Ο πόλεμος με το Ιράν εξελίσσεται σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό και πολιτικό παζλ για την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, με διαφορετικές ομάδες συμβούλων στον Λευκό Οίκο να προσπαθούν να επηρεάσουν την κατεύθυνση της σύγκρουσης, αλλά και το πότε και πώς θα μπορούσε να ανακηρυχθεί μια «νίκη».
Καθώς οι επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά της Τεχεράνης κλιμακώνονται και οι επιπτώσεις εξαπλώνονται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης διαμορφώνεται ένα έντονο παρασκήνιο διαφωνιών, τονίζει ρεπορτάζ του Reuters.
Σύμφωνα με πηγές κοντά στις συζητήσεις, η δημόσια ρητορική του Αμερικανού προέδρου επηρεάζεται από μια εσωτερική διελκυστίνδα ανάμεσα σε οικονομικούς συμβούλους, πολιτικούς στρατηγούς και πιο σκληροπυρηνικούς παράγοντες της εθνικής ασφάλειας.
Κάθε πλευρά προωθεί διαφορετικές προτεραιότητες, οι οποίες αντικατοπτρίζονται στις συχνά μεταβαλλόμενες δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τη διάρκεια και τους στόχους της στρατιωτικής εκστρατείας.
Η οικονομική ομάδα του Λευκού Οίκου προειδοποιεί ότι η συνέχιση των επιθέσεων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς κραδασμούς στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου, σημειώνουν, ενδέχεται να μεταφραστεί σε ακριβότερη βενζίνη για τους Αμερικανούς καταναλωτές, γεγονός που θα μπορούσε να έχει πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Την ίδια στιγμή, πολιτικοί σύμβουλοι του προέδρου πιέζουν για μια περιορισμένη και σύντομη στρατιωτική επιχείρηση, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση πρέπει να ανακοινώσει γρήγορα μια επιτυχία και να αποφύγει μια μακροχρόνια σύγκρουση που θα μπορούσε να φθείρει την κοινή γνώμη.
Αντίθετα, τα λεγόμενα «γεράκια» της κυβέρνησης θεωρούν ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για να ασκηθεί διαρκής πίεση στο ιρανικό καθεστώς. Κατά την άποψή τους, η στρατιωτική εκστρατεία πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να αποδυναμωθεί ουσιαστικά η ιρανική επιρροή στην περιοχή.
Ο τελικός στόχος του πολέμου
Ένα σημείο έντασης μέσα στον Λευκό Οίκο αφορά το ποιος ακριβώς είναι ο τελικός στόχος του πολέμου. Ορισμένοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η επιχείρηση θα πρέπει να περιοριστεί στην καταστροφή συγκεκριμένων στρατιωτικών υποδομών και εγκαταστάσεων που σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Άλλοι όμως πιέζουν για μια πολύ ευρύτερη στρατηγική που θα στοχεύει στη συνολική αποδυνάμωση της ιρανικής ηγεσίας, ακόμη και στη δημιουργία συνθηκών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αλλαγή καθεστώτος. Η διαφωνία αυτή επηρεάζει άμεσα το πόσο εκτεταμένες θα είναι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Βαθμός εμπλοκής ΗΠΑ σε σχέση με Ισραήλ
Ένα ακόμη σημείο τριβής είναι ο βαθμός εμπλοκής των Ηνωμένων Πολιτειών σε σχέση με το Ισραήλ. Ορισμένοι σύμβουλοι θεωρούν ότι η Ουάσιγκτον θα πρέπει να περιορίσει τον ρόλο της κυρίως σε υποστήριξη πληροφοριών, αεράμυνας και στρατιωτικής τεχνολογίας, αφήνοντας το μεγαλύτερο βάρος των επιθέσεων στο Ισραήλ.
Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο, με άμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, ώστε να επιταχυνθεί η πίεση προς την Τεχεράνη.
Κίνδυνος επέκτασης πολέμου
Διαφωνίες υπάρχουν επίσης για τον κίνδυνο επέκτασης του πολέμου. Διπλωματικοί αξιωματούχοι και στελέχη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προειδοποιούν ότι η σύγκρουση μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις από συμμάχους του Ιράν στη Μέση Ανατολή, όπως ένοπλες οργανώσεις στο Ιράκ, στον Λίβανο ή στην Υεμένη.
Κατά την άποψή τους, μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιθέσεις κατά αμερικανικών βάσεων στην περιοχή. Αντίθετα, πιο σκληροπυρηνικοί σύμβουλοι εκτιμούν ότι μια επιθετική στρατηγική θα αποθαρρύνει τέτοιες κινήσεις.
Το επικοινωνιακό πλαίσιο της σύγκρουσης
Ένα ακόμη παρασκηνιακό ζήτημα αφορά το επικοινωνιακό πλαίσιο της σύγκρουσης. Ορισμένοι πολιτικοί σύμβουλοι επιμένουν ότι ο πρόεδρος πρέπει να παρουσιάσει τον πόλεμο ως περιορισμένη επιχείρηση ασφάλειας με σαφή και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Άλλοι θεωρούν ότι η ρητορική θα πρέπει να είναι πιο επιθετική, παρουσιάζοντας τη σύγκρουση ως ιστορική ευκαιρία να αναδιαμορφωθεί η ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.
Υπάρχει διαφωνία ακόμη και για το πότε θα μπορούσε να ανακοινωθεί ότι οι στόχοι έχουν επιτευχθεί. Κάποιοι σύμβουλοι υποστηρίζουν ότι μια τέτοια ανακοίνωση θα μπορούσε να γίνει σχετικά σύντομα, εφόσον καταστραφούν βασικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Άλλοι όμως επιμένουν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν πρόωρο και θα έδινε στην Τεχεράνη χρόνο να ανασυγκροτηθεί. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η πίεση θα πρέπει να συνεχιστεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Το αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής αντιπαράθεσης είναι μια στρατηγική που παραμένει ρευστή. Καθώς οι συγκρούσεις επεκτείνονται και η ένταση στη Μέση Ανατολή αυξάνεται, το ερώτημα που απασχολεί όχι μόνο την Ουάσιγκτον αλλά και τη διεθνή κοινότητα είναι πότε –και με ποιους όρους– θα μπορούσε να τερματιστεί ο πόλεμος.
Για την ώρα, η απάντηση φαίνεται να καθορίζεται τόσο από τις εξελίξεις στο πεδίο της μάχης όσο και από τις εσωτερικές ισορροπίες εξουσίας στον Λευκό Οίκο.
