Η Μαρίν Λεπέν θα είναι ξανά υποψήφια για την προεδρία της Γαλλίας και η υποψηφιότητά της τερματίζει τη συγκρατημένη αισιοδοξία των Βρυξελλών ότι θα παραχωρούσε τη θέση της σε έναν νεότερο και ενδεχομένως πιο διαλλακτικό διάδοχο.
Παρότι ευρωβουλευτές, αξιωματούχοι και αναλυτές εκτιμούν ότι η εκλογική νίκη είτε της Λεπέν είτε του Ζορντάν Μπαρντελά θα έχει βαθιές συνέπειες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρκετοί δήλωναν επίσης τον τελευταίο καιρό, τόσο ιδιωτικά όσο και δημόσια, ότι ο 30χρονος ηγέτης του Εθνικού Συναγερμού ήταν πιο πραγματιστής και λιγότερο ιδεολογικά άκαμπτος από τη Λεπέν. Κατά συνέπεια έλπιζαν ότι θα ήταν ευκολότερος συνομιλητής για τις Βρυξέλλες.
Η Λεπέν ανακοίνωσε το βράδυ της Τρίτης 7 Ιουλίου, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, ότι θα διεκδικήσει για τέταρτη φορά την προεδρία της Γαλλίας, παρά το γεγονός ότι καταδικάστηκε σε έναν χρόνο κατ’ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση.
«Είμαι εδώ απόψε για να σας πω ότι είμαι υποψήφια στις εκλογές του 2027», δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο TF1, βάζοντας τέλος στις εικασίες ότι θα αποσυρόταν, επιτρέποντας στον πρώην προστατευόμενό της να ηγηθεί της προεδρικής εκστρατείας του κόμματος.
Η ανακοίνωση προκάλεσε αίσθηση στις Βρυξέλλες – που παραδοσιακά αποτελεί στόχους της ρητορικής των πολιτικών του Εθνικού Συναγερμού. Εδώ και μήνες, αξιωματούχοι και ευρωβουλευτές εξετάζουν τι θα σήμαινε για την Ένωση η ανάληψη της προεδρίας της Γαλλίας από τη Λεπέν ή το Μπαρντελά. Καθώς η ΕΕ ετοιμάζεται για δύσκολες διαπραγματεύσεις σχετικά με τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό της και επιδιώκει βαθύτερη αμυντική συνεργασία, πολλοί φοβούνται ότι μια γαλλική προεδρία της Λεπέν θα καταστήσει ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη συναίνεσης μεταξύ των 27 ηγετών της Ένωσης.
«Αυτό που μας ανησυχεί είναι η απειλή της άκρας δεξιάς, η επίθεση στα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών και στις πολιτικές που τους ωφελούν. Και θα αγωνιστούμε, όποιο κι αν είναι το όνομά τους», δήλωσε η επικεφαλής της πολιτικής ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, Ιράτξε Γκαρθία.
Ο Ολλανδός ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ντιρκ Γκότινκ, εμφανίστηκε επίσης επιφυλακτικός: «Όποιος κι αν είναι υποψήφιος, δεν εκτιμώ ότι θα παρουσιάσει ένα αξιόπιστο οικονομικό πρόγραμμα».
Πριν από την απόφαση της Λεπέν, αρκετοί ευρωβουλευτές και αξιωματούχοι εξέφραζαν την προτίμησή τους προς τον Μπαρντελά, επικαλούμενοι την εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αυτό που χαρακτήριζαν ως πιο πραγματιστική και λιγότερο ιδεολογική προσέγγιση στα ευρωπαϊκά ζητήματα, σε αντίθεση με τη Λεπέν, της οποίας οι νομικές περιπέτειες, λόγω της υπόθεσης υπεξαίρεσης κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχουν περιπλέξει το πολιτικό της μέλλον.
«Νομίζω ότι ο Μπαρντελά είναι πιο μετριοπαθής από τη Μαρίν Λεπέν», δήλωσε η Κροάτισσα ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του ΕΛΚ, Ζελιάνα Ζόβκο. «Η Μαρίν Λεπέν εξακολουθεί να κουβαλά την κληρονομιά του πατέρα της», πρόσθεσε, αναφερόμενη στον Ζαν-Μαρί Λεπέν, πρώην ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, γνωστό για τις δηλώσεις του που αμφισβητούσαν το Ολοκαύτωμα.
Ωστόσο, η Ζόβκο διευκρίνισε ότι ο Μπαρντελά δύσκολα θα μετακινούνταν τόσο κοντά στον ευρωπαϊκό πολιτικό κορμό όσο η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, ιδίως σε ζητήματα ευρωπαϊκής άμυνας και διεύρυνσης της Ένωσης.
Κατά την άποψή της, μια νίκη του Εθνικού Συναγερμού στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2027 — είτε με τη Λεπέν είτε με τον Μπαρντελά — ενδέχεται να σηματοδοτήσει «το τέλος του ευρωπαϊκού εγχειρήματος όπως το γνωρίζουμε».
Ο Λετονός ευρωβουλευτής Ίβαρς Ίγιαμπς, μέλος της φιλελεύθερης ομάδας Renew Europe, χαρακτήρισε τον Μπαρντελά «πολύ ταλαντούχο πολιτικό» και σημείωσε ότι οι χώρες της Βαλτικής «θα συνεργαστούν με οποιαδήποτε γαλλική ηγεσία» για λόγους πραγματισμού.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ο νεαρός ηγέτης του Εθνικού Συναγερμού είναι «πολύ επιφυλακτικός απέναντι στο ΝΑΤΟ» και στο παρελθόν είχε υποστηρίξει την αποχώρηση της Γαλλίας από το στρατιωτικό σκέλος της Συμμαχίας. «Αυτό θέλουμε πραγματικά να το αποφύγουμε, γιατί θα αποδυνάμωνε τη συνοχή του ΝΑΤΟ», είπε.
Δεν είναι η επιλογή των Βρυξελλών
Στις Βρυξέλλες, η συγκρατημένη προτίμηση προς τον Μπαρντελά βασιζόταν στην ελπίδα ότι θα αντιμετώπιζε την ΕΕ και τους υπόλοιπους ηγέτες με μεγαλύτερο πραγματισμό από ό,τι η Λεπέν.
«Ανάμεσα στους δύο, προτιμάται ο Μπαρντελά. Ωστόσο, και η δική του εκλογή θα αποτελούσε σημαντική ρήξη με την ιστορική σχέση της Γαλλίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, διευθυντής Ευρώπης του Eurasia Group.
Σε αντίθεση με τη Λεπέν, ο Μπαρντελά δεν έχει ποτέ υποσχεθεί την κατάργηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την αποχώρηση της Γαλλίας από την ΕΕ («Frexit») ή την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ. Η άνοδός του στο κόμμα συνέπεσε με τη στροφή προς τη μετριοπάθεια των περισσότερων ευρωπαϊκών θέσεων του Εθνικού Συναγερμού μετά την ήττα της Λεπέν από τον Εμανουέλ Μακρόν στις προεδρικές εκλογές του 2017.
Ο Μπαρντελά έχει επίσης διαφοροποιηθεί από τη Λεπέν σε ορισμένα σημεία. Έχει επιδιώξει να μετριάσει πλευρές του οικονομικού προγράμματος του κόμματος που προκαλούν ανησυχία στις Βρυξέλλες, όπως η μείωση του νόμιμου ορίου συνταξιοδότησης στα 62 έτη. Η στάση του απέναντι στις επιχειρήσεις και τους οικονομικούς φορείς θεωρείται πιο συνεργατική, γεγονός που οδηγεί πολλούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι, σε οικονομικά ζητήματα, θα κινούνταν περισσότερο στο πλαίσιο της παραδοσιακής δεξιάς.
«Συνομιλεί με διευθύνοντες συμβούλους επιχειρήσεων και είναι λιγότερο ιδεολογικός», σημείωσε ο Ραχμάν.
Σε αντίθεση με τη Λεπέν, ο Μπαρντελά έχει δείξει διάθεση συνεργασίας με άλλους συντηρητικούς ηγέτες στην Ευρώπη, όπως η Τζόρτζια Μελόνι και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς. Σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα FAZ τον Μάιο, δήλωσε ότι βλέπει «κοινό έδαφος» με τον Μερτς σε θέματα όπως η μείωση της γραφειοκρατίας, η μεταναστευτική πολιτική, η ανταγωνιστικότητα και η χαλάρωση ορισμένων περιβαλλοντικών κανονισμών.
