Καθώς οι προεδρικές εκλογές του 2027 στη Γαλλία πλησιάζουν, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επιταχύνει κρίσιμες τοποθετήσεις προσώπων σε κορυφαίες θέσεις για να θωρακίσει τις θεσμικές δομές της χώρας από μια πιθανή νίκη της ακροδεξιάς, του Εθνικού Συναγερμού της Λεπέν.
Οι κινήσεις του περιλαμβάνουν τοποθετήσεις πιστών αξιωματούχων σε στρατιωτικές, διπλωματικές και οικονομικές θέσεις-κλειδιά, καθώς και ανασχηματισμούς σε πρεσβείες και κορυφαίες κρατικές υπηρεσίες, μεταδίδει το Politico.
Η στρατηγική του Μακρόν στοχεύει να εξασφαλίσει τη συνέχεια των μεταρρυθμίσεών του και να περιορίσει την εκτελεστική ελευθερία της Μαρίν Λεπέν σε περίπτωση που η ακροδεξιά αναδειχθεί στην εξουσία. Η διαδικασία, ωστόσο, δεν στερείται πολιτικών και νομικών εντάσεων, καθώς αντιπαραθέτει τον έλεγχο θεσμών με τις απαιτήσεις ανεξαρτησίας και διαφάνειας.
Ο Μακρόν επιταχύνει βασικές τοποθετήσεις σε κορυφαίες θέσεις
Σύμφωνα με πληροφορίες από ανώτερους Γάλλους αξιωματούχους και πρώην κυβερνητικά στελέχη που μίλησαν στο Politico, ο Μακρόν επιταχύνει βασικές τοποθετήσεις σε κορυφαίες θέσεις για να διασφαλίσει ότι οι θεσμοί της χώρας θα παραμείνουν ανεπηρέαστοι από ενδεχόμενη κυβέρνηση της Λεπέν.
Η ταχύτητα των κινήσεων υπερβαίνει τις παραδοσιακές διαδικασίες, όπως οι καλοκαιρινοί ανασχηματισμοί πρεσβειών, με περισσότερα από 60 διπλωματικά πόστα να αναμένεται να αλλάξουν χέρια το επόμενο διάστημα, περιλαμβανομένων πρεσβειών σε Ουάσινγκτον, Λονδίνο, Βερολίνο και Κίεβο.
Η έγκαιρη παραίτηση του διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά, ανοίγει επίσης το δρόμο για τον Μακρόν να διορίσει νέο πρόσωπο με εξαετή θητεία πριν από τις εκλογές του 2027.
Ήδη σύμφωνα με το Bloomberg, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδέχεται να επιλέξουν την επίσπευση των διαδικασιών για την εξεύρεση του διαδόχου της Κριστίν Λαγκάρντ στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Κίνητρο για αυτή τη στρατηγική μετατόπιση φαίνεται πως αποτελεί η επιθυμία από τις Βρυξέλλες και άλλες βασικές πρωτεύουσες της ευρωζώνης, μεταξύ αυτών και το Παρίσι, ώστε να αποφύγουν τη θεσμική εμπλοκή με έναν πιθανό ακροδεξιό πρόεδρο στη Γελλία μετά τις κρίσιμες εκλογές του 2027.
Θέσεις-κλειδιά και στρατιωτική ετοιμότητα
Ο Μακρόν αντικατέστησε τον κορυφαίο στρατηγό της Γαλλίας προκειμένου να εξασφαλίσει ότι το αξίωμα θα καλύπτεται από άτομο με εμπειρία και κύρος, το οποίο θα μπορούσε να αντισταθεί σε αμφιλεγόμενες προτάσεις της Λεπέν, όπως η αποχώρηση της Γαλλίας από την ενσωματωμένη διοίκηση του ΝΑΤΟ.
Οι κινήσεις αυτές θεωρούνται από ανώτατους αξιωματούχους ως προσπάθεια να απομονωθούν οι γαλλικοί θεσμοί από πιθανές αναταράξεις που θα μπορούσε να προκαλέσει ο Εθνικός Συναγερμός.
Πολιτικοί κίνδυνοι και «κλείδωμα» θεσμών
Η τοποθέτηση στενών συμμάχων σε κρίσιμες θέσεις εγείρει ερωτήματα για την ανεξαρτησία και τη νομιμότητα των θεσμών. Ο Ζορντάν Μπαρντέλα, πιθανός υποψήφιος του Εθνικού Συναγερμού, κατηγόρησε τον Μακρόν για «μη φιλελεύθερες» κινήσεις με στόχο τον έλεγχο των θεσμών.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να περιορίσει την εκτελεστική ισχύ μιας πιθανής κυβέρνησης Λεπέν, αλλά δεν εγγυάται πλήρως την κληρονομιά του Μακρόν.
Κρίσιμες επιλογές για το 2027 και μετά
Ο Μακρόν θα πρέπει επίσης να επιλέξει νέο επικεφαλής του Συμβουλίου της Πολιτείας, θεσμού που λειτουργεί ως νομικός σύμβουλος της κυβέρνησης και δικαστήριο για υποθέσεις πολιτών-κράτους. Η θέση αυτή έχει κρίσιμο ρόλο σε θέματα όπως η μετανάστευση, η δημόσια τάξη και η ασφάλεια.
Παράλληλα, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κυβερνήσεις επιδιώκουν να ολοκληρώσουν τη συζήτηση για τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό πριν από τις εκλογές, ενώ ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο ανανέωσης της θητείας του Αντόνιο Κόστα ως προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μετά τις γαλλικές εκλογές.
Ο Μακρόν επιχειρεί μια προσεκτική, αλλά φιλόδοξη στρατηγική για να θωρακίσει τη Γαλλία και τους θεσμούς της απέναντι σε μια πιθανή ακροδεξιά κυβέρνηση.
Μέσα από προσωπικές και θεσμικές τοποθετήσεις, ο Γάλλος πρόεδρος προσπαθεί να περιορίσει την εκτελεστική ισχύ της Λεπέν και να διασφαλίσει τη συνέχεια των μεταρρυθμίσεων του, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πολιτικής αντιπαράθεσης και επικρίσεων για έλλειψη διαφάνειας.
Οι επόμενοι μήνες θα καθορίσουν εάν η στρατηγική αυτή θα στεφθεί με επιτυχία ή αν θα προκαλέσει περαιτέρω ένταση στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας.
