ΔΝΤ: Σταθερή ανάπτυξη και κίνδυνοι φούσκας ΑΙ

Στις ΗΠΑ το ΑΕΠ εκτιμά το ΔΝΤ ότι θα αυξηθεί 2,4% το 2026 και στην ευρωζώνη 1,3%. Καμπανάκι για τις αποτιμήσεις στην τεχνητή νοημοσύνη

Η είσοδος του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον © EPA/SHAWN THEW

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ΔΝΤ προβλέπει ότι η παγκόσμια οικονομία θα διατηρήσει σταθερή ανάπτυξη τα έτη 2026 και 2027, παρά τις διαφοροποιημένες δυνάμεις που ασκούν πιέσεις και προσφέρουν στήριξη. Η ανάπτυξη προβλέπεται γύρω στο 3,3% για το 2026 και 3,2% για το 2027, ενώ ο πληθωρισμός θα μειωθεί σταδιακά, με τις ΗΠΑ να επιστρέφουν στο στόχο τους πιο αργά από τις υπόλοιπες μεγάλες οικονομίες, σύμφωνα με την έκθεση World Economic Outlook .

Παρά την επιφανειακή σταθερότητα, το ΔΝΤ προειδοποιεί για αβεβαιότητες: γεωπολιτικές εντάσεις, εμπορικές πολιτικές ανατροπές, αργή υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης και υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη. Οι επενδύσεις σε τεχνολογία και οι δομικές μεταρρυθμίσεις είναι κρίσιμες για βιώσιμη μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη.

ΔΝΤ: Σταθερότητα παρά τις διαφοροποιημένες δυνάμεις

Η παγκόσμια ανάπτυξη προβλέπεται να παραμείνει σταθερή στο 3,3% για το 2026 από 3,1% που είχε προβλεφθεί τον Οκτώβριο, παρόμοια με την εκτιμώμενη ανάπτυξη του 2025. Η σταθερότητα αυτή προκύπτει από την ισορροπία μεταξύ αντιτιθέμενων δυνάμεων.

Τα εμπόδια από τις εμπορικές πολιτικές αντισταθμίζονται από την αύξηση των επενδύσεων σε τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης, κυρίως στη Βόρεια Αμερική και την Ασία, αλλά και από τη δημοσιονομική και νομισματική στήριξη, τις ευνοϊκές χρηματοοικονομικές συνθήκες και την προσαρμοστικότητα του ιδιωτικού τομέα. Ο παγκόσμιος πληθωρισμός αναμένεται να μειωθεί από 4,1% το 2025 σε 3,8% το 2026 και 3,4% το 2027.

Αβεβαιότητες και κίνδυνοι για την παγκόσμια οικονομία

Οι κίνδυνοι παραμένουν κεκλιμένοι προς τα κάτω. Μια αναθεώρηση των προσδοκιών για την παραγωγικότητα από την τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να μειώσει τις επενδύσεις και να προκαλέσει απότομη διόρθωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, επηρεάζοντας τον πλούτο των νοικοκυριών.

Επιπλέον, εντάσεις στο εμπόριο, γεωπολιτικές κρίσεις ή εσωτερικές πολιτικές αναταράξεις μπορούν να διαταράξουν τις αλυσίδες εφοδιασμού, τις αγορές και τις τιμές των εμπορευμάτων. Τα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα και η μεγάλη δημόσια δανειακή επιβάρυνση μπορούν να αυξήσουν τα μακροπρόθεσμα επιτόκια και να σφίξουν τις χρηματοοικονομικές συνθήκες.

Από την άλλη, η γρήγορη υιοθέτηση τεχνολογιών AI μπορεί να ενισχύσει την παραγωγικότητα, να αναζωογονήσει τη δυναμική των επιχειρήσεων και να αυξήσει την ανάπτυξη κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες το 2026 και έως 0,8 μονάδες ετησίως μεσοπρόθεσμα.

Ανισότητες στην ανάπτυξη και στα χρηματοοικονομικά

Η ανάπτυξη στις προηγμένες οικονομίες προβλέπεται στο 1,8% για το 2026 και 1,7% για το 2027.

  • Στις ΗΠΑ η οικονομία αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,4% το 2026 χάρη στη δημοσιονομική πολιτική και τη μείωση του επιτοκίου, ενώ η επίδραση των εμπορικών φραγμών μειώνεται σταδιακά.
  • Στην Ευρωζώνη, η ανάπτυξη αναμένεται στο 1,3% το 2026 και 1,4% το 2027, με αργή απόδοση των δημόσιων επενδύσεων και συνεχιζόμενα δομικά εμπόδια.
  • Στην Κίνα, η ανάπτυξη προβλέπεται στο 5% το 2025 και θα μειωθεί σταδιακά στο 4% το 2027 λόγω δομικών προκλήσεων.

Οι επενδύσεις σε τεχνολογία και οι υψηλές εξαγωγές από χώρες όπως οι ΗΠΑ αντισταθμίζουν σε κάποιο βαθμό την επιβράδυνση άλλων τομέων, ενώ η υποστηρικτική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική διατηρεί τη σταθερότητα.

Το ΔΝΤ για τον πληθωρισμό και τις πολιτικές

Ο παγκόσμιος πληθωρισμός αναμένεται να μειωθεί σταδιακά, με τις ΗΠΑ να φτάνουν στο στόχο του 2% το 2027. Στην Ευρωζώνη, ο πληθωρισμός προβλέπεται γύρω στο 2%, ενώ η Ινδία και η Κίνα επιστρέφουν σε επίπεδα κοντά στους στόχους τους. Το ΔΝΤ τονίζει ότι η δημοσιονομική πειθαρχία, η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών και οι συνετές νομισματικές πολιτικές παραμένουν κρίσιμες για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη.

ΔΝΤ: Πολιτικές για βιώσιμη μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη

Το Ταμείο συστήνει προτεραιότητα στη μείωση της αβεβαιότητας πολιτικής, την ενίσχυση της διαφάνειας, την εφαρμογή δομικών μεταρρυθμίσεων σε αγορές εργασίας, εκπαίδευση, ανταγωνισμό και ρυθμιστικό πλαίσιο. Η αξιοποίηση της τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα και το δυναμικό ανάπτυξης.

Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις πρέπει να είναι στοχευμένες, προσωρινές και να μην διαταράσσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, ενώ η συνεργασία σε διεθνές επίπεδο είναι απαραίτητη για τη σταθερότητα και τη διατήρηση ισορροπίας στις αγορές.