Η αναβολή της συζήτησης στη Βουλή
Έντονο παρασκήνιο εξελίχθηκε πίσω από την αναβολή της προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου. Οι επιτελείς του Μαξίμου είχαν λάβει εδώ και τρεις, τέσσερις μέρες τη συγκεκριμένη απόφαση, ακολουθώντας επί της ουσίας το γράμμα του κανονισμού της Βουλής, το οποίο γράμμα προβλέπει τον προσδιορισμό της συζήτησης εντός μηνός από τη στιγμή που θα ανακοινωθεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο χρόνος δεν μετρά από την ημέρα που κατατέθηκε το σχετικό αίτημα από τον πρόεδρο Ανδρουλάκη, αλλά από την ημέρα που ανακοινώνεται η πραγματοποίηση της συζήτησης. Από τη γνωστή περιφερειακή πηγή που διαθέτω στην κεντρική κυβέρνηση πληροφορήθηκα ότι από νωρίς χθες το πρωί ο πρόεδρος Μητσοτάκης σκεφτόταν κατά 70% να αναβάλει τη συζήτηση, που αρχικώς ήταν να γίνει μεθαύριο. Μάλιστα, στο μυαλό του είχε και μια δεύτερη εναλλακτική, αυτή που τελικώς και επέλεξε.
Το παρασκήνιο και ο ρόλος Κακλαμάνη
Όταν, λοιπόν, ο πρόεδρος Ανδρουλάκης ενημερώθηκε εξωδίκως για την πρόθεση της κυβέρνησης να αναβάλει τη συζήτηση της Παρασκευής, έσπευσε να επικοινωνήσει με τον πρόεδρο της Βουλής, θέλοντας να τον καταστήσει κοινωνό της ενόχλησής του. Κάπου εκεί ξεκίνησε ένα πηγαινέλα, με τον Νικήτα Κακλαμάνη, έχοντας συνομιλήσει αρκετές φορές με τους Μυλωνάκη – Κουτνατζή, να προβάλλει προς τον αρχηγό Νίκο το γράμμα του κανονισμού της Βουλής. Κάπως, έτσι, ορίστηκε η 17η Απριλίου ως μέρα για τη διεξαγωγή της προ ημερησίας συζήτησης, που περιμένει πώς και πώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, έχοντας επενδύσει πολλά περισσότερα από αυτά που υποψιαζόμαστε.
Η πρόταση μομφής που θέλει να αποφύγει (τώρα) ο Μητσοτάκης
Παρά το γεγονός ότι είμαι εξ αυτών που έχουν πιστέψει πως ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν έχει κανέναν σοβαρό λόγο να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, δεν ξέρω τι με οδήγησε να κάνω κάτι δεύτερες (πονηρές) σκέψεις, όταν έμαθα ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αναβάλει την προεξοφλημένη συζήτηση της ερχόμενης Παρασκευής. Και επειδή δεν θέλω σε καμία περίπτωση να επισκιάσω με τα γραφόμενά μου τη θεσμική ηρεμία του αρχηγού Κυριάκου, θα επιδιώξω να διαβάσω τα όσα προφανή βρίσκονται από χθες πάνω στο τραπέζι. Αν δεν κάνω λάθος, εδώ και μέρες κυκλοφορούσε στα δημοσιογραφικά γραφεία η πληροφορία που ήθελε τον πρόεδρο Ανδρουλάκη να καταθέτει πρόταση δυσπιστίας κατά της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας και προσωπικά κατά του πρωθυπουργού. Βλέποντας ότι το Μαξίμου αποφάσισε να «πάει» λίγο παρακάτω το κουβαδάκι, έκανα μια σκέψη από αυτές που έχω καταλάβει ότι ενοχλούν τον πρόεδρο Μητσοτάκη, γι’ αυτό και ας με συγχωρέσει μέρες που είναι και ενώ διανύουμε την τρίτη μέρα της «Βουβής Εβδομάδας». Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατέθετε πρόταση δυσπιστίας και ο αρχηγός Κυριάκος δεν είχε αποφασίσει (λέω εγώ τώρα) τι θα κάνει με τις εκλογές, από τη στιγμή που θα «έπαιρνε» η κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης το βράδυ της Κυριακής, θα ήταν κομματάκι δύσκολο να έρθει μετά το Πάσχα και να ζητήσει την ψήφο των πολιτών. Αναλογίστηκα, λοιπόν, ότι αναβάλλοντας τη συζήτηση, επί της ουσίας ήθελε να αποφύγει (ο Μητσοτάκης πάντα) την πρόταση δυσπιστίας, δίνοντας χρόνο στο μυαλό του, για να σκεφτεί -μέσα στη χαλαρότητα που προσφέρουν στους κοινούς θνητούς οι Άγιες μέρες- αν τελικώς θα πάει ή όχι σε πρόωρες εκλογές. Τώρα αν όσα σκέφτομαι είναι κοντά σε αυτά που σκέφτεται και ο πρόεδρος Μητσοτάκης, είναι κομματάκι δύσκολο να το απαντήσω, παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν μπήκα στον πειρασμό να κάνω τέτοιου είδους συγκρίσεις. Ωστόσο, ξανασκέφτηκα ότι και ο ίδιος, που προφανώς έχει πολύ περισσότερο και σίγουρα ποιοτικότερο μυαλό από το δικό μου, αν ήταν στη θέση μου, θα έκανε πανομοιότυπες σκέψεις, αδιαφορώντας αν είχε «κλείσει» κάθε σχετική συζήτηση.
Μια αποκαλυπτική έκθεση για το Κράτος Δικαίου
Μεγάλη σκόνη σηκώθηκε από την αναβολή της συζήτησης στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου για μετά το Πάσχα. Όμως, πρώτον, η κουβέντα θα γίνει. Δεύτερον, επειδή τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και σύσσωμη η αντιπολίτευση εμφανίζουν τη χώρα ως δυστοπική, με ανάθεμα για την κυβέρνηση και κραυγές ότι ζούμε σε μια πατρίδα όπου δεν υπάρχουν πλέον κανόνες, Δικαιοσύνη, θεσμοί και τα συναφή, δεν μπορώ παρά να επικαλεστώ μια έκθεση για το Κράτος Δικαίου της Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών για την Ευρώπη, που άντλησε στοιχεία όχι από κρατικές πηγές, αλλά από 40 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, σε 22 χώρες – που δεν φημίζονται για τις συμπάθειές τους στις κυβερνήσεις. Περίμενα να δω την Ελλάδα στον πάτο της αξιολόγησης, αφού κάπως έτσι βλέπει το πράγμα η αντιπολίτευση. Κι όμως, ως χώρες που αποδυναμώνουν σταθερά το Κράτος Δικαίου εμφανίζονται οι Βουλγαρία, Κροατία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Ιταλία. Πού είναι η Ελλάδα, βρε παιδιά, αναρωτήθηκα. Και είδα πως η χώρα μας κατατάσσεται στις σταθερές περιπτώσεις, δηλαδή στο ίδιο επίπεδο με πέρυσι, μαζί με την Τσεχία, την Εσθονία, την Ιρλανδία, τη Λιθουανία, την Ολλανδία, τη Ρουμανία και την Ισπανία. Με άλλα λόγια, οι «έξω» πιστεύουν ότι δεν τα πάμε και άσχημα σε ό,τι αφορά το Κράτος Δικαίου. Όμως προφανώς δεν ρώτησαν τον πρόεδρο Ανδρουλάκη, τον Φάμελλο, τον Τσίπρα ή την Κωνσταντοπούλου πριν βγάλουν την έκθεσή τους. Μήπως τελικά και αυτή η Ένωση είναι… βαλτή από τον Μητσοτάκη, γι’ αυτό «θάφτηκε» από τα ΜΜΕ;
Μαραθώνιος Γεραπετρίτη για το Άγιο Φως
Από μια καλή διπλωματική πηγή, από αυτές που σπάνια με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορούμαι ότι ο υπουργός Γεραπετρίτης τα έχει δώσει όλα, στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει τα δέοντα, προκειμένου να ταξιδέψει και φέτος το Άγιο Φως στην Αθήνα. Βλέπετε, όσοι χτίζουν καριέρες με τις εικόνες και τα πετραχήλια προφανώς και ξεκίνησαν να επενδύουν σε λαϊκιστικά συνθήματα, αδιαφορώντας για τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο και συγκεκριμένα στο Ισραήλ. Μπροστά σε όλους αυτούς είναι κομματάκι δύσκολο να αρθρώσει σοβαρά επιχειρήματα ο οποιοσδήποτε. Γι’ αυτό και ο Έλληνας ΥΠΕΞ τις τελευταίες ώρες ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά (αν είναι δυνατόν…) με το πώς θα πάνε οι παπάδες στα Ιεροσόλυμα και κυρίως με το πώς θα διασφαλίσει την εκεί παρουσία αλλά και την ομαλότητα του ταξιδιού τους.
! Με την ευκαιρία, να σας πω ότι για λόγους που σχετίζονται με τα ακραία καιρικά φαινόμενα, αναβλήθηκε η προγραμματισμένη επίσκεψη Γεραπετρίτη στη Λιβύη.
Ακύρωσε ταξίδι στην Κρήτη ο πρωθυπουργός
Με πήρε χθες το βράδυ η θεία μου από τα Χανιά και ακουγόταν κάπως αγχωμένη. Στην αρχή φοβήθηκα ότι κάτι της έχει συμβεί, όμως έπειτα από λίγα λεπτά διαπίστωσα ότι το άγχος της συνδεόταν με κάτι που άκουσε στην κλινική του Γαβριλάκη και σχετιζόταν με την ακύρωση ενός ταξιδιού του πολυαγαπημένου της Κυριάκου στην Κρήτη. Εξ όσων κατάλαβα, ο πρωθυπουργός επρόκειτο -προφανώς αιφνιδιαστικά- να επισκεφτεί σήμερα τη γενέτειρά του. Ωστόσο, λόγω καιρού ακυρώθηκε το ταξίδι, με αποτέλεσμα να μη μάθουμε ποτέ γιατί θα κατέβαινε στην Κρήτη.
Θα «χτυπήσει» με βίντεο
Επειδή λόγω καιρού, εκτός από το ταξίδι στην Κρήτη, ακυρώθηκε μέχρι και το τάισμα του Πίνατ, οι του Μαξίμου βρήκαν έναν ασφαλή τρόπο να καταγράψει και σήμερα δραστηριότητα ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Όπως έμαθα, μέσα στη μέρα θα «χτυπήσει» με ένα βίντεο στο ΤikΤok για τον κατώτατο μισθό.
Δημοσκόπηση-σημαδούρα
Η δημοσκόπηση της GPO για το Star έχει διπλή λειτουργία: Αρχικά, καταγράφει το αποτύπωμα μιας δύσκολης επικοινωνιακά περιόδου για την κυβέρνηση και από την άλλη λειτουργεί σαν σημαδούρα για τη μέτρηση της επίδρασης του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες μετρήσεις. Αξιολογώντας τον δείκτη της πρόθεσης ψήφου, το προφανές που βλέπουμε είναι ότι η πόλωση στην οποία επένδυσε η Χαριλάου Τρικούπη αποφέρει μεν οφέλη στην αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά ταυτόχρονα συσπειρώνει τις δυνάμεις της κυβέρνησης. Και το χειρότερο είναι ότι τα κέρδη της ΝΔ (1,8%) εμφανίζονται υψηλότερα από τα αντίστοιχα του ΠΑΣΟΚ (1,4%). Αντίστοιχα, η μείωση των ποσοστών της Ελληνικής Λύσης και της Πλεύσης Ελευθερίας μάλλον πρέπει να διαβαστεί από τους ενδιαφερόμενους ως μήνυμα ότι το sequel της «ξυλολιάδας» δεν κόβει εισιτήρια. Στα επιμέρους (και πιο ενδιαφέροντα) ερωτήματα, ελλείψει εκτίμησης ψήφου, κρατήστε το εύρημα ότι το 31,2% των ερωτηθέντων επιθυμεί τη διατήρηση της ΝΔ στην κυβέρνηση, κάτι που λειτουργεί τροχιοδεικτικά για το φάσμα στο οποίο κινείται η κυβερνώσα παράταξη. Όσο για τα μέτρα της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, το 39,6% που τα αξιολογεί θετικά ασφαλώς δεν μπορεί να θεωρηθεί δυνητική ψήφος στη ΝΔ, ωστόσο είναι μια καλή ένδειξη ότι ο πρόεδρος Κυριάκος και το κόμμα του διατηρούν δίαυλο επικοινωνίας σχεδόν με το σύνολο των ψηφοφόρων του 2023. Τώρα, αν και πώς θα επιδράσει στη χιλιοτραγουδισμένη βελόνα το πράσινο τριήμερο στο Tae Kwon Do, μένει να το δούμε στα προσεχώς.
Στο ραδιόφωνο των «Παραπολιτικών» ο Στουρνάρας
Με εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον αναμένω τη σημερινή συνέντευξη που πρόκειται παραχωρήσει ο κεντρικός τραπεζίτης, Γιάννης Στουρνάρας, στους συναγωνιστές Ξενάκη και Σκουρή, στο ραδιόφωνο των «Παραπολιτικών», κάπου εκεί μετά τις 10:00. Και έχει ενδιαφέρον με δεδομένο ότι, μιλώντας χθες στο συνέδριο του Economist στη Ρουμανία, εκτίμησε ότι η νέα πληθωριστική κρίση, που προφανώς και συνδέεται με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολη από εκείνη του 2022. Επειδή, λοιπόν, όπως και να το κάνουμε, ο Στουρνάρας έχει μια κάποια μεγαλύτερη εμπειρία, δεν είναι κακό να τον ακούσουν και τα τσακάλια της κυβέρνησης, που προφανώς και δεν αντιλαμβάνονται τι τους (μας) έρχεται.
Η συνάντηση Αυγερινού – Καρυστιανού στην Κύπρο
Υποθέτω ότι έχετε διαβάσει τα όσα κατά καιρούς έχουν γραφτεί δεξιά κι αριστερά για τις στενές σχέσεις του δημοσιογράφου (ανταποκριτή του Open στη Μόσχα) Θανάση Αυγερινού με τον ρωσικό παράγοντα. Όπως πιστεύω ότι κάτι έχει πάρει (επίσης) το αυτάκι σας για το γεγονός ότι το εγχείρημα της Καρυστιανού είναι από αυτά που απολαμβάνουν της συμπάθειας των Ρώσων. Επειδή τίποτα (τελικά) δεν μένει κρυφό υπό τον ήλιο, ένας από τους συνεπείς πληροφοριοδότες της στήλης φρόντισε να μου στείλει μια φωτογραφία, στην οποία απεικονίζονται Αυγερινός και Καρυστιανού να τα λένε επί κυπριακού εδάφους. Όπως αντιλαμβάνεστε, είναι κομματάκι δύσκολο να στήσω αυτί και να ακούσω μέσω της φωτογραφίας τι συζητούσαν οι δύο. Παρ’ όλα αυτά, μπορώ να υποθέσω ότι έχουν ανταμώσει τις αναζητήσεις τους, για το πόσο αδικημένοι είναι εν Ελλάδι οι Ρώσοι, και κυρίως αυτές (τις αναζητήσεις) που θέλουν κάποιους να ονειρεύονται έναν πρωθυπουργό με σαφή ανατολίτικο προσανατολισμό.
Η συνάντηση Αυγερινού – Καρυστιανού στην Κύπρο
Ο Ντίλιαν και το μαύρο βαν στην Κύπρο
Με αφορμή το χθεσινό σχόλιο της στήλης, ένας πιστός αναγνώστης έσπευσε να μου θυμίσει ότι ο Ταλ Ντίλιαν ήταν ο επικεφαλής της εταιρείας η οποία διαχειριζόταν το μαύρο βαν, το οποίο, αν δεν θυμάστε, ήταν μία υπερσύγχρονη κινητή μονάδα παρακολούθησης, με ισχυρές δυνατότητες υποκλοπής προσωπικών δεδομένων και τηλεφωνικών κλήσεων. Όταν αποκαλύφθηκε η δραστηριότητα του μαύρου βαν, η κυβέρνηση του Αναστασιάδη στις 16 Νοεμβρίου 2019 δήλωνε λακωνικά «παντελή άγνοια» για τις δραστηριότητες του «πράκτορα» και διέταξε έρευνες. Από το πιο πάνω μήνυμα, ωστόσο, φαίνεται πως ο Αναστασιάδης είχε προσωπική σχέση με τον «πράκτορα» Ντίλιαν, αφού, όπως προέκυψε από τη σχετική έρευνα, τον είχε καταχωρισμένο στο κινητό του με το μικρό του όνομα και ήταν σε επικοινωνία μαζί του.
— MAKARIOS DROUSIOTIS (@makdrou) March 30, 2026
Το Νομικό Συμβούλιο απέρριψε το δημοψήφισμα
Από κάτι καλούς φίλους που διαθέτω εκεί στον Βορρά μαθαίνω ότι στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την ανάπλαση της ΔΕΘ, έχουν πάρει πάλι φόρα οι επαγγελματίες της μιζέριας, όπως τότε με τον σταθμό του Μετρό στη Βενιζέλου, που με την επαναστατική τους γυμναστική κράτησαν το έργο τρία χρόνια πίσω. Τώρα επανεμφανίστηκαν και θέλουν να γίνει τοπικό δημοψήφισμα για να φύγει η ΔΕΘ εκτός πόλης. Μεταξύ αυτών, και επειδή στη Θεσσαλονίκη τους αρέσει ο χαβαλές, και κάποιοι που λίγα χρόνια πριν, από θέσεις ευθύνης που κατείχαν, είχαν ψηφίσει υπέρ ενός σχεδίου που κρατούσε τη ΔΕΘ στο κέντρο της πόλης και άφηνε έναν αδόμητο χώρο μόλις 60 στρεμμάτων για πράσινο, ενώ με το νέο σχέδιο θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο πάρκο 120 στρεμμάτων. Αλλά είπαμε, χαβαλές να γίνεται. Να μην τα πολυλογώ, για να πάνε οι Θεσσαλονικείς στην κάλπη έπρεπε τα παιδιά να καταθέσουν στον Δήμο Θεσσαλονίκης 23.000 περίπου υπογραφές δημοτών. Αυτοί, όμως, επειδή είναι κινηματίες και οι μόνοι εκφραστές της ανόθευτης λαϊκής βούλησης, αποφάσισαν από μόνοι τους πως δεν χρειάζονται υπογραφές και έστειλαν στον Αγγελούδη έναν κατάλογο με ονόματα! Ο δήμος από την πλευρά του έκανε το αυτονόητο, ρώτησε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους αν είναι σύννομο το να καταθέσει κανείς αιτήματα χωρίς υπογραφές. Μαθαίνω τώρα, για να μπω και στο ψητό, από κάτι γνωστούς μου, οι οποίοι πέρασαν από την Ακαδημίας, πως η γνωμοδότηση του ΝΣΚ είναι, όπως ο κάθε λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να αντιληφθεί, αρνητική, ως προς τον τρόπο που κατατέθηκαν τα αιτήματα, άνευ υπογραφών. Άρα, δημοψήφισμα γιοκ.
«Γυναικείο ζήτημα» στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ
Καθώς προχθές αργά το βράδυ (αφού είχε κλείσει η χθεσινή στήλη) η Χαριλάου Τρικούπη εδέησε να ανακοινώσει τα αποτελέσματα για την Κεντρική Επιτροπή, άρχισα να χαζεύω ονόματα. Επειδή τις εκτιμήσεις κάθε τάσης για τον αριθμό μελών της επιρροής της τα έχετε διαβάσει από χθες δεξιά και (κυρίως) αριστερά, εγώ θα ήθελα να σχολιάσω κάτι που, εξ όσων είδα, πέρασε «κάτω από τα ραντάρ». Και αναφέρομαι στον αριθμό των γυναικών που εξελέγησαν στην πράσινη ΚΕ, οι οποίες, αν μέτρησα σωστά, ήταν 65 στα 271 μέλη. Με κάτι σκάρτα μαθηματικά που ξέρω, μιλάμε για ποσοστό της τάξης του 24%, που σημαίνει ότι τη θέση των τελευταίων εκλεγμένων ανδρών θα πάρουν περίπου 15 ακόμα επιλαχούσες, προκειμένου να συμπληρωθεί η ποσόστωση του 33% – μαζί με κάποιες ακόμα ποσοστώσεις που προβλέπονται και τις οποίες δεν έχω κουράγιο να ψάξω. Θα μου πείτε, είναι κακό μία εκλεγμένη στα τέσσερα μέλη; Απαντώ ευθέως ότι δεν είναι και για θάνατο. Αλλά απέχει και αρκετά από τον θρίαμβο για ένα κόμμα που, σύμφωνα με τον πρόεδρο Ανδρουλάκη, «η ανάδειξη της συμβολής των γυναικών, αυτονόητη επιδίωξη καθενός από εμάς» (όπως έλεγε ο κραταιός Νικόλας σε βιντεάκι για την πρόσφατη Ημέρα της Γυναίκας).
«Πάτωσαν» οι περισσότερες εκλεγμένες
Μένω λίγο ακόμα στο «γυναικείο ζήτημα» του ΠΑΣΟΚ, γιατί μια πιο προσεκτική ματιά αποτυπώνει μια πιο προβληματική εικόνα. Στην πρώτη δεκάδα, η μόνη γυναίκα ήταν η Άννα Διαμαντοπούλου. Ποσοστό 10%. Μέχρι τις 50 πρώτες θέσεις, οι εκλεγμένες γυναίκες ήταν μόλις τέσσερις. Στην πρώτη εκατοντάδα, οι αιρετές ανέρχονταν σε 11, ενώ μέχρι τη θέση 200 βρίσκονταν με το ζόρι 30 γυναίκες – δηλαδή ποσοστό 15%. Κοινώς, πάνω από τις μισές γυναίκες που εξελέγησαν χωρίς να αξιοποιήσουν την ποσόστωση βρέθηκαν στις θέσεις 201-271. Δεν το λες και φοβερά τιμητικό. Το αντίθετο: Το λες σοβαρά προβληματικό μέχρι τα 2/3 των αιρετών θέσεων οι εκλεγμένες γυναίκες να βρίσκονται κάτω από το 50% της απαιτούμενης ποσόστωσης. Μιλάμε για μια επίδοση ξεκάθαρα «κάτω από τη βάση», που εκθέτει τους διάφορους ομαδάρχες, τόσο της «προεδρικής φρουράς» όσο και της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.
Η σύγκριση με τη ΝΔ
Και μια και χθες σας έγραφα για τον φίλο που συνέκρινε το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ με το τελευταίο της ΝΔ το 2022, είπα να ψάξω πώς τα είχαν πάει οι «γαλάζιες» γυναίκες στην αντίστοιχη διαδικασία. Έχουμε και λέμε: Οι σύνεδροι της ΝΔ κλήθηκαν να αναδείξουν 150 μέλη Πολιτικής Επιτροπής, με την ποσόστωση των γυναικών να ανέρχεται στο 30% – ήτοι 45 μέλη. Οι 43 εξελέγησαν χωρίς να χρειαστούν τη βοήθεια της ποσόστωσης (ποσοστό άνω του 28%). Στην πρώτη δεκάδα -και δη στις θέσεις 1 και 5- βρέθηκαν δύο γυναίκες και στην πρώτη εικοσάδα επτά. Μέχρι τη θέση 50 οι εκλεγμένες γυναίκες ανέρχονταν σε 15 (το 30%, δηλαδή, που προβλεπόταν από την ποσόστωση) και μέχρι τη θέση 100 έφτασαν τις 29. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι στην περίφημη «συντηρητική» παράταξη οι γυναίκες τα πήγαν πολύ καλύτερα και, κυρίως, η κατανομή τους στις εκλόγιμες θέσεις ήταν σχεδόν αναλογική. Χρήσιμα στοιχεία για όποιον βρεθεί σε πάνελ με κάποιο «πράσινο» στέλεχος, που θα αρχίσει τις γνωστές αυτοαναφορικές αμπελοφιλοσοφίες περί «προοδευτικής παράταξης», που όσο κι αν ακούγεται ωραία, διαψεύδεται στην κάλπη.
Η ατυχής εμφάνιση της Μαρκογιαννάκη
Αν με ρωτούσε κάποιος από τη Χαριλάου Τρικούπη ποιο τρωτό σημείο βλέπω στη στρατηγική του «όχι» στη συνεργασία με τη ΝΔ, θα του απαντούσα ότι πρόκειται για μια επιλογή που βολεύει τη «γαλάζια» παράταξη – σας έγραψα, μάλιστα, χθες και προχθές περί του διπλού αφηγήματος της ΝΔ που ήδη ξεδιπλώνεται. Ωστόσο, αφενός μεν κανείς δεν με ρώτησε, αφετέρου δε υπολόγιζα ότι, καταστρώνοντας αυτήν τη στρατηγική, είχαν προνοήσει να απαντήσουν στο πολύ προφανές ερώτημα που θα τους έθεταν από την πρώτη κιόλας μέρα: «Ωραία, δεν συνεργάζεστε με τη ΝΔ. Με ποιον θα συνεργαστείτε;» Κρίνοντας, όμως, από τη χθεσινή παρουσία της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου, Όλγας Μαρκογιαννάκη, στην ΕΡΤ και τους συναγωνιστές Παπαχλιμίντζο και Δούκα, αυτό το τόσο προφανές για εμένα δεν ήταν καθόλου προφανές για την αξιωματική αντιπολίτευση. Και αυτό γιατί η συντρόφισσα Μαρκογιαννάκη ρωτήθηκε μισή ντουζίνα φορές για το αν υπάρχει ενδεχόμενο μετεκλογικής σύμπραξης με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και κατάφερε ισάριθμες φορές να μην απαντήσει. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά οι καλοί συνάδελφοι έδειξαν μεγαλείο ψυχής και της έκαναν μια πιο εύκολη ερώτηση, αν θα συνεργαστούν με τον Βελόπουλο. Και μαντέψτε τι απάντησε η αναπληρώτρια του αγαπημένου μου Τσουκαλά αντί για ένα απλό όχι. Ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι μια προοδευτική δύναμη, η οποία εγγυάται στη χώρα μεταρρυθμίσεις που θα βοηθήσουν τους Έλληνες πολίτες». Να με συγχωρούν εκεί στην «προεδρική φρουρά» του Ανδρουλάκη, αλλά αν αυτή είναι η γραμμή του ΠΑΣΟΚ, τότε ο Θεός να έχει καλά τη θεία μου και την τούρτα για τα 90 της χρόνια θα την κόψει με πρωθυπουργό τον λατρεμένο της Κυριάκο.
Οι προτροπές για… αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ
Σημεία των καιρών. Ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος κάνει τεμενάδες στον Αλέξη Τσίπρα, περιμένοντας το ευτυχές γεγονός, αλλά παραμένοντας ωστόσο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να λουστεί τις ασχημονίες του πρώην συντρόφου του και νυν στενού συνεργάτη του Αλέξη, Γιώργου Βασιλειάδη. Ο οποίος δήλωσε χθες ότι «έχουμε μια κυβέρνηση που καταρρέει και έναν πάλαι ποτέ κραταιό ΣΥΡΙΖΑ που επίσης έχει καταρρεύσει, χωρίς κανείς να καρπώνεται τη δύναμή του, ενώ συνολικά η προοδευτική αντιπολίτευση κινείται σε χαμηλές πτήσεις. Αυτό δείχνει ότι οι υπάρχοντες μηχανισμοί έχουν κλείσει τον κύκλο τους». Στο ερώτημα αν η πολυπόθητη ανασυγκρότηση προϋποθέτει διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς απάντησε: «Βλέπετε εσείς άλλον τρόπο;». Πραγματικά, τόσο κυνική δήλωση για κατεδάφιση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχω ξανακούσει. Αλλά εγώ, εντάξει, είμαι ένας απλός δημοσιογράφος. Ο Φάμελλος πώς καταπίνει αδιαμαρτύρητα τις προτροπές για αυτοδιάλυση του κόμματός του; Ο αψύς Κρητικός πού βρίσκεται και έχει χάσει τη λαλιά του;
! Και κάτι ακόμα. Κάποιος από τους φίλους του Αλέξη μού επανέλαβε πως όποιος θέλει να προσκυνήσει στη «νέα Ιερουσαλήμ», θα πρέπει να αφήσει τη βουλευτική του έδρα. Αλήθεια, ο Φάμελλος ή η Γεροβασίλη, οι υμνωδίες της οποίας υπέρ του Τσίπρα φτάνουν στα ουράνια, είναι έτοιμοι να αφήσουν το βουλευτιλίκι;
Το νέο μήνυμα Εξάρχου για τον Κάθετο Διάδρομο…
Μήνυμα ότι η Ευρώπη παίρνει μεγάλο ρίσκο όσο δεν θωρακίζει την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού με αμερικανικό LΝG -κλείνοντας τώρα μακροπρόθεσμα συμβόλαια, όσο οι τιμές κινούνται σε διαχειρίσιμα επίπεδα- και κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με πολύ υψηλότερες τιμές αερίου τον χειμώνα έστειλε ο επικεφαλής του Ομίλου AKTOR (και της Atlantic SEE LNG), Αλέξανδρος Εξάρχου, μιλώντας χθες στο συνέδριο του Economist στη Ρουμανία. Στην παρέμβασή του -που ήρθε λίγο μετά τη σημαντική συμφωνία μεταξύ Κομισιόν και Διαχειριστών που «ξεκλειδώνει» τον Κάθετο Διάδρομο, την εβδομάδα που πέρασε-, ο Εξάρχου υπογράμμισε ότι το κλειδί τόσο για τον Κάθετο Διάδρομο όσο και για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης είναι ακριβώς αυτά τα μακροχρόνια deals προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ, για τα οποία δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Και τούτο διότι, όπως τόνισε -με δραματικούς τόνους- και ο επίτροπος Ενέργειας, Γιόργκενσεν, μετά τη χθεσινή Σύνοδο των υπουργών Ενέργειας της ΕΕ, ακόμα και αύριο να σβήσει η πολεμική «φωτιά» που μαίνεται στη Μέση Ανατολή, οι παρενέργειες θα συνεχιστούν για ικανό χρονικό διάστημα, αφού κρίσιμες ενεργειακές υποδομές έχουν πληγεί και θα απαιτηθεί χρόνος για την επαναφορά τους. Επομένως, όπως σημείωσε ο Mr ΑΚΤΟR, είναι ορατός ο κίνδυνος οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη (στην αγορά spot φορτίων) να αυξηθούν σημαντικά σε σχέση με τα σημερινά τους επίπεδα, που είναι ήδη αυξημένα κατά 70% σε σχέση με το πού βρίσκονταν πριν ξεκινήσει η σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Προέβλεψε, μάλιστα, ότι «θα είμαστε τυχεροί αν δούμε τιμές φυσικού αερίου κάτω από τα 85 ευρώ/μεγαβατώρα», δηλαδή αυξημένες κατά 60% σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα και υπερδιπλάσιες σε σχέση με τα επίπεδα προ της νέας κρίσης με επίκεντρο το Ιράν. Κι όλα αυτά την ώρα που στην Αμερική η ισοδύναμη συγκρίσιμη τιμή (Henry Hub) διαμορφώνεται σήμερα σε λιγότερο από 10 ευρώ/μεγαβατώρα. Γι’ αυτό και ο Εξάρχου κάλεσε την Ευρώπη να ξεπεράσει τη χρόνια αβελτηρία της (είναι πολύ καλύτερη στο να περιγράφει και να συζητάει τα προβλήματα αντί να τα λύνει, όπως είπε) και να λάβει γρήγορα μέτρα που να ευθυγραμμίζονται με τις διακηρύξεις της. «Στην Ευρώπη, όταν νομοθετούμε την απαγόρευση του ρωσικού αερίου, το εννοούμε; Και αν το εννοούμε, έχουμε εξασφαλίσει ικανές ποσότητες από τις ΗΠΑ, ώστε να περάσουμε τον επόμενο χειμώνα με κανονικές τιμές;», διερωτήθηκε εύλογα. Και, φυσικά, δεν παρέλειψε να τονίσει ότι «τρεις μήνες πριν (δηλαδή σε συνθήκες κανονικότητας, που δεν υφίστανται πλέον) η διαπραγμάτευση θα ήταν άλλη σε σχέση με μια διαπραγμάτευση που θα γινόταν σήμερα ή θα γίνει τα Χριστούγεννα (…). Είναι σημαντικό να οριστικοποιηθούν οι μακροχρόνιες συμφωνίες, ώστε ο Κάθετος Διάδρομος να είναι χρηματοδοτήσιμος και ο χρόνος έχει κρίσιμη σημασία», κατέληξε.
…και το σήμα Παπασταύρου για επέκταση προς τα Δυτικά Βαλκάνια
Μιλώντας στο ίδιο συνέδριο -επί ρουμανικού εδάφους-, ο υπουργός επί της Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, έπιασε το νήμα (του Κάθετου Διαδρόμου) εκεί που το είχε αφήσει ο Εξάρχου και σημείωσε ότι «πρέπει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο: Να επεκτείνουμε τον Κάθετο Διάδρομο στα Δυτικά Βαλκάνια…», δηλαδή σε χώρες όπως η Σερβία, η Βόρεια Μακεδονία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Μαυροβούνιο, που βρίσκονται ακόμα στον «αστερισμό» του ρωσικού αερίου. Η παρέμβαση Παπασταύρου δεν ήρθε να ανοίξει μια νέα συζήτηση, ήρθε να επιβεβαιώσει μια πολιτική που έχει ήδη αρχίσει να γράφεται στο πεδίο. Σε αυτήν εντάσσεται -και δεν αποτελεί ασφαλώς σύμπτωση, γιατί ο υπουργός Σταύρος δεν αφήνει τίποτε στην τύχη- ότι πριν από δύο εβδομάδες βρέθηκε στο Βελιγράδι, σε μια επίσκεψη με ξεκάθαρο ενεργειακό «πρόσημο». Ήταν, μάλιστα, η τρίτη φορά που βρέθηκε (με την καλή έννοια του όρου) με την ευειδή ομόλογό του, την υπουργό Ενέργειας και Ορυκτών Πόρων της Σερβίας, Dubravka Handanovic. Το τετ α τετ τους επικεντρώθηκε ακριβώς στην επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου προς τη Σερβία και συνολικά στα Δυτικά Βαλκάνια, με έμφαση σε αγωγούς, LNG και διασυνδέσεις, που θα μειώσουν την εξάρτηση της περιοχής από τη Ρωσία. Η σερβική πλευρά, άλλωστε, θεωρείται κρίσιμος κρίκος σε αυτήν την αλυσίδα, όχι μόνο ως τελικός αποδέκτης, αλλά και ως μελλοντικός κόμβος διέλευσης. Με άλλα λόγια, η επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου που περιέγραψε ο Παπασταύρου δεν είναι σχέδια επί χάρτου, αλλά το επόμενο βήμα σε μια συνεκτική και καλά σχεδιασμένη πολιτική, που επιχειρεί να αυξήσει την «ενεργειακή επήρεια» της χώρας μας και προς την ευαίσθητη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων.
Τι έλεγε ο Μάζης την ημέρα της εισβολής των Ρώσων
Βλέποντας τα χαριεντίσματα των Καραμανλή – Σαμαρά με τον καθηγητή Μάζη, ένας φίλος, από αυτούς που αρέσκονται να ψάχνουν διάφορα από το αρχείο τους, εντόπισε ένα ενδιαφέρον (ομολογώ) απόσπασμα από μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο τελευταίος στο κανάλι του προέδρου Βελόπουλου. Και μιλάμε για την πρώτη μέρα της εισβολής των Ρώσων στην Ουκρανία. Επειδή, λοιπόν, πολλές φορές γίνομαι κακός με όσα γράφω, εν προκειμένω αποφάσισα να παραθέσω ως έχει το επίμαχο απόσπασμα, για να βγάλετε μόνοι σας τα όποια συμπεράσματα. Απλώς θα επαναλάβω ότι τόσο ο Καραμανλής της Ραφήνας όσο και ο Σαμαράς της Καλαμάτας δεν είναι αθώοι του αίματος, σε σχέση με τη στάση που κρατούν έναντι της Ρωσίας.
