Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση απέρριψε και τις δύο προτάσεις μομφής που είχαν κατατεθεί κατά της κυβέρνησης Λεκορνί, ενισχύοντας την παραμονή της στην εξουσία παρά τις έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Οι προτάσεις είχαν υποβληθεί από το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς Ανυπότακτη Γαλλία και τον ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό, αντιδρώντας στην απόφαση της κυβέρνησης να επικαλεστεί το άρθρο 49 παράγραφος 3 του γαλλικού Συντάγματος, μέτρο που της επιτρέπει να περάσει νομοθεσία κρίσιμης σημασίας, όπως ο προϋπολογισμός, χωρίς να απαιτείται η έγκριση του κοινοβουλίου.
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ακόμη νίκη για την κυβέρνηση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, η οποία είχε βρεθεί υπό αυξανόμενη πίεση από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα και τον κοινωνικό σκεπτικισμό, ειδικά μετά από μια σειρά μεταρρυθμίσεων που έχουν προκαλέσει διαμαρτυρίες σε διάφορους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας. Η χρήση του άρθρου 49, αν και συνταγματικά κατοχυρωμένη, θεωρείται πολιτικά ευαίσθητη, καθώς παρακάμπτει τη συνήθη κοινοβουλευτική διαδικασία και συχνά ερμηνεύεται ως έλλειψη διαλόγου με τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού.
Η Ανυπότακτη Γαλλία, υπό την ηγεσία του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, είχε επιχειρήσει να στηριχθεί σε ένα πλαίσιο κοινοβουλευτικών συνασπισμών, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση παραβιάζει την αρχή της δημοκρατικής λογοδοσίας και παρακάμπτει τη λαϊκή αντιπροσώπευση. Ο Εθνικός Συναγερμός, από την πλευρά του, καταψήφισε επίσης την κυβερνητική πρακτική, επικαλούμενος την ανάγκη για διαφάνεια και την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της χώρας. Παρά τις διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες των δύο κομμάτων, η κοινή τους κριτική εστίαζε στην ίδια βασική αντίθεση: τον περιορισμό της κοινοβουλευτικής εξουσίας σε κρίσιμα ζητήματα.
Στην ψηφοφορία που ακολούθησε, οι περισσότερες πτέρυγες του κοινοβουλίου υποστήριξαν την κυβέρνηση, γεγονός που αντικατοπτρίζει την ισχυρή πλειοψηφία που διαθέτει η εκτελεστική εξουσία στην Εθνοσυνέλευση. Πολιτικοί αναλυτές σημειώνουν ότι η αποδοχή ή η απόρριψη των προτάσεων μομφής δεν είναι απλώς ένα διαδικαστικό ζήτημα, αλλά έχει και σημαντικές συνέπειες για την πολιτική σταθερότητα, την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και τη δημόσια εμπιστοσύνη στον πολιτικό θεσμό.
Η απόφαση της Εθνοσυνέλευσης καταδεικνύει ότι, παρά τις κοινωνικές εντάσεις και τις επικρίσεις, η κυβέρνηση διατηρεί τον έλεγχο της νομοθετικής διαδικασίας και μπορεί να προχωρήσει στην εφαρμογή των προγραμματισμένων οικονομικών και κοινωνικών μέτρων, διασφαλίζοντας την εκτέλεση του προϋπολογισμού χωρίς πρόσθετες καθυστερήσεις. Παράλληλα, η διαδικασία πυροδοτεί τη δημόσια συζήτηση για τη χρήση του άρθρου 49 και το εύρος των εξουσιών της εκτελεστικής εξουσίας σε ένα δημοκρατικό κοινοβουλευτικό πλαίσιο.
