Το «παρακράτος» και η δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ
Εδώ και κάτι μήνες (σε λίγο έχω γενέθλια) τελώ υπό καθεστώς ιδιότυπου εμπάργκο από την πλευρά του πρωθυπουργού, εξέλιξη που στην αρχή με στεναχώρησε, αν και όσο περνούν οι μήνες νιώθω μια ανακούφιση (με την καλή έννοια) που έχω να μιλήσω από το περασμένο καλοκαίρι με τον πρόεδρο Μητσοτάκη. Όχι ότι και πριν ήμουν απ’ αυτούς που μπαινόβγαιναν στο Μαξίμου. Απεναντίας, θα έλεγα ότι όταν πήγαινα, αισθανόμουν ότι δεν με συμπαθεί ούτε ο Πίνατ. Τα αναφέρω αυτά για να σας πω ότι δεν χρωστώ ούτε μία καλή κουβέντα προς έναν άνθρωπο που δεν ανταλλάσσουμε ούτε «καλημέρα». Και πάω τώρα στο προκείμενο. Επί χρόνια η αντιπολίτευση, αλλά και μια μεγάλη μερίδα Μέσων, οικοδομούν ένα αφήγημα, σε σχέση με το «παρακράτος» που δήθεν έχει φτιάξει ο αρχηγός Κυριάκος, το οποίο επί της ουσίας κινεί με έναν μαγικό τρόπο να νήματα των «αρμών της εξουσίας». Κάποιοι, που δεν γνωρίζουν από «μέσα» τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας, το έχουν πιστέψει, σε τέτοιον βαθμό που σε κάθε δήλωσή τους το προβάλλουν ως βασικό επιχείρημα. Με αφορμή τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με τους δεκατρείς βουλευτές της ΝΔ, σκέφτηκα, αν ο Μητσοτάκης δεν ήλεγχε το κράτος με το «παρακράτος», τι χειρότερο θα μπορούσε να του είχε συμβεί. Για να σας το κάνω τώρα πιο λιανά, σπεύδω να σας γράψω, αν δεν το έχετε καταλάβει, ότι η εισαγγελική διάταξη για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, όπου καταγράφηκαν οι συνομιλίες των πρώην υπουργών και των βουλευτών της ΝΔ, δεν έγινε ούτε επί ΠΑΣΟΚ ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επί των ημερών της λαοπρόβλητης κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μάλιστα, τις παρακολουθήσεις τις έκανε το Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας, μια υπηρεσία που για όσους δεν το γνωρίζουν ανήκει στον σκληρό πυρήνα αυτού που ονομάζουμε κράτος. Τα αναφέρω αυτά μήπως και σας δώσω να καταλάβετε πόσο δομημένο (εκτός από αστείο) είναι το δήθεν «παρακράτος» που έχει στήσει ο αρχηγός Κυριάκος. Προφανώς, όμως, η συγκεκριμένη εξέλιξη δείχνει ότι μπορούμε ως πολίτες να ελπίζουμε ότι κάτι λειτουργεί σε αυτήν τη χώρα.
Ο Θεός της Ελλάδας
Πάντως, με δεδομένο ότι η καταγραφή των συνομιλιών έγινε επί κυβέρνησης ΝΔ, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Ύψιστος έχει καταγωγή από την Ελλάδα. Διαφορετικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι με τα όσα ακούω και διαβάζω, πως αν δεν μας προστάτευε μια ανώτερη δύναμη, θα είχαμε ήδη μετοικήσει σε άλλον πλανήτη. Αφήστε που θεωρώ και τυχερό τον Μητσοτάκη, που τη γλίτωσε από τον κοριό του Εσωτερικών Υποθέσεων. Σε γενικές γραμμές, αυτή η κυβέρνηση σε λίγο θα ανταγωνίζεται τον ΟΠΑΠ στην τύχη…
Σκάνδαλο χωρίς χρήματα
Το δεύτερο που θέλω να επισημάνω είναι ότι, ενώ επί μήνες ακούμε για το δήθεν γιγαντιαίο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει από πουθενά ούτε ένα σεντ που να έχει καταλήξει στην τσέπη πρώην υπουργού ή βουλευτή της ΝΔ. Η βαριά κατηγορία έχει να κάνει με κάτι ρουσφέτια που ζητάνε οι πολιτικοί από κάτι υπηρεσιακούς, τα οποία, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, είναι ποινικά κολάσιμα. Δεν ξέρω τι ακριβώς περιέχει η δεύτερη δικογραφία, ωστόσο, αν περιλαμβάνει μόνο τα αιτήματα για κάτι επιδοτήσεις, νομίζω ότι είναι αστείο να συνεχίσει για πολύ η συγκεκριμένη συζήτηση. Με τα λίγα μπακαλογράμματα που γνωρίζω επί της νομικής, αν εν προκειμένω ένας βουλευτής ζητάει κάτι παράνομο, εφόσον δεν γνωρίζει ότι είναι παράνομο, δεν έχει υποπέσει σε αδίκημα.
Του ρουσφετιού το ανάγνωσμα
Όπως και να το κάνουμε, έχει πλάκα η όλη συζήτηση που έχει ανοίξει με τα ρουσφέτια, αφού, για να θυμηθώ και τον Μίμη Παπαγγελόπουλο (τι να κάνει αυτή η ψυχή;), αυτά συνέβαιναν (τα ρουσφέτια των πολιτικών) από συστάσεως του ελληνικού κράτους και ενδεχομένως θα συμβαίνουν και όταν θα συσταθεί και το επόμενο. Μάλιστα, εκπλήσσομαι ακούγοντας κάτι συναδέλφους να πέφτουν από τα… σύννεφα όταν διαβάζουν, για παράδειγμα, ότι ο Μηταράκης ζήτησε μια χάρη για έναν ψηφοφόρο του. Λες και δεν ξέρουμε (εμείς οι δημοσιογράφοι εννοώ) ότι επί χρόνια γεμίζουν τα πολιτικά γραφεία με ψηφοφόρους, που προφανώς και δεν πάνε για να μιλήσουν με τους υπουργούς και τους βουλευτές για τις γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά για να ζητήσουν κάτι που οι ίδιοι αδυνατούν να κάνουν. Αν, λοιπόν, διαχρονικά είχε ποινικοποιηθεί το ρουσφέτι, δεν νομίζω ότι θα υπήρχε ΠΑΣΟΚος βουλευτής εκτός φυλακής, εκτός του ότι δεν θα είχε γεννηθεί ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αφού ο πατέρας του θα είχε καταδικαστεί τον πρώτο χρόνο της εκλογής του σε ισόβια κάθειρξη.
Οι καταγραφές του Εσωτερικών Υποθέσεων
Πάμε τώρα στο ρεπορτάζ, αν και, όπως σας έχω γράψει, δεν ανήκω σε αυτούς που το κάνουν καλά. Με δεδομένο ότι οι πρώτες καταγγελίες έγιναν εναντίον του Μελά και κάτι υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, με την κατηγορία του χρηματισμού, επειδή οι τελευταίοι ανήκαν στο Δημόσιο, η επίμαχη επιστολή προωθήθηκε, ως προβλέπει ο νομοθέτης, στο Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας. Εκείνη την περίοδο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ήταν ο συναγωνιστής Τάκης Θεοδωρικάκος και επικεφαλής του Εσωτερικών Υποθέσεων ο Ηλίας Κοσσυβάκης. Στους κόλπους της ΕΛΑΣ αποτελούσε κάτι σαν κοινό μυστικό ότι υπουργός και στρατηγός ήταν στα μαχαίρια. Προφανώς και ο Κοσσυβάκης έκανε αυτό που όφειλε και ο νόμος επιτάσσει, αποφεύγοντας να ενημερώσει τον οποιονδήποτε πέραν του εισαγγελέα που εποπτεύει το Εσωτερικών Υποθέσεων για τα ευρήματα των παρακολουθήσεων που σχετίζονταν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάπως έτσι έγιναν οι καταγραφές και ακολούθως εστάλησαν προς την Ευρωπαία εισαγγελέα, που είχε λάβει και την αρχική καταγγελία.
Η παραγγελία για την απομαγνητοφώνηση των cds
Όπως σας έχω γράψει πριν από κάμποσες μέρες, τότε που κανείς δεν τολμούσε να αναφερθεί σε ονόματα βουλευτών, αυτό που διερευνήθηκε σε πρώτη φάση ήταν η καταγγελία του χρηματισμού. Επειδή η εισαγγελική εντολή υπήρξε συγκεκριμένη, οι συνομιλίες που απομαγνητοφωνήθηκαν από τους αξιωματικούς του Εσωτερικών Υποθέσεων αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον πυρήνα της παραγγελίας. Γι’ αυτό και στην πρώτη δικογραφία δεν συμπεριελήφθησαν τα ονόματα των βουλευτών που περιέχονται στη δεύτερη. Όταν ξέσπασε η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι εισαγγελείς έδωσαν νέα παραγγελία, προκειμένου να απομαγνητοφωνηθούν όλα τα cds. Κάπως έτσι, προέκυψαν τα νεότερα που πρόκειται να δούμε και κυρίως να ακούσουμε τις επόμενες μέρες, αν και μέσα στο Πάσχα το τελευταίο που θέλω να ακούσω είναι τον Τσιάρα να ζητάει ρουσφέτια για τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Καρδίτσας.
Οι συνομιλίες Τσιάρα – Σκρέκα
Από χθες φτάνουν διάφορα στ’ αυτιά μου, σε σχέση με το περιεχόμενο των συνομιλιών. Ωστόσο, ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να σας μεταφέρω κάτι καινούργιο, δεδομένου ότι βιάστηκα (ο άτιμος) να σας τα προαναγγείλω πριν από κάμποσες μέρες. Για παράδειγμα, εξ όσων πληροφορούμαι, μία από τις «καυτές» συνομιλίες σχετίζεται με τον νυν υπουργό Αγροτικής ,Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα, ο οποίος εμφανίζεται να μεσολαβεί προκειμένου να διεκπεραιωθεί μια υπόθεση που αφορά τον πατέρα του προέδρου της ΟΝΝΕΔ Καρδίτσας. Μια αντίστοιχη συνομιλία «βαρύνει» και τον γραμματέα της ΝΔ, Κώστα Σκρέκα, που ζητάει να ικανοποιηθεί ένα αίτημα ψηφοφόρου, ενώ ο υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ τον ενημερώνει ότι είναι παράνομο.
! Με την ευκαιρία, να σας πω ότι ο υπουργός Τσιάρας, θέλοντας να προκαταλάβει τις αποφάσεις του προέδρου Μητσοτάκη, τη μία ισχυριζόταν ότι δεν έχει σοβαρό θέμα, την άλλη ότι δεν είναι καν στη δικογραφία. Και να φανταστείτε ότι ο συγκεκριμένος ηγούνταν για κάτι χρόνια του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Τι θα γίνει με τους εν ενεργεία
Αν θυμάστε, όταν «έσκασε» η πρώτη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, από τούτη εδώ τη φτωχική γωνίτσα είχα σπεύσει να διαφωνήσω με τη βιασύνη του προέδρου Μητσοτάκη να αποπέμψει τους Βορίδη, Μπουκώρο, Σταμενίτη και Χατζηβασιλείου. Και είχα διαφωνήσει γιατί ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση οι συγκεκριμένοι. Ωστόσο, όπως κατ’ επανάληψη έχω πει, δικιά του είναι η κυβέρνηση και την κάνει ό,τι θέλει. Αυτό, όμως, που προφανώς δεν συνυπολόγισε ο αρχηγός Κυριάκος είναι ότι ενίοτε στην πολιτική στα έργα προβάλλονται και άνω του ενός επεισόδια. Με δεδομένο ότι «έφαγε» τον Βορίδη, επειδή ο «φραπές» έλεγε ότι θα πάρει τον Μάκη, για να του ζητήσει να καρατομήσει την Ευρωπαία εισαγγελέα, που όχι μόνο δεν την «έφαγε», αλλά απεναντίας η κυβέρνηση της ανανέωσε τη θητεία, αλλά και τον Χατζηβασιλείου, επειδή ακούγεται να λέει «πάρε με στο WhatsΑpp», τώρα είναι κομματάκι δύσκολο να γίνει αποδεκτό αυτό που άκουσα να ισχυρίζεται ο εκπρόσωπος Μαρινάκης. Συγκεκριμένα, δεν νομίζω ότι θα μπορέσει κανείς, μα κανείς να δεχτεί τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά, ανεξάρτητα από τη δυνατότητα που, όπως και να το κάνουμε, διαθέτει ο πρωθυπουργός να διώχνει και να φέρνει όποιον ο ίδιος επιθυμεί. Επειδή ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να μετατρέψει σε ροντέο τη γαλάζια ΚΟ, εκτιμώ ότι το προφανές είναι να καρατομήσει όσους από τους νυν κυβερνητικούς αξιωματούχους εμπλέκονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο στη δεύτερη δικογραφία. Και, φυσικά, δεν μπορεί να οδηγηθεί σε συνέδριο με τον Σκρέκα στη θέση του γραμματέα.
Το χρονοδιάγραμμα μέχρι τη Βουλή
Από το γρήγορο ρεπορτάζ που έκανα, λόγω καιρού, κατάλαβα ότι το Μαξίμου ενημερώθηκε στην κυριολεξία από τα parapolitika.gr για την προώθηση της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν και την είχαν προεξοφλήσει, εξ όσων κατάλαβα, την περίμεναν μετά το σούβλισμα του οβελία. Είναι ακόμη ένα δείγμα για το πόσο χειροπόδαρα έχουν «δέσει» τους αρμούς της εξουσίας εκεί στο Μαξίμου, που μαθαίνουν από τα sites αυτά που συμβαίνουν και τους αφορούν. Από χθες η δικογραφία βρίσκεται στον Άρειο Πάγο, χωρίς να έχει πάει ο εκπρόσωπος Μαρινάκης να της ρίξει μια ματιά, όπως είχε κάνει ο Τζανακόπουλος επί Τσίπρα, όταν είχε προωθηθεί από τους εισαγγελείς η δικογραφία της Novartis. Μέσα στη μέρα, αν δεν έχει συμβεί ήδη από χθες, ο Άρειος Πάγος θα τη διαβιβάσει (όπως προβλέπει ο νόμος) στο υπουργείο Δικαιοσύνης και από εκεί θα καταλήξει στη Βουλή, το αργότερο μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής. Με δεδομένο ότι μεσολαβεί το Πάσχα, αφότου ξεκινήσουν εκ νέου οι εργασίες του Κοινοβουλίου, θα συνεδριάσει η Επιτροπή Δεοντολογίας, προκειμένου να εξετάσει το εισαγγελικό αίτημα σε σχέση με την άρση της ασυλίας των εμπλεκόμενων στη δικογραφία βουλευτών. Το τελευταίο επεισόδιο του… δράματος προφανώς και θα παιχτεί στην Ολομέλεια, όπου η Βουλή θα κληθεί να ψηφίσει για το ποιους θα στείλει στο δικαστήριο.
!Όπως σας έγραφα πριν από κάτι μέρες, ο πρόεδρος Μητσοτάκης προσανατολίζεται (αφού δει και τη δικογραφία) στο να δώσει «γραμμή» προκειμένου να αρθεί η ασυλία των βουλευτών που εμπλέκονται στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Άλλωστε, όπως λένε κάτι συνομιλητές του, αυτή επί της ουσίας είναι και η κατεύθυνση στην οποία πορεύεται από το ’19, δεδομένου ότι η Βουλή έχει ψηφίσει περί τις 90 άρσεις ασυλιών. Το θέμα εδώ είναι αν όλο αυτό το σκηνικό θα σταθεί αφορμή για να ξεχαρβαλωθεί εν όψει εκλογών η γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα.
Ανοίγει ο δρόμος για δομικό ανασχηματισμό
Στις αρχές της εβδομάδας σάς έγραφα ότι από τη στιγμή που ο πρόεδρος Μητσοτάκης δυσκολεύεται να αποφασίσει το πολιτικά προφανές και να προκηρύξει εκλογές, ο δεύτερος δρόμος που διανοίγεται μπροστά του (μετά και τις χθεσινές εξελίξεις δεν μπορεί να τον αποφύγει) είναι να προχωρήσει σε δομικό ανασχηματισμό, ακόμη και εντός των προσεχών ημερών. Με δεδομένο ότι δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός από την κεντρική κυβέρνηση, από τη στιγμή που αύριο θα φτάσει στη Βουλή η δικογραφία, επομένως θα ξέρει ποιοι θα πρέπει να δουν την πόρτα της εξόδου, δεν νομίζω ότι θα περιμένει την Ανάσταση του Κυρίου για να δείξει την πόρτα της εξόδου στον Τσιάρα, τον Βαρτζόπουλο και ενδεχομένως στον φίλο μου τον Γιάννη Κεφαλογιάννη. Απεναντίας, αν αποφασίσει να «φάει» έστω και έναν από αυτούς, είναι μια χρυσή ευκαιρία για να σχηματίσει την τελευταία κυβέρνηση, που θα οδηγήσει τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας σε εκλογές. Φυσικά, επειδή Μητσοτάκης είναι αυτός και αν κάτι δεν θέλει να χάσει αυτή είναι η θεσμικότητά του, δεν αποκλείω να αφήσει τα πράγματα (για την ακρίβεια τις συνομιλίες) να κυριαρχήσουν τις μέρες των γιορτών και σε δεύτερο χρόνο να επιχειρήσει την αναδόμηση της υφιστάμενης κυβέρνησης. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να κρατήσετε είναι ότι έχει αποφασίσει να αλλάξει αρκετούς υπουργούς.
Φήμες για μετακίνηση Φλωρίδη
Στην περίπτωση που τελικώς επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες περί δομικού, αν και δεν τον συνηθίζει ο πρόεδρος Μητσοτάκης (τον δομικό ανασχηματισμό), κάτι μου λέει ότι ένας από τους υπουργούς που είτε θα δουν την άγουσα προς τα αποδυτήρια είτε θα μετακινηθούν διά της (δήθεν) αναβαθμίσεως θα είναι ο επί της Δικαιοσύνης Φλωρίδης. Και άργησε, μου έλεγαν κάτι κυβερνητικοί, που πλέον έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά (δείχνοντας διάθεση να παραδοθούν σε όποιον τους το ζητήσει πρώτος), παρακολουθώντας τα όσα λέει και πράττει ο (προερχόμενος από το βαθύ ΠΑΣΟΚ) Κιλκισιώτης πολιτικός.
Παραιτήσεις κυβερνητικών
Εκτός από τις πρωτοβουλίες που αναμένεται να λάβει ακόμη και μέσα στο Παρασκευοσαββατοκύριακο ο πρόεδρος Μητσοτάκης, κάπου πήρε το αυτί μου ότι δεν αποκλείεται να δούμε και παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών. Άλλωστε, αν δεν με απατά η μνήμη μου, και στην πρώτη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν υπήρξαν αποπομπές, αλλά παραιτήσεις.
Παρέμβαση Δένδια
Κυκλοφορεί εντόνως στην αγορά μια φήμη (απ’ αυτές τις πολλές των τελευταίων ημερών) που θέλει τον υπουργό Δένδια αποφασισμένο να «σπάσει» τη σιωπή του, τοποθετούμενος στα όσα εξελίσσονται στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Κι επειδή το άκουσα από πολλές και διαφορετικές πηγές, είπα να το αφήσω εδώ για να υπάρχει. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, πάντα έχει ενδιαφέρον μια δημόσια τοποθέτηση από τον υπουργό Άμυνας.
Ο Μητσοτάκης βλέπει κόσμο
Πολύς κόσμος έχει διαβεί το κατώφλι του Μαξίμου τις τελευταίες μέρες, σύμφωνα με τον διαχρονικό μου πληροφοριοδότη, που κατοικοεδρεύει στην πλαϊνή πόρτα του Μεγάρου. Και προφανώς και όταν γράφω για κόσμο, δεν αναφέρομαι σε κοινούς θνητούς, αφού ακόμη δεν αποφάσισε ο πρόεδρος Μητσοτάκης να συναντά κατά χιλιάδες και δη εντός του πρωθυπουργικού γραφείου τους ψηφοφόρους του. Αναφέρομαι σε κάτι ισχυρούς του χρήματος και των media, που εσχάτως «συνελήφθησαν» από τον άνθρωπό μου να εισέρχονται από το πλάι στο νεοκλασικό του Μαξίμου.
Στην Ελλάκτωρ το υπουργείο Εσωτερικών
Ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Αθήνας, που σήμερα στεγάζεται το υπουργείο Εσωτερικών και το γραφείο του υφυπουργού Μυλωνάκη, κατέληξε προσφάτως από την Prodea στην Ελλάκτωρ του Χένρι Χόλτερμαν. Αν και δεν έχω καταφέρει να μάθω λεπτομέρειες, κάτι μου λέει ότι σε καμία περίπτωση ο Ολλανδός δεν αγόρασε το συγκεκριμένο ακίνητο για να το αφήσει ως έχει, τόσο σε επίπεδο ενοικιαστή όσο και σε επίπεδο κατασκευής.
Τελικά η Καρυστιανού έκανε κόμμα
Όταν από τούτη εδώ τη στήλη σας έγραφα ότι η Καρυστιανού συμπεριφέρεται πρωτίστως σαν πολιτικός και δευτερεύοντως ως χαροκαμένη μάνα, σχεδόν με… φτύνατε διαδικτυακά. Αφήστε που άκουσα και κάτι τρελά από φοβισμένους κυβερνητικούς, που όχι μόνο δεν τολμούσαν να τη μαζέψουν, αλλά απεναντίας έφτασαν στο σημείο να μας πουν ότι θα κατέβαιναν στην πλατεία για να διαδηλώσουν μαζί της. Για άλλη μία φορά το πολιτικό σύστημα έχασε πολύτιμο χρόνο, αφήνοντας μία τύπισσα, στον βωμό του προσωπικού της δράματος, να αμφισβητεί μέχρι και την ίδια τη δομή του πολιτεύματος.
«Ξεκινάμε», αλλά πού πάμε;
Κάπου ανάμεσα στη «λαϊκή υπόδειξη» και το «ανεξάρτητο κίνημα πολιτών», χθες το απόγευμα η Μαρία Καρυστιανού έκανε το πολυαναμενόμενο πολιτικό της «ντεμπούτο», ανακοινώνοντας το site «Ξεκινάμε». Όπως αναμενόταν, το εγχείρημα έχει έντονη φόρτιση, βαριές λέξεις για «ατιμωρησία» και «ολιγαρχίες» και μια ξεκάθαρη απόσταση από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, δεν χρειάζεται δα να έχει κανείς ούτε τις γνώσεις ούτε την πικρία του Νίκου Καραχάλιου για να παρατηρήσει ότι από το κίνημα της προέδρου -πλέον- Μαρίας απουσιάζουν προσώρας τόσο τα πρόσωπα όσο και το πρόγραμμα. Με άλλα λόγια, το δύσκολο κομμάτι είναι μπροστά, γιατί από το «μας ενώνει η αδικία» μέχρι το «πού πάμε;», η απόσταση είναι πάντα μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται. Ίσως μεγαλύτερη και από την απόσταση Ελλάδας – Συρίας, εκεί που μονάζει η ερημίτισσα Ακυλίνα.
! Από το site της συντρόφισσας Μαρίας κρατώ τη χρήση εικόνων από τα περσινά συλλαλητήρια. Αναμφίβολα, είναι μια επιλογή με ισχυρό συμβολισμό, αλλά και λεπτές ισορροπίες. Ειλικρινά, έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα τοποθετηθούν οι υπόλοιποι συγγενείς γι’ αυτήν τη μεταφορά ενός συλλογικού κτήματος σε ένα πολιτικό εγχείρημα.
Το domain, η Πρωταπριλιά και το… σπριντ
Ψάχνοντας λίγο πιο προσεκτικά τα της κατοχύρωσης του domain του «Ξεκινάμε», διαπίστωσα ότι αυτή έγινε λίγες ημέρες πριν από τα φετινά συλλαλητήρια. Κοινώς, δεν μιλάμε για ένα εγχείρημα που στήθηκε εν θερμώ, αλλά για μια δουλειά που έχει προηγηθεί για εβδομάδες (αν όχι και μήνες) και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να βγει προς τα έξω. Και κάπου εδώ μπαίνει το ερώτημα: Γιατί η συντρόφισσα Καρυστιανού επέλεξε την Πρωταπριλιά για να «πατήσει το κουμπί»; Η πιο λογική εξήγηση είναι ότι ήθελε να προλάβει εξελίξεις και συγκεκριμένα μια ενδεχόμενη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ακούγεται ότι ενδέχεται να ανοίξει απόψε τα χαρτιά του στον συναγωνιστή Χατζηνικολάου. Ένα σενάριο που, αν επιβεβαιωθεί, δείχνει ότι και στην απέναντι πλευρά υπάρχει επιτάχυνση, με φόντο πάντα το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Μόνο που τα ξαφνικά σπριντ στην πολιτική έχουν και ρίσκο. Το πρώτο είναι το προφανές: Το πρόχειρο αποτέλεσμα. Γιατί, όπως λένε και οι παλιοί, δεύτερη ευκαιρία για πρώτη εντύπωση δεν υπάρχει. Και, κρίνοντας από την πρώτη εικόνα του site Καρυστιανού, αλλά και από το προσωρινό όνομα του κινήματος, δεν μιλάμε για πρότυπο μεθοδικότητας. Το δεύτερο ρίσκο είναι πιο στρατηγικό. Αν ο πρόεδρος Κυριάκος δεν πάει τελικά σε πρόωρες κάλπες, τότε υπάρχει ο κίνδυνος και για τους δύο να «καούν στο ζέσταμα». Και στην πολιτική το timing είναι συχνά πιο σημαντικό ακόμα και από το ίδιο το αφήγημα.
Καμεραμάν της Καρυστιανού ο Αυγερινός
Σας έγραφα χθες για τον γνωστό δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό, ανταποκριτή του τηλεοπτικού σταθμού Open στη Μόσχα, που ήταν το πρόσωπο-κλειδί στη διοργάνωση μιας αμφιλεγόμενης εκδήλωσης στην Κύπρο, με τίτλο η «Φωνή της Μητέρας», όπου πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραμάτισε η Μαρία Καρυστιανού, συνδέοντας το προσωπικό δράμα με τις μητέρες της Κυπριακής Τραγωδίας, της Παλαιστίνης, αλλά και αυτές που βίωσαν ως μητέρες τον «Ουκρανικό εθνικισμό» και τις απώλειες αγαπημένων τους εξαιτίας, όχι της «ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία», αλλά επειδή τρίτες χώρες της Δύσης υποχρέωσαν τον Πούτιν να προβεί σε «ειδική επιχείρηση» σε ξένη χώρα. Παρά το γεγονός ότι σε αυτήν την εκδήλωση «ήταν τρεις και ο κούκος», μαζί με τον «μαέστρο» Αυγερινό, ο οποίος στα σχετικά βίντεο εμφανίζεται να κουμαντάρει την τηλεοπτική κάλυψη της Καρυστιανού, εκείνο που προκάλεσε αλγεινή εντύπωση ήταν ότι η Καρυστιανού διάβασε έναν «αγαπησιάρικο» πολιτικό λόγο, λέγοντας ότι θέλουμε μια ζωή παραμυθένια για όλους, αγάπη προς την πλάση, τα ζώα και τα φυτά και ειρήνη. Ούτε λέξη για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ούτε κουβέντα για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Οι υποκλοπές, ο Μίμης και τα… υπονοούμενα
Μια και αναφέρθηκα στον οσονούπω πρόεδρο Αλέξη, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την πρόσφατη ανάρτησή του για τις υποκλοπές. Ξεκινώ από το προφανές. Η αναφορά στο «μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης» είναι «κόπυ πάστε» (που έλεγε και ο φίλος μου ο Πολάκης), η φράση που είχε χρησιμοποιήσει και ο Μίμης ο Παπαγγελόπουλος για την υπόθεση Novartis. Μόνο που εκεί, όπως αποδείχθηκε στην πορεία, το σκάνδαλο ήταν… αλλού και ο μόνος πολιτικός που καταδικάστηκε ήταν ο ίδιος για τις γνωστές παρεμβάσεις του. Κυρίως, όμως, στάθηκα στην επιλογή του να παραθέσει το απόσπασμα της δημοσιογράφου Ελίζας Τριανταφύλλου, σύμφωνα με το οποίο «κανένας πιθανά εκβιαζόμενος δεν είναι κατάλληλος για μια επόμενη κυβέρνηση». Μια φράση που, αν θέλει κανείς να είναι κακοπροαίρετος (όχι εγώ), δεν αποκλείεται να τη διαβάσει ως αιχμή εις βάρος του Ανδρουλάκη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ισορροπίες στον χώρο της αντιπολίτευσης. Να μη σας τα πολυλογώ, μην περιμένετε έναν ήρεμο και ευγενή συναγωνισμό για τη δεύτερη θέση, γιατί όλα δείχνουν ότι πάμε σε κάτι πολύ πιο σκληρό. Έναν ανταγωνισμό μέχρι τελικής πτώσεως.
Οι αριστερές υποκλοπές του Αλέξη
Μια και ο σύντροφος θέλησε να ανοίξει το κεφάλαιο των υποκλοπών, ας δούμε όσα έλεγε πριν από λίγα χρόνια η κάποτε συντρόφισσα και δικηγόρος της οικογένειάς του, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ναι, μιλώ για την πρόεδρο Ζωή, την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας και πάλαι ποτέ εκλεκτή του Αλέξη για την προεδρία της Βουλής (τι έχουμε ζήσει…). Ήταν Σεπτέμβριος του 2022, όταν έδινε συνέντευξη στα «Παραπολιτικά» και στον συναγωνιστή Γιώργο Κατσίγιαννη, λέγοντας χωρίς περιστροφές πράγματα που σήμερα αποκτούν μια κάποια… επικαιρότητα. Κρατώ, για αρχή, το βασικό: «Οι παρακολουθήσεις και οι υποκλοπές δεν είναι ούτε νέο φαινόμενο ούτε κεραυνός εν αιθρία». Και ακόμη πιο καθαρά: «Όσο δεν αποκαλύπτονται, αφήνουν ανεξέλεγκτη μια διαδικασία εκβιασμών του πολιτικού προσωπικού της χώρας». Για να το πει απλά η πρόεδρος Ζωή, το προϊόν των παρακολουθήσεων «χρησιμοποιείται για να ελέγξει, να κανοναρχήσει και να “νουθετήσει” τους παρακολουθούμενους». Ωστόσο, το ζουμί έρχεται παρακάτω. Γιατί όταν ρωτήθηκε για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, η απάντηση ήταν κοφτή: «Πρόκειται για υποκρισία. Δυστυχώς και ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαθίδρυσε ένα παρακράτος μέσα στο Κράτος». Και κάπου εκεί έρχεται και το πιο… γλυκό. Η πρόεδρος Ζωή αποκάλυψε ότι «ο ίδιος ο Τσίπρας επιχείρησε να με επηρεάσει, επικαλούμενος παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, που μάλιστα θέλησε να μου δείξει». Για να του απαντήσει, όπως η ίδια λέει: «Αν, ως πρωθυπουργός της χώρας, διαβάζεις απομαγνητοφωνήσεις συνομιλιών κρατουμένων, είσαι σε πολύ κακό δρόμο». Τώρα, τι από αυτά είναι αλήθεια και τι βρίσκεται στη σφαίρα της φαντασίας, μπορεί να μας το πει ο σύντροφος Τσίπρας – αν και γενικά συνηθίζει να αποφεύγει τα «τζαρτζαρίσματα» με την άλλοτε συντρόφισσα Ζωή. Ωστόσο, πριν σηκώσει ξανά τη σημαία των υποκλοπών, ο σύντροφος Αλέξης ίσως θα είχε ενδιαφέρον να ρίξει μια ματιά και στα… παλιά, τότε που οι αριστερές υποκλοπές ίσως ήταν καλές.
Ο Παπασταύρου, οι μπαταρίες και το παράδοξο της ενέργειας που… πετιέται
Κάτι άλλαξε χθες στο ενεργειακό σύστημα της χώρας και δεν ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο. Τι άλλαξε; Ξεκίνησαν να λειτουργούν τα πρώτα συστήματα αποθήκευσης -μπαταρίες κατά το κοινώς λεγόμενο-, συνολικής ισχύος 16 MW. Για ένα σημαντικό ορόσημο έκανε λόγο ο υπουργός Σταύρος. Επειδή δεν σκαμπάζω πολλά από μπαταρίες, ρώτησα κάτι καλούς μου φίλους, «γκουρού» της ενέργειας (ναι, έχω και τέτοιους), να μου εξηγήσουν τι σημαίνει αυτό για τον κόσμο. Και, απ’ ό,τι κατάλαβα, τα πράγματα έχουν ως εξής. Η Ελλάδα παράγει πολλή ενέργεια από ήλιο και άνεμο, όχι όμως απαραίτητα όταν τη χρειαζόμαστε και μπορούμε να την καταναλώσουμε. Επομένως, καταγράφεται όλο και συχνότερα το εξής παράδοξο: Τις ώρες του μεσημεριού με ηλιοφάνεια -όταν δουλεύουν όλα τα φωτοβολταϊκά της χώρας-, το ηλεκτρικό δίκτυο «πνίγεται» από ενέργεια, μέρος της οποίας… πετιέται. Κυριολεκτικά. Οι μονάδες αναγκάζονται να μειώσουν την παραγωγή τους, γιατί δεν έχουν τι να κάνουν την ενέργεια που περισσεύει. Τώρα, με την είσοδο των πρώτων μπαταριών στο σύστημα (γιατί σύντομα θα ακολουθήσουν κι άλλες), η ενέργεια αυτή μπορεί να αποθηκευτεί στις μπαταρίες και να διοχετευθεί (να εγχυθεί είναι η επιστημονική ονομασία, αλλά μην κάνετε πονηρές σκέψεις…) στο σύστημα τις βραδινές ώρες, όταν η ζήτηση είναι υψηλή. Κι επειδή τότε σίγουρα δεν λειτουργούν τα φωτοβολταϊκά και οι ανεμογεννήτριες μπορεί να λειτουργούν όταν φυσάει, αλλά αυτό το ξέρει μόνο ο Αίολος, αναγκαστικά μέρος των ενεργειακών αναγκών καλύπτεται από τις μονάδες που καίνε φυσικό αέριο, που παράγουν ακριβότερο ρεύμα σε σχέση με τις ΑΠΕ. Χάρη, όμως, στις μπαταρίες, η φθηνή καθαρή ενέργεια, που αλλιώς θα «σπαταλιόταν» το μεσημέρι, φτάνει στα σπίτια μας το βράδυ και μειώνει την ανάγκη προσφυγής σε ακριβότερες μονάδες ορυκτών καυσίμων.
! Λιγότερη σπατάλη πράσινης ενέργειας, λιγότερη εξάρτηση από ακριβές εισαγωγές ρεύματος, πιο σταθερό δίκτυο. Αυτά είναι τα οφέλη που φέρνουν οι μπαταρίες, οι πρώτες εκ των οποίων φορτίστηκαν χθες. Οι παροικούντες την ενεργειακή Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι η εκκίνηση αυτών των πρώτων έργων δεν ήταν απλή υπόθεση. Απαιτήθηκε σημαντική δουλειά για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις και στενή συνεργασία του υπουργείου με τη Ρυθμιστική Αρχή, του Διαχειριστή του δικτύου ηλεκτρισμού υψηλής τάσης (ΑΔΜΗΕ) και του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, χθες έγινε ένα μικρό αλλά ουσιαστικό βήμα για το ενεργειακό μέλλον της Ελλάδας. Οι πρώτες μπαταρίες φορτίστηκαν. Και θα ακολουθήσουν κι άλλες, αλλάζοντας τους όρους του παιχνιδιού στην αγορά ηλεκτρισμού.
Οι προειδοποιήσεις Ανδρουλάκη στο εκλογικό σώμα
Για την περίφημη δήλωση της συντρόφισσας Μιλένας περί «πελατών της δεξιάς» σας έγραψα και τις προηγούμενες ημέρες ότι δεν πήγε ιδιαίτερα καλά για το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, με προβληματισμό διαπιστώνω ότι στη Χαριλάου Τρικούπη παρουσιάζουν μια δυσκολία να μάθουν από τα λάθη τους. Χαζεύοντας, λοιπόν, τη συνέντευξη του προέδρου Ανδρουλάκη στον «πρύτανη» του πολιτικού ρεπορτάζ Γιώργο Παπαχρήστο, άκουσα τον κραταιό Νικόλα να αναφέρει ότι «εάν ο ελληνικός λαός θέλει το παρακράτος του Μεγάρου Μαξίμου να επιβιώσει άλλη μία τετραετία, τότε ο καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες του». Μάλιστα, τόσο πολύ τους άρεσε στην αξιωματική αντιπολίτευση η εν λόγω φράση, που τη συμπεριέλαβαν στο δελτίο Τύπου που ανέβασαν στο site τους. Ειλικρινά, θέλω πολύ να γνωρίσω αυτόν που συμβουλεύει τον φίλο μου τον Νίκο ότι με τέτοιες «προειδοποιήσεις» προς το εκλογικό σώμα οικοδομεί ηγετικό προφίλ. Δηλαδή αν οι πολίτες ξαναψηφίσουν Μητσοτάκη, τι θα κάνει ο κραταιός Νικόλας; Θα κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει ή θα αποσυρθεί γιατί το μεγαλείο του δεν αξίζει σε έναν λαό που δεν το αναγνωρίζει; Και επειδή η Ιστορία έχει το συνήθειο να επαναλαμβάνεται, να τον ενημερώσω ότι τα πολιτικά νεκροταφεία είναι γεμάτα με πολιτικούς που έστειλαν τέτοιου είδους τελεσίγραφα στους ψηφοφόρους.
Η βελτιωμένη εικόνα και οι μονίμως διαμαρτυρόμενοι
Οι ανταποκρίσεις όλων των συναδέλφων από τη Λάρισα (που πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κάνουν εξαιρετική δουλειά υπό πολύ δύσκολες συνθήκες) συγκλίνουν στο ότι η εικόνα της δίκης των Τεμπών κατά τη χθεσινή δικάσιμο δεν είχε καμία σχέση με την προ ημερών έναρξη της διαδικασίας. Σε αυτό σίγουρα συνέβαλαν οι παρεμβάσεις που έγιναν στην αίθουσα, δημιουργώντας επιπλέον χώρους. Ωστόσο, επειδή μιλάμε για σημειακές βελτιώσεις και όχι για νέα αίθουσα, οι παράγοντες που οδήγησαν στην εξομάλυνση της διαδικασίας ήταν δύο: Πρώτον, ότι είχαμε λιγότερους «αυθόρμητους εκδρομείς», που έκριναν ωφέλιμο για τη Δικαιοσύνη να μετατρέψουν τον χώρο του δικαστηρίου σε happening διαδήλωσης – δεν κρίνω, δημοκρατία έχουμε. Και δεύτερον, ότι η Πολιτεία έκανε επιτέλους τη δουλειά της, δίνοντας προτεραιότητα σε αυτούς που πρέπει να βρίσκονται στην αίθουσα. Και μπορεί αυτό να δυσαρέστησε αυτούς που θέλουν να βρίσκονται στην αίθουσα, ωστόσο οι νόμοι έχουν το κακό συνήθειο να προτάσσουν τα «πρέπει» από τα «θέλω». Κάπως έτσι, η διαδικασία άρχισε να προχωράει. Φυσικά, όχι χωρίς προβλήματα, αλλά με αρρυθμίες που η συντριπτική πλειονότητα των παραγόντων της δίκης δείχνει διάθεση να επιλύσει. Και επίσης κάπως έτσι οι μονίμως διαμαρτυρόμενοι πρωταγωνιστές της «ξυλολιάδας» έμειναν να διαμαρτύρονται μόνοι τους, προβάλλοντας αιτήματα που παραπέμπουν σε reality και όχι σε δίκη. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι, όταν θέλει η κυβέρνηση να επιβάλει την τάξη, μπορεί. Το ερώτημα που παραμένει είναι γιατί κάθε φορά πρέπει πρώτα να παθαίνει και μετά να μαθαίνει.
Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει στον Δήμο Ιωαννιτών
Η τοπική αυτοδιοίκηση προσφέρει πολλές ευκαιρίες, όπως φαίνεται και από τα χαρτιά που μας έστειλε αναγνώστης της στήλης για τα έργα και τις ημέρες ειδικού συνεργάτη του δημάρχου Ιωαννιτών, Θωμά Μπέγκα. Ο εν λόγω ειδικός συνεργάτης προσελήφθη στις αρχές Φεβρουαρίου 2024 με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου, υπό την αίρεση πως δεν θα έχει καμία αποφασιστική αρμοδιότητα στον δήμο. Όμως σχεδόν έναν μήνα μετά, με νέα απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου, εξαιρείται η αναστολή άσκησης του ελεύθερου επαγγέλματός του ειδικού συμβούλου. Και τότε αρχίζουν οι συμπτώσεις: Στις 5 Μαρτίου ο ειδικός σύμβουλος αναλαμβάνει ως τακτικό μέλος δευτεροβάθμιας επιτροπής για την προμήθεια ηλεκτρονικού εξοπλισμού της «έξυπνης πόλης». Λίγες ημέρες μετά αναλαμβάνει ως τακτικό μέλος της ομάδας διαχείρισης του έργου «100 κλιματικά Ουδέτερες και έξυπνες Πόλεις» και μάλιστα με την ιδιότητα επιστημονικού υπεύθυνου του έργου. Στο τέλος Απριλίου αναλαμβάνει από τον ακριτικό και όμορο Δήμο Πωγωνίου με απευθείας ανάθεση υπηρεσίες συμβούλου ύψους 24.700 ευρώ. Τον Φεβρουάριο του 2025 αναλαμβάνει, με τη διαδικασία τριών προσφορών, από την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης, την παροχή υπηρεσιών στήριξης της επιχείρησης έναντι 23.520 ευρώ. Δηλαδή, ο ειδικός σύμβουλος του δημάρχου πληρώνεται να στηρίξει τη δημοτική επιχείρηση. Πριν από λίγες ημέρες ανέλαβε με απευθείας ανάθεση από τον αναγκαστικό σύνδεσμο διαχείρισης στερεών αποβλήτων Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης ύψους 27.061 ευρώ. Σημειώστε πως στον συγκεκριμένο σύνδεσμο μετέχει ως μητροπολιτικός δήμος και ο Δήμος Ιωαννιτών. Μήπως ο όρος «ασυμβίβαστο» έχει ξεχαστεί στα Γιάννενα; Τα έγγραφα είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου!
