Η θεία μου και η βοήθεια στον Κυριάκο
Είχα καιρό να πάρω την πρωτοβουλία και να τηλεφωνήσω στη θεία μου. Κυρίως μου τηλεφωνούσε η ίδια. Χθες, όμως, βλέποντας τα όσα μετέδιδαν τα κανάλια και έγραφαν τα sites, από ενδιαφέρον και μόνο, σήκωσα το τηλέφωνο και επικοινώνησα μαζί της. Αφού με καθησύχασε ότι δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με την κακοκαιρία, ξεκίνησε να μου λέει κάτι ακατανόητα, που αφορούσαν τον λατρεμένο της Κυριάκο. Μάλιστα, θεωρώντας ότι έχω το τηλέφωνο του λαοπρόβλητου, με προέτρεψε να επικοινωνήσω μαζί του και να του πω να φτιάξει μια ομάδα σαν αυτήν που είχε ο Καραμανλής της Ραφήνας, με τους συχωρεμένους Σιούφα, Σουφλιά και τους ζωντανούς Παυλόπουλο, Ρουσόπουλο και Αλογοσκούφη. Επειδή μου μπέρδεψε τους ζωντανούς με τους πεθαμένους στην ίδια πρόταση, δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα μην έχει πάθει κάτι από αυτά που παθαίνουν οι άνθρωποι όταν γερνάνε, με αποτέλεσμα να λασκάρει λίγο το μυαλό. Στην πορεία της κουβέντας (χαρά στο κουράγιο μου), κατάλαβα ότι η 86χρονη Χανιώτισσα, βλέποντας ότι η κυβέρνηση του πολυλατρεμένου της Κυριάκου μοιάζει σαν να ‘χει ξεκουρδιστεί, θεώρησε σκόπιμο να μου πει να πω στον Μητσοτάκη, αντί του πρωινού καφέ που διοργανώνει κάθε πρωί, να φτιάξει μια ομάδα, πίνοντας καφέ με τους Πιερρακάκη, Δένδια, Γεραπετρίτη, Χατζηδάκη, Σκέρτσο, Μαρινάκη και Άδωνι. Κλείνοντας το τηλέφωνο, δεν σας κρύβω ότι θα τους προτιμούσα από αυτούς που μαζεύει τώρα ο πρωθυπουργός, για να χάσει μία ώρα από τη ζωή του. Παρ’ όλα αυτά, δεν το βλέπω και τόσο ρεαλιστικό ο αρχηγός Κυριάκος να συγκροτήσει μια κυβερνητική ομάδα από κανονικούς πολιτικούς. Όχι γιατί δεν τους γουστάρει, αλλά επειδή συνήθισε με αυτούς που έχει δίπλα του επτά χρόνια.
Επανεμφάνιση Παπασταύρου
Επειδή μέχρι και χθες τον βλέπαμε σε μαγνητοσκόπηση, σήμερα θα περιμένουμε πώς και πώς να τον δούμε και «ζωντανό» τον υπουργό Παπασταύρου, αν και εφόσον δεν έχει πυρετό και δεν αποφασίσει να στείλει στο… πόδι του τον υφυπουργό Τσάφο. Εγώ, πάντως, θα ξυπνήσω πρωί πρωί, περιμένοντας πώς και πώς να ακούσω τι θα απαντήσει ο θεόσταλτος υπουργός στις 09:00 ακριβώς, ώρα που θα συζητηθεί η επίκαιρη ερώτηση που του έχει καταθέσει η Πλεύση Ελευθερίας, με αφορμή το δημοσίευμα της WSJ. Επειδή ο υπουργός Σταύρος, όταν είναι «ζωντανός», έχει το χάζι του, από όποια οπτική και να το δούμε, θα έχει ενδιαφέρον η τοποθέτησή του.
Παραδοχή Φλωρίδη στο Υπουργικό: Όλοι μέσα
Το γεγονός ότι δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός από το Μαξίμου φαίνεται πολλές φορές και από την καθυστέρηση με την οποία λαμβάνω από κάτι περιφερειακούς τις ειδήσεις. Μια τέτοια είδηση μου μεταφέρθηκε και έχει να κάνει με τα όσα έλαβαν χώρα στο προχθεσινό Υπουργικό. Σε κάποια φάση ο υπουργός Χρυσοχοΐδης παρουσίαζε μια πρόταση που είχε καταρτίσει, η οποία είχε να κάνει με την αποσυμφόρηση των φυλακών. Μεταξύ σοβαρού κι αστείου, ακούστηκε κάτι που έμοιαζε με φάρσα. «Ο Φλωρίδης να είναι καλά, να γεμίζουν οι φυλακές». Χωρίς να χάσει την ευκαιρία ο υπουργός Δικαιοσύνης, αισθάνθηκε την ανάγκη να το πάει λίγο παρακάτω, παρουσία του λαοπρόβλητου Μητσοτάκη. «Στο υπουργείο Δικαιοσύνης έχουμε ένα μότο: Όλοι μέσα». Σύμφωνα με την πηγή μου, στο άκουσμα της επίμαχης φράσης επικράτησε παγωμάρα στην αίθουσα. Είναι σαν να μιλάς στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί. Το πιο επικίνδυνο στην όλη ιστορία είναι ότι ο υπουργός Φλωρίδης το εννοεί, χωρίς μάλιστα να εξαιρεί κανέναν, με ό,τι μπορεί να καταλάβει κανείς.
Ο Ντίλιαν δεν θέλει αναβολή
Όσο πλησιάζει η ώρα του εφετείου που θα δικάσει την υπόθεση των υποκλοπών τόσο πληθαίνουν οι πληροφορίες που φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία, σε σχέση με τις προθέσεις των κατηγορουμένων. Επειδή εσχάτως αναπτύσσεται μια ρητορική περί αναβολής της δίκης, από μια σχετικώς αξιόπιστη πηγή πληροφορήθηκα ότι οι τέσσερις πρωτοδίκως καταδικασθέντες σκοπεύουν όχι μόνο να μη ζητήσουν αναβολή, αλλά, απεναντίας, θα πιέσουν για την επίσπευση της όλης διαδικασίας. Από τα λίγα μπακαλογράμματα που γνωρίζω επί των νομικών, από την εμπειρία στις δικαστικές αίθουσες με την ιδιότητα (σχεδόν πάντα) του κατηγορουμένου, έχω την αίσθηση ότι σε μια πρωτοείσακτη υπόθεση αναβολή ζητούν ως επί το πλείστον οι κατηγορούμενοι. Εκτός κι αν στην περίπτωσή μας τρελαθούν είτε οι δικαστές είτε οι κατήγοροι και τη ζητήσουν, θέλοντας να πάνε λίγο παρακάτω το κουβαδάκι. Πάντως, ο Ντίλιαν όχι μόνο δεν θέλει την αναβολή, αλλά, απεναντίας, θα ήθελε να τελειώνει (με την αθώα του όρου έννοια) μια ώρα νωρίτερα.
Τα θερμά λόγια του Ρούμπιο για την Κύπρο και η ταραχή της Άγκυρας
Έχασε για μία ακόμη φορά την ψυχραιμία της η Άγκυρα, αυτήν τη φορά κάνοντας λόγο για «προκλητικές ενέργειες» στην παρέλαση στη Λευκωσία για τα 66 χρόνια από την ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο λόγος; Η συμμετοχή στην παρέλαση, για πρώτη φορά, στρατιωτικών τμημάτων, εκτός από την Ελλάδα, και από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία και -αφήνω στο τέλος το κερασάκι στην τούρτα- τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν ήταν μόνο αυτό. Ενόχλησε και το μήνυμα του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Μάρκο Ρούμπιο -που τον περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες-, καθώς τόνιζε ότι «η εταιρική σχέση ΗΠΑ – Κύπρου ενισχύεται διαρκώς. Η συνεργασία μας στους τομείς της άμυνας και της ενέργειας έχει θωρακίσει την περιφερειακή ασφάλεια και είμαστε περήφανοι για την πρόοδο που έχουμε επιτύχει από κοινού στους εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς, οι οποίοι ωφελούν τα δύο έθνη μας». Η αλήθεια είναι ότι με τέτοια μηνύματα καταλαβαίνω την ταραχή των γειτόνων μας. Εκείνο που δεν πιάνω είναι πώς οι κάθε λογής εγχώριοι τουρκοφάγοι καταπίνουν τη γλώσσα τους κάθε φορά που αναδεικνύεται το προφανές. Ότι δηλαδή Ελλάδα και Κύπρος έχουν στερεώσει κρίσιμες συμμαχίες για την ασφάλεια της περιοχής.
Ο Ταγίπ θέλει Τούρκο στον ΟΗΕ
Διάβασα στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου ότι ανάμεσα στα πολλά που θέλει ο πρόεδρος Ερντογάν, είναι και να προωθήσει τον Φεριντούν Σινιρλίογλου στο τιμόνι του ΟΗΕ. Επειδή δύσκολα μαζεύει τα κουκιά ο εκλεκτός του Τούρκου προέδρου, Ελλάδα και Γαλλία δεν βιάζονται να θέσουν βέτο. Στην περίπτωση που επιμείνει ο Ταγίπ, μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να θεωρείται περισσότερο από σίγουρη, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν διπλωμάτη, ο οποίος έχει διατυπώσει σκληρές θέσεις τόσο για τα ελληνοτουρκικά όσο και για την Κύπρο.
Η απευθείας ανάθεση και η ημιδιαμονή
Πριν από πέντε χρόνια ένας φίλος, από αυτούς που συνομιλώ τακτικά, βλέποντας τα όσα λαμβάνουν χώρα εντός της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας, είχε σπεύσει να μου προδικάσει ότι όταν θα ερχόταν η νομοτέλεια της κυβερνητικής φθοράς, εκτός των άλλων θα το διασκεδάζαμε! Θα πεθάνουμε από τα γέλια, μου έλεγε, χωρίς ωστόσο να μπορεί να προβλέψει ότι κάποια στιγμή, επί των ημερών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ανάμεσα στα πολλά και απολαυστικά θα αποκαλυπτόταν και μια απόφαση κρατικού, παρακαλώ, φορέα, με την οποία θα έπαιρνε δημόσιο χρήμα μία επιχείρηση που διατηρεί ξενοδοχείο ημιδιαμονής, με την αιτιολογία ότι προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες. Επειδή δυσκολεύτηκα να καταλάβω τι συμβουλές παρέχει ένα τέτοιο ξενοδοχείο, αργά το απόγευμα κατέληξα σε ένα, ομολογώ, αυθαίρετο συμπέρασμα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη στην ανάλυσή μου και την προσωπική εμπειρία που είχα τα παλιά τα χρόνια σε τέτοιου είδους (απολαυστικούς) χώρους. Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι κάποιος κυβερνητικός αξιωματούχος, από αυτούς που φεύγουν από το γραφείο τους, είτε για να πάνε στο Μαξίμου να συναντήσουν τον Μητσοτάκη, ακόμη κι όταν αυτός λείπει στο εξωτερικό, είτε για να πάνε σε κάποιο επαγγελματικό γεύμα, επισκεπτόμενος τον εξαιρετικής αισθητικής χώρο, είπε να ξεκινήσει να λαμβάνει και συμβουλές. Και μη σπεύσετε να πείτε ότι δεν υπάρχουν πρόσωπα που θα μπορούν να παράσχουν μια τέτοια υπηρεσία. Ακόμη και να μη διαθέτει η επιχείρηση, είμαι σίγουρος ότι θα φωνάξει κάνα, δυο ειδικευμένες στις… συμβουλές αν και εφόσον κριθεί αναγκαίο. Πάντως, εδώ ταιριάζει το ρητό: άλλος πληρώνει και άλλος πηδάει. Το θέμα είναι ότι με αυτά και κάτι άλλα, θα χάσουν τη δουλειά τους οι συμβουλευτικές. Γιατί, εδώ που τα λέμε, προτιμώ από το να πάω στον Ολύμπιο, τον Ζωντό ή τον Δέτση, ν’ αράξω στο λουλουδάτο δωμάτιο και να αρχίσουν ξάπλα να με συμβουλεύουν, κατά προτίμηση όποιες μου στείλει ο ιδιοκτήτης για να κάνουν τη συγκεκριμένη δουλειά (της παροχής συμβουλών).
Ο Σιαδήμας και τα… παιδιά από την Πάτρα
Αδυνατώ να κατανοήσω τι ακριβώς συνδέει την κεντρική κυβέρνηση με τον γενικό γραμματέα Σιαδήμα. Και έχω αυτήν την αντικειμενική δυσκολία, βλέποντας την «ασυλία» της οποίας τυγχάνει το παλικάρι, που αργά ή γρήγορα με τα όσα έχει υπογράψει δεν θα προλαβαίνει να μπαινοβγαίνει στα εισαγγελικά γραφεία. Αν θυμάστε, μάλιστα, από τούτη εδώ τη στήλη εγκαίρως είχα αρχίσει να χτυπώ καμπανάκια για τη Στρατινάκη του Εργασίας, όμως και τότε, όπως και τώρα, δεν ίδρωναν τα αυτάκια. Επειδή, λοιπόν, πριν επισκεφτώ το Άγιον Όρος αρχίζω μια ιδιότυπη νηστεία με τη συνείδησή μου, σπεύδω να σας εξομολογηθώ ότι κάπου εντόπισα κάτι απευθείας αναθέσεις στα… παιδιά από την Πάτρα, με σκοπό να τους φτιάξει προϋπηρεσία, μήπως και πάρουν και τον μεγάλο διαγωνισμό.
Οι «αξιοκρατικές» τοποθετήσεις προϊσταμένων στο ΕΣΠΑ
Τελικά είναι να μη γράψει κάτι αυτή η στήλη. Πριν από αρκετό καιρό έγραφα με αφορμή τις καρατομήσεις, τότε, έμπειρων διευθυντικών στελεχών των υπηρεσιών του ΕΣΠΑ ότι «ελπίζω να μην αναλάβει π.χ. κάποιος μετακλητός ή η γραμματέας του Σιαδήμα διευθυντής σε Διαχειριστική Αρχή». Τι ήταν να το γράψω ο άτιμος και κοντός άνθρωπος; Πριν αλέκτορα φωνήσαι, ιδού η αποκάλυψη. Στις 25/8/2026 (μέσα στο καλοκαίρι) ο αναπληρωτής Παπαθανάσης εξέδωσε την απόφαση «Τοποθέτηση Υποδιευθύντριας και Προϊσταμένων Μονάδων της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Προγράμματος “Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή” του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών», ΑΔΑ:ΕΓΑΣΗ-87Ε. Μάλιστα, με βάση την ως άνω απόφαση, η συγκεκριμένη λεγάμενη αναλαμβάνει θέση προϊσταμένης της Μονάδας Α’ «Προγραμματισμού και Αξιολόγησης Προγράμματος και Επιλογής Πράξεων» της ΕΥΔ Προγράμματος «Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή». Πρόκειται για μια υπάλληλο η οποία μέχρι τότε εργαζόταν ως σύμβουλος του γενικού Σιαδήμα στο γραφείο του, με διάθεση από την υπηρεσία της. Πάντως, και παρ’ όλα αυτά, γνωρίζοντας τον αναπληρωτή Παπαθανάση, και για να προλάβω κάποιους κακοπροαίρετους, προσωπικά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι πρόκειται για μια πλήρως αξιοκρατική επιλογή. Mε αυτά και με κάτι άλλα, δεν έχω να γράψω τίποτε άλλο, πέρα από το να ευχηθώ στη νέα προϊσταμένη «σιδεροκέφαλη».
Οι συναντήσεις του Σαμαρά
Πολλές φορές, κάνοντας την καθιερωμένη πρωινή βόλτα στα social, μετανιώνω που ξύπνησα, βλέποντας πρωινιάτικα κάτι φωτό που με κάνουν να πιστέψω ότι μπορεί και να πέθανα. Μια τέτοια στιγμή βίωσα χθες το πρωί, όταν αντίκρισα τον πρόεδρο Σαμαρά, με άλλους δύο άνδρες, μιας κάποιας ηλικίας, να εκπέμπουν μήνυμα ελπίδας και κυρίως σωτηρίας του Έθνους. Το σκηνικό μού θύμισε τον πατέρα μου, που συχνά πυκνά αγκαλιάζεται με σχετικά χαρούμενους φίλους του, στέλνοντας μήνυμα αυτοπεποίθησης στη μάνα μου. Όμως εδώ ταιριάζει αυτό που λέει ο συναγωνιστής Φουσκίδης, όταν θέλει να δραπετεύσει από την εκάστοτε φιλενάδα του. «Το δε πνεύμα πρόθυμο, η δε σάρκα τσακπίνικι», αν και εν προκειμένω κάτι μου λέει ότι είναι και ασθενής η σάρκα (και προφανώς δεν αναφέρομαι σ’ αυτήν του Φουσκίδη).
Ο Τσίπρας στο Άγιον Όρος
«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη… Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις». Αυτό το μήνυμα μου έστειλε χθες αργά το απόγευμα ο πνευματικός μου και για κάμποση ώρα δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς ήθελε να μου πει ο ποιητής. Επειδή, όμως, δεν ήθελα να δείξω ότι δεν κατάλαβα, του έστειλα ένα χεράκι από αυτά τα τυποποιημένα, που στέλνουμε στις γκόμενες όταν τσακωνόμαστε. Γιατί δεν σας κρύβω ότι θα ήταν άκομψο να στείλω στον καλόγερο καρδούλα κατακόκκινη! Προφανώς και ο μοναχός αντιλήφθηκε ότι δεν είχα καταλάβει, με αποτέλεσμα μετά το μήνυμα να με πάρει τηλέφωνο. «Ξέρεις ποιος τα γράφει αυτά;», με ρώτησε, για να μου δώσει μια απάντηση σκέτη θολούρα, λες και είχα πιει κρασί από το Άγιον Όρος. «Ο Τσίπρας…». Στο άκουσμα του επωνύμου έμεινα άναυδος, αφού άρχισα να πιστεύω ότι κάποια ζημιά είχε υποστεί στις εργοστασιακές ρυθμίσεις ο πρόεδρος Αλέξης. Ύστερα από λίγο επισκέφτηκα το προσωπικό του προφίλ στο Facebook και τον είδα σαν εμένα, παρέα με κάτι καλογέρους, να κοιτά το απέραντο γαλάζιο από το μπαλκονάκι της Σιμωνόπετρας. Κάπου εκεί σκέφτηκα ότι τελικά ποτέ δεν είναι αργά. Εντελώς «μηχανικά» το μυαλό μου «πετάχτηκε» και στις ζωηρές του χωριού, που όταν πέρασαν τα χρόνια ξεκίνησαν να κάνουν μετάνοιες μπροστά από τις εικόνες, μεγαλύτερες από αυτές που κάνουν οι μοναχοί στο Άγιον Όρος. Δυστυχώς και για τον μεν και για τις δε, η πίστη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αλά καρτ διαδικασία. Τον φόβο Θεού ή τον έχεις μέσα σου ή δεν τον αποκτάς στην πορεία, άντε στην καλύτερη όταν αποφασίσεις να φτιάξεις δικό σου κόμμα. Και εν προκειμένω ο αρχηγός Αλέξης, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν τον έχει. Οι δε ζωηρές του χωριού μου, αν κάτι θα επιθυμούσαν να τους «κατεβάσει» ο Ύψιστος την ώρα που βρίσκονται στα τέσσερα (με την καλή πάντα έννοια) μπροστά από τις εικόνες, είναι κάτι πιο απολαυστικό σε επίπεδο συναισθημάτων και αγάπης, και να μπει βαθιά μέσα τους. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, γυναίκες είναι, και με τον φόβο, ακόμη κι αν αυτός προέρχεται από τον Κύριο, δεν τα πάνε καλά.
Καλύτερο από δημοσκόπηση
Αν και η στήλη παραδοσιακά σέβεται απεριόριστα τη δουλειά των δημοσκόπων (τουλάχιστον εκείνων που προσπαθούν να μετρήσουν πραγματικά), έχουμε πει πολλές φορές πως η πρόθεση και η εκτίμηση ψήφου εκτός προεκλογικής περιόδου είναι ένας χρήσιμος μεν, ανεπαρκής δείκτης δε. Αντίθετα, υπάρχουν πολλά περισσότερα που δείχνουν τόσο την πορεία ενός κόμματος όσο και το τι πιστεύει το ίδιο το κόμμα για τις προοπτικές του. Πάρτε για παράδειγμα τη χθεσινή ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα για την επίσκεψη στο Άγιον Όρος και πείτε μου, είναι αυτή (η ανάρτηση) ή η δημοσκόπηση της Interview πιο αξιόπιστη ένδειξη ότι η ΕΛΑΣ παίρνει την «κάτω βόλτα»; Εκτός εάν το περίφημο rebranding δεν έχει να κάνει με τη σχέση του Αλέξη με τον επί γης κριτή, δηλαδή τον λαό, αλλά με Εκείνον που θα μας κρίνει όλους εν τοις ουρανοίς, όταν επέλθει για τον καθένα μας το μοιραίο. Θα έχει, βέβαια, ενδιαφέρον να μάθουμε αν ο πρόεδρος Τσίπρας ένιωσε την ανάγκη να εξομολογηθεί σε έναν γέροντα κάποια πολιτική του αμαρτία (με την αρχαιοελληνική έννοια της αστοχίας). Όχι τίποτε άλλο, αλλά το μόνο λάθος που αναγνώρισε στην «Ιθάκη» ήταν πως υπήρξε μεγαλόκαρδος απέναντι σε συνεργάτες που τον απογοήτευσαν (επειδή έκαναν αυτά για τα οποία τους τοποθέτησε στις καρέκλες τους).
Η επιστροφή Μιχελογιαννάκη
Αν και, όπως έχετε διαπιστώσει, επέστρεψα με πολύ κέφι από τις (ελαφρώς παρατεταμένες) καλοκαιρινές μου διακοπές, χθες για πρώτη φορά σκέφτηκα να την κλείσω μια και καλή τη ρημάδα τη στήλη και να γυρίσω στα Φαλάσαρνα, να «τρέχω» τα Airbnbs της θείας μου. Η αιτία της μαυρίλας που έπεσε και με πλάκωσε ήταν η ανακοίνωση επιστροφής του Γιάννη Μιχελογιαννάκη στο ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια σας λέω, ένιωσα ότι πλέον η πραγματικότητα στη Χαριλάου Τρικούπη ξεπερνά και το πιο αιχμηρό σχόλιο που μπορεί να κάνει κανείς στην αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι λες και τις αποφάσεις στο ΠΑΣΟΚ τις παίρνει ο Μητσοτάκης ή ο Τσίπρας, με στόχο το καλό των δικών τους κομμάτων, και όχι ο Ανδρουλάκης για το κόμμα του. Δεν εξηγείται διαφορετικά η στρατηγική του κραταιού Νικόλα και της προεδρικής φρουράς του να περιμαζεύει εκείνους που πριν από 15 χρόνια «πήδηξαν από το καράβι» με προορισμό τον ΣΥΡΙΖΑ και, τώρα που η Κουμουνδούρου ετοιμάζεται για «λουκέτο», επιστρέφουν εκεί που έφτυναν. Αλήθεια, πώς αισθάνεται ο Γιώργος Παπανδρέου, που το 2012 διέγραψε τον Μιχελογιαννάκη γιατί δεν «έβαλε πλάτη» στην προσπάθεια σωτηρίας της χώρας και τώρα θα τον ξαναβρεί μπροστά του; Τι θα πει ο Βαγγέλης Βενιζέλος, που κράτησε ψηλά την αξιοπρέπεια του ΠΑΣΟΚ το 2015, για το νέο του συναπάντημα με τον Μιχελογιαννάκη, ο οποίος εκείνη την κρίσιμη ώρα αμολούσε τη μία σαχλαμάρα μετά την άλλη ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Αλλά ας αφήσουμε τους πάλαι ποτέ αρχηγούς. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που τότε έδιναν μάχες για να μείνει η χώρα στην Ευρώπη, και οι τότε σύντροφοι του Κρητικού γιατρού τούς αποκαλούσαν Τσολάκογλου, θα το καταπιούν; Μιλάμε για ένα στέλεχος που κυριολεκτικά στιγμάτισε την περίοδο διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με τις πραγματικά αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις του. Ποιος θα ξεχάσει ένα πάνελ που… βρήκε 91 δισεκατομμύρια ευρώ ή το αλήστου μνήμης «ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται»; Για να μην αναφερθώ στην αξέχαστη απεργία πείνας στην Πλατεία Συντάγματος, που η κάμερα τον συνέλαβε να «τσιμπολογάει»;
Προσβολή στη μνήμη της Γεννηματά και στον εαυτό του
Θα μείνω ακόμα στο θέμα του συντρόφου Μιχελογιαννάκη, γιατί πραγματικά πρόκειται για μία από τις πιο ακατανόητες πολιτικές μεταγραφές στην ιστορία της Μεταπολίτευσης. Πέρα, όμως, από αυτό, συνιστά προσβολή στη μνήμη και την παρακαταθήκη της Φώφης Γεννηματά. Και επειδή στη Χαριλάου Τρικούπη μάλλον τα έχουν ξεχάσει, ήταν λίγο μετά την υπογραφή του τρίτου (και μακρύτερου) μνημονίου, όταν ο σύντροφος Τσίπρας είχε πει ότι τυχόν συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ περνά μέσα από την απαλλαγή του Κινήματος «από τα βαρίδια του παρελθόντος». Τότε η μακαρίτισσα η Φώφη είχε απαντήσει πως «το ΠΑΣΟΚ δεν έχει βαρίδια. Από τα τελευταία φρόντισε να μας απαλλάξει ο ίδιος (σ.σ. ο Τσίπρας), τα πήρε στο κόμμα του». Και τώρα έρχεται ο Ανδρουλάκης να περιμαζέψει μέχρι και τον Μιχελογιαννάκη; Σοβαρά μιλάμε; Αλλά ας αφήσουμε τους άλλους, ο ίδιος ο κραταιός Νικόλας δεν δήλωνε το 2021, λίγο προτού γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ότι «με όσα στελέχη μας διέγραψαν τόσο εύκολα την ιστορία τους για αξιώματα στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ οι δρόμοι μας έχουν χωρίσει ανεπιστρεπτί»; Εκείνος το δήλωνε. Και όχι όπου κι όπου, στα ομόσταβλα «Παραπολιτικά» το είπε. Τώρα τι άλλαξε και οι πόρτες της Χαριλάου Τρικούπη άνοιξαν για όλους τους άσωτους, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως στην πολιτική η αυτοκτονία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα καθενός.
Διπλά ακατανόητο
Αν και δεν θα έπρεπε, αφήνω για λίγο στην άκρη το πολιτικό κομμάτι του Μιχελογιαννάκη και πάω στο καθαρά εκλογικό. Ο εξ Ηρακλείου γιατρός έρχεται να προστεθεί σε έναν νομό που το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη δύο εν ενεργεία βουλευτές, την Ελένη Βατσινά και τον Φρέντυ Παρασύρη. Σε αυτούς ακούγεται έντονα πως θα προστεθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου ο β’, ενώ υπάρχει πάντα ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης, που είναι ο «βασιλιάς» της συγκεκριμένης εκλογικής περιφέρειας. Τι παραπάνω θα δώσει ο Μιχελογιαννάκης σε μια κάλπη που ήδη το ΠΑΣΟΚ έχει ανακτήσει δυνάμεις και «σκοράρει» ποσοστά διπλάσια του εθνικού του ποσοστού; Η απάντηση είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μια χούφτα ψήφους. Μόνο που κάποιος πρέπει να εξηγήσει στον φίλο μου τον Ανδρουλάκη πως δεν είμαστε στις φοιτητικές εκλογές, να βάζουμε κάποιον στο ψηφοδέλτιο για να φέρει την παρέα του και «δεν τρέχει κάστανο». Γιατί τις ψήφους που θα φέρει (αν φέρει) ο Μιχελογιαννάκης στο Ηράκλειο το ΠΑΣΟΚ θα τις χάσει πολλαπλάσιες σε όλη την Ελλάδα, ακριβώς επειδή το μήνυμα που εκπέμπει με τη συγκεκριμένη επιστροφή η Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι απλώς έλλειψη σοβαρότητας, αλλά και αυτοσεβασμού.
Τον έχασε ο Σαμαράς
Αν για δύο πράγματα φημίζεται η θεία μου από τα Χανιά (πέρα από το στακοβούτυρο που έφτιαχνε παλιά) είναι ότι δεν της ξεφεύγει τίποτα απ’ όλο το νησί και ότι σε κάθε σκηνικό δεν χάνει ευκαιρία να τα χώσει στον Σαμαρά. Έτσι, λοιπόν, μόλις κάτι συμμαθήτριές της από το Ηράκλειο της σφύριξαν την επιστροφή Μιχελογιαννάκη, με κάλεσε για να κάνει το φαρμακερό της σχόλιο. «Απ’ το ίδιο βαρέλι με τον Αντωνάκη ψαρεύει στελέχη ο Νικολής», ήταν τα λόγια της. Δεν σας κρύβω ότι μου πήρε λίγη ώρα να συνειδητοποιήσω ότι αναφερόταν στον σύντροφό Γιάννη, αλλά και πάλι, δεν κατάλαβα γιατί το έλεγε. «Ξέχασες, μωρέ, τι έλεγε για τους καημένους τους τοιούτους ο Μιχελογιαννάκης», με μάλωσε η 86χρονη Χανιώτισσα, χρησιμοποιώντας έναν αν μη τι άλλο μη πολιτικώς ορθό χαρακτηρισμό για τα ομόφυλα ζευγάρια. Έψαξα, λοιπόν, και βρήκα τη δήλωση του γιατρού που συσχέτιζε την ομοφυλοφιλία με… τα μνημόνια. Επειδή, όμως, ο άνθρωπος είναι επιστήμων, όταν το 2018 ψηφιζόταν η δυνατότητα αναδοχής από τα ομόφυλα ζευγάρια, ο Μιχελογιαννάκης ξαναχτύπησε. Μιλώντας, που λέτε, στον Αθήνα 9.84 (γιατί δεν περίμενε τον Χάρη τον Δούκα το δημοτικό ραδιόφωνο για να ζήσει συμφορές), ο τότε βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ είχε πει πως «τα παιδιά που θα μεγαλώσουν σε ένα περιβάλλον με ομόφυλα ζευγάρια δεν θα έχουν το πρότυπο πατέρα ή μητέρας αυτούσιο και κινδυνεύουν να νοσήσουν ψυχιατρικά». Δίκιο είχε η θεία μου, λοιπόν. Τύφλα να ‘χει ο Αντώνης Σαμαράς. Καλορίζικη η στελεχάρα εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη.
Τα νέα δημοσιεύματα…
Και ξαφνικά (όπως είχε πει ο συχωρεμένος ο Βαρδής στο ομώνυμο άσμα) εμφανίστηκαν χθες διάφορα δημοσιεύματα που δίνουν άλλη διάσταση στο περιβόητο πλέον δημοσίευμα της WSJ περί Κάθετου Διαδρόμου, τη δράση της Γκίλφοϊλ στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια και τη δήθεν προώθηση των επιχειρηματικών συμφερόντων της Άκτωρ. Μάλιστα, δεν σας κρύβω ότι μου προξένησε μια κάποια εντύπωση, από αυτές τις εντυπώσεις που κάνουν τη διαφορά, ότι τα επίμαχα δημοσιεύματα αποφεύγουν να κατονομάσουν την Atlantic, όχι γιατί έχουν οικογενειακά με τον Εξάρχου, αλλά επειδή η Atlantic λόγω της συμμετοχής της κρατικής ΔΕΠΑ δεν τους βοηθάει και πολύ για να οικοδομήσουν το αφήγημα περί ιδιωτικών συμφερόντων και άλλων τέτοιων.
…το FSRU στην Αλβανία
Αφήνω τα επουσιώδη για να πάω στα σημαντικά, κάνοντάς σας πιο λιανά τα όσα διάβασα δεξιά κι αριστερά κατά τη διάρκεια της χθεσινής μέρας. Διάβασα ότι πίσω από τη δήθεν έρευνα της WSJ κρύβεται μια ανταγωνιστική αμερικανική εταιρεία, η Argent LNG, η οποία συνεργάζεται στενά με την τουρκική Botas και η οποία, αν κατάλαβα καλά, γιατί από αυτά δεν σκαμπάζω και πολλά, ήθελε ο Κάθετος Διάδρομος να γίνει μέσω Τουρκίας, αντί της Ελλάδας. Η εταιρεία αυτή (αν το έπιασα) προ ολίγων ημερών υπέγραψε με την Αλβανία μνημόνιο για την κατασκευή στη γειτονική χώρα FSRU, το οποίο, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ο συναγωνιστής Εξάρχου για λογαριασμό της Άκτωρ είχε δημόσια δηλώσει ότι δεν πρόκειται να φτιάξει, γιατί κάτι τέτοιο θα έβλαπτε τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας. Αν, λοιπόν, το έπιασα (από το διάβασμα) ο λόγος του FSRU στην Αλβανία είναι για να αποφύγουν οι Αλβανοί τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο και ταυτόχρονα να ικανοποιήσουν τους Αμερικανούς, αγοράζοντας αμερικανικό LNG.
…και ο Κάθετος Διάδρομος μέσω Τουρκίας
Με απλά λόγια, και επειδή απεχθάνομαι (αν και δημοσιογράφος) τις θεωρίες συνωμοσίας, ο πραγματικός πόλεμος είναι αν ο Κάθετος Διάδρομος θα περνάει από την Ελλάδα ή την Τουρκία (όπου εκεί εύκολα μπορεί κανείς να ρίξει αμερικανικό και ρωσικό αέριο). Μπροστά, λοιπόν, σε αυτήν την όχι και τόσο ιδανική εξέλιξη, εμείς (ως Έλληνες) παίρνουμε το δημοσίευμα και το κάνουμε σημαία, παραβλέποντας ότι στο τέλος ενδέχεται να μας μείνει το κοντάρι, το οποίο, εκτός από χοντρό, θα είναι άβολο και τουρκικό. Φυσικά, υπάρχει και μια άλλη εκδοχή, να προτιμούμε, εκτός από το κοντάρι, να πάρουν τη δουλειά οι Τούρκοι και όχι ο Εξάρχου. Μάλιστα, κοιτάζοντας δεξιά κι αριστερά, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι υπάρχουν και κάποιοι εντός της λαοπρόβλητής κυβέρνησης μας που μπορεί να επιδιώκουν αυτό ακριβώς. Δεν ξέρω, αλλά λέω τώρα, μήπως; Ευτυχώς που ο πρόεδρος Μητσοτάκης (τι καλός άνθρωπος) έσπευσε αμέσως με τη δήλωση του εκπροσώπου Μαρινάκη να στηρίξει τον Κάθετο Διάδρομο και να σταματήσει έτσι φωνές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τα πράγματα προς όφελος των τούρκικων και εις βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Σε κάθε περίπτωση, στην ιστορία ταιριάζει. Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη.
Πρωτιά για την Capital
Εκτός από όλους εμάς που έχουμε λόξα και ασχολούμαστε όλη μέρα με το ποιους υπουργούς μάλωσε ο Μητσοτάκης και ποιοι υπουργοί μάλωσαν μεταξύ τους, υπάρχει και ένας άλλος κόσμος. Αυτοί που κοιτάζουν να κάνουν επενδύσεις στο Χρηματιστήριο και να αυγατίζουν τα λεφτά τους. Ένας από αυτούς με πήρε χθες τηλέφωνο για να με ρωτήσει αν έχω περισσότερες πληροφορίες για την εισαγωγή της CMF (Capital Maritime Finance) στο Χρηματιστήριο. Αφού, λοιπόν, του υπενθύμισα ότι η σχέση μου με τους χρηματιστηριακούς δείκτες είναι κάτι σαν τη σχέση της Καρυστιανού με την πολιτική, δηλαδή σχεδόν ανύπαρκτη, τον άκουσα να μου μιλάει εκστασιασμένος για την εισαγωγή που επίκειται. Όπως μου εξήγησε, η εταιρεία με containerships, συμφερόντων του προέδρου Μαρινάκη, θα αποτελέσει την πρώτη αποκλειστική εισαγωγή ναυτιλιακής εταιρείας στο Χρηματιστήριο της Αθήνας. Μου είπε επίσης ότι οι εταιρείες του Ομίλου του έχουν ένα καλό συνήθειο. Δίνουν μερίσματα στους μετόχους και μάλιστα τακτικά. Για την ακρίβεια, έχουν διανείμει πάνω από 1 δισ. δολάρια από το 2007. Συνέχισε να μου λέει διάφορα, όπως ότι η CMF έχει ναυλώσει για πολλά χρόνια και πολλά χρήματα σε εταιρείες-κολοσσούς όλα τα πλοία, ακόμη και αυτά που δεν έχει παραλάβει. Κάπου εκεί σταμάτησα να τον παρακολουθώ. Έριξα μια ματιά στο υπόλοιπο του λογαριασμού μου, με τη σκέψη πως ίσως στο μέλλον μπορώ να συστήνομαι ως εφοπλιστής. Έστω κατέχοντας λίγες μετοχές στη CMF.
Το σίριαλ της Folli Follie που θυμίζει «Δυναστεία»
Το σίριαλ με τη Folli Follie μοιάζει να μην έχει τέλος. Σε επεισόδια πλέον ανταγωνίζεται τη «Δυναστεία» ή τη δική μας «Λάμψη» του αείμνηστου Φώσκολου. Πρωταγωνιστής εξακολουθεί να είναι ο Δημήτρης Κουτσολιούτσος, αν και ο ρόλος δεν του βγαίνει τελευταία. Μόλις την περασμένη Τρίτη τα μέλη του ΔΣ της δικαστικά διορισμένης διοίκησης της Folli Follie Group, υπεύθυνης για την εξυγίανση της εταιρείας, αθωώθηκαν στην εξ αναβολής δίκη που έγινε έπειτα από μήνυση του Κουτσολιούτσου. Ο πρώην ισχυρός άνδρας της εταιρείας είχε κατηγορήσει τη νυν διοίκηση για τη μη σύνταξη και δημοσίευση οικονομικών καταστάσεων για το 2020, το 2021 και το 2022. Η απόφαση πάρθηκε μετά τη θετική εισήγηση του εισαγγελέα, ο οποίος αναφέρθηκε και στον τρόπο παρεμβάσεών του: «Πρόκειται για μήνυση του καταδικασμένου πρωτοδίκως με 17 χρόνια κάθειρξη μετόχου, ο οποίος καταθέτει εκβιαστικές μηνύσεις και δυσκολεύει το έργο της εταιρείας και της διορισμένης διοίκησης». Για να σας φρεσκάρω λίγο τη μνήμη, η σημερινή διοίκηση διορίστηκε από το Πρωτοδικείο τον Φεβρουάριο του 2020, ύστερα από εισήγηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Τότε η οικογένεια Κουτσολιούτσου, που είχε τον έλεγχο των Γενικών Συνελεύσεων της εταιρείας, αρνήθηκε να εγκρίνει τις οικονομικές καταστάσεις της χρήσης του 2019, κάτι που εμπόδισε τη δημοσίευση και των επόμενων χρήσεων. Ήρθε στη συνέχεια ο Κουτσολιούτσος και μήνυσε την προσωρινή διοίκηση για μη δημοσίευση των ισολογισμών που η «δική» του Γενική Συνέλευση είχε μπλοκάρει!
Μία ακόμα μήνυση στο ράφι, αλλά…
Η αθώωση ακολουθεί την αρχειοθέτηση άλλης μήνυσης κατά της διορισμένης διοίκησης. Τον Οκτώβριο του 2023 ο Δημήτρης Κουτσολιούτσος είχε υποβάλει μήνυση για απιστία, αμφισβητώντας τις ενέργειες που έγιναν στο πλαίσιο της εξυγίανσης. Η μήνυση είχε κατατεθεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και διαβιβάστηκε στο ΣΔΟΕ για διερεύνηση. Ο έλεγχος κατέληξε ότι δεν προέκυπτε παράνομη πράξη ή ζημία της εταιρείας από τις ενέργειες της διορισμένης διοίκησης. Με βάση το πόρισμα αυτό, η Εισαγγελέας Εφετών έθεσε την υπόθεση στο αρχείο. Πρόκειται για δύο υποθέσεις στις οποίες οι καταγγελίες κατά της διορισμένης διοίκησης δεν οδήγησαν σε καταλογισμό ποινικής ευθύνης. Η πρώτη αρχειοθετήθηκε ως αβάσιμη μετά τον έλεγχο του ΣΔΟΕ και η δεύτερη κατέληξε στην πανηγυρική αθώωση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Στο τέλος της ημέρας, ωστόσο, το κεφάλαιο εξυγίανση της Folli Follie δεν λέει να κλείσει. Έχουμε μέλλον…
