Οι αντιδράσεις των συγγενών; Ανθρώπινες, σκληρές, αλλά απολύτως κατανοητές. Κανείς δεν περίμενε χαμόγελα. Το κλίμα ήταν βαρύ και έτσι έπρεπε να είναι. Εκείνος, πάντως, κράτησε χαμηλούς τόνους, χωρίς ίχνος πρόκλησης, μίλησε για πολλή ώρα με αρκετούς από τους παρευρισκόμενους και απέφυγε τις μεγάλες κουβέντες. Στην πράξη επιχείρησε να δείξει αυτό που λέει από την πρώτη μέρα στο υπουργείο: ότι θα είναι δίπλα στους συγγενείς και στον αγώνα τους, όχι επιλεκτικά, αλλά με κόστος. Το υπόλοιπο, ως συνήθως, θα το κρίνει ο χρόνος.
Λεφτά υπάρχουν για τα ταξίδια της Παντελοπούλου του ΕΣΠΑ
Όπως σας είχα πει, από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας, είχα αρχίσει να κατακλύζομαι από emails, που με τροφοδοτούσαν με ειδήσεις, συνεισφέροντας εθελοντικά στις αποκαλύψεις με το σκάνδαλο Παναγόπουλου. Τα περισσότερα κατέληγαν σε ένα κοινό συμπέρασμα, ότι στο ΕΣΠΑ τον τελευταίο 1,5 χρόνο έχει χαθεί η μπάλα, με ευθύνη των γενικών γραμματέων του Σιαδήμα και της Παντελοπούλου. Για τον Σιαδήμα, όπως ξέρετε, μάλλον έχω εξαντλήσει το θέμα, άλλωστε ο άνθρωπος διορίστηκε στη συγκεκριμένη θέση κάτι σαν αυτοφωράκιας. Ας δούμε τώρα κάποια από τα έργα και τις ημέρες της Βασιλικής (ή Βίλλης για τους φίλους) Παντελοπούλου, δικηγόρου, επί χρόνια στενής συνεργάτιδας του Παπαθανάση και υπαλλήλου της ΣΤΑΣΥ, όπως με πληροφόρησαν. Όπως φαίνεται από τα «χαρτάκια» που μου έστειλαν, η Παντελοπούλου διακρίνεται για δύο πράγματα. Ένα μπαράζ πάμπολλων απευθείας αναθέσεων που έκανε το πρώτο διάστημα της θητείας της και τα ταξίδια. Μιλάμε, όμως, για πολλά, πάρα πολλά ταξίδια. Στην αρχή τρόμαξα και νόμισα ότι έφυγε ο Ευτύχης Μπλέτσας από το Happy Traveler και τον αντικατέστησε η Παντελοπούλου, όμως όταν είδα ότι τελικά εξακολουθεί να παραμένει στη Γενική Γραμματεία ΕΣΠΑ, ησύχασα. Για να μην τα πολυλογώ, το τελευταίο τετράμηνο η Παντελοπούλου φαίνεται να έχει κάνει πάνω από 20 ταξίδια σε εσωτερικό και εξωτερικό, που κόστισαν στο Δημόσιο παραπάνω από 22.000 ευρώ. Μόνο για το εξωτερικό μιλάμε για πέντε ταξίδια σε Βρυξέλλες, Ρώμη, Σόφια, Κοπεγχάγη, Βουκουρέστι, Τίρανα, Παρίσι, μέχρι και στο Ρίο ντε Τζανέιρο έφτασε η χάρη της! Τώρα τι δουλειά έχει η γενική γραμματέας του ΕΣΠΑ στη Βραζιλία, θα σας γελάσω. Δεν ξέρω αν εκπροσώπησε την Ελλάδα στην έναρξη των καρναβαλικών εκδηλώσεων ή πήγε για να μεταλαμπαδεύσει την υψηλή τεχνογνωσία που έχουμε στην υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης και στους αδαείς Βραζιλιάνους. Τώρα το ερώτημα είναι πότε ακριβώς εργάζεται στο γραφείο; Και σε τι αποσκοπούν τόσα, μα τόσα ταξίδια; Γιατί ο προκάτοχός της Σκάλκος, απ’ όσο έψαξα, σπάνια ταξίδευε στο εξωτερικό και μόνο για σοβαρούς λόγους (συναντήσεις με ΕΕ στις Βρυξέλλες). Αλλά μάλλον γι’ αυτό θα έφυγε ο Σκάλκος, γιατί δεν ταξίδευε πολύ. Τέλος πάντων, μ’ αυτά και μ’ αυτά φαίνεται ότι εύκολα εξηγούνται όσα αποκαλύπτονται τις τελευταίες μέρες για τον θαυμαστό κόσμο του ΕΣΠΑ.
Οι εκλεκτικές σχέσεις Ζαφειρόπουλου με την Ε.Υ.Δ.Α.Μ. του Καλλίρη και ο Παπαθανάσης
Ξεκίνησα να σας γράφω (και έσπευσαν μάλιστα κάποιοι συνάδελφοι να μας αντιγράψουν) εδώ και μια βδομάδα για τα έργα και τις απευθείας αναθέσεις του κρυστάλλινου σε όλα Πελοπίδα Καλλίρη στην Ε.Υ.Δ.Α.Μ. και ειδικά για το πρόγραμμα που αφορά τη μεταλιγνιτική περίοδο, που κατευθύνθηκε στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και από αυτό στον εκλεκτό φίλο του προέδρου Παναγόπουλου, τον Ζαφειρόπουλο της Άποψης και της ΖΙΤΑΚΑΤ. Όπως σας έχω πει, επειδή ο κουλουράς φωνάζει «φρέσκα κουλούρια», αποφάσισα το Σαββατοκύριακο να ψάξω λίγο περισσότερο στη Διαύγεια και, ω του θαύματος, εκεί που έψαχνα εντόπισα μια απευθείας σύνδεση της Ε.Υ.Δ.Α.Μ. (του Καλλίρη) με την Άποψη (του Ζαφειρόπουλου). Συγκεκριμένα, βρήκα ότι η Ε.Υ.Δ.Α.Μ. του Πελοπίδα Καλλίρη χρηματοδότησε τη συγκεκριμένη εταιρεία για «Νέα επένδυση στον τομέα του σχεδιασμού, ανάπτυξης και παροχής λύσεων πληροφορικής, τεχνολογίας και αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης». Σπεύδω να σας το κάνω πιο λιανά και να σας γράψω ότι, όπως προκύπτει από την εν λόγω απόφαση, το κράτος θα χρηματοδοτήσει με 3.201.342€ τη συγκεκριμένη επένδυση της Άποψης, ενώ η συνολική δαπάνη θα ανέλθει στα 5.359.737€. Μια δράση που εντάσσεται στο Πρόγραμμα «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση 2021-2027» και η οποία φέρει (εκτός των άλλων) και την υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού Παπαθανάση, ο οποίος είναι σχεδόν αχώριστος με τον Καλλίρη. Ο χρόνος υλοποίησης ορίζεται στους 30 μήνες και ξεκίνησε στις 31/12/2024, σύμφωνα με την απόφαση. Αυτά για σήμερα, γιατί απ’ ό,τι μου λένε η Άποψη (του Ζαφειρόπουλου) πήρε και μια άλλη μεγάλη δουλειά, πολλών εκατομμυρίων, από έναν διαγωνισμό που έκανε το ΤΑΙΠΕΔ και αφορά τη δημιουργία Κέντρων Ανάπτυξης Δεξιοτήτων και Απασχόλησης στις περιοχές ΔΑΜ (Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης).
Δείτε παρακάτω τα σχετικά έγγραφα
Έγγραφο 1, Εγγραφο 2, Έγγραφο 3, Έγγραφο 4, Έγγραφo 5, ‘Εγγραφο 6, Έγγραφo 7, Έγγραφo 8, Έγγραφο 9, Έγγραφο 10
Αποστάσεις από Μεϊμαράκη
Παρά το γεγονός ότι στο μυαλό μου είχα τον Καλλίρη ως τον απόλυτο άνθρωπο του προέδρου Μεϊμαράκη, ένα Σαββατιάτικο τηλεφώνημα με έκανε να αλλάξω άποψη. Αν κατάλαβα καλά, ο νυν ευρωβουλευτής όχι μόνο κρατά αποστάσεις από τον πρώην συνεργάτη του, αλλά δεν θέλει να έχει και καμία σχέση (πλέον) μαζί του.
«Κληρώνει» για Πελοπίδα
Παρά το γεγονός ότι το Μαξίμου γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα γράφω τις τελευταίες μέρες, σε σχέση με τον Πελοπίδα Καλλίρη και τη γενικότερη δράση του, μέχρι στιγμής δεν έχει επιχειρήσει το προφανές, που δεν είναι άλλο από την αποπομπή του από τη θέση που κατέχει. Κι αν δεν το έχουν κάνει, αυτό εν πολλοίς οφείλεται στη στενή σχέση που διατηρεί ο συγκεκριμένος τόσο με τον υπουργό Άδωνι όσο και με τον αναπληρωτή Παπαθανάση. Πάντως, μια και το ‘φερε η κουβέντα, να σας πω ότι ο Καλλίρης υπήρξε κατά το παρελθόν μέλος της ΓΣΕΕ και φυσικά αναπόσπαστο κομμάτι (και τι κομμάτι…) του Οικονομικού Επιμελητηρίου.
Μια «κυρία» στα άδυτα της ΔΥΠΑ
Μετά τη ΓΣΕΕ και τα όσα φοβερά και τρομερά έχουν δει τα μάτια μας κι έχουν ακούσει τ’ αυτιά μας, κατά τις τελευταίες μέρες, από αίσθηση και μόνο, αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα αργήσει η μέρα που θα ξεκινήσουν να βγαίνουν οι σκελετοί από τις ντουλάπες και της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ). Όπως μαθαίνω, επί των ημερών αυτού του φοβερού και τρομερού Πρωτοψάλτη έγινε ένα πάρτι που όμοιό του θα δυσκολευτώ να βρω, ακόμη και τώρα, που είναι η εποχή τους. Ένα θα σας πω. Και στη ΔΥΠΑ, όπως και στα άλλα προγράμματα, αυτά της ΓΣΕΕ, πρωταγωνιστεί μια γυναίκα, η οποία έλυνε κι έδενε, προσφέροντας υπηρεσίες κυρίως στο (γνωστό) παρεάκι.
Ο Παπαμιμίκος και ο δήμος Θεσσαλονίκης
Θυμάστε που πριν από τρία, τέσσερα χρόνια ο ανιψιός του Ιβάν, Ανδρέας Παπαμιμίκος, είχε αρχίσει να σκέφτεται να κατέβει (δεν θέλει και πολύ κόπο, με δεδομένο το ύψος του, να φτάσει στο πλατύσκαλο) δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη; Ε, λοιπόν, από κάτι Βορειοελλαδίτες φίλους μου μαθαίνω ότι εσχάτως έχει αρχίσει να ξανασκέφτεται εκείνη την παλιά ιδέα.
Δομικό ανασχηματισμό στον ΣΚΑΪ αποφάσισε ο Αλαφούζος
Βλέποντας ότι τα πράγματα (για να ακριβολογώ τα νούμερα) πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο για τον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ, ο πρόεδρος Αλαφούζος φαίνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν θ’ αργήσει η ώρα του δομικού ανασχηματισμού, τόσο σε επίπεδο προσώπων, όσο και στο πεδίο του προγράμματος. Εξ όσων αντιλαμβάνομαι, δεν αποκλείεται να δούμε πλήρη αλλαγή ρότας, με τον ΣΚΑΪ να επιστρέφει αμιγώς στις ενημερωτικές ρίζες του. Στο πλαίσιο αυτό , δεν θα εκπλαγώ αν θα δω να ανασχηματίζονται και οι διευθυντάδες της ενημέρωσης.
Θα «ψωνίσει» ο Τσίπρας από τον… εξώστη;
Έχει πέσει λίγο η ψυχολογία, μαθαίνω, στην Αμαλίας, στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα. Γιατί καλά είναι τα σεντόνια-απαντήσεις που βγάζει για τον Στουρνάρα, αλλά ακόμα και οι στενοί του συνεργάτες δεν γνωρίζουν πώς σκέφτεται να προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος. Το πρόβλημα είναι πως μέχρι τώρα τα περί κινήματος στήριξης από τα κάτω έχουν πάει κατά διαόλου. Μια «αυθόρμητη» επιτροπή βάσης στην Καλαμάτα, άλλη μία στα Βριλήσσια και μία στην Ημαθία δεν θα σώσουν την παρτίδα. Κάπου, λοιπόν, στο διαφαινόμενο αδιέξοδο, ήρθε και ο Βασιλειάδης -ο άνθρωπος που ο Τσίπρας του ανέθεσε να φτιάξει οργανωτικό ιστό- και σήκωσε τα χέρια ψηλά, λέγοντας ότι δεν υπάρχουν… πρόθυμοι από αυτούς που λέμε «οπαδούς του καναπέ», για να γίνει δουλειά. Μαθαίνω, επίσης, ότι του γνωστοποίησε πως η μόνη άμεση λύση είναι να πάρει στελέχη από τον… εξώστη! Ιδιαίτερα στην περιφέρεια, του μετέφερε πως η μεγάλη πλειονότητα των στελεχών του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμη να προσχωρήσει στο νέο κόμμα Τσίπρα, αλλά θέλει και το σινιάλο. Το ίδιο του διαμηνύουν και σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονται δίπλα του πλέον και κοιτάζουν τον Φάμελλο με το κιάλι. Αναφέρω την Όλγα Γεροβασίλη -που έκανε μεγάλη κινητοποίηση για την παρουσίαση της «Ιθάκης» στα Γιάννενα-, αλλά και τον Ζαχαριάδη στον Δήμο Αθηναίων, που τα διαβήματά του για επανένταξη έχουν επί του παρόντος βρει τοίχο. Μήπως έχει χαθεί κάπως η μπάλα στην «Ιθάκη»;
Rebranding με «πολακική» νότα
Σας έγραψα την περασμένη Παρασκευή για τη συνέντευξη του Γιάννη Στουρνάρα σχετικά με όσα ωραία συνέβησαν κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και μπορεί όσα είπε ο κεντρικός μας τραπεζίτης για την περίοδο 2015-2019 να είναι λίγο-πολύ γνωστά, ωστόσο η συνέντευξη αυτή είπε πολλά περισσότερα για τον σημερινό Αλέξη Τσίπρα. Κρίνοντας από την απάντηση που εξέδωσε ο πρώην πρωθυπουργός, πιθανολογώ ότι το πολυθρύλητο rebranding δεν στόχευε προς ένα πιο κεντρώο προφίλ, αλλά ήταν μια αυτοκριτική για το γεγονός ότι δεν ολοκλήρωσε την απόπειρά του να ρίξει τη χώρα στα βράχια. Η απάντηση που επιφύλασσε ο συγγραφέας της Ιθάκης προς τον Στουρνάρα θύμισε τον παλιό, κακό Τσίπρα – και, μάλιστα, ούτε καν αυτόν του 2015, αλλά εκείνον της αντιπολίτευσης του 2012-2014, τότε που, αν θυμάστε, ισχυριζόταν για τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι «δεν είναι τόσο Έλληνες». Πέρα, όμως, από μια «πολακική» νότα, αυτό που εγώ διέκρινα στην απάντηση του συντρόφου Αλέξη είναι ένας κάποιος εκνευρισμός, τον οποίο εντελώς αυθαίρετα αποδίδω στις χαμηλές δημοσκοπικές του πτήσεις.
! Από την (αντ)απάντηση εκ μέρους των κύκλων του Γιάννη Στουρνάρα ξεχώρισα την ατάκα ότι «η “Ιθάκη” του φαίνεται πως έχει το πλεονέκτημα ότι δεν περιλαμβάνει capital controls, κλειστές τράπεζες και τρίτο μνημόνιο – τουλάχιστον όχι στην αφήγηση». Πολιτική απάντηση και βιβλιοκριτική δύο σε ένα από τον διοικητή της ΤτΕ. Εντυπωσιακό, το δίχως άλλο.
Η σιωπή των Σαμαροβενιζέλων
Για τη δημόσια αντιπαράθεση Στουρνάρα – Τσίπρα περίμενα ότι θα παρέμβαιναν οι τότε πολιτικοί προϊστάμενοι του διοικητή της ΤτΕ, την εποχή που υπηρετούσε ως υπουργός Οικονομικών. Αναφέρομαι, φυσικά, στους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο, που (δικαίως) πιστώθηκαν την πολύ καλή δουλειά που έκανε ο Στουρνάρας σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού και ο Αλέξης Τσίπρας υπονόμευε κάθε προσπάθεια σταθεροποίησης της χώρας. Σε περίπτωση που σας διέφυγε, οι δύο πάλαι ποτέ κυβερνητικοί εταίροι δεν βρήκαν μισή κουβέντα να πουν υπέρ του πρώτου τη τάξει υπουργού τους. Βέβαια, μπορεί να είχαν σοβαρότερες δουλειές να κάνουν το Σαββατοκύριακο, όπως για παράδειγμα να διοργανώσουν την επόμενη φιέστα με σκοπό την πτώση του μισητού (τους) Μητσοτάκη. Επειδή, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας (τον οποίο παραδόξως οι παλαίμαχοι της πολιτικής αποφεύγουν να «ακουμπήσουν» ιδιαίτερα) έβαλε τους Σαμαροβενιζέλους στο «κάδρο» εκείνων που χρεοκόπησαν τη χώρα, θα περίμενα ότι θα είχαν την ευθιξία να υπερασπιστούν το έργο τους – αν όχι την παρακαταθήκη των παρατάξεών τους. Αλλά είπαμε, οι προτεραιότητες και τα γινάτια δεν κρύβονται.
Στην Ισπανία αντί για την ΚΟΕΣ ο Σπυρόπουλος
Μπορεί το συνεδριακό δράμα του ΠΑΣΟΚ να συγκινεί τους δελφίνους του κόμματος, δεν φαίνεται, όμως, να ισχύει το ίδιο και για τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης – τουλάχιστον όχι όλα. Το γράφω αυτό μαθαίνοντας ότι ο Ανδρέας Σπυρόπουλος προτίμησε να βρίσκεται τις τελευταίες μέρες στην Ισπανία, παρά στις εργασίες της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου. Έχοντας τυπικά απαλλαγεί των καθηκόντων του ως γραμματέας της ΚΕ (αφού η Κεντρική Επιτροπή υποκαθίσταται από την ΚΟΕΣ), ο σύντροφος Σπυρόπουλος επέλεξε μια σύντομη απόδραση στο εξωτερικό, παρά τις «κοκορομαχίες» για τον αλγόριθμο των συνέδρων ή τα ψηφίσματα που θα τεθούν στο συνέδριο. Μάλιστα, όπως μου λένε διάφοροι παροικούντες τη Χαριλάου Τρικούπη, εδώ και αρκετό καιρό ο πρώην γραμματέας έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον του στην υποψηφιότητά του στην Πρέβεζα (αν και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα επίσημα).
Η σύγκριση δύο προέδρων της Βουλής
Η εκδημία της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη ανέσυρε χθες πολλές πτυχές της σπουδαίας διαδρομής της εκλιπούσας. Ανάμεσα σε όσα θυμηθήκαμε από τη σπουδαία νομικό και πολιτικό ήταν ότι υπήρξε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων το 2004. Και θα έλεγα ότι είναι από αυτές τις περιπτώσεις που η σύγκριση με την έτερη γυναίκα που έχει λάβει το εν λόγω αξίωμα είναι συντριπτική. Αναφέρομαι, φυσικά, στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που κανείς δεν ξεχνά το εφιαλτικό εξάμηνο της προεδρίας της το 2015. Όσοι έχετε μνήμες από τα πρώτα χρόνια μετά το millenium, θυμάστε πώς μια γυναίκα όχι μόνο στάθηκε αντάξια του αξιώματός της, αλλά το παρέδωσε θεσμικά και ουσιαστικά ενισχυμένο. Όσοι δεν παρακολουθούσατε τότε τις πολιτικές εξελίξεις, έχετε αρκετές πηγές για να το διαπιστώσετε. Και μπορούμε όλοι να κάνουμε τη σύγκριση με όσα ζήσαμε πριν από 11 χρόνια. Βέβαια, για να είμαι απόλυτα δίκαιος, κάθε σύγκριση της Ψαρούδα-Μπενάκη με τη διάδοχό της είναι εξ ορισμού άδικη, καθώς βάζουμε στην ίδια συζήτηση μια νομικό και πολιτικό που έχαιρε κοινής αποδοχής με μια γυναίκα που ξέρει να παράγει μόνο θόρυβο. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, η επόμενη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής να παραδειγματιστεί από την Ψαρούδα-Μπενάκη και όχι από τη Ζωή. Καλοστρατιά της, που λέμε και στην Κρήτη.
Πολιτευτές του χθες
Ήταν αναμενόμενο ότι η δημοπρασία οκτώ φωτογραφιών που φέρονται να απεικονίζουν Έλληνες που εκτελέστηκαν από τους ναζί την 1η Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής θα προκαλούσε το πολιτικό και ιστορικό ενδιαφέρον. Δεν περίμενα, όμως, ότι θα σηκωνόταν τέτοιο κύμα σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων. Σωκράτης Φάμελλος, Δημήτρης Κουτσούμπας, Αλέξης Χαρίτσης, Αλέξης Τσίπρας και Γιάνης Βαρουφάκης έσπευσαν άπαντες να ζητήσουν από το κράτος να βάλει το χέρι στην τσέπη, αγοράζοντας τις φωτογραφίες. Στη συζήτηση, μάλιστα, μπήκε άμεσα και ο εκπρόσωπος Τσουκαλάς, συντασσόμενος με το αίτημα των αρχηγών και αρχηγίσκων της Αριστεράς και της προόδου. Χωρίς επ’ ουδενί να αμφισβητώ τη σπουδαιότητα αυτών των τεκμηρίων (εφόσον, φυσικά, αποδειχθούν γνήσια), οφείλω να παρατηρήσω ότι η ευκολία με την οποία συμφωνούν για το παρελθόν τα κόμματα της «προοδευτικής αντιπολίτευσης» είναι αντιστρόφως ανάλογη της δυνατότητας να βρουν κοινό τόπο για το «σήμερα» και το «αύριο». Όπως επίσης άξια αναφοράς είναι η απροθυμία όλων να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να διασώσουν κάτι που οι ίδιοι θεωρούν τόσο σημαντικό, αλλά, αντίθετα, αξιώνουν από την «κακιά δεξιά» κυβέρνηση να πληρώσει, υποδεικνύοντας, μάλιστα, πώς θα αξιοποιηθεί ο εθνικός πλούτος που θα αποκτηθεί. Σε κάθε περίπτωση, πολύ φοβάμαι ότι ούτε αυτή η πρωτοβουλία τους θα τους προσφέρει εκλογικά, καθώς οι πολίτες έχουν αφήσει τους πολιτευτές του χθες με τις αναμνήσεις.
