Το τηλεφώνημα και η επίσκεψη Τραμπ
Ξύπνησα χθες το πρωί και πριν προλάβω να ανοίξω τα υπέροχα καστανοπράσινα μάτια μου, φτιάχνοντας το καφεδάκι μου, άκουσα στα «κλεφτά» την ανταπόκριση του συναγωνιστή Μιχάλη Ιγνατίου στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ των Οικονόμου – Παυλόπουλου. Χωρίς να έχω αντιληφθεί αν έχω ξυπνήσει κανονικά, δεν ξέρω πώς πέρασε από το μυαλό μου μια σκέψη, ότι την επόμενη βδομάδα, που θα πραγματοποιηθεί στην Ουάσιγκτον η πολυσυζητημένη συνάντηση για τον Κάθετο Διάδρομο, δεν αποκλείεται να δούμε τον πρόεδρο Τραμπ να τηλεφωνεί στον δικό μας, τον πρόεδρο Μητσοτάκη. Και ύστερα από λίγο, αφού δεν είχα καταλάβει αν έχω ξυπνήσει, δεν ξέρω πώς μου ήρθε και μια δεύτερη σκέψη, σύμφωνα με την οποία ο Αμερικανός πρόεδρος θα ανακοινώσει (την επόμενη εβδομάδα) την επίσκεψή του στην Αθήνα. Επειδή μπερδεύτηκα, αποφάσισα να κάνω λίγη υπομονή, δεδομένου ότι φάγαμε τον γάιδαρο και πλέον μας έχει μείνει η ουρά, σε σχέση με την άκρως σημαντική συνάντηση της επόμενης εβδομάδας.
Παραίτηση της υφυπουργού
Όπως γνωρίζετε, στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχω άνθρωπο έστω για να του πω τον πόνο μου. Βλέπετε, ο πρόεδρος Μητσοτάκης από το καλοκαίρι με έχει ξεχάσει στην κατάψυξη, με αποτέλεσμα κάθε μέρα να ψάχνω καμιά είδηση από αυτές που περισσεύουν (αν περισσεύουν) από τη μοιρασιά που κάνουν οι Ζωγράφος και Ευθυμίου. Από λύπηση και μόνο κάτι μου δίνουν, εξυπακούεται κρυφά από τον αρχηγό Κυριάκο. Κάπου, λοιπόν, έμαθα ότι ήδη η υφυπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, έχει υποβάλει την παραίτησή της, προκαλώντας ρίγη απογοήτευσης σε όλη την κυβέρνηση, ενδεχομένως και σε αυτήν του προέδρου Τραμπ.
Το μήνυμα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων
Για όποιον παρακολουθεί με στοιχειώδη μεθοδικότητα τη δημόσια ζωή, είναι γνωστό ότι η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων απέχει αρκετά από το να μπορεί να χαρακτηριστεί φιλοκυβερνητική. Τούτων δοθέντων, η ανακοίνωση που εξέδωσε προχθές το απόγευμα (και χάθηκε κάπου ανάμεσα στον καφέ και στις διηγήσεις της θείας μου) έχει σημαίνουσα βαρύτητα – και αυτό γιατί μιλά ανοιχτά για «πολιτική τυμβωρυχία και άκρατο καιροσκοπισμό πάνω στη δίκη των Τεμπών». Βλέπουμε, λοιπόν, μια Ένωση που δεν έχει διστάσει να ασκήσει θεσμική αντιπολίτευση (και καλά έχει κάνει, αν με ρωτάτε, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με το περιεχόμενο των ανακοινώσεων), να προσχωρεί όχι μόνο στη θέση, αλλά και στη φρασεολογία της κυβέρνησης περί «τυμβωρύχων». Και αν έχετε μιλήσει μία φορά στη ζωή σας με δικαστικό, ξέρετε ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε ούτε τυχαία ούτε ελαφρά τη καρδία. Αντίθετα, αυτό που μαρτυρά είναι ότι όλοι οι θεσμοί δείχνουν να συγκλίνουν στο ότι οι ιστορίες για αγρίους και οι «ξυλολιάδες» έχουν φτάσει πλέον σε οριακό σημείο. Μένει να το αντιληφθούν και οι σοβαροί της αντιπολίτευσης.
Όταν ο Καραμανλής μιλάει για τον Μητσοτάκη
Πήγα προχθές στα εγκαίνια του πολιτικού γραφείου του Παύλου Μαρινάκη και δεν σας κρύβω ότι στεναχωρήθηκα, αφού σε κάποια φάση νόμιζα ότι είχα πεθάνει. Ευτυχώς που υπήρχαν χιλιάδες νέοι γύρω, που με επανέφεραν στη ζωή! Ο λόγος που αισθάνθηκα πεθαμένος είχε να κάνει με τις παρακλήσεις των φίλων μου να μη «χτυπάω», λέει, τον Καραμανλή της Ραφήνας. Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι είχαν και ένα αφήγημα, που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, το λέει συχνά πυκνά ο πρώην πρωθυπουργός. Όπως μου είπαν, πιστεύει ότι ο Μητσοτάκης αποκόπηκε από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της βάσης του κόμματος. Θα το έπαιρνα στα σοβαρά, αν δεν είχα ακούσει από τον ίδιο, κάπου εκεί στο ’16, να αποθεώνει τον Τσίπρα και να εκτιμά ότι δύσκολα ο Κυριάκος θα κέρδιζε τον νέο ηγέτη της Κεντροαριστεράς. Από τότε ο μεν Μητσοτάκης κυβερνά πάνω από επτά χρόνια, ενώ έχει κερδίσει τον Τσίπρα μέχρι και στο σκάκι, που δεν έχουν παίξει. Σε κάθε περίπτωση, αν κάποιος έχει αποκοπεί από τη βάση της ΝΔ, αυτός δεν είναι ο σημερινός αρχηγός, αλλά οι πρώην, που επειδή δεν τους έκανε τα χατίρια ο νυν, αποφάσισαν να αποδομούν την παράταξη που τους έκανε νοματαίους.
Ένα όνειρο για τη χαρτορίχτρα που προβλέπει το μέλλον ενός πρώην
Δεν προλαβαίνω να ρίξω έναν υπνάκο τελευταία, μια και το τηλέφωνό μου βαράει συνεχώς, μία για τις αποκαλύψεις για τα προγράμματα κατάρτισης, μία για τα επιδόματα και μία για τις ατελείωτες κοπές πίτας, που όπως βλέπω θα πιάσουν μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα… Χθες, όμως, δεν σας κρύβω ότι ξέκλεψα λίγο χρόνο, πλαγιάζοντας στον καναπέ του γραφείου μου. Όπως συνήθως μου συμβαίνει, πριν προλάβω να κλείσω τα καστανοπράσινα μάτια μου, άρχισα να βυθίζομαι σε ένα απολαυστικό (οφείλω να ομολογήσω) όνειρο. Είδα έναν πρώην πρωθυπουργό -που έφερνε του Αντώνη Σαμαρά (ίδιος ήταν), αλλά δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά-, που ήταν εξαγριωμένος με τα γκάλοπ, που του δίνουν να πιάνει 5% δυνητική ψήφο. Δηλαδή, κάτω από 3% όταν «μιλήσει» η κάλπη. Ο πρώην πρωθυπουργός (πάντα του ονείρου), στην απελπισία του, έτρεξε σε μια χαρτορίχτρα για να του πει τι να κάνει για να διαψεύσει τους δημοσκόπους και κυρίως για να του πει τι βλέπει για το μέλλον. Η χαρτορίχτρα, διάσημη για τις επικοινωνιακές της ικανότητες και τις εύστοχες προβλέψεις της, αφού άπλωσε τα χαρτιά, τα μελετούσε για ώρα. Και όλα αυτά στο όνειρο. Η αγωνία του πρώην είχε εκτιναχτεί στο κατακόρυφο. Τελικά, έπειτα από περισυλλογή που στον ύπνο μου φάνηκε να κρατά αιώνες, του είπε πως το να μιλάει συνέχεια για την προδοσία Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά δεν του βγαίνει σε καλό και πως αν θέλει να έχει τύχη, θα πρέπει να ασχοληθεί και με άλλα θέματα που απασχολούν τους πληβείους, δηλαδή την ακρίβεια, το στεγαστικό, τις τράπεζες, μήπως και συγκινήσει κάποιους πέρα από έναν άλλον πρώην πρωθυπουργό, που είναι κολλητός του τελευταία. Ο πρώην, που έμοιαζε με τον Αντώνη Σαμαρά (φτυστός ήταν), εξοργίστηκε με τις συμβουλές της χαρτορίχτρας, την κατέταξε και αυτήν στους καταχθόνιους δημοσκόπους που θέλουν τον αφανισμό του και ετοίμασε την επόμενη δήλωσή του για την άνευ όρων παράδοση στην Τουρκία. Την οποία δήλωση δεν πρόλαβα να ονειρευτώ, γιατί ξύπνησα, κι όταν ξύπνησα, δεν ξέρω πώς, το μυαλό μου πήγε απευθείας στον Χρύσανθο Λαζαρίδη, αποφεύγοντας να κάνει έστω και μια μικρή στάση στον φίλο μου τον Νίκο Τσούτσια…
Σίγουρος για την αθωότητά του ο Λαβράνος
Εν όψει της ετυμηγορίας του δικαστηρίου για τις υποκλοπές, ένας τύπος από τους περίεργους (ομολογώ) της πιάτσας συνάντησε τον μεγαλοεπιχειρηματία Γιάννη Λαβράνο, προκειμένου να του συμπαρασταθεί, τώρα που τον έχουν εγκαταλείψει ακόμη και οι ευεργετημένοι του. Σύμφωνα με τα όσα μου διηγήθηκε ο συνομιλητής του επονομαζόμενου και Big John, ο τελευταίος περιμένει πώς και πώς την απόφαση του δικαστηρίου, για να φύγει στο εξωτερικό, που ως γνωστόν έχει απλωμένο τον σοβαρό τραχανά. Ακόμη και τώρα ο άνθρωπος δείχνει εθνική συνείδηση, αφού εγώ στη θέση του θα ήμουν ήδη στο Λονδίνο, για να μη σας πω ότι θα έβαζα τσεμπέρι και θα πήγαινα πάνω από τον τάφο της βασίλισσας, για να την κλάψω, μαζί με τη μοίρα μου.
Περί Παπαστεργίου και Βιολάντα
Εργοστασιάρχης μπορεί να μην είμαι, αλλά διαβάζοντας όσα κυκλοφορούν από την κατάθεση του ιδιοκτήτη της Βιολάντα φοβάμαι ότι υπάρχουν όλες οι συνθήκες για επανάληψη των θεωριών συνωμοσίας των Τεμπών. Πριν εξηγηθώ, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Κάθε κατηγορούμενος έχει το τεκμήριο αθωότητας και δικαιούται να υποστηρίξει την αθωότητά του όπως ο ίδιος και οι συνήγοροί του κρίνουν σωστό. Αφού το λύσαμε αυτό, πάμε παρακάτω. Ο βιομήχανος «δείχνει» προς την πλευρά του υπουργού Παπαστεργίου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την έκδοση των αδειών το 2007 και το 2011. Εγώ να δεχτώ τον ισχυρισμό, ωστόσο εδώ και κάμποσα χρόνια το εργοστάσιο λειτουργούσε με άλλον μηχανικό. Αυτός δεν βρήκε τίποτα μεμπτό ή βρήκε και περίμενε να κάψει τον Παπαστεργίου; Επιπλέον, αυτό που με παραξενεύει ακόμα περισσότερο είναι ότι ο απολογούμενος χρέωσε ευθύνες και στον μηχανικό που πρόσφατα υπέβαλε προσφορά για το σύστημα υγραερίου του εργοστασίου. Πού είναι το παράξενο; Ότι η προσφορά αυτή απορρίφθηκε, οπότε ουδέποτε ενεπλάκη ενεργά με το εργοστάσιο. Αν, λοιπόν, ο τελευταίος μηχανικός δεν είδε κάτι που έπρεπε να δει, γιατί δεν φταίνε και οι μηχανικοί που βρέθηκαν στη θέση του Παπαστεργίου μετά την εμπλοκή του στην πολιτική; Ή, αντίστοιχα, πώς γίνεται για 15 χρόνια να μην είδε κανείς τίποτα που έπρεπε να δει ο Παπαστεργίου; Σε κάθε περίπτωση, όπως και με τα Τέμπη, η Δικαιοσύνη έχει αποδείξει ότι έχει τον τρόπο της να βρίσκει την αλήθεια. Ωστόσο, επειδή η πολιτική τυμβωρυχία είναι στο απόλυτο πικ της, καλό είναι να είμαστε όλοι προσεκτικοί και υποψιασμένοι απέναντι σε όσους βλέπουν σε κάθε τραγωδία μία ευκαιρία να μαζέψουν ψήφους.
! Στο χωριό μου λένε ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Κάπως έτσι και ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα, τώρα που βλέπει τον κόσμο πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, έσπευσε να βάλει στο κάδρο τον Παπαστεργίου, ευελπιστώντας ότι κάπως έτσι θα τη σκαπουλάρει.
Ο Λάκης και τα «ταϊσμένα» media της Πέλλας
Υπάρχει ένας φοβερός και τρομερός βουλευτής της ΝΔ, που ακούει στο ονοματεπώνυμο Λάκης Βασιλειάδης. Είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι θα αγνοείτε το πολιτικό εκτόπισμα του ανδρός. Σας συμβαίνει δηλαδή το ακριβώς αντίθετο με αυτό που έχει συμβεί στους τοπικούς μιντιάρχες της Πέλλας, οι οποίοι ζουν τον μύθο τους, δεδομένου ότι ο Λάκης έχει εμφανιστεί κάτι σαν Άγιος Βασίλης στις Απόκριες, μοιράζοντας διαφήμιση στα Μέσα του νομού του, τα οποία με τη σειρά τους τούς μοιράζουν απλόχερα προβολή.
Οι γερουσιαστές στον «Τσομπανάκο»
Στον «Τσομπανάκο» της Καισαριανής δεξιώθηκε χθες το βράδυ τους γερουσιαστές που βρίσκονται στην Αθήνα η πρέσβειρα των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Όπως έμαθα, στην ιστορική, φημισμένη για τα λεπτοκομμένα παϊδάκια ταβέρνα, εκτός από τους Αμερικανούς αξιωματούχος είχαν προσκληθεί επτά οκτώ υπουργοί και πέντε έξι Έλληνες επιχειρηματίες. Αν και δυσκολεύτηκα να μάθω λεπτομερείς, εξ όσων μου είπαν από την πλευρά της κυβέρνησης παρευρέθησαν οι υπουργοί Γεραπετρίτης, Παπασταύρου, Άδωνις, Ζαχαράκη, Θεοδωρικάκος και Κικίλιας, ενώ από επιχειρηματίες ήταν οι Εξάρχου, Μυτιληναίος, Περιστέρης. Εκτός από τους γερουσιαστές και την Κίμπερλι, στου «Τσομπανάκου» την αυλή βρέθηκε και ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ, Γιώργος Τσούνης.
Το στενό μαρκάρισμα του Κρις Ράιτ στον Ουκρανό ομόλογό του για τον Κάθετο Διάδρομο
Αν και απ’ αυτά δεν σκαμπάζω, εσχάτως αρχίζω να ασχολούμαι με το θέμα για να αποφύγω τη δυσάρεστη προοπτική να κάτσω στον… κάθετο άξονα. Στο πλαίσιο των εντατικών που κάνω, παρακολουθώ τα όσα γίνονται εντός εκτός συνόρων. Έτσι, χθες κατάλαβα ότι εντείνεται το αμερικανικό πρέσινγκ (γιατί και από μπασκετική ορολογία σκαμπάζω) για τον Κάθετο Διάδρομο, με την Υπουργική Σύνοδο του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) στο Παρίσι να προσφέρει μια καλή ευκαιρία για έναν προκαταρκτικό κύκλο επαφών, εν όψει του κρίσιμου ραντεβού της 24ης Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον. Έτσι, όπως με πληροφόρησαν οι κατάσκοποί μου στην Πόλη του Φωτός, στο περιθώριο της εκδήλωσης ο οικοδεσπότης της συνάντησης της Ουάσιγκτον, ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, συναντήθηκε με τον Ουκρανό ομόλογό του, Ντένις Σμίχαλ. Ψηλά στην ατζέντα της συνάντησης βρέθηκε ο Κάθετος Διάδρομος, με φόντο τις πληροφορίες ότι κατά το προηγούμενο διάστημα η Ουκρανία προτιμούσε να καλύπτει (μεγάλο) μέρος των ενεργειακών αναγκών της με… ρωσικό αέριο, έστω και αν για να τηρεί τα προσχήματα δεν το αγοράζει απευθείας από τη Ρωσία (με την οποία η Ουκρανία βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, ε;), αλλά μέσω των συμμάχων του Κρεμλίνου, δηλαδή την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Ο Ουκρανός αξιωματούχος φαίνεται ότι υπέστη στενό μαρκάρισμα από τον Ράιτ, καθώς σε ανάρτησή του στο Telegram πραγματοποίησε στροφή 180 μοιρών, δηλώνοντας απερίφραστα ότι «το πιο αποτελεσματικό μέσο για την προμήθεια αμερικανικού LNG είναι ο Κάθετος Διάδρομος, μια ήδη υφιστάμενη διαδρομή, της οποίας η δυναμικότητα μπορεί να επεκταθεί και άλλο». Αυτό, δηλαδή, που επιδιώκει τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Αθήνα, όπως έχει επισημανθεί επανειλημμένως τόσο από τον υπουργό Σταύρο (Παπασταύρου) όσο και από την πρέσβειρα Κίμπερλι.
Ο Χριστοδουλάκης (του ΠΑΣΟΚ) και ο Παναγόπουλος
Την ώρα που το επονομαζόμενο και ως σκάνδαλο Παναγόπουλου βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν σας κρύβω ότι μου είχε προξενήσει μια κάποια εντύπωση το γεγονός ότι ο νεαρός και φιλόδοξος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μανώλης Χριστοδουλάκης έσπευσε να στηρίξει την επιλογή του πρώτου να παραμείνει στην προεδρία της ΓΣΕΕ και να μην παραιτηθεί. Επειδή μου έκανε εντύπωση, άρχισα να ψάχνω, και εκεί που έψαχνα βρήκα έναν παλιό ΠΑΣΟΚο, ο οποίος έσπευσε να μου λύσει τον γρίφο και συνάμα όλες τις απορίες μου. Όπως μου είπε, ο γιος του Παναγόπουλου της ΓΣΕΕ εργάζεται σε μία από τις εταιρείες που διατηρεί η οικογένεια Χριστοδουλάκη (του βουλευτή). Σύμφωνα με το «καρφί» μου, ο γιος του Παναγόπουλου εργάζεται στην εταιρεία DATAMED, για την οποία σας είχα γράψει το φθινόπωρο ότι κάνει πολλές δουλειές με το Δημόσιο και κυρίως με απευθείας αναθέσεις. Τελικά όλα σε αυτήν τη ζωή έχουν την εξήγησή τους, ακόμη και η στάση των βουλευτών απέναντι στη δύσκολη πραγματικότητα.
Κατάρτιση με μακροβούτια!
Η συμπαθής κυρία είχε ακουμπήσει το κινητό της στο τραπεζάκι της ξαπλώστρας και είχε πάει για μια βουτιά. Το φιλικό ζευγάρι με το οποίο είχε πάει στην παραλία διαπίστωσε πως φεύγοντας προς τη θάλασσα είχε αφήσει το τηλέφωνο ανοικτό και ακουγόταν κάποιος που μιλούσε. Όταν την ενημέρωσαν, η απάντηση ήταν σύντομη. «Μην ανησυχείτε, παρακολουθώ ένα πρόγραμμα κατάρτισης για το voucher, θα γυρίσω μέχρι να μου ζητήσουν να ανοίξω κάποιο αρχείο». Στην Ελλάδα, που λέτε, ένα μεγάλο ποσοστό των προγραμμάτων κατάρτισης είναι ασύγχρονο ή έχει μεγάλο ποσοστό ασύγχρονης εκπαίδευσης. Τι σημαίνει αυτό; Πως οι συμμετέχοντες στα ελληνικά προγράμματα κατάρτισης δεν χρειάζεται να πάνε σε κάποια τάξη. Ενίοτε δεν χρειάζεται να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα κάποια συγκεκριμένη ώρα. Απλά συνδέονται με την πλατφόρμα την ώρα που τους βολεύει και υποτίθεται πως παρακολουθούν το μάθημα. Υποτίθεται, επίσης, πως υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας, όπως η απαίτηση να ανοίξουν ένα ή δύο αρχεία ή να κάνουν κάποια επιλογή με βάση προκαθορισμένη φόρμα. Στο τέλος, όπως έγραψε χθες η στήλη, όλοι περνούν πανηγυρικά τις εξετάσεις και εξίσου πανηγυρικά λαμβάνουν το πιστοποιητικό, ώστε να πάρουν και το voucher. Μάλιστα, όπως γράφαμε και χθες, το ποσοστό επιτυχίας είναι 100% σχεδόν σε όλα τα προγράμματα, γιατί ποιος θα τολμήσει να κόψει το voucher από την κυρία που δροσιζόταν στην παραλία την ώρα του μαθήματος; Αν δεν το καταλάβατε, αυτά τα προγράμματα διαφημίζει η συναγωνίστρια Κεραμέως.
«Χρυσές» δουλειές για Ροδόπουλο – Γεωργίου στη ΔΥΠΑ
Εδώ και κάτι μέρες έχω αρχίσει και ασχολούμαι με τη ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ), εκεί που επί χρόνια κυριαρχούσε η σκιά ενός απίστευτου τύπου που φέρει το επώνυμο Πρωτοψάλτης. Για όσους αγνοούν την ύπαρξη του ανδρός, σπεύδω να τον συστήσω. Πρόκειται για έναν τύπο (σήμερα είναι γενικός γραμματέας του Τσιάρα) που, έχοντας σπουδάσει στις ΗΠΑ, ενώ κατάγεται από τα Κάτω Πατήσια, κάποια στιγμή την ψώνισε και άρχισε να το παίζει Ελληνοαμερικανός, μιλώντας μέχρι και «σπαστά» τα ελληνικά. Αφήνω το κωμικό της υπόθεσης, που σχετίζεται με τη ΔΥΠΑ, για να σας πάω στα μεγάλα και σοβαρά, που σχετίζονται με κάτι εκατομμύρια σε ευρώ. Ψάχνοντας βρήκα ότι τα παιδιά της Κατάρτισης, εν προκειμένω αναφέρομαι στους Ροδόπουλο (τον φίλο μου τον Ντίνο) και Γεωργίου (τον Ανδρέα, σύντροφο της Στρατινάκη), έχουν πάρει σοβαρές δουλειές και στη ΔΥΠΑ.
Τα έργα του Κύπριου
Όπως προκύπτει από τα χαρτάκια, η εταιρεία συμφερόντων του Ανδρέα Γεωργίου ALPHA ΩΜΕΓΑ στις 5 Δεκεμβρίου 2025 ανέλαβε την αναβάθμιση του πληροφοριακού συστήματος για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, έναντι του εξευτελιστικού ποσού (για το μέγεθός της) των 36.580 ευρώ με ΦΠΑ. Φυσικά, είχε προηγηθεί τον Ιούλιο του 2025 η ανάληψη του έργου σχετικά με τη βάση δεδομένων της ακίνητης περιουσίας της ΔΥΠΑ, έναντι του ποσού των 520.800 ευρώ με ΦΠΑ. Επίσης, τον Ιούνιο του 2025 είχε αναλάβει μαζί με το ΕΛΚΕ ΠΚ το έργο της ψηφιοποίησης 250 μαθημάτων των δομών κατάρτισης και εκπαίδευσης της ΔΥΠΑ, έναντι του ποσού των 1.352.840 ευρώ με ΦΠΑ. Και δεν ήταν μόνο το ’25, αφού στα τέλη του 2023 ανέλαβε τη δημιουργία ενός e-book/toolkit για τους εργασιακούς συμβούλους της ΔΥΠΑ, έναντι του ποσού των 35.000 περίπου.
Οι απευθείας αναθέσεις στον Ντίνο
Από την άλλη πλευρά, η εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Ροδόπουλου (του Ντίνου) ανέλαβε την Παροχή Επιστημονικών και Τεχνικών Συμβουλευτικών Υπηρεσιών για την εφαρμογή των δράσεων της ΔΥΠΑ ως δικαιούχος στο πλαίσιο του ΠΑΔΚΣ 2021-2027, έναντι του ποσού του 1.452.500 ευρώ, κερδίζοντας τον διαγωνισμό από τη DIADIKASIA. Τον Σεπτέμβριο του 2023 είχε προηγηθεί η ανάληψη του ίδιου έργου έναντι του ποσού των 34.000 ευρώ περίπου με απευθείας ανάθεση. Γνωρίζοντας πόσο προσεκτικός είναι ο φίλος μου ο Ντίνος, δεν θέλω να πιστέψω ότι η απευθείας ανάθεση συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με τον μετέπειτα διαγωνισμό. Γιατί ξέρω ότι ο Ροδόπουλος, αν κάτι δεν κάνει, είναι να φτιάχνει τεύχη ή να μιλάει με υπουργούς, Γραμματείς και Φαρισαίους. Απεναντίας, όσα χρόνια τον γνωρίζω μου θυμίζει περισσότερο μοναχό στο Άγιον Όρος, παρά επιχειρηματία στην Αθήνα. Συνεχίζω και γράφω, αφού, όπως προκύπτει από τα χαρτάκια, είχαν προηγηθεί άλλες δύο δουλειές στη ΔΥΠΑ (επί Πρωτοψάλτη) από το 2020-2021, με απευθείας ανάθεση για την παροχή υπηρεσιών τεχνικού συμβούλου, που ξεπερνούσαν συνολικά τις 50.000 ευρώ με ΦΠΑ.
Δείτε τα σχετικά έγγραφα για τις «χρυσές δουλειές» Γεωργίου στη ΔΥΠΑ: ‘Εγγραφο 1, Εγγραφο 2, Εγγραφο 3, Εγγραφο 4, και του Ροδόπουλου στη ΔΥΠΑ: Εγγραφο 1, Εγγραφο 2, Εγγραφο 3, Εγγραφο 4.
Τα οχήματα και οι συσκέψεις στο Πεντάγωνο
Θυμάστε που σας έγραφα για το «εθνικό όχημα» και το ενδιαφέρον του συναγωνιστή Συγγελίδη; Αυτές τις μέρες πληροφορούμαι ότι κάτι έχει αρχίσει να στήνεται (με την καλή πάντα έννοια), χωρίς να είμαι σίγουρος ότι το στήσιμο το γνωρίζει ο υπουργός Δένδιας. Όπως δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι έχουν πάρει είδηση τα όσα διαδραματίζονται στο Πεντάγωνο τα τσακάλια του Μαξίμου. Γι’ αυτό και αποφάσισα να μεταφέρω ορισμένα από τα όσα έφτασαν χθες στα υπερήφανα αυτάκια μου. Σύμφωνα με αυτά, από τη Δευτέρα έχουν έρθει ισραηλινές εταιρείες, η SIBAT για τις επικείμενες συμβάσεις του Θόλου (ΙΑΙ & Rafael) και η Elbit για τους πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών Puls. Έμαθα πολλά απ’ όσα συζητήθηκαν πίσω από τις ερμητικά κλειστές πόρτες. Ξεχώρισα, όμως, αυτό με την ελληνική βιομηχανική συμμετοχή. Εκεί η ΓΔΑΕΕ τους έθεσε τα παρακάτω. Οχήματα σε όλα τα συστήματα IVECO για λόγους ομοιοτυπίας, χωρίς να ζητήσουν κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό και ενώ αυτά έχουν αξιολογηθεί από το ίδιο το επιτελείο ως τελευταία σε ποιότητα. Τόσο η Rafael όσο και η ΙΑΙ ανέφεραν ότι ο σχεδιασμός και οι τιμές που ήδη έχουν δώσει αφορούν οχήματα TATRA θωρακισμένης καμπίνας. Και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ότι αν το υπουργείο (προφανώς και δεν αναφέρομαι στο κτίριο) επιμείνει στα IVECO, θα υπάρξει καθυστέρηση στις παραδόσεις 6-8 μήνες και πιθανώς να υπάρξουν και διαφορετικές τιμές. Παρά ταύτα, οι της ΓΔΑΕΕ επέμεναν και ζήτησαν επικαιροποίηση των προσφορών το αργότερο μέχρι τις 11 Μαρτίου, έχοντας κατά νου κάτι που οι ξένοι ενδεχομένως να αγνοούσαν.
Η μεγάλη δουλειά του Χατζημηνά
Επειδή το έψαξα λίγο παραπάνω, έμαθα ότι για τους σταθμούς ασυρμάτου προκρίθηκε η λύση των Spartam της Intracom Defence (Τρουλινός) σε όλα τα μέσα για λόγους (λέει) ομοιοτυπίας. Από κει και πέρα, κρίθηκε σκόπιμο το σύστημα Command & Control να είναι της Scytalys (Χατζημηνάς) κι όλοι μάλιστα που θέλουν να μπουν στη δουλειά είναι κάτι σαν υποχρεωμένοι να απευθυνθούν (ή αν τους είναι πιο εύκολο να υποκλιθούν) στον φίλο μου τον Κρίστιαν για τις περαιτέρω λεπτομέρειες. Επειδή μπορεί να μην καταλαβαίνετε περί τίνος πρόκειται, σπεύδω να σας πω ότι εδώ μιλάμε για δουλειά που ξεπερνά τα 150 εκατ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο σύστημα που πρότεινε (λέει) ο αρχηγός Χούπης μέσω ΕΛΚΑΚ είχε προϋπολογισμό 50-55 εκατ. ευρώ και ήταν πάλι της Scytalys. Ωστόσο, οι του Πενταγώνου προφανώς και δεν θέλουν τα φτηνιάρικα, επιλέγοντας να πληρώσουν δύο φορές παραπάνω, αφού, όπως και να το κάνουμε, το ακριβότερο πάντα έχει μια ξεχωριστή γοητεία, πολλώ δε μάλλον αν δεν το πληρώνεις από την τσέπη σου.
Επέβαλαν τη Nova
Και μια και ξεκίνησα το ρεπορτάζ, να σας πω ότι ειδικά οι της Ebit έμαθα ότι ζήτησαν να συνεργαστούν οπωσδήποτε (κάτι σαν να λέμε το επέβαλαν, όπως κάνουν οι κατά Καραμανλή νταβατζήδες) με τη Nova, για την ενσωμάτωση των χαρακτηριστικών των νέων ρουκετών στις ΣΤΕΠ Δίας, δουλειά που έχει ως εκτιμώμενο κόστος τα 30 εκατ. ευρώ. Από την ίδια καλή πηγή επί των εξοπλιστικών έμαθα ότι οι συνομιλίες της Elbit – Sibat με τη ΓΔΑΕΕ ολοκληρώνονται σήμερα, Παρασκευή. Επειδή εκεί στο Πεντάγωνο κάποιοι έχουν μυρίσει (πολύ) χρήμα, νομίζω ότι ήρθε η ώρα ν’ ασχοληθεί σοβαρά η κυβέρνηση με τα όσα λέγονται και κυρίως με αυτά που ετοιμάζονται να υπογραφούν.
Ο Κασσελάκης και το λουκέτο
Κατοχύρωσε το νέο όνομα του κόμματός του ο πρόεδρος Κασσελάκης, αλλά το πρόβλημα είναι πως το κόμμα φυλλοροεί. Όπως μαθαίνω (τι διαστροφή κι αυτή να ασχολούμαι σοβαρά με το συγκεκριμένο απόκομμα), στελέχη και μέλη φεύγουν, με τον ίδιο να κατηγορεί τον Τσίπρα ότι τον υπονομεύει για μία ακόμη φορά. Με αυτά και κάτι άλλα, δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα μήπως τα κάνει όλα αυτά στην προοπτική να βάλει λουκέτο στο κόμμα, αν και βάζεις κάπου λουκέτο αν κινδυνεύεις να σου πάρει κανείς κάτι. Εδώ το μόνο που μπορεί να πάρει κανείς από το κόμμα Κασσελάκη είναι την Τζάκρη, αφού όλοι υπόλοιποι δεν πιάνουν χαρτωσιά. Ωστόσο, ένας καλός φίλος της στήλης μού εκμυστηρεύτηκε ότι βρέθηκε σε στούντιο, όπου ο Κασσελάκης θα έδινε εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη. Εκεί, πριν ξεκινήσει η διαδικασία, ρωτήθηκε από τους γύρω αν θα κρατήσει το κόμμα μέχρι τις εκλογές. Η απάντησή του; Θα το πάει μέχρι το τέλος, ξεκαθάρισε, μόνο και μόνο στην προοπτική να κόψει 1% από τον Τσίπρα.
Το ΠΑΣΟΚ στο πλευρό του Πολάκη
Χθες ο Παύλος Πολάκης είδε τη βουλευτική του ασυλία να αίρεται για 13η φορά μέσα σε λιγότερο από επτά χρόνια. Η είδηση θα έπρεπε να είναι ότι ο αψύς Κρητικός έχει σπάσει όλα τα κοντέρ παραπομπής στον φυσικό δικαστή, κατακτώντας πόντο πόντο ένα ρεκόρ που αναμένεται να αντέξει για πολλά (μα πάρα πολλά) χρόνια. Επίσης, είδηση θα έπρεπε να είναι ότι ο σύντροφος Πολάκης παραπέμπεται για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος κατά συρροή και αθέμιτη επιρροή σε δικαστικούς λειτουργούς για την υπόθεση των διορισμών στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Αδικήματα που δεν τα λες και τιμητικά για τον «προοδευτικό χώρο». Κι όμως, απέναντι σε αυτά, η (για ακόμα μία φορά δυσάρεστη) είδηση ήρθε από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με τον σύντροφο Μάντζο, που τοποθετήθηκε στη Βουλή, η αξιωματική αντιπολίτευση υπερψήφισε την άρση της ασυλίας Πολάκη, διευκρινίζοντας ότι η Χαριλάου Τρικούπη «από θέση αξιακή δεν μπαίνει στην ουσία της υπόθεσης, παρά στέκεται στο γράμμα του Συντάγματος». Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μάς είπε και άλλα ωραία – αντιγράφω από το site του ΠΑΣΟΚ: «Έχει δίκιο ο συνάδελφος, ο κ. Πολάκης, στους ισχυρισμούς του. Διότι αυτοί οι ισχυρισμοί δεν αφορούν απλώς το σύστημα Υγείας και τις κατηγορίες και καταγγελίες που υπήρχαν εκατέρωθεν, αλλά την ίδια τη Δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου, τα οποία πράγματι πρέπει να προασπίσουμε. Όλοι οι θεσμικοί λόγοι που οδήγησαν στην κρίση του 2008–2009, την οικονομική και τη συστημική, είναι ακόμη εδώ. Είναι νάρκες στις ρίζες της δημοκρατίας μας. Και πρέπει να προασπίσουμε τους θεσμούς». Αν αναρωτιέστε τι είπε ο «συνάδελφος κύριος Πολάκης» και του έδωσε δίκιο ο σύντροφος Μάντζος, απολαύστε: Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για τη «χειρότερη και πιο προκλητική άρση ασυλίας του». Είπε μόνο αυτό; Όχι! Συνεχίζω: «Βρέθηκε εισαγγελέας που έστειλε στη Βουλή φάκελο ότι καταθέτοντας σε δικαστήριο άσκησα αθέμιτη επιρροή στους δικαστές. Αυτός είναι αυταρχισμός, είναι ανατίναξη του δικαιικού μας συστήματος», ενώ για κερασάκι στην τούρτα είπε ότι η Δικαιοσύνη είναι ο πιο βαριά άρρωστος θεσμός στη χώρα. Αφού σε όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ δίνει δίκιο στον Πολάκη, εμένα μου περισσεύει. Περαστικά και με το καλό να μείνει κολλημένη η βελόνα εύχομαι, γιατί αν κουνηθεί, θα πάει να βρει αυτή του (ορίτζιναλ) ΣΥΡΙΖΑ.
Το μπάχαλο με τις… εργοστασιακές ρυθμίσεις του ΠΑΣΟΚ
Χθες ο πρόεδρος Νίκος δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Αν και δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοεί με αυτό -δηλαδή θα νεκραναστηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου για να ηγηθεί της μάχης του φωτός έναντι του σκότους;-, σίγουρα, ακούγοντας τη συνέχεια, μπερδεύτηκα ακόμα περισσότερο. Κατ’ αρχάς ο πρόεδρος ύστερα από καιρό θυμήθηκε το σύνθημα για πρωτιά του κόμματός του έστω με μία ψήφο διαφορά από τη ΝΔ. Φαίνεται πως εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη, αφού αναθεμάτισαν τις δημοσκοπήσεις ως πειραγμένες, βρήκαν τις έρευνες πολλές για την Ελλάδα και τα νούμερα πειραγμένα εις βάρος του ΠΑΣΟΚ, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι… ξεκόλλησε η βελόνα και πάνε για πρώτο κόμμα! Με γεια τους, με χαρά τους. Όμως με ποιον θα κάνουν κυβέρνηση; Εδώ πέφτει πολύ γέλιο, ειδικά από τους φίλους στα αριστερά, που περιμένουν ένα νεύμα του Χάρη Δούκα να κάνουν μαζί χωριό. Είπε, λοιπόν, ο πρόεδρος: «Ο ελληνικός λαός επιλέγει τους συσχετισμούς και εμείς επιλέγουμε ποιοι σέβονται το πρόγραμμά μας». Με άλλα λόγια, αν δεν σας αρέσει το πρόγραμμά μας, δεν μας κάνετε! Να το πω αλαζονεία; Να κάνω λόγο για μικρομεγαλισμό; Ο σύντροφος Ανδρουλάκης, αν γίνει το ΠΑΣΟΚ πρώτο με μία ψήφο, στέλνει τη Δεξιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας -με βάση τις εργοστασιακές προδιαγραφές του Κινήματος- και λέει στους πιθανούς συμμάχους του πως αν δεν σεβαστούν το πρόγραμμά του, να πάνε στον αγύριστο. Κι αυτά από ένα κόμμα που μπορεί σύντομα να παλεύει για την τέταρτη θέση και να βλέπει την πλάτη της Ζωής, του Τσίπρα και της Μαρίας.
Ζόρια για τη Ζωή
Από την πρώτη μέρα που «έσκασε» η είδηση της καταγγελίας εις βάρος της Ζωής Κωνσταντοπούλου από εργαζόμενή της που προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας, σας είχα γράψει ότι θα έχει ενδιαφέρον η αντίδραση της Τζώρτζιας Κεφαλά, που τυγχάνει κουνιάδα της καταγγέλλουσας. Και μπορεί μέχρι στιγμής η βουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας να έκανε την… πάπια (μπράβο της που υποβάθμισε την καταγγελία της κουνιάδας της, μιλάμε για πρότυπο αριστερής αξιοπρέπειας), ωστόσο πλέον δεν είναι μόνο αυτός ο πονοκέφαλος της προέδρου Ζωής. Κι αυτό γιατί φαίνεται ότι στην Πλεύση έχουν αρχίσει να ανοίγουν στόματα, καταγγέλλοντας ότι η συμπεριφορά της συντρόφισσας Κωνσταντοπούλου προς τους πολιτικούς της αντιπάλους παραμένει απαράλλακτη και προς τους… συντρόφους της. Μάλιστα, το γεγονός ότι οι καταγγέλλοντες δεν είναι «επώνυμοι», αλλά απλοί εργαζόμενοι, ίσως κάνει στο τέλος περισσότερη ζημιά στην πρόεδρο Ζωή, που έχει βασίσει τη δημοσκοπική της άνοδο στον ρόλο της «προστάτιδας των κατατρεγμένων» και τώρα εμφανίζεται ως η χειρότερη εργοδότης. Δεν θα εκπλαγώ, λοιπόν, αν στον επόμενο κύκλο δημοσκοπήσεων δούμε την Πλεύση να καταγράφει μια αισθητή πτώση.
