Γεύμα προς τιμήν του Μητσοτάκη στην «Καθημερινή»
Σας έγραφα χθες για τις επαφές που έχει ξεκινήσει εδώ και κάτι μέρες ο πρόεδρος Μητσοτάκης με επιχειρηματίες και κάτι μιντιάρχες. Πριν προλάβει να ανέβει το επίμαχο σχόλιο, μου τηλεφώνησε ένας τύπος, από αυτούς που μου δίνουν πληροφορίες και που ποτέ δεν με έχει ρίξει στα βράχια, για να μου πει ότι πριν από δεκαπέντε μέρες ο αρχηγός Κυριάκος γευμάτισε στα γραφεία της «Καθημερινής» στο Φάληρο. Χωρίς να το γνωρίζω, εκτιμώ ότι η σχετική πρωτοβουλία ανήκει στον πολύπειρο Παπαχελά, που εσχάτως διαπιστώνω ότι έχει καταφέρει να λιώσει τους «πάγους» με το Μαξίμου. Το ενδιαφέρον στην όλη πληροφορία που έσπευσε να μου μεταδώσει ο άνθρωπός μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι εκτός από τα επιτελικά στελέχη της ναυαρχίδας του Φαλήρου, στο γεύμα παρέστη και ο εκδότης της «Καθημερινής», Θέμης Αλαφούζος, που ως γνωστόν δεν πολυσυμπαθεί (και δεν το κρύβει άλλωστε) ούτε τον Μητσοτάκη ούτε την κυβέρνησή του. Πάντως, και μόνο το γεγονός ότι έγινε η συγκεκριμένη μάζωξη έχει την αξία του, εκτός απ’ όλα τα υπόλοιπα που ήδη έχουν αρχίσει να φαίνονται.
Το σενάριο για πρόταση μομφής
Από αίσθηση και τίποτα περισσότερο, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι η σημερινή συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης που έχει καταθέσει ο πρόεδρος Ανδρουλάκης για το θέμα της ακρίβειας και της ενεργειακής ασφάλειας, και στην οποία θα απαντήσει ο πρωθυπουργός, μετά τις χθεσινές εξελίξεις, είναι πολύ πιθανόν να μετατραπεί σε προ ημερησίας συζήτηση για το θέμα των υποκλοπών. Εκτός από την αίσθηση, πέρασε από το μυαλό μου και μία ακόμη σκέψη, από αυτές τις πονηρές που συνηθίζω να κάνω τα απογεύματα. Σκέφτηκα, λοιπόν, την πιθανότητα ο αρχηγός Νίκος, θέλοντας να «σηκώσει» ένα θέμα που είναι προνομιακό για τον ίδιο, να καταθέσει πρόταση μομφής κατά της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας, μόνο και μόνο για να συζητάμε επί τριήμερο το θέμα των υποκλοπών. Αν και δεν το έχει αποφασίσει, θα το αφήσω κάπου εδώ, γιατί το άκουσα από μια πηγή που κατά καιρούς μου λέει διάφορα.
Νομοθετούν για τον νόμο Κατσέλη
Επειδή έχει ξεκινήσει μια συζήτηση σε σχέση με το τι θα κάνει η κυβέρνηση μετά την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, σε σχέση με τον νόμο Κατσέλη, προσπάθησα να μάθω κάτι παραπάνω και έμαθα κάτι λίγα. Όπως μου είπαν, όταν καθαρογραφεί η δικαστική απόφαση, η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας είναι λίγο έως πολύ υποχρεωμένη να νομοθετήσει. Σε κάθε περίπτωση, κι επειδή εδώ μπερδεύτηκαν κάπως τα κυβερνητικά μπούτια με τα δικαστικά, κάτι μου λέει ότι η άσκηση που έχουν οι Πιερρακάκης και Φλωρίδης δεν είναι και από τις ευκολότερες. Όσο τώρα για τους συμπαθέστατους τραπεζίτες, αρχίζω να πιστεύω ότι σε πολύ λίγο θα βλέπουν συλλαλητήρια έξω από τα… μαγαζιά τους.
Η επιβεβαίωση για τις υποκλοπές
Αν και ποτέ δεν είχα την αυταπάτη (όχι απάτη) ότι θα μπορούσα να μοιάσω στο ελάχιστο στους συναδέλφους που είχαν θαμπωθεί από το επιχειρηματικό εκτόπισμα του μεγαλοεπιχειρηματία Γιάννη Λαβράνου, μετά τη χθεσινή δικαίωση δεν σας κρύβω ότι αισθάνομαι ότι κάτι κάνω προς την κατεύθυνση να τους μοιάσω. Τα αναφέρω αυτά με αφορμή τη χθεσινή ετυμηγορία του δικαστηρίου για την υπόθεση των υποκλοπών, η οποία ετυμηγορία έρχεται να δικαιώσει (δυστυχώς όχι τον Λαβράνο και τον Φέλιξ) τα όσα έγραφα σε σχέση με την πιθανότητα να υιοθετηθεί η εισαγγελική πρόταση για τα κατά συρροήν αδικήματα. Αν και απεχθάνομαι, όπως σας έχω γράψει, όσους εμφανίζουν εαυτούς διαρκώς ως «επιβεβαιωμένους», δεν σας κρύβω ότι εν προκειμένω αισθάνθηκα σαν ένας από αυτούς. Βλέπετε, ακόμη και χθες σας έγραφα ότι υπάρχει πιθανότητα το δικαστήριο, όπως τελικώς συνέβη, να καταδικάσει τους τέσσερις κατηγορούμενους, ότι διέπραξαν κατά συρροήν τα αδικήματα που τους κατηγορούσαν.
Η εξαφάνιση του Υψίστου
Με αφορμή την απόφαση του δικαστηρίου, σκέφτηκα ότι, ενώ πίστευα ότι ο καλός Θεός είναι Έλληνας, τελικώς όχι μόνο δεν το πιστεύω, αλλά απεναντίας θεωρώ ότι αυτός ο Ύψιστος είναι και ολίγον αχάριστος. Γιατί μόνο ως αχαριστία μπορεί να εκληφθεί το γεγονός ότι τολμούν κάτι επίγειοι εκπρόσωποί του (του Υψίστου), που θέλουν να κάνουν τους δικαστές, να καταδικάζουν τον εθνικό ευεργέτη Γιάννη Λαβράνο. Ειλικρινά, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας την ετυμηγορία τους, άρχισα να πιστεύω ότι (τελικώς) μπορεί και να μην υπάρχει Θεός, με αποτέλεσμα να ταξιδεύουμε ως Έθνος ακυβέρνητοι, με δεδομένη και τη χθεσινή καταδίκη του μεγαλοεπιχειρηματία Λαβράνου. Τουλάχιστον θα μπορούσα να ελπίζω σε κάτι, έστω και ελάχιστο, αν τουλάχιστον ήξερα ότι από τη στιγμή που ο Ύψιστος, για τους δικούς του λόγους, μας είχε εγκαταλείψει, φρόντισε να αφήσει στο πόδι του τον επονομαζόμενο και Big John.
Οι δικαστές που αγνόησαν την προσφορά Λαβράνου
Με το που εκδόθηκε η χθεσινή δικαστική απόφαση, αυτήν την αποφράδα για το Έθνος μέρα, φρόντισα να τηλεφωνήσω σε κάνα δυο σοβαρούς νομικούς, προκειμένου να μου την κάνουν λιανά (την απόφαση). Από τα λίγα μπακαλογράμματα που έχω μάθει επί της Νομικής, κατάλαβα ότι τα χρόνια της ποινής δεν έχουν και τόσο μεγάλη σημασία όσο έχει η φυσιογνωμία, αυτή καθαυτή, της ετυμηγορίας των δικαστών. Και αυτό γιατί κάτι μου λέει ότι στο Εφετείο, εκτός από τα (σίγουρα) επτά χρονάκια που θα φάνε οι τέσσερις καταδικασθέντες, τα οποία χρονάκια θα τους οδηγήσουν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, που τόσο αγαπούσαν όταν έκαναν τους παράγοντες του τόπου, το σημαντικότερο είναι ότι από την απόφαση επί της ουσίας ξανανοίγει στο σύνολό της η υπόθεση. Μάλιστα, αυτοί οι άσπλαχνοι δικαστές, που προφανώς παρέβλεψαν τα όσα έχει προσφέρει ο Λαβράνος στη χώρα, αποφάσισαν να σοβαρέψουν την υπόθεση, ζητώντας να διερευνηθούν οι καταδικασθέντες για τα εξευτελιστικά αδικήματα της κατασκοπείας, της σύστασης και λειτουργίας εγκληματικής οργάνωσης και φυσικά του αστείου (αδικήματος) της ψευδορκίας. Και μόνο που ζητούν το τελευταίο, δείχνουν ότι δεν έμαθαν τίποτα από τον βίο και την πολιτεία του Λαβράνου. Το αναφέρω αυτό γιατί αν κάτι τον κάνει να ξεχωρίζει, πρωτίστως ως άνθρωπο και δευτερευόντως ως επιχειρηματία, είναι ότι από την ημέρα που γεννήθηκε τσακώθηκε με το ψέμα, προς όφελος της μιας και μοναδικής αλήθειας. Κατά συνέπεια, μόνο ως ιεροσυλία μπορώ να εκλάβω το γεγονός ότι υπήρξαν δικαστές που διαβίβασαν την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, συνοδεύοντας την παραγγελία τους με την επισήμανση ότι θα πρέπει να ερευνηθεί, ποιος, ο Γιάννης ο Λαβράνος, ότι κατέθεσε ψευδώς ή ότι είπε ψέματα σε συνάνθρωπό του.
Ο άγιος που δεν αγιάζει στον τόπο του
Με δεδομένο ότι στο Εφετείο είναι δύσκολο να «μηδενίσουν» τα 126 και βάλε χρονάκια που «έφαγαν» (με την καλή έννοια) οι τέσσερις κατηγορούμενοι για την υπόθεση των υποκλοπών, δεν σας κρύβω ότι αν ήμουν στην θέση του Λαβράνου, και με δεδομένο ότι επιχειρεί σε 18 ή 24 χώρες και βγάζει κέρδη πάνω από 450 εκατ. ευρώ ή 650 εκατ. ευρώ ετησίως (ανάλογα τις χώρες), το τελευταίο που θα σκεφτόμουν είναι να κάτσω σε αυτήν την αχάριστη χώρα, για να περιμένω να με χώσουν φυλακή επειδή παρακολούθησα για το καλό του τόπου 87 άθλιους τύπους. Επειδή κανείς δεν αγίασε στον τόπο του, το προφανές είναι να επιλέξει μία από τις πολλές χώρες που παράγει με το τσουβάλι χρήματα για να πάει να ζήσει. Όχι τίποτε άλλο, κάποιοι φρόντισαν να φάνε τη Σοφία Νικολάου από γενική γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής, η οποία εκτός των άλλων είχε και την ευθύνη των φυλακών.
Η απάντηση του εκπροσώπου Μαρινάκη
Αν κάποιος διαβάσει τις ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης (και του συντρόφου Τσίπρα, που λογικά τοποθετήθηκε ως συγγραφέας), θα νομίζει ότι χθες το Μονομελές Πλημμελειοδικείο διέταξε να οδηγηθεί μπροστά του σιδηροδέσμιος ο Μητσοτάκης, για να δικαστεί για τον μισό Ποινικό Κώδικα. Επειδή, όμως, όπως σας έγραψα και πιο πάνω, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, βρήκα αρκετά κατατοπιστική την παρουσία του εκπροσώπου Μαρινάκη στον συναγωνιστή Μαγγηριάδη. Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ο ψηλός της κυβέρνησης «θύμισε» στο ΠΑΣΟΚ ένα άβολο γεγονός: Ότι η χθεσινή καταδικαστική απόφαση ήρθε ως συνέχεια του πορίσματος του Αρείου Πάγου, το οποίο παρέπεμψε τους κατηγορούμενους στο δικαστήριο και απάλλαξε άλλα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και όλα τα πολιτικά πρόσωπα των οποίων το όνομα ενεπλάκησαν. Πώς, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει τη «συνέχεια» μιας διάταξης, την οποία στην αρχή της είχε καταγγείλει, μιλώντας για συγκάλυψη;
! Μετά την εμφάνιση του εκπροσώπου Μαρινάκη, δύο από τους δικηγόρους που μίλησα νωρίτερα μέσα στη μέρα με κάλεσαν ξανά, προκειμένου να επαινέσουν τον συνάδελφό τους για δύο σημεία των τοποθετήσεών του: Πρώτον, το «ας αποφασίσει η αντιπολίτευση αν εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη» και, δεύτερον, την υπενθύμιση προς τον Αλέξη Τσίπρα για τα έργα και τις ημέρες των δικών του υπουργών Δικαιοσύνης. Γιατί η Δικαιοσύνη μπορεί να είναι τυφλή, αλλά από μνήμη σκίζει.
Η παγίδα που ετοιμάζεται να πέσει το ΠΑΣΟΚ
Εκτός από νομικός, κάτι άλλο που δεν ευτύχησα (και, μεταξύ μας, δεν επιδίωξα) να γίνω σε αυτήν τη ζωή είναι σύμβουλος του Νίκου Ανδρουλάκη. Αν, ωστόσο, έχει οποιαδήποτε αξία η γνώμη μου, πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο να επαναλάβει το λάθος στο οποίο πέφτει και ξαναπέφτει τους τελευταίους μήνες: Να μετατρέπει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες σε «άτυπα δικαστήρια». Για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ ότι η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να μη σηκώσει ένα θέμα με δικαστική «ουρά». Αυτό το πολύ απλό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να το κάνει με άλλον τρόπο και, κυρίως, με άλλο ύφος σε σχέση με τα αντισυστημικά κόμματα. Το είδαμε και στην περίπτωση της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Η Νέα Δημοκρατία δημοσκοπικά κράτησε τις δυνάμεις της, παρά το σφυροκόπημα, ανέβηκαν οι «original» φασαριόζοι και το ΠΑΣΟΚ έμεινε με… την ακούνητη βελόνα στο χέρι. Γενικά, στη Χαριλάου Τρικούπη νομίζουν ότι απευθύνονται στο «70% που λέει ότι θα καταψηφίσει την κυβέρνηση». Μόνο που από αυτό το 70%, ένα πολύ μεγάλο μέρος δεν θέλει να ακούσει το ΠΑΣΟΚ, γιατί έχει βρει βεβαιότητες σε άλλες, καθαρά λαϊκιστικές φωνές δεξιά και αριστερά. Αντί, λοιπόν, για 2-3 Εξεταστικές ακόμη, ίσως ο πρόεδρος Ανδρουλάκης θα έπρεπε να επικεντρωθεί περισσότερο σε θέματα που μπορούν να του φέρουν ψήφους.
Η τοποθέτηση Βενιζέλου
Μέσα σε όλους που αντιμετώπισαν την απόφαση για τις υποκλοπές σαν ευκαιρία για 15 λεπτά δημοσιότητας, (επαν)εμφανίστηκε και ο ΠτΔ (Προσκεκλημένος της Δημοκρατίας), Βαγγέλης Βενιζέλος. Μάλιστα, ο πάλαι ποτέ συγκυβερνήτης του Αντώνη Σαμαρά μπήκε κι αυτός στον χορό των βαρύγδουπων χαρακτηρισμών, κάνοντας λόγο για «θεσμικό έγκλημα που διαπράχθηκε από συμπράττουσες εκδοχές παρακράτους». Και το να πει κανείς μια κουβέντα παραπάνω είναι συστατικό στοιχείο της καθ’ ημάς πολιτικής, εκεί που εντόπισα ένα χοντρό φάουλ στη δήλωση του πρώην προέδρου Βαγγέλη ήταν η ειρωνεία στο τέλος: «Ελπίζω η νέα ιδέα για την αναθεώρηση του Συντάγματος να μην είναι η κατάργηση των εγγυήσεων του άρθρου 19 για το απόρρητο των επικοινωνιών», ήταν τα λόγια του – και η αλήθεια είναι ότι ακόμα και οι χειρότεροι εχθροί του θα συμφωνήσουν ότι ο διαπρεπής συνταγματολόγος είχε (πάρα) πολλές καλύτερες ρητορικές στιγμές. Για να μην τον αδικώ, πάντως, πιστεύω ότι όλη η ένταση και η προχειρότητα της δήλωσής του πηγάζει από το γεγονός ότι κανείς δεν έκρινε σκόπιμο να παρακολουθήσει τη μεγαλειότητά του.
Τροχονόμοι στους δρόμους της Αθήνας
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το σχέδιο του υπουργού Χρυσοχοΐδη με τους τροχονόμους στους δρόμους της Αθήνας, που επί χρόνια είχαν μετατραπεί σε υπαίθρια πάρκινγκ. Κατεβαίνοντας χθες την Κηφισίας, προσπαθούσα να δω ποιος αξιωματούχος προπορευόταν και είχε σε κάθε φανάρι τροχονόμο. Ώσπου ένας φίλος μου με ενημέρωσε ότι ετέθη σε εφαρμογή η επιχείρηση αποσυμφόρηση από τον «Μισέλ» της Κατεχάκη, προκειμένου να γίνει η ζωή μας κάπως πιο εύκολη. Δεν ξέρω αν αυτό που είδα θα κρατήσει, αλλά ομολογώ ότι εφόσον συμβεί, μάλλον θα φέρω και τη θεία μου από τα Χανιά στην Αθήνα, για να πηγαίνουμε μαζί βόλτες στους… άδειους δρόμους της πρωτεύουσας.
Η πορεία για τα Τέμπη και ο Σκέρτσος
Δεν σας κρύβω ότι σπανίως ενθουσιάζομαι από δηλώσεις υπουργών. Ωστόσο, μια τέτοια που με ενθουσίασε τα τελευταία χρόνια προήλθε από τον συναγωνιστή Άκη Σκέρτσο και αφορούσε τα συλλαλητήρια για τα Τέμπη. Ήταν η περίοδος που όλοι (μα όλοι, πλην Βορίδη και Άδωνι) υποκλίνονταν στο μεγαλείο της Καρυστιανού. Τότε, λοιπόν, ο υπουργός Άκης, προφανώς φοβισμένος από τον όγκο της κάτω πλατείας, είπε να ταυτιστεί με τον όγκο της, κάνοντας μια δήλωση που ομολογώ ότι έχει μείνει στη σύγχρονη ιστορία. «Αν δεν ήμουν υπουργός, θα κατέβαινα στην πλατεία», είχε πει ο Σκέρτσος, δήλωση που, όπως σας έγραψα, έμεινε ήδη στην ιστορία (μου). Εν όψει του αυριανού συλλαλητηρίου, δεν σας κρύβω ότι έχω μια αγωνία, μη δω τον υπουργό Άκη να πετάγεται μέχρι τον Άγνωστο Στρατιώτη, μια και από του χρόνου θα τον κάνουν καινούργιο ο Δένδιας με τη Μενδώνη και, όπως και να το κάνουμε, είναι μια ευκαιρία να τον τιμήσει (τον ανερχόμενο Άγνωστο).
Οι υπηρεσίες του ΕΣΠΑ και τα κτίρια της ΜΟΔ
Πριν από κάμποσο καιρό είχα ασχοληθεί με τα κτίρια των υπηρεσιών του ΕΣΠΑ, τα οποία νοικιάζει η ΜΟΔ. Τότε, λοιπόν, επί προεδρίας Σιαδήμα, υπήρξε ένα ατελείωτο γαϊτανάκι μετακομίσεων των υπαλλήλων από το ένα κτίριο στο άλλο, καθώς και ενοικίαση δύο μεγάλων κτιρίων με μάλλον ακριβούτσικο ενοίκιο. Για τα δύο αυτά κτίρια οι εργαζόμενοι είχαν από τότε εκφράσει με επιστολές στην πολιτική ηγεσία σοβαρές ενστάσεις σε σχέση με κρίσιμα θέματα, όπως η πυρασφάλεια, η προσβασιμότητα κ.λπ. Όμως όλοι οι πολιτικοί προϊστάμενοι των υπηρεσιών (πρώην και νυν) έκαναν τότε το παγόνι. Και να που έμαθα τώρα ότι στο ένα κτίριο επί της οδού Βασ. Σοφίας οι εργαζόμενοι με επιστολή τους καταγγέλλουν πρωτοφανή ζητήματα, λέγοντας ότι «εργάζονται σε ένα κτίριο επικίνδυνο για την υγεία και τη σωματική τους ακεραιότητα». Επίσης, μαθαίνω ότι εδώ και μία εβδομάδα οι εργαζόμενοι αρνούνται να μπουν στα γραφεία τους και εργάζονται με τηλεργασία.
Το έγγραφο Σιαδήμα με τα προβλήματα
Επίσης, κυκλοφορεί ένα έγγραφο της ΜΟΔ επί προεδρίας Σιαδήμα για σύσταση Επιτροπής Μίσθωσης Ακινήτου, που, όπως μου λένε, έχει κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα. Η ίδια Επιτροπή, με τα ίδια πρόσωπα, φτιάχνει τεχνικές προδιαγραφές διαγωνισμού, κάνει τον διαγωνισμό, έχει την ευθύνη αξιολόγησης των προσφορών (!) και φτάνει έως την παραλαβή, πράγματα απίθανα, καθώς όχι μόνο δεν διαχωρίζονται τα επίπεδα αρμοδιότητας, αλλά έχουμε καταφανή σύγκρουση συμφερόντων. Δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι πραγματικά όλα αυτά που γράφουν οι εργαζόμενοι, όμως και τα μισά να είναι αλήθεια, υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα. Και επειδή κανείς δεν μπορεί να παίζει με την υγεία και την ασφάλεια καμιά 85αριά εργαζομένων (όσοι υπογράφουν την καταγγελία), θα πρότεινα εκεί στου Μαξίμου να βρεθεί κάποιος χριστιανός (από τους λίγους που υπάρχουν εκεί) να ασχοληθεί άμεσα και σοβαρά με το θέμα. Γιατί στο υπουργείο Οικονομικών η μόνη ασχολία που έχουν είναι να βρουν ποιος έδωσε στον Κουρτάκη τις πληροφορίες για τις καταρτίσεις του Παναγόπουλου, φτάνοντας στο σημείο να στοχοποιούν και υπηρεσιακούς παράγοντες με καριέρα. Γιατί, όπως όλοι μπορούν να καταλάβουν, αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και γίνει κάνα ατύχημα, η χώρα δεν αντέχει άλλη τραγωδία.
Χατζηβασιλείου – Φόρτωμας για Deutsche Welle
Κοινή πρωτοβουλία για τη διατήρηση της Ελληνικής Υπηρεσίας της Deutsche Welle ανέλαβαν, όπως μαθαίνω, οι Νεοδημοκράτες βουλευτές Τάσος Χατζηβασιλείου και Φίλιππος Φόρτωμας, ο Κύπριος βουλευτής του ΔΗΣΥ Χάρης Γεωργιάδης, καθώς και ο Marian Wendt, επικεφαλής του Ιδρύματος Konrad-Adenauer για την Ελλάδα και την Κύπρο. Οι τέσσερις έστειλαν κοινή επιστολή στα μέλη της γερμανικής Βουλής, ζητώντας την πολιτική επανεξέταση της προγραμματισμένης απόφασης διακοπής του ελληνόφωνου προγράμματος της Deutsche Welle από την 1η Ιανουαρίου 2027. Ουσιαστικά, καλούν τους Γερμανούς βουλευτές να παρέμβουν, ώστε η απόφαση να επανεξεταστεί. Για όση αξία έχει, σπεύδω να σημειώσω ότι ο Χατζηβασιλείου και μαζί του ο Φόρτωμας βρέθηκαν στο συνέδριο της CDU την προηγούμενη εβδομάδα, στη Στουτγκάρδη. Εκεί έθεσαν επιτακτικά το ζήτημα της Deutsche Welle στην πρόεδρο της γερμανικής βουλής, καθώς και σε πολλούς υπουργούς και βουλευτές της CDU. Και ορθώς έπραξαν, καθώς το ελληνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle έχει μεγάλη ιστορία πίσω του, αφού στα χρόνια της δικτατορίας ήταν η κύρια και αντικειμενική πηγή ενημέρωσης χιλιάδων Ελλήνων. «Η διακοπή λειτουργίας του ελληνόφωνου προγράμματος της Deutsche Welle κλονίζει και αποδυναμώνει όλα όσα χτίσαμε μαζί», καταλήγουν με νόημα στην επιστολή τους.
Ο Εξάρχου στον Λευκό Οίκο
Πιστέψτε με πως, εκτός του ότι δεν έχω κανέναν (απολύτως) λόγο να αποθεώσω τον συναγωνιστή Εξάρχου της Aktor, και ο ίδιος δεν έχει και μεγάλη ανάγκη το όποιο λιβάνισμά μου, αφού τις τελευταίες μέρες έχει μπουχτίσει από τα λιβανίσματα που του κάνουν όσοι, έστω σαν υπόθετο, αναγκάζονται να δεχτούν τα deals που υπέγραψε επί αμερικανικού εδάφους. Αφήνω στην άκρη το λιβανιστήρι (μου) και πιάνω τον προβολέα που διαχρονικά κρατώ και που με βοηθά να ξετρυπώνω καμιά είδηση από αυτές που δεν συνηθίζουν να δίνουν ούτε οι πολιτικοί ούτε οι επιχειρηματίες. Από κάτι δικούς μου που ταξίδεψαν μέχρι την Ουάσιγκτον έμαθα ότι ο ισχυρός άνδρας της Aktor διάβηκε χθες κατά τις 12:30 το κατώφλι του Λευκού Οίκου, μένοντας μέσα μέχρι τις 15:30. Αν και το έψαξα, δεν κατάφερα να μάθω ποιον συνάντησε και συνομιλούσε μαζί του επί τρίωρο. Ωστόσο, ψάχνοντας, μου έστειλαν μία φωτογραφία, από αυτές που πιστοποιούν κάπως την είδηση. Σε κάθε περίπτωση, τώρα που το ξανασκέφτομαι, ο Εξάρχου έχει αρχίσει να κάνει σοβαρή δουλειά με τα νέα αμερκανάκια, γεγονός που φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού. Άλλωστε, τη διακρίνω (τη σοβαρή δουλειά) ακόμη και εγώ, που φοράω τέσσερα γυαλιά, αφού πάσχω απ’ όλες τις ασθένειες των οφθαλμών, πλην της οριστικής τύφλωσης.
O Αλέξανδρος Εξάρχου της Aktor στον Λευκό Οίκο
Η επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου
Σημαντική πρόοδος για να πατηθεί γκάζι στο project του Κάθετου Διαδρόμου -που σημαίνει πρακτικά μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων αμερικανικού LNG από την Ελλάδα σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων και της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης- επιτεύχθηκε τις προηγούμενες ημέρες στην Ουάσιγκτον. Οι έξι μακροχρόνιες συμφωνίες προμήθειας αμερικανικού LNG που υπογράφηκαν (οι τέσσερις διά χειρός Atlantic SEE LNG και Αλέξανδρου Εξάρχου), η Διακήρυξη που υπέγραψαν οι ΗΠΑ και 12 χώρες της περιοχής (με την Ελλάδα πρώτη στη λίστα…) για άρση όλων των εμποδίων στην εμπορία φυσικού αερίου και τη χρηματοδοτική στήριξη των απαραίτητων υποδομών, αλλά και τα σήματα που έστειλε η Κομισιόν ότι είναι έτοιμη να εξετάσει πιο μακροπρόθεσμα προϊόντα, είναι όλα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Για να πει, όμως, κανείς ότι «αποστολή εξετελέσθη» υπάρχει μια κρίσιμη παράμετρος. Και αυτή είναι να διασφαλισθεί ότι η απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού αερίου θα εφαρμοστεί αυστηρά και απαρέγκλιτα και δεν θα αφεθούν σκοπίμως ανοιχτές «κερκόπορτες», που θα επιτρέψουν να συνεχίσει να ρέει το ρωσικό αέριο -ιδίως μέσω Τουρκίας-, υπονομεύοντας την όλη διαδικασία απεξάρτησης.
Τι σημαίνει η απαγόρευση του ρωσικού αερίου
Για να σας το κάνω πιο λιανά, αυτήν τη στιγμή στην Ευρώπη εισέρχονται περί τα 17 δισ. κυβικά μέτρα (ή το 13% των συνολικών εισαγωγών) ρωσικού αερίου, κυρίως μέσω του αγωγού TurkStream. Το αέριο αυτό τροφοδοτεί -μεταξύ άλλων- την Αυστρία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Ελλάδα, αλλά και μια σειρά χώρες των Βαλκανίων, όπως είναι η Σερβία, η Βοσνία και η Βόρεια Μακεδονία. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει η βεβαιότητα στην αγορά ότι έως το τέλος του 2027 όλες αυτές οι ροές θα έχουν σταματήσει, ώστε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να έχουν ισχυρό κίνητρο να προχωρήσουν από τώρα σε μακροπρόθεσμες συμφωνίες προμήθειας αμερικανικού LNG, προκειμένου να διασφαλίσουν την ασφάλεια εφοδιασμού τους σε προσιτές τιμές. Πλην όμως, το ρωσικό αέριο βρίσκει και τώρα που μιλάμε «ανορθόδοξους» τρόπους για να επιστρέφει. Η Ουκρανία, που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία, καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών της με αέριο που εισάγει από την Ουγγαρία και τη Σλοβακία, το οποίο είναι κατά πάσα πιθανότητα ρωσικό. Ο ίδιος κίνδυνος υφίσταται και αν ευρωπαϊκές χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ -και επομένως δεν δεσμεύονται από τον Κανονισμό-, όπως για παράδειγμα η Σερβία, εισάγουν νόμιμα ρωσικό αέριο για την κάλυψη των εγχώριων αναγκών τους και στη συνέχεια το εξάγουν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι γεγονός ότι ο Κανονισμός της ΕΕ προβλέπει ότι το αέριο που έρχεται από την Τουρκία θεωρείται εκ προοιμίου ρωσικής προέλευσης, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο. Είναι επίσης γεγονός ότι ο Κανονισμός εισάγει αυστηρές διαδικασίες ελέγχου για τις εισαγωγές αερίου από τρίτες χώρες, καθώς και αυστηρές κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης της απαγόρευσης, που φτάνουν έως τα 2,5 εκατ. ευρώ για φυσικά πρόσωπα και έως τα 40 εκατ. ευρώ για εταιρείες ή 300% της αξίας συναλλαγής.
Η υποκρισία των Ευρωπαίων
Παρ’ όλο που επί χάρτου όλα εμφανίζονται αγγελικά πλασμένα, στην πραγματικότητα η συμπεριφορά μερικών εκ των κρατών-μελών της ΕΕ μόνο επιθυμία τήρησης και επιβολής της απαγόρευσης δεν δείχνει. Είναι ενδεικτική η ατάκα του υπουργού Εξωτερικών της Ουγγαρίας, Σιγιάρτο, ότι η χώρα του καλωσορίζει μεν τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας, αλλά δεν θα στραφεί «σε ακριβότερη και λιγότερο αξιόπιστη προμήθεια αερίου», υπονοώντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι το -υπό απαγόρευση- ρωσικό αέριο είναι καλύτερη λύση από το αμερικανικό LNG, εφόσον -όπως είπε- οι τιμές του αερίου που μεταφέρεται μέσω του Κάθετου Διαδρόμου είναι 20% υψηλότερες σε σχέση με τον TurkStream. Αυτές ακριβώς οι συγκρίσεις είναι η καρδιά του προβλήματος, εφόσον το ρωσικό αέριο, που σε λίγο δεν θα υφίσταται, συγκρίνεται «κανονικά» με το αμερικανικό LNG, λες και θα υπάρχει ως μακροπρόθεσμη επιλογή! Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα «ειδικοί απεσταλμένοι» μερικών κρατών-μελών της ΕΕ περιφέρονται στις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου, επιχειρώντας να αποτρέψουν τις μακροχρόνιες συμφωνίες για την προμήθεια αμερικανικού LNG, με το επιχείρημα ότι αυτό θα αντικαταστήσει την εξάρτηση από το ρωσικό με νέα εξάρτηση από το αμερικανικό! Η υποκρισία, δηλαδή, σε όλο της το μεγαλείο. Δεν είναι, λοιπόν, να απορεί κανείς ότι αυτή η κατάσταση έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί εντάσεις στα υψηλότερα επίπεδα τόσο της αμερικανικής κυβέρνησης όσο και ορισμένων κρατών-μελών της ΕΕ, καθώς φαίνεται να υπονομεύει το αφήγημα της μη αναστρέψιμης απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο, που είναι το θεμέλιο του Κάθετου Διαδρόμου.
Η επιτυχία Σιάμισιη
Ξαναχτύπησε ο υπέροχος αυτός Κύπριος (υπάρχουν και τέτοιοι) της HelleniQ Energy. Αναφέρομαι στον συναγωνιστή Ανδρέα Σιάμισιη και τα οικονομικά αποτελέσματα για το 2025 που ανακοίνωσε χθες και που για 4η συνεχόμενη χρονιά ξεπέρασαν το 1 δισ. EBITDA. Αλλά δεν ήταν το μόνο νούμερο που εντυπωσίασε. Είχαμε και χρονιά με ρεκόρ επενδύσεων στα 757 εκατ. ευρώ και νέα ρεκόρ κερδοφορίας για την εγχώρια και διεθνή εμπορία, και βέβαια την ανακοίνωση μερίσματος 0,6 ευρώ. Κάτι τέτοια κάνει στους μετόχους και δεν λένε να ξεκουνηθούν από τη μετοχή.
Κάποιος χάκαρε τον Κύρτσο
Όσοι έχουμε ζήσει τα παλιά χρόνια της δημοσιογραφίας έχουμε έναν ιερό και απαράβατο κανόνα. Όποιος έχει υπάρξει «του σιναφιού» μας, τον θεωρούμε δικό μας, ακόμα και αν έχει αποχωρήσει χρόνια από το επάγγελμα. Έτσι και με τον πάλαι ποτέ συναγωνιστή (και πάλαι ποτέ ευρωβουλευτή) Γιώργο Κύρτσο, τον οποίο ακόμα θεωρώ συνάδελφο. Και επειδή τον θεωρώ ακόμα συνάδελφο, θα ήθελα να τον ενημερώσω από αυτήν εδώ τη στήλη ότι κάποιο κατακάθι του έχει χακάρει το προφίλ στο Facebook και κάνει αναρτήσεις που τον εκθέτουν. Χθες, για παράδειγμα, με αφορμή τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής, ο χάκερ βρήκε την ευκαιρία διά του συναγωνιστή (και οσονούπω συντρόφου) Κύρτσου να θυμηθεί τον Ιωάννη και τον Γεώργιο Ράλλη, προκειμένου να επιτεθεί στο DNA της Νέας Δημοκρατίας. Τι φέρεται να έγραψε ο φίλος μου ο Γιώργος; Ότι «δυστυχώς η σύγχρονη πολιτική μας ιστορία είναι μπολιασμένη με τον δωσιλογισμό και την οικογενειοκρατία». Μάλιστα, κατέληγε ότι «δεν είναι τυχαίο ότι την πολιτική της κυβέρνησης ορίζουν τα “τσεκούρια”, οι τραμπολάγνοι, οι τραμπούκοι της αντιαριστερής εθνικοφροσύνης». Ήταν τόσο χοντροκομμένο το χακάρισμα, που ο χάκερ «ξέχασε» ότι ο Κύρτσος ήδη από τη δεκαετία του 1980 υπήρξε καπετάνιος στις «ναυαρχίδες» του Τύπου της ΝΔ – και ουδέποτε είχε καταφερθεί κατά του Γεωργίου Ράλλη, που θεωρείτο (δικαίως) από τα σπουδαιότερα στελέχη της παράταξης. Όσο για τις υπόνοιες του χάκερ περί ακροδεξιών στελεχών στη ΝΔ, εδώ να δείτε αλητεία: Για όποιον δεν θυμάται, ο Κύρτσος είχε και ένα πέρασμα το 2014 από τον ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, προτού ακολουθήσει όσους σήμερα «φωτογραφίζει» στον δρόμο προς τη Νέα Δημοκρατία. Αν με διαβάζει ο συναγωνιστής Γιώργος, ας απευθυνθεί στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, κρίμα είναι.
