Η έκταση της κτηνωδίας που εκτυλίχθηκε στους δρόμους του Ιράν στις αρχές του έτους αρχίζει πλέον να αποκαλύπτεται σε όλο της το μακάβριο μεγαλείο.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που μετέδωσε το περιοδικό TIME, επικαλούμενο δύο ανώτατα στελέχη του ιρανικού Υπουργείου Υγείας, ο αριθμός των νεκρών μόνο κατά το διήμερο 8 και 9 Ιανουαρίου ενδέχεται να αγγίζει τους 30.000.
Οι μαρτυρίες των αξιωματούχων περιγράφουν μια κατάσταση απόλυτου χάους και κρατικής αδυναμίας διαχείρισης των σορών. Η σφαγή ήταν τόσο εκτεταμένη που τα αποθέματα σάκων για πτώματα εξαντλήθηκαν μέσα σε λίγες ώρες, αναγκάζοντας τις αρχές να χρησιμοποιήσουν νταλίκες-ψυγεία αντί για ασθενοφόρα για τη μεταφορά των θυμάτων.
Ο εσωτερικός απολογισμός της κυβέρνησης, ο οποίος διέρρευσε για πρώτη φορά, εκθέτει ανεπανόρθωτα το καθεστώς. Στις 21 Ιανουαρίου, σκληροπυρηνικά στελέχη που αναφέρονται απευθείας στον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ έκαναν λόγο για 3.117 θανάτους. Ωστόσο, τα στοιχεία του Υπουργείου Υγείας – το οποίο λογοδοτεί στον εκλεγμένο Πρόεδρο – δείχνουν μια πραγματικότητα δέκα φορές πιο αιματηρή.
Ακόμη και οι καταγραφές των ακτιβιστών, που συνήθως θεωρούνται οι πιο αξιόπιστες λόγω της ονομαστικής ταυτοποίησης, φαίνεται να υπολείπονται της τραγικής πραγματικότητας. Η οργάνωση Human Rights Activists News Agency (HRANA) έχει επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής 5.459 θανάτους, ενώ διερευνά άλλες 17.031 περιπτώσεις.
Xάος στο Ιράν © Χ.com
Η γεωγραφία των θανάτων
Ο Δρ. Αμίρ Παράστα, Γερμανοϊρανός οφθαλμίατρος που συνέταξε μυστική έκθεση βασισμένη σε στοιχεία από νοσοκομεία και διασώστες, ανέφερε στο TIME ότι οι καταγεγραμμένοι θάνατοι ανέρχονταν σε 30.304 μέχρι την Παρασκευή. Ο αριθμός αυτός θεωρείται συντηρητικός, καθώς δεν περιλαμβάνει:
- Θανάτους σε στρατιωτικά νοσοκομεία (όπου οι σοροί μεταφέρονται απευθείας σε νεκροτομεία υπό τον έλεγχο των Φρουρών της Επανάστασης).
- Περιοχές που παρέμειναν αποκλεισμένες από την έρευνα.
- Διαδηλώσεις σε περίπου 4.000 διαφορετικά σημεία της χώρας.
«Οι περισσότερες εκρήξεις μαζικών θανάτων δεν οφείλονται σε πυροβολισμούς», δήλωσε ο Λες Ρόμπερτς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ειδικός στην επιδημιολογία των βίαιων θανάτων. «Στο Χαλέπι της Συρίας και στη Φαλούτζα του Ιράκ, όταν σημειώθηκαν τέτοια επίπεδα θανάτων μέσα σε λίγες ημέρες, επρόκειτο κυρίως για εκρηκτικά, με κάποια χρήση πυροβόλων όπλων», συμπλήρωσε.
Οι μόνες συγκρίσιμες περιπτώσεις, όπως η σφαγή 33.000 Εβραίων στο Μπάμπι Γιαρ το 1941, αφορούν οργανωμένα αποσπάσματα θανάτου σε συνθήκες γενοκτονίας.
Το χρονικό της κλιμάκωσης στο Ιράν
Η εξέγερση, που ξεκίνησε στις 28 Δεκεμβρίου με οικονομικά αιτήματα, μετατράπηκε γρήγορα σε μια καθολική απαίτηση για την πτώση του ισλαμικού καθεστώτος.
Η αρχική «συμφιλιωτική» στάση των αρχών έδωσε τη θέση της στην απόλυτη βία το Σαββατοκύριακο της 8ης Ιανουαρίου.
Με το διαδίκτυο κομμένο και τη χώρα σε επικοινωνιακό μπλακ άουτ, ελεύθεροι σκοπευτές και φορτηγά με βαριά πολυβόλα άνοιξαν πυρ κατά εκατομμυρίων διαδηλωτών.
Οι προειδοποιήσεις των Φρουρών της Επανάστασης μέσω της κρατικής τηλεόρασης ήταν σαφείς: «Αν σας χτυπήσει σφαίρα, μην παραπονεθείτε».
Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται ιστορίες όπως αυτή της 23χρονης Σάχμπα Ραστιάν. Η νεαρή καλλιτέχνιδα έπεσε νεκρή στο Ισφαχάν πριν προλάβει καν να φωνάξει το πρώτο της σύνθημα. «Σάχμπα σημαίνει κρασί», έλεγε συχνά αστειευόμενη, «και εγώ είμαι απαγορευμένη στην Ισλαμική Δημοκρατία»…
Στην κηδεία της, ο πατέρας της, φορώντας λευκά αντί για μαύρα, αποχαιρέτησε την κόρη του ως «μάρτυρα στον δρόμο προς την ελευθερία».
Καθώς οι πληροφορίες διαρρέουν μέσω δορυφορικών συνδέσεων Starlink, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί εμβρόντητη ένα καθεστώς που φαίνεται διατεθειμένο να θυσιάσει δεκάδες χιλιάδες πολίτες του για να διατηρήσει την εξουσία που κατέλαβε, με παρόμοιο τρόπο, το 1979.
