Η Μόσχα προετοιμάζει νέα επιθετική φάση στο μέτωπο της Ουκρανίας, αξιοποιώντας τη διεθνή συγκυρία και τη μετατόπιση της παγκόσμιας προσοχής προς τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και το Ιράν.
Πηγές με γνώση των συζητήσεων στο Κρεμλίνο κάνουν λόγο για συντονισμένη επιχείρηση μέσα στην άνοιξη, με χρονικό ορίζοντα τον Απρίλιο και τον Μάιο, και βασικούς στόχους τις βαριά οχυρωμένες πόλεις Σλοβιάνσκ και Κραματόρσκ στην περιφέρεια του Ντονέτσκ, σύμφωνα με το Bloomberg.
Προς το παρόν στάσιμο το ουκρανικό μέτωπο
Η προετοιμασία της νέας επίθεσης έρχεται σε μια στιγμή που το μέτωπο παραμένει ουσιαστικά στάσιμο. Παρά επιμέρους κινήσεις, καμία πλευρά δεν έχει καταφέρει αποφασιστική διάσπαση. Οι ρωσικές δυνάμεις σημειώνουν αργές, σταδιακές προωθήσεις σε ορισμένα σημεία, την ώρα που οι ουκρανικές μονάδες αντεπιτίθενται αλλού, διατηρώντας την ισορροπία σε ένα πόλεμο φθοράς.
Ενδεικτική της ρευστότητας είναι η κατάσταση στο Κουπιάνσκ, έναν κρίσιμο σιδηροδρομικό κόμβο στην ανατολική Ουκρανία.
Αν και η κατάληψή του είχε παρουσιαστεί ως σημαντική επιτυχία από τον Βλαντίμιρ Πούτιν στα τέλη του 2025, πληροφορίες από τη Μόσχα αναφέρουν ότι οι ρωσικές δυνάμεις υποχωρούν σταδιακά υπό την πίεση των ουκρανικών επιθέσεων. Η εξέλιξη αυτή, αν και τακτική και όχι στρατηγική, αποτυπώνει τα όρια της ρωσικής προέλασης.
Υποδομές ανεφοδιασμού στα μετόπισθεν
Στο επιχειρησιακό επίπεδο, το βάρος μετατοπίζεται όλο και περισσότερο στον έλεγχο της λεγόμενης «ζώνης βάθους». Σύμφωνα με δυτικούς στρατιωτικούς αναλυτές, οι δύο πλευρές επιχειρούν να πλήξουν όχι μόνο τη γραμμή επαφής, αλλά και τις υποδομές ανεφοδιασμού έως και 300 χιλιόμετρα πίσω από το μέτωπο.
Η στόχευση αποθηκών, σιδηροδρομικών δικτύων και ενεργειακών εγκαταστάσεων αποτελεί πλέον καθοριστικό παράγοντα, καθώς μπορεί να «πνίξει» την επιχειρησιακή ικανότητα του αντιπάλου χωρίς άμεση κατάληψη εδάφους.
Η Ουκρανία εκτιμά ότι η επερχόμενη ρωσική επίθεση δύσκολα θα οδηγήσει σε άμεση κατάληψη μεγάλων αστικών κέντρων. Η ισχυρή άμυνα με χρήση drones έχει δημιουργήσει ένα πυκνό πλέγμα αποτροπής, το οποίο περιορίζει την κινητικότητα των ρωσικών δυνάμεων.
Ωστόσο, η αδυναμία διάσπασης αυτής της άμυνας ενδέχεται να οδηγήσει τη Μόσχα σε εντατικοποίηση επιθέσεων κατά κρίσιμων υποδομών, όπως ενεργειακά δίκτυα και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Αγώνας αριθμών
Στο ανθρώπινο δυναμικό, η σύγκρουση εξελίσσεται σε αγώνα αριθμών. Η Ουκρανία στοχεύει να προκαλεί περισσότερες απώλειες από όσες μπορεί να αναπληρώσει η Ρωσία, θέτοντας ως ενδεικτικό στόχο τις 50.000 απώλειες μηνιαίως.
Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα διατηρεί υψηλό ρυθμό στρατολόγησης, φτάνοντας έως και τις 45.000 νέες προσλήψεις τον μήνα. Σύμφωνα με ουκρανικές εκτιμήσεις, σχεδόν 100.000 Ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί μέσα σε ένα τρίμηνο, χωρίς ωστόσο να έχει επιτευχθεί η επιθυμητή αναλογία φθοράς.
Παράλληλα, η τεχνολογία των μη επανδρωμένων συστημάτων αλλάζει ριζικά το πεδίο μάχης. Οι ουκρανικές επιθέσεις με drones στο εσωτερικό της Ρωσίας αυξήθηκαν θεαματικά, ξεπερνώντας τις 23.000 το 2025, από περίπου 6.200 την προηγούμενη χρονιά.
Στόχοι αποτελούν κρίσιμες υποδομές, όπως λιμάνια εξαγωγής πετρελαίου στη Βαλτική, με στόχο να περιοριστούν τα οικονομικά οφέλη της Μόσχας από την άνοδο των τιμών ενέργειας.
Σύνδεση με πόλεμο στο Ιράν
Η οικονομική διάσταση συνδέεται άμεσα με τον πόλεμο στο Ιράν. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου ενισχύει τα ρωσικά έσοδα, διευκολύνοντας τη χρηματοδότηση της πολεμικής προσπάθειας και τη διατήρηση υψηλών ρυθμών εξοπλισμών και στρατολόγησης.
Την ίδια στιγμή, το Κίεβο αντιμετωπίζει τον κίνδυνο επιβράδυνσης στη ροή δυτικής στρατιωτικής βοήθειας, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες στρέφουν πόρους και προσοχή στη Μέση Ανατολή.
Σε διπλωματικό επίπεδο, οι προσπάθειες για επανέναρξη συνομιλιών έχουν ουσιαστικά παγώσει. Οι θέσεις των δύο πλευρών παραμένουν ασύμβατες, με τη Ρωσία να επιμένει σε εδαφικές απαιτήσεις στο Ντονμπάς και την Ουκρανία να απορρίπτει οποιαδήποτε παραχώρηση. Προτάσεις για ενδιάμεσες λύσεις, όπως η μετατροπή ορισμένων περιοχών σε ειδικές οικονομικές ζώνες, δεν έχουν μέχρι στιγμής προχωρήσει.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επερχόμενη ρωσική επίθεση δεν αναμένεται να αλλάξει άμεσα τη γραμμή του μετώπου, αλλά να εντείνει έναν πόλεμο φθοράς που ήδη εισέρχεται σε παρατεταμένη φάση. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής πίεσης, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και οικονομικά, διαμορφώνοντας ένα πιο σύνθετο και ασταθές πλαίσιο για την πορεία της σύγκρουσης.
